Here we go again :)
dinsdag 22 december 2015 om 10:54
Goedemorgen allemaal,
Een tijdje terug heb ik een topic geopend over het slechte slapen in de avond/nacht van ons dochtertje van bijna twee jaar. Wij hebben haar (nav ziek zijn) toen een paar keer bij ons in bed genomen.
Normaal geen enkel probleem, bedritueel, legde haar in bed en werd de volgende ochtend tussen 6:00-7:00 wakker. Heel soms even wakker voor een speentje of wat.
Nu is het protesteren met naar bed gaan, huilen als ze in bed ligt en midden in de nacht wakker worden. Heel boos, hard huilen als ik haar niet mee naar beneden neem of bij mij in bed. Al ruim drie weken.
Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan en zijn we weer heel consequent met het slapen in haar eigen bedje. Het inslapen gaat iets makkelijker (minder protest) maar werd vannacht weer een aantal keren hard huilend wakker. Ik ga dan naar haar toe, aai over haar bolletje en spreek de woorden uit: mama is hier, ga maar lekker slapen en na een minuut of wat ga ik haar kamer weer uit. Uiteraard huilen en protest. We laten haar niet langer dan 5 minuten mopperen/jengelen en als het echt een pijn of paniek huil is dan ga ik gelijk weer terug.
Ik had eigenlijk de ijdele hoop dat na twee nachten er wel verandering op zou treden, ben ik te ongeduldig en heeft dit gewoon iets meer tijd nodig? Of kan ik nog iets anders doen of pak ik het verkeerd aan?
Een tijdje terug heb ik een topic geopend over het slechte slapen in de avond/nacht van ons dochtertje van bijna twee jaar. Wij hebben haar (nav ziek zijn) toen een paar keer bij ons in bed genomen.
Normaal geen enkel probleem, bedritueel, legde haar in bed en werd de volgende ochtend tussen 6:00-7:00 wakker. Heel soms even wakker voor een speentje of wat.
Nu is het protesteren met naar bed gaan, huilen als ze in bed ligt en midden in de nacht wakker worden. Heel boos, hard huilen als ik haar niet mee naar beneden neem of bij mij in bed. Al ruim drie weken.
Sinds zaterdag hebben we een peuterbed staan en zijn we weer heel consequent met het slapen in haar eigen bedje. Het inslapen gaat iets makkelijker (minder protest) maar werd vannacht weer een aantal keren hard huilend wakker. Ik ga dan naar haar toe, aai over haar bolletje en spreek de woorden uit: mama is hier, ga maar lekker slapen en na een minuut of wat ga ik haar kamer weer uit. Uiteraard huilen en protest. We laten haar niet langer dan 5 minuten mopperen/jengelen en als het echt een pijn of paniek huil is dan ga ik gelijk weer terug.
Ik had eigenlijk de ijdele hoop dat na twee nachten er wel verandering op zou treden, ben ik te ongeduldig en heeft dit gewoon iets meer tijd nodig? Of kan ik nog iets anders doen of pak ik het verkeerd aan?
dinsdag 22 december 2015 om 14:25
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 14:18:
[...]
Prima maar 50 minuten (als vb) en dan niet kijken? Pfff. Heb jij of je partner daar moeite mee gehad?
Een beetje. Bij het eerste kind, 14 mnd oud. Toen heb ik een kookwekker op tafel gezet en tegen mijn vrouw gezegd dat ze pas na 20 minuten naar boven mocht. Na 13 minuten was het al stil.
Mijn kinderen hebben door die "spartaanse opvoeding" (kuch) nooit langer gehuild dan 20 minuten.
[...]
Prima maar 50 minuten (als vb) en dan niet kijken? Pfff. Heb jij of je partner daar moeite mee gehad?
Een beetje. Bij het eerste kind, 14 mnd oud. Toen heb ik een kookwekker op tafel gezet en tegen mijn vrouw gezegd dat ze pas na 20 minuten naar boven mocht. Na 13 minuten was het al stil.
Mijn kinderen hebben door die "spartaanse opvoeding" (kuch) nooit langer gehuild dan 20 minuten.
dinsdag 22 december 2015 om 14:25
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:17:
[...]
Je kind gaat niet de hele nacht huilen. Hooguit 50 minuten, slaap, 30 minuten, slaap, dan weer ergens 20 minuten, slaap, dan weer een kwartiertje en dan klaar.
Ik denk dat dat per kind en per situatie kan verschillen. Niet ieder kind is gelijk aan de jouwen.
Ik heb een vriendin die ook haar kind liet huilen, op advies van haar huisarts want lichamelijk was er niks aan de hand (ze dacht aan ooronsteking oid vanwege die slechte nachten). Haar kind hield het echt heel lang vol, drie uur. Uiteindelijk inderdaad stil hoor, en zij haar kind 's ochtends wakker maken; kind lag in grote plas kots. Was dus zo overstuur geraakt dat het heeft overgegeven. En geen ouder die even komt kijken.
Iedereen moet vooral doen waar ze zich goed bij voelen, we kunnen tips geven en elkaar moed inspreken, maar je kan toch niet zeggen dat kind hooguit 50 minuten huilt, en dat het dan gegarandeert de nacht erna afgelopen is? Dat is wellicht jouw ervaring, met jouw kind. Maar hoeft geen waarheid te zijn voor kind van TO hè.
[...]
Je kind gaat niet de hele nacht huilen. Hooguit 50 minuten, slaap, 30 minuten, slaap, dan weer ergens 20 minuten, slaap, dan weer een kwartiertje en dan klaar.
Ik denk dat dat per kind en per situatie kan verschillen. Niet ieder kind is gelijk aan de jouwen.
Ik heb een vriendin die ook haar kind liet huilen, op advies van haar huisarts want lichamelijk was er niks aan de hand (ze dacht aan ooronsteking oid vanwege die slechte nachten). Haar kind hield het echt heel lang vol, drie uur. Uiteindelijk inderdaad stil hoor, en zij haar kind 's ochtends wakker maken; kind lag in grote plas kots. Was dus zo overstuur geraakt dat het heeft overgegeven. En geen ouder die even komt kijken.
Iedereen moet vooral doen waar ze zich goed bij voelen, we kunnen tips geven en elkaar moed inspreken, maar je kan toch niet zeggen dat kind hooguit 50 minuten huilt, en dat het dan gegarandeert de nacht erna afgelopen is? Dat is wellicht jouw ervaring, met jouw kind. Maar hoeft geen waarheid te zijn voor kind van TO hè.
dinsdag 22 december 2015 om 14:27
quote:emka78 schreef op 22 december 2015 @ 14:25:
[...]
Ik denk dat dat per kind en per situatie kan verschillen. Niet ieder kind is gelijk aan de jouwen.
Ik heb een vriendin die ook haar kind liet huilen, op advies van haar huisarts want lichamelijk was er niks aan de hand (ze dacht aan ooronsteking oid vanwege die slechte nachten). Haar kind hield het echt heel lang vol, drie uur. Uiteindelijk inderdaad stil hoor, en zij haar kind 's ochtends wakker maken; kind lag in grote plas kots. Was dus zo overstuur geraakt dat het heeft overgegeven. En geen ouder die even komt kijken.
Iedereen moet vooral doen waar ze zich goed bij voelen, we kunnen tips geven en elkaar moed inspreken, maar je kan toch niet zeggen dat kind hooguit 50 minuten huilt, en dat het dan gegarandeert de nacht erna afgelopen is? Dat is wellicht jouw ervaring, met jouw kind. Maar hoeft geen waarheid te zijn voor kind van TO hè.En waar is als man en vrouw apart slapen omdat anders je kinderen misschien wel gaan huilen dan precies wel een oplossing voor? Want ik zie hier alleen maar problemen door ontstaan. Relationeel én opvoedkundig.
[...]
Ik denk dat dat per kind en per situatie kan verschillen. Niet ieder kind is gelijk aan de jouwen.
Ik heb een vriendin die ook haar kind liet huilen, op advies van haar huisarts want lichamelijk was er niks aan de hand (ze dacht aan ooronsteking oid vanwege die slechte nachten). Haar kind hield het echt heel lang vol, drie uur. Uiteindelijk inderdaad stil hoor, en zij haar kind 's ochtends wakker maken; kind lag in grote plas kots. Was dus zo overstuur geraakt dat het heeft overgegeven. En geen ouder die even komt kijken.
Iedereen moet vooral doen waar ze zich goed bij voelen, we kunnen tips geven en elkaar moed inspreken, maar je kan toch niet zeggen dat kind hooguit 50 minuten huilt, en dat het dan gegarandeert de nacht erna afgelopen is? Dat is wellicht jouw ervaring, met jouw kind. Maar hoeft geen waarheid te zijn voor kind van TO hè.En waar is als man en vrouw apart slapen omdat anders je kinderen misschien wel gaan huilen dan precies wel een oplossing voor? Want ik zie hier alleen maar problemen door ontstaan. Relationeel én opvoedkundig.
dinsdag 22 december 2015 om 14:28
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:25:
[...]
Een beetje. Bij het eerste kind, 14 mnd oud. Toen heb ik een kookwekker op tafel gezet en tegen mijn vrouw gezegd dat ze pas na 20 minuten naar boven mocht. Na 13 minuten was het al stil.
Mijn kinderen hebben door die "spartaanse opvoeding" (kuch) nooit langer gehuild dan 20 minuten.Zo te horen voed jij je vrouw ook nogal spartaans op 'jij mag niét naar boven!'
[...]
Een beetje. Bij het eerste kind, 14 mnd oud. Toen heb ik een kookwekker op tafel gezet en tegen mijn vrouw gezegd dat ze pas na 20 minuten naar boven mocht. Na 13 minuten was het al stil.
Mijn kinderen hebben door die "spartaanse opvoeding" (kuch) nooit langer gehuild dan 20 minuten.Zo te horen voed jij je vrouw ook nogal spartaans op 'jij mag niét naar boven!'
dinsdag 22 december 2015 om 14:29
dinsdag 22 december 2015 om 14:29
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:27:
[...]
En waar is als man en vrouw apart slapen omdat anders je kinderen misschien wel gaan huilen dan precies wel een oplossing voor? Want ik zie hier alleen maar problemen door ontstaan. Relationeel én opvoedkundig.Ze slapen toch niet bij voorbaat al apart? Ze gaan bij kind liggen, of kind bij hen, als kind over de rooie is, toch? Of lees ik het nu steeds verkeerd?
[...]
En waar is als man en vrouw apart slapen omdat anders je kinderen misschien wel gaan huilen dan precies wel een oplossing voor? Want ik zie hier alleen maar problemen door ontstaan. Relationeel én opvoedkundig.Ze slapen toch niet bij voorbaat al apart? Ze gaan bij kind liggen, of kind bij hen, als kind over de rooie is, toch? Of lees ik het nu steeds verkeerd?
dinsdag 22 december 2015 om 14:31
dinsdag 22 december 2015 om 14:32
Ik zag een groot relationeel probleem ontstaan als mijn man me ging vertellen wanneer ik naar mijn kind toe mocht - of andersom.
Wel opvallend, trouwens: voor twee volwassenen vind jij het dus absoluut essentieel dat ze met z'n tweeën in bed liggen, anders Gaat Het Helemaal Mis, maar een kind moet in z'n uppie?
Wel opvallend, trouwens: voor twee volwassenen vind jij het dus absoluut essentieel dat ze met z'n tweeën in bed liggen, anders Gaat Het Helemaal Mis, maar een kind moet in z'n uppie?
dinsdag 22 december 2015 om 14:35
quote:emka78 schreef op 22 december 2015 @ 14:29:
[...]
Ze slapen toch niet bij voorbaat al apart? Ze gaan bij kind liggen, of kind bij hen, als kind over de rooie is, toch? Of lees ik het nu steeds verkeerd?hahahahahaha nee we slapen niet al bij voorbaat apart nee. Ik merkte al wel bij mijn mupskie dat ze bij het naar bed brengen al direct begon met in Mama bed.
[...]
Ze slapen toch niet bij voorbaat al apart? Ze gaan bij kind liggen, of kind bij hen, als kind over de rooie is, toch? Of lees ik het nu steeds verkeerd?hahahahahaha nee we slapen niet al bij voorbaat apart nee. Ik merkte al wel bij mijn mupskie dat ze bij het naar bed brengen al direct begon met in Mama bed.
dinsdag 22 december 2015 om 14:36
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 14:23:
En je kind is bijna twee. Die kun je het ook best uitleggen waarom je de ene keer dingen anders doet dan de andere keer.
Als je je peuter één keer een ijsje geeft, hoef je toch ook niet vervolgens tot in lengte van dagen dagelijks ijs te voeren?Voel me echt een beetje blue hoor maar ik vraag het me echt af: als ik de ene keer even op de rand van haar bed ga zitten en haar ga troosten en de daaropvolgende keer na een aai en een zoen weer weg ga, ik het hele plan ondermijn...
En je kind is bijna twee. Die kun je het ook best uitleggen waarom je de ene keer dingen anders doet dan de andere keer.
Als je je peuter één keer een ijsje geeft, hoef je toch ook niet vervolgens tot in lengte van dagen dagelijks ijs te voeren?Voel me echt een beetje blue hoor maar ik vraag het me echt af: als ik de ene keer even op de rand van haar bed ga zitten en haar ga troosten en de daaropvolgende keer na een aai en een zoen weer weg ga, ik het hele plan ondermijn...
dinsdag 22 december 2015 om 14:37
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 14:32:
Ik zag een groot relationeel probleem ontstaan als mijn man me ging vertellen wanneer ik naar mijn kind toe mocht - of andersom.
Wel opvallend, trouwens: voor twee volwassenen vind jij het dus absoluut essentieel dat ze met z'n tweeën in bed liggen, anders Gaat Het Helemaal Mis, maar een kind moet in z'n uppie?
Nee hoor, niet essentieel. Wel gewenst.
En dat kind heeft er ook voor gekozen om 42 weken alleen te zijn. Of ben jij van mening dat jouw buikvetjes zo dun waren dat er een eenheid van bestaan is ontstaan gedurende die weken?
Ik zag een groot relationeel probleem ontstaan als mijn man me ging vertellen wanneer ik naar mijn kind toe mocht - of andersom.
Wel opvallend, trouwens: voor twee volwassenen vind jij het dus absoluut essentieel dat ze met z'n tweeën in bed liggen, anders Gaat Het Helemaal Mis, maar een kind moet in z'n uppie?
Nee hoor, niet essentieel. Wel gewenst.
En dat kind heeft er ook voor gekozen om 42 weken alleen te zijn. Of ben jij van mening dat jouw buikvetjes zo dun waren dat er een eenheid van bestaan is ontstaan gedurende die weken?
dinsdag 22 december 2015 om 14:42
quote:lunakc24012014 schreef op 22 december 2015 @ 14:36:
[...]
Voel me echt een beetje blue hoor maar ik vraag het me echt af: als ik de ene keer even op de rand van haar bed ga zitten en haar ga troosten en de daaropvolgende keer na een aai en een zoen weer weg ga, ik het hele plan ondermijn...Waarom zou je het zo willen doen? En als je dat op een forum uit kunt leggen, denk je dan niet dat je het aan je kind ook best uit kan leggen?
[...]
Voel me echt een beetje blue hoor maar ik vraag het me echt af: als ik de ene keer even op de rand van haar bed ga zitten en haar ga troosten en de daaropvolgende keer na een aai en een zoen weer weg ga, ik het hele plan ondermijn...Waarom zou je het zo willen doen? En als je dat op een forum uit kunt leggen, denk je dan niet dat je het aan je kind ook best uit kan leggen?
dinsdag 22 december 2015 om 14:43
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 14:37:
[...]
Nee hoor, niet essentieel. Wel gewenst.
En dat kind heeft er ook voor gekozen om 42 weken alleen te zijn. Of ben jij van mening dat jouw buikvetjes zo dun waren dat er een eenheid van bestaan is ontstaan gedurende die weken?Wat zit er in die thee die je zojuist hebt moeten zetten? Hier kan ik geen touw aan vast knopen.
[...]
Nee hoor, niet essentieel. Wel gewenst.
En dat kind heeft er ook voor gekozen om 42 weken alleen te zijn. Of ben jij van mening dat jouw buikvetjes zo dun waren dat er een eenheid van bestaan is ontstaan gedurende die weken?Wat zit er in die thee die je zojuist hebt moeten zetten? Hier kan ik geen touw aan vast knopen.
dinsdag 22 december 2015 om 15:00
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 14:43:
[...]
Wat zit er in die thee die je zojuist hebt moeten zetten? Hier kan ik geen touw aan vast knopen.
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?
[...]
Wat zit er in die thee die je zojuist hebt moeten zetten? Hier kan ik geen touw aan vast knopen.
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?
dinsdag 22 december 2015 om 15:29
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 15:00:
[...]
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?
Leer nou eerst maar eens lezen, want wat je in je laatste zin schrijft, heb ik nergens beweerd. Als je dan ook nog de quasi-grappige geitenwollensokkensuggestie achterwege laat, praten we verder.
En nou braaf zijn!
[...]
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?
Leer nou eerst maar eens lezen, want wat je in je laatste zin schrijft, heb ik nergens beweerd. Als je dan ook nog de quasi-grappige geitenwollensokkensuggestie achterwege laat, praten we verder.
En nou braaf zijn!
dinsdag 22 december 2015 om 15:30
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 15:00:
[...]
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?Dat is een gekke vraag, van diegene die eerder vertelde zijn kinderen tot 6 weken bij zich te laten slapen en nu nog als ze koorts hebben. Jij deed het dus ook... En, erbij blijven, of samen slapen, als er iets aan de hand is dus? Lijkt mij heel duidelijk in dit topic?
[...]
Okee. Met het risico te belanden in een organisch/biotopisch/veganistisch/moedermelk/slingerdoek-verantwoorde discussie:
Waarom kan een kind in jouw ogen niet alleen slapen?Dat is een gekke vraag, van diegene die eerder vertelde zijn kinderen tot 6 weken bij zich te laten slapen en nu nog als ze koorts hebben. Jij deed het dus ook... En, erbij blijven, of samen slapen, als er iets aan de hand is dus? Lijkt mij heel duidelijk in dit topic?
dinsdag 22 december 2015 om 15:32
quote:Miffy schreef op 22 december 2015 @ 15:29:
[...]
Leer nou eerst maar eens lezen, want wat je in je laatste zin schrijft, heb ik nergens beweerd. Als je dan ook nog de quasi-grappige geitenwollensokkensuggestie achterwege laat, praten we verder.
En nou braaf zijn!Je vergat de , verder mee eens, TheQ; jij leest steeds iets wat niet geschreven staat, of doe je dat expes met hoop op een rel oid?
[...]
Leer nou eerst maar eens lezen, want wat je in je laatste zin schrijft, heb ik nergens beweerd. Als je dan ook nog de quasi-grappige geitenwollensokkensuggestie achterwege laat, praten we verder.
En nou braaf zijn!Je vergat de , verder mee eens, TheQ; jij leest steeds iets wat niet geschreven staat, of doe je dat expes met hoop op een rel oid?
dinsdag 22 december 2015 om 16:15
Ja, dat doet hij expres. Daar hebben ze hier iets heel handigs voor uitgevonden: de negeerknop.
lunakc en nog een boel cijfers: ik zou je aanraden dat jij en je man eens om de tafel gaan om te bespreken wat voor jullie de beste oplossing is. Niet midden in de nacht als je allebei moe bent en wil slapen of 's ochtends als je van de slaap niet meer weet wat boven of onder is, maar op een rustig ongestoord moment op de dag. En als jullie dan samen hebben besloten wat je gaat doen, dan vertel je dat aan je kind. Als je wil in overleg met je kind. En vervolgens doe je dat. Wat bij jullie past dus.
Wij hebben, naar aanleiding van slaapgebrek, ook gedaan wat bij ons paste. Ondanks dat iedereen zegt dat je dat dus nooit moet doen, want dat er weet ik niet wat mis gaat en je de kinderen en jezelf weet ik niet wat aan doet.
Wij hebben onze kinderen resp. bij ons in bed en in een co-sleeper laten slapen. Oudste vertrok definitief naar eigen kamer met ruim 3 jaar en sliep vervolgens nagenoeg altijd door. Jongste vertrok wat eerder, wilde ook een groot bed net als oudste en sliep sinds ruim 2 jaar op de eigen kamer en sinds een jaar of 2,5/3 de hele nacht door. Je ziet, ik weet het niet eens precies meer. Als je er middenin zit, lijkt het oneindig weg, maar uiteindelijk komt het goed.
lunakc en nog een boel cijfers: ik zou je aanraden dat jij en je man eens om de tafel gaan om te bespreken wat voor jullie de beste oplossing is. Niet midden in de nacht als je allebei moe bent en wil slapen of 's ochtends als je van de slaap niet meer weet wat boven of onder is, maar op een rustig ongestoord moment op de dag. En als jullie dan samen hebben besloten wat je gaat doen, dan vertel je dat aan je kind. Als je wil in overleg met je kind. En vervolgens doe je dat. Wat bij jullie past dus.
Wij hebben, naar aanleiding van slaapgebrek, ook gedaan wat bij ons paste. Ondanks dat iedereen zegt dat je dat dus nooit moet doen, want dat er weet ik niet wat mis gaat en je de kinderen en jezelf weet ik niet wat aan doet.
Wij hebben onze kinderen resp. bij ons in bed en in een co-sleeper laten slapen. Oudste vertrok definitief naar eigen kamer met ruim 3 jaar en sliep vervolgens nagenoeg altijd door. Jongste vertrok wat eerder, wilde ook een groot bed net als oudste en sliep sinds ruim 2 jaar op de eigen kamer en sinds een jaar of 2,5/3 de hele nacht door. Je ziet, ik weet het niet eens precies meer. Als je er middenin zit, lijkt het oneindig weg, maar uiteindelijk komt het goed.
dinsdag 22 december 2015 om 16:50
quote:emka78 schreef op 22 december 2015 @ 15:30:
[...]
Dat is een gekke vraag, van diegene die eerder vertelde zijn kinderen tot 6 weken bij zich te laten slapen en nu nog als ze koorts hebben. Jij deed het dus ook... En, erbij blijven, of samen slapen, als er iets aan de hand is dus? Lijkt mij heel duidelijk in dit topic?
Duidelijk? Ik schreef dat baby met 6 weken op de eigen kamer sliep. Nergens vermeld ik dat de tijd daarvoor baby bij ons in bed sliep.
Wel in het kinderbed op de kamer. Scheelt namelijk lopen bij de nachtfles.
Met koorts >40 liggen de kinderen wel naast ons in bed omdat ik 2 keer een koortsstuip hebben meegemaakt waar ze bijna inbleven (inclusief ambulance) en ik er dus erg graag bij wil zijn als dat weer gebeurt. Iets met veiligheid. Meestal zakt de koorts vanzelf of na een para en gaan ze dan alsnog naar hun eigen kamer.
Verschil is dus, zoals ik het lees, dat jij erbij ligt "omdat ze zich een beetje ongemakkelijk voelen" en ik omdat er een gerede kans is dat ze kunnen sterven.
[...]
Dat is een gekke vraag, van diegene die eerder vertelde zijn kinderen tot 6 weken bij zich te laten slapen en nu nog als ze koorts hebben. Jij deed het dus ook... En, erbij blijven, of samen slapen, als er iets aan de hand is dus? Lijkt mij heel duidelijk in dit topic?
Duidelijk? Ik schreef dat baby met 6 weken op de eigen kamer sliep. Nergens vermeld ik dat de tijd daarvoor baby bij ons in bed sliep.
Wel in het kinderbed op de kamer. Scheelt namelijk lopen bij de nachtfles.
Met koorts >40 liggen de kinderen wel naast ons in bed omdat ik 2 keer een koortsstuip hebben meegemaakt waar ze bijna inbleven (inclusief ambulance) en ik er dus erg graag bij wil zijn als dat weer gebeurt. Iets met veiligheid. Meestal zakt de koorts vanzelf of na een para en gaan ze dan alsnog naar hun eigen kamer.
Verschil is dus, zoals ik het lees, dat jij erbij ligt "omdat ze zich een beetje ongemakkelijk voelen" en ik omdat er een gerede kans is dat ze kunnen sterven.
dinsdag 22 december 2015 om 18:58
quote:TheQ schreef op 22 december 2015 @ 16:50:
[...]
Duidelijk? Ik schreef dat baby met 6 weken op de eigen kamer sliep. Nergens vermeld ik dat de tijd daarvoor baby bij ons in bed sliep.
Wel in het kinderbed op de kamer. Scheelt namelijk lopen bij de nachtfles.
Met koorts >40 liggen de kinderen wel naast ons in bed omdat ik 2 keer een koortsstuip hebben meegemaakt waar ze bijna inbleven (inclusief ambulance) en ik er dus erg graag bij wil zijn als dat weer gebeurt. Iets met veiligheid. Meestal zakt de koorts vanzelf of na een para en gaan ze dan alsnog naar hun eigen kamer.
Verschil is dus, zoals ik het lees, dat jij erbij ligt "omdat ze zich een beetje ongemakkelijk voelen" en ik omdat er een gerede kans is dat ze kunnen sterven.
!!
tuurlijk.
Die negeerknop, dat is wel een leuke uitvinding, ik zal me er eens in verdiepen, thanx blauw met stippen
[...]
Duidelijk? Ik schreef dat baby met 6 weken op de eigen kamer sliep. Nergens vermeld ik dat de tijd daarvoor baby bij ons in bed sliep.
Wel in het kinderbed op de kamer. Scheelt namelijk lopen bij de nachtfles.
Met koorts >40 liggen de kinderen wel naast ons in bed omdat ik 2 keer een koortsstuip hebben meegemaakt waar ze bijna inbleven (inclusief ambulance) en ik er dus erg graag bij wil zijn als dat weer gebeurt. Iets met veiligheid. Meestal zakt de koorts vanzelf of na een para en gaan ze dan alsnog naar hun eigen kamer.
Verschil is dus, zoals ik het lees, dat jij erbij ligt "omdat ze zich een beetje ongemakkelijk voelen" en ik omdat er een gerede kans is dat ze kunnen sterven.
!!
tuurlijk.
Die negeerknop, dat is wel een leuke uitvinding, ik zal me er eens in verdiepen, thanx blauw met stippen