Zwanger
alle pijlers
Bevalling blunders
woensdag 7 oktober 2015 om 10:54
Hallo allemaal,
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
dinsdag 29 december 2015 om 20:02
Mijn bevalling was redelijk traumatisch, en ik ben in m'n hele leven nog nooit zo in paniek geraakt zoals gebeurde tijdens het persen. En m'n dochter was een sterrenkijker, en daardoor zakte ze maar niet goed naar beneden. Toen na een uur persen m'n dochter nog steeds heel hoog lag is de Gyn geroepen, en ik riep gelijk: 'wie heeft er dienst?! Toch niet dokter Jansen he?!'(die was nogal van de tangbevallingen), waarop geantwoord werd dat die met pensioen was. Mijn gemoedstoestand veranderde van gillen en blinde paniek naar een zeer verbaasde en geïnteresseerde: 'wat zeg je me nou, is hij met pensioen? Hoelang al? Hoe oud was hij dan?'
Na een minuut ging ik weer vrolijk verder met panieken
Dr Jansen kende we namelijk best goed aangezien hij de fertiliteitsgyn was die mijn eierstokken uiteindelijk aan de praat gekregen had
Na een minuut ging ik weer vrolijk verder met panieken
Dr Jansen kende we namelijk best goed aangezien hij de fertiliteitsgyn was die mijn eierstokken uiteindelijk aan de praat gekregen had
vrijdag 1 januari 2016 om 17:25
De bevalling van de eerste ging enorm vlot. Na 1h de vk gebeld zoals afgesproken. Die gaf aan over 2h maar terug te bellen. Nog geen uur later hing ik aan het douchemuurtje de ene wee na de ander weg te puffen en vond ml het wel genoeg. Die belde de vk en die kwam gelukkig meteen. Ik bleek ik al 9cm te hebben en gezien we hadden afgesproken naar het zh te gaan en ik redelijk overdonderd was van deze boodschap toch meteen maar vertrokken.
De autorit viel eigenlijk alles mee, maar toen ik de verloskamer inliep had ik mijn eerste perswee en het kon me ook niets meer schelen dus met kleding nog aan (gelukkig schoenen wel uitgetrapt...) meegeperst en direct braken mijn vliezen. Op het bed gaan liggen en de kleine bleek in het vruchtwater gepoept te hebben en in alle vluggigheid konden ze de hartslag van de kleine niet goed meten. De vk haalde de gyn erbij want ze moest de draai onder het schaambot nog maken en blijkbaar is dat protocol.
De gyn begon tegen mij te praten alsof ik 3 was: Ja de baby vindt de bevalling niet zo leuk (nee ik vind het dolletjes!) en dan moeten we een knipje zetten en een cupje op het hoofdje van de baby. Dat irriteerde mij ZO! De bevalling ging super snel en ik had juist het idee dat de gyn een beetje vaart moest maken anders zou de baby op de grond liggen. Dus ik met mijn benen in de beugels in discussie met de gyn. Of dat wel echt nodig was en of ik het niet op zijn minst zelf mocht proberen. Je had ml moeten zien! Hij sloeg nog net zijn hand niet voor zijn hoofd .
Maar goed ik kreeg mijn zin. Ze zou wel een knip zetten, maar dan mocht ik het nog even zelf proberen, ze moest toch nog dingen klaarleggen. Nou bij wee 1 maakte de dame de draai en wee 2 was ze er! Ml vertelt nog wel eens aan mensen dat ik zo eigenwijs ben dat ik zelfs tijdens de persweeën met de gyn ga discussiëren Maar ik ben nog altijd enorm blij dat ik mijn dochter de vacuümpomp heb bespaard!
De autorit viel eigenlijk alles mee, maar toen ik de verloskamer inliep had ik mijn eerste perswee en het kon me ook niets meer schelen dus met kleding nog aan (gelukkig schoenen wel uitgetrapt...) meegeperst en direct braken mijn vliezen. Op het bed gaan liggen en de kleine bleek in het vruchtwater gepoept te hebben en in alle vluggigheid konden ze de hartslag van de kleine niet goed meten. De vk haalde de gyn erbij want ze moest de draai onder het schaambot nog maken en blijkbaar is dat protocol.
De gyn begon tegen mij te praten alsof ik 3 was: Ja de baby vindt de bevalling niet zo leuk (nee ik vind het dolletjes!) en dan moeten we een knipje zetten en een cupje op het hoofdje van de baby. Dat irriteerde mij ZO! De bevalling ging super snel en ik had juist het idee dat de gyn een beetje vaart moest maken anders zou de baby op de grond liggen. Dus ik met mijn benen in de beugels in discussie met de gyn. Of dat wel echt nodig was en of ik het niet op zijn minst zelf mocht proberen. Je had ml moeten zien! Hij sloeg nog net zijn hand niet voor zijn hoofd .
Maar goed ik kreeg mijn zin. Ze zou wel een knip zetten, maar dan mocht ik het nog even zelf proberen, ze moest toch nog dingen klaarleggen. Nou bij wee 1 maakte de dame de draai en wee 2 was ze er! Ml vertelt nog wel eens aan mensen dat ik zo eigenwijs ben dat ik zelfs tijdens de persweeën met de gyn ga discussiëren Maar ik ben nog altijd enorm blij dat ik mijn dochter de vacuümpomp heb bespaard!
vrijdag 1 januari 2016 om 17:31
Oh en bij de tweede bevalling heeft de vk thuis mijn vliezen doorgeprikt omdat ik al 4cm had en de volgende dag naar het zh zou moeten voor inleiding en ik daar geen zin in had. Ze legde zo'n klein celstof matje op het bed en ik vroeg nog of wat wel genoeg was. Ja geen probleem zei ze. Na wat gewroet (altijd lekker) moest ik met mijn billen op mn vuisten gaan liggen en uiteindelijk prikte ze mijn vliezen. Mijn vuisten onder mijn billen liepen direct volledig onderwater! Ik lachen en daardoor gutste er nog meer en nog meer uit. Echt alles zat onder. Voor mijn gevoel dreef het matje in een badje met vruchtwater Gelukkig hadden we een matrasbeschermer op het bed liggen!
Tijdens het persen kwam er blijkbaar nog meer vruchtwater mee want toen ik eenmaal mn meisje op mn borst had keek ik naar de vk en die was doorweekt! Baby zat ook nog helemaal onder het huidsmeer. Die had het nog goed gehad in de baarmoeder
Tijdens het persen kwam er blijkbaar nog meer vruchtwater mee want toen ik eenmaal mn meisje op mn borst had keek ik naar de vk en die was doorweekt! Baby zat ook nog helemaal onder het huidsmeer. Die had het nog goed gehad in de baarmoeder
vrijdag 1 januari 2016 om 17:42
Tijdens de bevalling van mijn jongste, wilde de verloskundige toucheren. Ik zat echter in een weeënstorm en hield m'n hele lijf zo strak als een snaar. Vk kreeg dus met geen mogelijkheid haar hand uit mij. Volgens vriend heeft ze paar keer gevraagd te ontspannen zodat ze haar hand terug kon trekken. Lukte niet dus in één keer haar hand teruggetrokken. Vlak hierna kwam jongste ter wereld. Op de foto's zie je dat kind op mijn buik wordt gelegd door vk mét een aan flarden gescheurde handschoen.
Bij de oudste heb ik, tijdens de persweeën, geroepen naar huis te gaan en wilde al aanstalten maken op te staan. Ik voelde het hoofdje steeds terugschieten dus het leek me een vrij zinloze missie allemaal. Maar zo te lezen hebben meer die neiging gehad, gelukkig!
Verder was ik bij oudste (meer dan) behoorlijk aangekomen en ik had een megabuik. Verwachtingen lagen hoog gespannen maar kind bleek een klein guppy te zijn van 2275 gr. Vp zei grappend, met haar handen mijn buik heen en weer bewegend, of er stiekem nog eentje verstopt zat.
's Nachts werd ik wakker van de naweeën. Dikke paniek bij mij want er schoot me direct te binnen wat vp had gezegd. Was even echt in de veronderstelling dat er blijkbaar nog eentje uit moest.
Bij de oudste heb ik, tijdens de persweeën, geroepen naar huis te gaan en wilde al aanstalten maken op te staan. Ik voelde het hoofdje steeds terugschieten dus het leek me een vrij zinloze missie allemaal. Maar zo te lezen hebben meer die neiging gehad, gelukkig!
Verder was ik bij oudste (meer dan) behoorlijk aangekomen en ik had een megabuik. Verwachtingen lagen hoog gespannen maar kind bleek een klein guppy te zijn van 2275 gr. Vp zei grappend, met haar handen mijn buik heen en weer bewegend, of er stiekem nog eentje verstopt zat.
's Nachts werd ik wakker van de naweeën. Dikke paniek bij mij want er schoot me direct te binnen wat vp had gezegd. Was even echt in de veronderstelling dat er blijkbaar nog eentje uit moest.
vrijdag 1 januari 2016 om 17:49
Ik beviel in een polikliniek en arriveerde met 8 cm ontsluiting en behoorlijke persdrang, achteraf het lastigste punt. Er stond een Heel Aardige verpleegkundige in de deuropening die kweelde: 'welkommmm bij het bevallllcentrummmm! Ja we hebben vandaag een wolkennnnnkamer vrij met baddd en een droomkamerrr oook met badd..' waarop ik snauwde 'ga aan de kant!' en op goed geluk een kamer instommelde waarna ik haar ook nog toebeet 'ik blijf hier!' Mijn man was in shock omdat ik meestal erg kalm ben en ik schaamde me achteraf best wel.
vrijdag 1 januari 2016 om 20:52
quote:Nelladella1 schreef op 30 december 2015 @ 00:21:
De eerste paar dagen na de geboorte van mijn oudste, moest ik steeds heel hard nadenken wat ik ook al weer gekregen had: een jongen of een meisje?In dezelfde categorie, zowel mijn man als ik vergaten de naam wel eens, zo vlak na de geboorte...
De eerste paar dagen na de geboorte van mijn oudste, moest ik steeds heel hard nadenken wat ik ook al weer gekregen had: een jongen of een meisje?In dezelfde categorie, zowel mijn man als ik vergaten de naam wel eens, zo vlak na de geboorte...
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
vrijdag 1 januari 2016 om 22:05
quote:Belle73 schreef op 01 januari 2016 @ 20:52:
[...]
In dezelfde categorie, zowel mijn man als ik vergaten de naam wel eens, zo vlak na de geboorte...
Dat herken ik ja! En als je m dan weer weet, ontzettend gaan twijfelen of het eigenlijk wel een leuke naam is.
(Mijn kinderen hebben leuke namen al zeg ik het zelf, niet veel voorkomend maar toch niks raars. Zegt mijn jongste, 6, gisteren, mama wat kost het eigenlijk om je naam te laten veranderen als je groot bent? )
[...]
In dezelfde categorie, zowel mijn man als ik vergaten de naam wel eens, zo vlak na de geboorte...
Dat herken ik ja! En als je m dan weer weet, ontzettend gaan twijfelen of het eigenlijk wel een leuke naam is.
(Mijn kinderen hebben leuke namen al zeg ik het zelf, niet veel voorkomend maar toch niks raars. Zegt mijn jongste, 6, gisteren, mama wat kost het eigenlijk om je naam te laten veranderen als je groot bent? )
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
vrijdag 1 januari 2016 om 22:08
vrijdag 1 januari 2016 om 22:15
quote:Mlle_j schreef op 01 januari 2016 @ 17:49:
Ik beviel in een polikliniek en arriveerde met 8 cm ontsluiting en behoorlijke persdrang, achteraf het lastigste punt. Er stond een Heel Aardige verpleegkundige in de deuropening die kweelde: 'welkommmm bij het bevallllcentrummmm! Ja we hebben vandaag een wolkennnnnkamer vrij met baddd en een droomkamerrr oook met badd..' waarop ik snauwde 'ga aan de kant!' en op goed geluk een kamer instommelde waarna ik haar ook nog toebeet 'ik blijf hier!' Mijn man was in shock omdat ik meestal erg kalm ben en ik schaamde me achteraf best wel.Ik vond mezelf achteraf ook ontzettend onvriendelijk, chagrijnig en een zeur (niet gescholden ofzo hoor, maar heel kortaf bijvoorbeeld). Heb me achteraf nog verontschuldigd maar ze waren wel wat gewend, zeiden ze
Ik beviel in een polikliniek en arriveerde met 8 cm ontsluiting en behoorlijke persdrang, achteraf het lastigste punt. Er stond een Heel Aardige verpleegkundige in de deuropening die kweelde: 'welkommmm bij het bevallllcentrummmm! Ja we hebben vandaag een wolkennnnnkamer vrij met baddd en een droomkamerrr oook met badd..' waarop ik snauwde 'ga aan de kant!' en op goed geluk een kamer instommelde waarna ik haar ook nog toebeet 'ik blijf hier!' Mijn man was in shock omdat ik meestal erg kalm ben en ik schaamde me achteraf best wel.Ik vond mezelf achteraf ook ontzettend onvriendelijk, chagrijnig en een zeur (niet gescholden ofzo hoor, maar heel kortaf bijvoorbeeld). Heb me achteraf nog verontschuldigd maar ze waren wel wat gewend, zeiden ze
vrijdag 1 januari 2016 om 22:34
't begon met de lunch, me vriend had gegeten op de verloskamer, is in gesprek met n vriendin en draait een shaggy hij is zo druk aan de klets dat hij in de verloskamer zn peuk op steekt woehaha....
toen ik een heftige weeën storm had riep ik tegen de verloskundige "laat maar zitten stop maar ik hoef t niet meer dit doet me te veel pijn"
ook toen de gyncealoog ging voelen voor ontsluiting voor de 80ste keer voor mijn idee, en weer ging vertellen wat hij stap voor stap deed schreeuwde ik "GVD schiet nu maar gewoon op en hou je mond"
OEPS! verder ben ik gewoon heel lief
toen ik een heftige weeën storm had riep ik tegen de verloskundige "laat maar zitten stop maar ik hoef t niet meer dit doet me te veel pijn"
ook toen de gyncealoog ging voelen voor ontsluiting voor de 80ste keer voor mijn idee, en weer ging vertellen wat hij stap voor stap deed schreeuwde ik "GVD schiet nu maar gewoon op en hou je mond"
OEPS! verder ben ik gewoon heel lief
Don\'t dream your life, but live your dreams
vrijdag 1 januari 2016 om 23:23
quote:Honeymoonquiz schreef op 01 januari 2016 @ 22:15:
[...]
Ik vond mezelf achteraf ook ontzettend onvriendelijk, chagrijnig en een zeur (niet gescholden ofzo hoor, maar heel kortaf bijvoorbeeld). Heb me achteraf nog verontschuldigd maar ze waren wel wat gewend, zeiden ze
Ik kon het niet opbrengen om de VP een hand te geven en mee voor te stellen toen ik in het ziekenhuis aankwam. Ik zei echt iets van 'sorry dat gaat even niet.' Later bij de gyn wel.
Na de bevalling de vp mijn excuses aangeboden. Ze vond gelukkig niet erg.
[...]
Ik vond mezelf achteraf ook ontzettend onvriendelijk, chagrijnig en een zeur (niet gescholden ofzo hoor, maar heel kortaf bijvoorbeeld). Heb me achteraf nog verontschuldigd maar ze waren wel wat gewend, zeiden ze
Ik kon het niet opbrengen om de VP een hand te geven en mee voor te stellen toen ik in het ziekenhuis aankwam. Ik zei echt iets van 'sorry dat gaat even niet.' Later bij de gyn wel.
Na de bevalling de vp mijn excuses aangeboden. Ze vond gelukkig niet erg.
vrijdag 1 januari 2016 om 23:29
quote:Gavia schreef op 01 januari 2016 @ 23:23:
[...]
Ik kon het niet opbrengen om de VP een hand te geven en mee voor te stellen toen ik in het ziekenhuis aankwam. Ik zei echt iets van 'sorry dat gaat even niet.' Later bij de gyn wel.
Na de bevalling de vp mijn excuses aangeboden. Ze vond gelukkig niet erg.
Toen ik na de bevalling van de eerste gehecht moest worden op de ok reikte de anesthesist naar mijn hand. Ik schudde de zijne vrolijk (nouja ik lag er niet heel florissant bij met mijn totaalruptuur). Maar hij had alleen mijn polsbandje willen bekijken
Hij maakte daarna wel zijn excuses dat hij eigenlijk wel een beetje onbeleefd was zo.
[...]
Ik kon het niet opbrengen om de VP een hand te geven en mee voor te stellen toen ik in het ziekenhuis aankwam. Ik zei echt iets van 'sorry dat gaat even niet.' Later bij de gyn wel.
Na de bevalling de vp mijn excuses aangeboden. Ze vond gelukkig niet erg.
Toen ik na de bevalling van de eerste gehecht moest worden op de ok reikte de anesthesist naar mijn hand. Ik schudde de zijne vrolijk (nouja ik lag er niet heel florissant bij met mijn totaalruptuur). Maar hij had alleen mijn polsbandje willen bekijken
Hij maakte daarna wel zijn excuses dat hij eigenlijk wel een beetje onbeleefd was zo.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
vrijdag 1 januari 2016 om 23:30
Ook ik was de bevalling aardig zat op een gegeven moment. Ik perste me een ongeluk en telkens zeiden ze dat het zo goed ging, maar ik heb echt heel lang moeten persen. (Bijna 3 uur)
Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Toen bedacht ik dat ik gewoon net zou doen of ik geen weeën meer had. Iedereen zou dan weg gaan en dan zouden we het er de volgende wel over hebben of ik hier nog mee door wilde gaan. Vonden ze niet goed
Ook heb ik me tijdens de bevalling meerdere keren hardop afgevraagd waarom vrouwen zichzelf dit aandeden en vooral waarom ze meer dan 1 kind zouden willen?? Dit ging je jezelf toch niet nog een keer aandoen?!
Binnen 5 minuten na de geboorte had ik zoiets van 'was dit het?'
Inmiddels 16 weken zwanger van de tweede.
Ik denk dat ik me bovenstaande direct weer afvraag bij de eerste de beste wee. Waarom???
Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Toen bedacht ik dat ik gewoon net zou doen of ik geen weeën meer had. Iedereen zou dan weg gaan en dan zouden we het er de volgende wel over hebben of ik hier nog mee door wilde gaan. Vonden ze niet goed
Ook heb ik me tijdens de bevalling meerdere keren hardop afgevraagd waarom vrouwen zichzelf dit aandeden en vooral waarom ze meer dan 1 kind zouden willen?? Dit ging je jezelf toch niet nog een keer aandoen?!
Binnen 5 minuten na de geboorte had ik zoiets van 'was dit het?'
Inmiddels 16 weken zwanger van de tweede.
Ik denk dat ik me bovenstaande direct weer afvraag bij de eerste de beste wee. Waarom???
vrijdag 1 januari 2016 om 23:32
quote:streepjessokken schreef op 01 januari 2016 @ 23:29:
[...]
Toen ik na de bevalling van de eerste gehecht moest worden op de ok reikte de anesthesist naar mijn hand. Ik schudde de zijne vrolijk (nouja ik lag er niet heel florissant bij met mijn totaalruptuur). Maar hij had alleen mijn polsbandje willen bekijken
Hij maakte daarna wel zijn excuses dat hij eigenlijk wel een beetje onbeleefd was zo.Hahaha, zijn blunder
[...]
Toen ik na de bevalling van de eerste gehecht moest worden op de ok reikte de anesthesist naar mijn hand. Ik schudde de zijne vrolijk (nouja ik lag er niet heel florissant bij met mijn totaalruptuur). Maar hij had alleen mijn polsbandje willen bekijken
Hij maakte daarna wel zijn excuses dat hij eigenlijk wel een beetje onbeleefd was zo.Hahaha, zijn blunder
vrijdag 1 januari 2016 om 23:39
over handjes schudden gesproken ik ben ingeleid en dat was een nogal langdurig proces. (in totaal 3 dagen in het ziekenhuis voor mijn zoon er was) dus veel verschillend personeel ik het begin vond ik het prima handje hier handje daar co assistent wou ook nog even kijken want leerziekenhuis. maar op een gegeven moment was ik dat zo zat ik had pijn en was het zat en steeds weer nieuwe mensen aan mijn bed even voelen even kijken. dus op.een gegeven moment komt er weer een ploeg ( 4man binnen)
,waarop ik dacht : tuurlijk ik gooi de kijkdoos wel weer open!!
maar dat dacht ik dus niet dat zei ik hardop!! man helemaal in een deuk de dokters keken elkaar een beetje vertwijfeld aan en ik schaamde me niet want ik had pijn en was het zat haha! tot na de bevalling ik dacht ooo heb ik dat echt gezegt!
,waarop ik dacht : tuurlijk ik gooi de kijkdoos wel weer open!!
maar dat dacht ik dus niet dat zei ik hardop!! man helemaal in een deuk de dokters keken elkaar een beetje vertwijfeld aan en ik schaamde me niet want ik had pijn en was het zat haha! tot na de bevalling ik dacht ooo heb ik dat echt gezegt!
Life is like an hourglass glued to the table.
zaterdag 2 januari 2016 om 08:06
quote:GateKeeper schreef op 01 januari 2016 @ 22:08:
[...]
Waarom doen ze dat eigenlijk? Ze vroegen dat ook bij ons of we het wilden zien, maar ik was te druk met kind, heb t dan ook niet gezien.
Ik vind het wel leuk dat ze dat doen. Het is 9 maanden lang de tempel geweest waarin baby heeft gewoond. Heb er ook een foto van. Ziet erg indrukwekkend uit hoor.
Er zijn culturen waarin de placenta meegenomen wordt naar huis. Diverse redenen: zelf begraven op een specifieke plek, een hapje van eten ivm geloof etc.
[...]
Waarom doen ze dat eigenlijk? Ze vroegen dat ook bij ons of we het wilden zien, maar ik was te druk met kind, heb t dan ook niet gezien.
Ik vind het wel leuk dat ze dat doen. Het is 9 maanden lang de tempel geweest waarin baby heeft gewoond. Heb er ook een foto van. Ziet erg indrukwekkend uit hoor.
Er zijn culturen waarin de placenta meegenomen wordt naar huis. Diverse redenen: zelf begraven op een specifieke plek, een hapje van eten ivm geloof etc.
