Psyche
alle pijlers
Opkrabbelen
zaterdag 30 januari 2016 om 21:12
Wat een gekke vraag? Slaat dit op jouw situatie?
Ik zou mezelf ten eerste een gigantische schop onder mijn eigen hol geven.
Dan zou ik in elk geval aanmelden voor een schuldregeling, de werkcoach van de uitkeringsinstantie vragen om de cv te laten controleren en op zoek te gaan naar werk. Ondertussen aanmelden bij een sportschool of een sport wat mij leuk zou lijken en daar ook echt naartoe gaan. En zo mijn leven weer in gang trekken.
Ik zou mezelf ten eerste een gigantische schop onder mijn eigen hol geven.
Dan zou ik in elk geval aanmelden voor een schuldregeling, de werkcoach van de uitkeringsinstantie vragen om de cv te laten controleren en op zoek te gaan naar werk. Ondertussen aanmelden bij een sportschool of een sport wat mij leuk zou lijken en daar ook echt naartoe gaan. En zo mijn leven weer in gang trekken.
zaterdag 30 januari 2016 om 21:15
Doelen administratie in kaart brengen evt samen met schuldhulp.
Overleg met algemeen maatschappelijk werk over overige zaken die noodzakelijk zijn.
Aanmelding voedselbank.
Wanneer dat een beetje loopt en je hoofd is iets meer op orde. In de buurt opzoek naar wat gratis is en waar je bijv vrijwilligerswerk kunt doen om je netwerk in de buurt uit te breiden. In mijn geval zou ik bijvoorbeeld op woensdagmiddag in de centrale moestuin kunnen helpen en dingen kunnen doen in het buurthuis. Via die weg kom je ook wel weer bij andere gratis clubs ook sport. Wanneer ik na 3-6 maanden beter in mijn vel zit en weer sociale contacten heb dan zou ik opzoek gaan naar werk en ook hulp vragen aan de uitkerende instantie hierbij.
Ik zou omdat je vanuit een uitkering komt voor bijna elke werk soort gaan om dan van werk naar werk weer iets beters te zoeken.
Ik zou het stap voor stap opbouwen en proberen om ondanks de schulden de motivatie te houden om naar buiten te treden stap voor stap. Ook het feit dat je werkt voor de schulden zou mij niet weer houden want hoe langer geen baan hoe moeilijker het is om werk te vinden.
Overleg met algemeen maatschappelijk werk over overige zaken die noodzakelijk zijn.
Aanmelding voedselbank.
Wanneer dat een beetje loopt en je hoofd is iets meer op orde. In de buurt opzoek naar wat gratis is en waar je bijv vrijwilligerswerk kunt doen om je netwerk in de buurt uit te breiden. In mijn geval zou ik bijvoorbeeld op woensdagmiddag in de centrale moestuin kunnen helpen en dingen kunnen doen in het buurthuis. Via die weg kom je ook wel weer bij andere gratis clubs ook sport. Wanneer ik na 3-6 maanden beter in mijn vel zit en weer sociale contacten heb dan zou ik opzoek gaan naar werk en ook hulp vragen aan de uitkerende instantie hierbij.
Ik zou omdat je vanuit een uitkering komt voor bijna elke werk soort gaan om dan van werk naar werk weer iets beters te zoeken.
Ik zou het stap voor stap opbouwen en proberen om ondanks de schulden de motivatie te houden om naar buiten te treden stap voor stap. Ook het feit dat je werkt voor de schulden zou mij niet weer houden want hoe langer geen baan hoe moeilijker het is om werk te vinden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 31 januari 2016 om 10:49
Het slaat niet op mij persoonlijk maar gedurende ons leven bouwen we van alles op, worden ons dingen mee gegeven en aangereikt. Bedoel van kind af aan bouw je al aan relaties school en activiteiten.
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?
zondag 31 januari 2016 om 10:52
quote:Lenaa88 schreef op 31 januari 2016 @ 10:49:
Het slaat niet op mij persoonlijk maar gedurende ons leven bouwen we van alles op, worden ons dingen mee gegeven en aangereikt. Bedoel van kind af aan bouw je al aan relaties school en activiteiten.
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?Dus je hebt geen familie want je kwam uit de boerenkool en je bent nooit naar school geweest?
Het slaat niet op mij persoonlijk maar gedurende ons leven bouwen we van alles op, worden ons dingen mee gegeven en aangereikt. Bedoel van kind af aan bouw je al aan relaties school en activiteiten.
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?Dus je hebt geen familie want je kwam uit de boerenkool en je bent nooit naar school geweest?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 31 januari 2016 om 11:12
quote:Lenaa88 schreef op 31 januari 2016 @ 10:49:
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?Ik denk dat je alleen kunt opbouwen als je tenminste iets hebt, wat dan ook. Je moet in elk geval het verlangen hebben om op te bouwen en dat heeft niet iedereen. Wat heb je wèl: ambitie, gezond verstand, een vechtersmentaliteit, het vermogen vrienden te maken, iemand die zich over je ontfermt? Daar begin je, met wat je wel hebt. Heb je een talent, dan begin je daar. Ken je mensen, dan vraag je hulp. Heb je gezond verstand, dan zoek je uit bij welke instanties je hulp kunt krijgen. Enz.
Maar mijn idee was, stel je hebt deze kansen niet mogen hebben(door welke omstandigheden dan ook) Hoe bouw je op?Ik denk dat je alleen kunt opbouwen als je tenminste iets hebt, wat dan ook. Je moet in elk geval het verlangen hebben om op te bouwen en dat heeft niet iedereen. Wat heb je wèl: ambitie, gezond verstand, een vechtersmentaliteit, het vermogen vrienden te maken, iemand die zich over je ontfermt? Daar begin je, met wat je wel hebt. Heb je een talent, dan begin je daar. Ken je mensen, dan vraag je hulp. Heb je gezond verstand, dan zoek je uit bij welke instanties je hulp kunt krijgen. Enz.
zondag 31 januari 2016 om 11:45
Je begint met de basics: onderdak, voedsel, water, elektriciteit, een regeling voor je schulden, inzicht in je financiële situatie en een persoonlijk budget zodat het niet nog verder uit de hand kan lopen. Ik denk dat dit al heel fijn zou zijn voor je gemoedsrust. Kijk ook naar waar je recht op hebt: huurtoeslag, zorgtoeslag, misschien kom je ook in aanmerking voor de voedselbank.
Daarna kijk je naar welke hulp je nodig hebt om op te krabbelen: heb je psychologische klachten? Ga dan naar je huisarts en laat je doorverwijzen. Zou je baat hebben bij een maatschappelijk werker? Schakel die dan in. Heb je hulp nodig bij het vinden van een baan? Via het UWV kunnen ze je verder helpen.
Een sociaal netwerk opbouwen is moeilijk. Je hebt niet van de ene op de andere dag een hechte groep vrienden. Maar met kleine stapjes in de goede richting ben je al een heel stuk op weg uit je isolement: ga vrijwilligerswerk doen, bezoek gratis lezingen of voorstellingen (bijvoorbeeld in je plaatselijke bibliotheek) en maak tijdens de koffiepauze een kort praatje met iemand. Schrijf je in bij een (gratis) datingsite. Als je eenmaal weer werkt kom je ook weer onder de mensen, misschien kun je dan af en toe iets leuks gaan doen met collega's. Als het echt allemaal niet lukt, dan is digitaal contact óók contact: ga twitteren, nog meer forummen etc.
En zorg goed voor jezelf! Structuur is belangrijk, want in deze situatie zak je snel nog verder weg. Structuur biedt houvast en dat heb je nodig. Dus elke dag op hetzelfde tijdstip opstaan en op hetzelfde tijdstip naar bed, elke ochtend douchen en aankleden, elke dag even naar buiten en gezond eten en drinken. Zorg ervoor dat je elke dag een doel hebt.
Terwijl je aan deze basis werkt, kun je nadenken over wat je écht wil: wat zou je voor werk willen doen? Wat vind je mooi? Waar zou je ooit nog weleens naartoe willen gaan? Dat je op dit moment geen hobby's of interesses hebt, wil niet zeggen dat je die nóóit zult hebben. Misschien komt er pas na weken nadenken iets in je op. Maar als je eenmaal weet wat je wil, kun je daar een plan voor opstellen. Dan werk je ergens naartoe en dan kun je ergens naar uitkijken in plaats van dat je alleen maar bezig bent met overleven.
Daarna kijk je naar welke hulp je nodig hebt om op te krabbelen: heb je psychologische klachten? Ga dan naar je huisarts en laat je doorverwijzen. Zou je baat hebben bij een maatschappelijk werker? Schakel die dan in. Heb je hulp nodig bij het vinden van een baan? Via het UWV kunnen ze je verder helpen.
Een sociaal netwerk opbouwen is moeilijk. Je hebt niet van de ene op de andere dag een hechte groep vrienden. Maar met kleine stapjes in de goede richting ben je al een heel stuk op weg uit je isolement: ga vrijwilligerswerk doen, bezoek gratis lezingen of voorstellingen (bijvoorbeeld in je plaatselijke bibliotheek) en maak tijdens de koffiepauze een kort praatje met iemand. Schrijf je in bij een (gratis) datingsite. Als je eenmaal weer werkt kom je ook weer onder de mensen, misschien kun je dan af en toe iets leuks gaan doen met collega's. Als het echt allemaal niet lukt, dan is digitaal contact óók contact: ga twitteren, nog meer forummen etc.
En zorg goed voor jezelf! Structuur is belangrijk, want in deze situatie zak je snel nog verder weg. Structuur biedt houvast en dat heb je nodig. Dus elke dag op hetzelfde tijdstip opstaan en op hetzelfde tijdstip naar bed, elke ochtend douchen en aankleden, elke dag even naar buiten en gezond eten en drinken. Zorg ervoor dat je elke dag een doel hebt.
Terwijl je aan deze basis werkt, kun je nadenken over wat je écht wil: wat zou je voor werk willen doen? Wat vind je mooi? Waar zou je ooit nog weleens naartoe willen gaan? Dat je op dit moment geen hobby's of interesses hebt, wil niet zeggen dat je die nóóit zult hebben. Misschien komt er pas na weken nadenken iets in je op. Maar als je eenmaal weet wat je wil, kun je daar een plan voor opstellen. Dan werk je ergens naartoe en dan kun je ergens naar uitkijken in plaats van dat je alleen maar bezig bent met overleven.
I'm no hero. I put my bra on one boob at a time like everyone else
