Psyche
alle pijlers
Schematherapie
vrijdag 5 februari 2016 om 10:36
Heeft er iemand hier ervaring met schematherapie? Ik ben er 2 weken geleden mee begonnen bij mijn psycholoog en heb ook wel wat opgezocht op internet, maar ben op zoek naar ervaringen van anderen.
Ik scoor heel hoog op de schema's verlating en mislukking en ik herken mezelf daar ook heel erg in. Vooral verlating is iets wat al sinds mijn basisschooltijd speelt. Ik hoop heel erg dat het me gaat helpen om anders te denken.
Heeft het bij jullie wat teweeg gebracht en jullie vooruit gebracht? Wat voor oefeningen deden jullie?
Ik scoor heel hoog op de schema's verlating en mislukking en ik herken mezelf daar ook heel erg in. Vooral verlating is iets wat al sinds mijn basisschooltijd speelt. Ik hoop heel erg dat het me gaat helpen om anders te denken.
Heeft het bij jullie wat teweeg gebracht en jullie vooruit gebracht? Wat voor oefeningen deden jullie?
vrijdag 5 februari 2016 om 11:25
Ik ben zo'n 2 jaar geleden begonnen met Schematherapie in groepsverband. Deze is afgelopen jaar helaas abrupt afgebroken, te vroeg voor mij...
Nu ga ik binnenkort weer bij een nieuwe groep beginnen, maar ik heb er dus al even opzitten.
Mijn schema is voornamelijk onthechte zelfbeschermer. Deze is behoorlijk sterk, dus ik ben daar ook nog lang niet vanaf. Alhoewel ik al wel zelf merk dat het soms beter gaat, of dat ik mij er dan bewust van ben dat ik dat doe.
Qua oefeningen deden we niet zoveel in de vorige groep. We hadden een boek waaruit we werkten, hoofdstukken lezen, bespreken, soms op papier wat kleine oefeningetjes.
Verder was er veel ruimte om dingen in te brengen die je tegenkwam in je dagelijks leven die met je schema's te maken hebben.
Ik heb het vaak als fijn ervaren, soms pas ver achteraf
Je krijgt namelijk van de therapeuten, maar ook van de groep feedback en die is, ondanks opbouwend, toch soms erg hard. Op zich niet erg, maar wel confronterend. Mede dat heeft veel voor mij gedaan.
Nu ga ik binnenkort weer bij een nieuwe groep beginnen, maar ik heb er dus al even opzitten.
Mijn schema is voornamelijk onthechte zelfbeschermer. Deze is behoorlijk sterk, dus ik ben daar ook nog lang niet vanaf. Alhoewel ik al wel zelf merk dat het soms beter gaat, of dat ik mij er dan bewust van ben dat ik dat doe.
Qua oefeningen deden we niet zoveel in de vorige groep. We hadden een boek waaruit we werkten, hoofdstukken lezen, bespreken, soms op papier wat kleine oefeningetjes.
Verder was er veel ruimte om dingen in te brengen die je tegenkwam in je dagelijks leven die met je schema's te maken hebben.
Ik heb het vaak als fijn ervaren, soms pas ver achteraf
Je krijgt namelijk van de therapeuten, maar ook van de groep feedback en die is, ondanks opbouwend, toch soms erg hard. Op zich niet erg, maar wel confronterend. Mede dat heeft veel voor mij gedaan.
vrijdag 5 februari 2016 om 11:39
Hoe werkt dat dan: groepstherapie? Heb je dat als waardevol ervaren? Ik kan me er zo even nog niet zoveel bij voorstellen namelijk. Ik zou in zo'n groep heel veel dingen niet vertellen, die ik een op een bij een psycholoog wel vertel.
Mag ik vragen welk boek je hebt gebruikt? Wij gebruiken geen boek, maar ik vind het wel interessant om zoiets eens te lezen.
Wat is de onthechte zelfbeschermer? Ik ken alleen de lijsten die ik op internet tegen kom met de verschillende schema's en weet nu even niet welke dat dan is. Of werkt het boek dat jullie gebruikten met een andere methode? Ik ben nu even in de war
Wat jammer dat het zo abrupt is afgelopen, hopelijk heb je bij de volgende groep er weer zoveel aan!
Mag ik vragen welk boek je hebt gebruikt? Wij gebruiken geen boek, maar ik vind het wel interessant om zoiets eens te lezen.
Wat is de onthechte zelfbeschermer? Ik ken alleen de lijsten die ik op internet tegen kom met de verschillende schema's en weet nu even niet welke dat dan is. Of werkt het boek dat jullie gebruikten met een andere methode? Ik ben nu even in de war
Wat jammer dat het zo abrupt is afgelopen, hopelijk heb je bij de volgende groep er weer zoveel aan!
vrijdag 5 februari 2016 om 12:27
Ik zit al 1,5 jaar in schematherapie. In een groep, dat wilde ik nooit maar het is ontzettend zinvol.
Mijn schema's zijn emotioneel tekort en minderwaardigheid.
Inmiddels heb ik patronen door, heb ik een boel zelf compassie ontwikkeld en bijna geen last meer van minderwaardigheid. Alleen het emotioneel tekort is een hardnekkige, komt goed naar voren in mijn relatie. Is een beetje stormachtig, ik ken hem nu 7 maanden. Heb zoveel geleerd in die 7 maanden en ben zo blij dat hij voet bij stuk houdt en met mij toekomst ziet. Ook hierheen maak ik sprongen vooruit.
Ikzelf zou echt een groep aanraden, juist als je dat totaal niet ziet zitten. Ik heb persoonlijk daardoor veel overwonnen. Bijvoorbeeld praten in groepen, dat vond ik nooit wat. Nu doe ik dat overal en zonder problemen. Leren dat mijn mening telt en interessant wordt gevonden. Dat er naar mij geluisterd wordt en dat ik er toe doe.
Vooral voor mijn schema minderwaardigheid was de groep perfect.
Ik heb veel therapieën gehad hiervoor, nooit raakte ze de kern van mijn probleem. Ik zat altijd in mijn afstandelijke beschermer en de therapeut dacht dan dat het weer goed met mij ging. Nu is eindelijk de kern geraakt en ga ik diep en tot mijn innerlijk kind. Ik voel en ervaar emoties die er mogen zijn. Schematherapie is voor mij in elk geval erg succesvol. Ik ben nog niet klaar, maar hopelijk over een half jaartje kan ik het afsluiten en heb ik genoeg tools om het zelf allemaal te kunnen.
Veel succes in elk geval!
Mijn schema's zijn emotioneel tekort en minderwaardigheid.
Inmiddels heb ik patronen door, heb ik een boel zelf compassie ontwikkeld en bijna geen last meer van minderwaardigheid. Alleen het emotioneel tekort is een hardnekkige, komt goed naar voren in mijn relatie. Is een beetje stormachtig, ik ken hem nu 7 maanden. Heb zoveel geleerd in die 7 maanden en ben zo blij dat hij voet bij stuk houdt en met mij toekomst ziet. Ook hierheen maak ik sprongen vooruit.
Ikzelf zou echt een groep aanraden, juist als je dat totaal niet ziet zitten. Ik heb persoonlijk daardoor veel overwonnen. Bijvoorbeeld praten in groepen, dat vond ik nooit wat. Nu doe ik dat overal en zonder problemen. Leren dat mijn mening telt en interessant wordt gevonden. Dat er naar mij geluisterd wordt en dat ik er toe doe.
Vooral voor mijn schema minderwaardigheid was de groep perfect.
Ik heb veel therapieën gehad hiervoor, nooit raakte ze de kern van mijn probleem. Ik zat altijd in mijn afstandelijke beschermer en de therapeut dacht dan dat het weer goed met mij ging. Nu is eindelijk de kern geraakt en ga ik diep en tot mijn innerlijk kind. Ik voel en ervaar emoties die er mogen zijn. Schematherapie is voor mij in elk geval erg succesvol. Ik ben nog niet klaar, maar hopelijk over een half jaartje kan ik het afsluiten en heb ik genoeg tools om het zelf allemaal te kunnen.
Veel succes in elk geval!
vrijdag 5 februari 2016 om 12:30
Overigens gebeurt bij mij het meest buiten de therapie om. Je bent constant bezig met schema's en patronen. niet eens zozeer door opdrachten, maar in je hoofd. Omdat je met de therapie bezig bent en het wekelijks terugkeert.
In de groep is het veel herkenning, soms opdrachten die je wel echt helpen, ook het stukje educatie die wij hebben is zinvol. Het leren over de schema's etc. Tools krijgen om het anders te doen.
In de groep is het veel herkenning, soms opdrachten die je wel echt helpen, ook het stukje educatie die wij hebben is zinvol. Het leren over de schema's etc. Tools krijgen om het anders te doen.
vrijdag 5 februari 2016 om 12:41
Bedankt voor je openhartige reactie! Wat fijn dat je na al die jaren veel hebt kunnen leren en dat het beter gaat.
Ik heb vanuit mijn psycholoog nog niets gehoord over groepstherapie. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar een beetje huiverig voor ben, omdat ik pas bij de GGZ terecht kon na een jaar wachttijd. En ik had daarvoor al 2 jaar ervaring met slechte behandelaars en van het kastje naar de muur te worden gestuurd. Ik heb nu een hele fijne psychologe. Als ik nu weer over zou stappen naar een groep, ben ik bang dat ik nooit zo'n fijne psycholoog ga vinden.
Praten in groepen is geen probleem, ik ben sociaal, extravert en heb daarvoor genoeg zelfvertrouwen. Maar ik vind zulke intieme dingen delen in zo'n groep gewoonweg niet prettig. Bij vrienden doe ik dat wel, maar dat is anders. Ik ken mezelf en ik ben bang dat ik te veel aan de oppervlakte blijf bij een groep. Wellicht is het nog een optie als ik hier niet zoveel bereik.
Ik heb vanuit mijn psycholoog nog niets gehoord over groepstherapie. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar een beetje huiverig voor ben, omdat ik pas bij de GGZ terecht kon na een jaar wachttijd. En ik had daarvoor al 2 jaar ervaring met slechte behandelaars en van het kastje naar de muur te worden gestuurd. Ik heb nu een hele fijne psychologe. Als ik nu weer over zou stappen naar een groep, ben ik bang dat ik nooit zo'n fijne psycholoog ga vinden.
Praten in groepen is geen probleem, ik ben sociaal, extravert en heb daarvoor genoeg zelfvertrouwen. Maar ik vind zulke intieme dingen delen in zo'n groep gewoonweg niet prettig. Bij vrienden doe ik dat wel, maar dat is anders. Ik ken mezelf en ik ben bang dat ik te veel aan de oppervlakte blijf bij een groep. Wellicht is het nog een optie als ik hier niet zoveel bereik.
vrijdag 5 februari 2016 om 12:48
Ik heb de groepstherapie als heel erg fijn ervaren. Van te voren had ik dit niet verwacht, ik had een beetje hetzelfde beeld als jij. Maar je krijgt zoveel meer feedback, van meerdere kanten belicht. En de steun die je krijgt van groepsgenoten is ook heel erg fijn!
Het boek dat we gebruikten (en ook de nieuwe therapie weer) heet Patronen doorbreken. Een erg fijn boek waarin duidelijk schema's worden uitgelegd. Ik heb er veel aan (gehad)
Onthechte beschermer houdt in dat ik totaal niet in contact sta met mijn gevoel en emoties. Zodra iets te dichtbij komt sluit ik het emotionele deel volledig af en lijkt het wel alsof het over iemand anders gaat dan over mijzelf. Ook voor een ander als ik iets over mijzelf vertel. Het is meer een verhaal dat ik vertel ipv een ervaring van mijzelf die traumatisch was.
Nu ben ik mij er veel meer bewust van, maar goed bij mijn gevoel kunnen komen lukt me nog niet.
Het boek dat we gebruikten (en ook de nieuwe therapie weer) heet Patronen doorbreken. Een erg fijn boek waarin duidelijk schema's worden uitgelegd. Ik heb er veel aan (gehad)
Onthechte beschermer houdt in dat ik totaal niet in contact sta met mijn gevoel en emoties. Zodra iets te dichtbij komt sluit ik het emotionele deel volledig af en lijkt het wel alsof het over iemand anders gaat dan over mijzelf. Ook voor een ander als ik iets over mijzelf vertel. Het is meer een verhaal dat ik vertel ipv een ervaring van mijzelf die traumatisch was.
Nu ben ik mij er veel meer bewust van, maar goed bij mijn gevoel kunnen komen lukt me nog niet.
vrijdag 5 februari 2016 om 13:17
Wij gebruiken ook het boek; Patronen doorbreken. En het boek; Leven in je leven en daar staat heel duidelijk de schema's in uitgelegd. Dat laatste boek heb ik het meest aan gehad om te leren wat minderwaardigheid en emotioneel tekort nu echt betekend en hoe ik er mee kan omgaan.
Wat betreft de groep, had ik ook datzelfde idee. Maar zo is het helemaal niet, ok je moet wel over een drempel. Maar iedereen deelt daar hele vertrouwelijke en diepgaande dingen. En de steun, de feedback enz, dat is zo prettig om te krijgen. Ik persoonlijk denk dat ik voor mezelf meer uit de groep haal dan dat ik zou kunnen in 1 op 1 sessies.
Fijn dat je nu een goede psycholoog is, kan mij voorstellen dat je bang bent om haar kwijt te raken. Als ze echt goed is, dan zal ze jou aanraden wat het beste is en als ze nog niet over een groep begonnen is dan zal het vast 1 op 1 voor jou zijn.
Wat betreft de groep, had ik ook datzelfde idee. Maar zo is het helemaal niet, ok je moet wel over een drempel. Maar iedereen deelt daar hele vertrouwelijke en diepgaande dingen. En de steun, de feedback enz, dat is zo prettig om te krijgen. Ik persoonlijk denk dat ik voor mezelf meer uit de groep haal dan dat ik zou kunnen in 1 op 1 sessies.
Fijn dat je nu een goede psycholoog is, kan mij voorstellen dat je bang bent om haar kwijt te raken. Als ze echt goed is, dan zal ze jou aanraden wat het beste is en als ze nog niet over een groep begonnen is dan zal het vast 1 op 1 voor jou zijn.
vrijdag 5 februari 2016 om 13:17
Ik heb zeker anderhalf jaar lang 3 dagen per week schematheapie in een groep gevolgd. Bedenk je goed dat er per instelling andere termen voor schema's en modi's. De meeste hebben sterke overeenkomsten maar het kan bij het schrijven in een dergelijk topic soms wat verwarrend zijn.
Ik heb er veel aan gehad. Toen ik net in de groep kwam kwam ik net uit een opname situatie en kon ik niet zelfstandig thuis woonde. Ik woonde op dat moment bij mijn oom en tante. Na een paar weken in de groep ben ik weer naar huis gegaan. Dat was spannend voor mij, maar ook voor mijn oom en tante.
Toen ik het ook nog wel eens gebeurd dat ik in paniek mijn oom en tante heb gebeld en dat ze me op kwamen halen maar het doel was wel dan snel weer naar huis te gaan. Het was fijn om steun te hebben om dat doel te behalen door de groep.
Wij spraken elkaar ook per app (let op dat scheelt ook per instelling of je wel of geen contact mag hebben tussen de therapieën door) en dan vroegen ze ook gewoon: "wat hebben jullie gegeten vandaag?" Dat soort vragen waren voor mij meestal al voldoende om te denken: ow ja eten dat was ook een doel. En als ik gewoon reageerde met niets of geen zin motiveerde ze om toch iets te maken of er terug te komen in de therapie.
Schematheapie is in mijn ervaring heel intensief. Na een tijdje ga je leven en denken in schema's. Soms zei ik ook wel dingen als: das net een straffende ouder (koelkast die piept als die een minuut lang open is) dat was voor mij heel duidelijk maar familie en vrienden snapten het niet helemaal uiteraard.
Wij hebben ook besproken over hoe die schema's en modi's je eigen zijn geworden. Gekeken werd naar levenservaring, opvoeding, normen en waarden van je omgeving enz. Dit was voor mij confronterend zowel de groep als therapeuten benoemde soms dingen die ik helemaal niet wilde horen en ik kon daar zo boos om worden. Vervolgens uitte ik die boosheid niet maar schoot ik bv. in de afstandige beschermer en was er geen contact meer met mij te maken.
Pas tegen het einde van de therapie merkte ik dat ik er meer over nagedacht had en ik de ruimte kreeg in mijn hoofd om er nog eens op terug te komen.
Een groep heeft zeker meerwaarde gehad voor mij en met veel mensen heb ik, nu 3 jaar later, nog steeds contact. Bovendien is een groep ook het enige dat geboden wordt als je 3 dagen lang per week therapie nodig hebt. Individueel is dat uiteraard niet te betalen.
Ik heb er veel aan gehad. Toen ik net in de groep kwam kwam ik net uit een opname situatie en kon ik niet zelfstandig thuis woonde. Ik woonde op dat moment bij mijn oom en tante. Na een paar weken in de groep ben ik weer naar huis gegaan. Dat was spannend voor mij, maar ook voor mijn oom en tante.
Toen ik het ook nog wel eens gebeurd dat ik in paniek mijn oom en tante heb gebeld en dat ze me op kwamen halen maar het doel was wel dan snel weer naar huis te gaan. Het was fijn om steun te hebben om dat doel te behalen door de groep.
Wij spraken elkaar ook per app (let op dat scheelt ook per instelling of je wel of geen contact mag hebben tussen de therapieën door) en dan vroegen ze ook gewoon: "wat hebben jullie gegeten vandaag?" Dat soort vragen waren voor mij meestal al voldoende om te denken: ow ja eten dat was ook een doel. En als ik gewoon reageerde met niets of geen zin motiveerde ze om toch iets te maken of er terug te komen in de therapie.
Schematheapie is in mijn ervaring heel intensief. Na een tijdje ga je leven en denken in schema's. Soms zei ik ook wel dingen als: das net een straffende ouder (koelkast die piept als die een minuut lang open is) dat was voor mij heel duidelijk maar familie en vrienden snapten het niet helemaal uiteraard.
Wij hebben ook besproken over hoe die schema's en modi's je eigen zijn geworden. Gekeken werd naar levenservaring, opvoeding, normen en waarden van je omgeving enz. Dit was voor mij confronterend zowel de groep als therapeuten benoemde soms dingen die ik helemaal niet wilde horen en ik kon daar zo boos om worden. Vervolgens uitte ik die boosheid niet maar schoot ik bv. in de afstandige beschermer en was er geen contact meer met mij te maken.
Pas tegen het einde van de therapie merkte ik dat ik er meer over nagedacht had en ik de ruimte kreeg in mijn hoofd om er nog eens op terug te komen.
Een groep heeft zeker meerwaarde gehad voor mij en met veel mensen heb ik, nu 3 jaar later, nog steeds contact. Bovendien is een groep ook het enige dat geboden wordt als je 3 dagen lang per week therapie nodig hebt. Individueel is dat uiteraard niet te betalen.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
vrijdag 5 februari 2016 om 13:24
quote:Eva- schreef op 05 februari 2016 @ 12:27:
Ikzelf zou echt een groep aanraden, juist als je dat totaal niet ziet zitten. Ik heb persoonlijk daardoor veel overwonnen. Bijvoorbeeld praten in groepen, dat vond ik nooit wat. Nu doe ik dat overal en zonder problemen. Leren dat mijn mening telt en interessant wordt gevonden. Dat er naar mij geluisterd wordt en dat ik er toe doe.
Vooral voor mijn schema minderwaardigheid was de groep perfect.
Ik heb ook schema minderwaardig, met daarnaast nog ongewenst en emotioneel tekort vanuit mijn jeugd. Mijn weerzin tegen de groep was dat ik dan WEER anderen ging helpen en me daarop ging richten in plaats van op mezelf. In een groep spreken heb ik geen moeite mee, heb ook jaren op het toneel gestaan en vond dat ook niet heel erg eng.
Zo zie je maar dat voor iedereen dingen weer anders werken.
TO: als jij er maar voor zorgt dat de therapie voor jou ook echt bij jou past, dat is het belangrijkste.
Ikzelf zou echt een groep aanraden, juist als je dat totaal niet ziet zitten. Ik heb persoonlijk daardoor veel overwonnen. Bijvoorbeeld praten in groepen, dat vond ik nooit wat. Nu doe ik dat overal en zonder problemen. Leren dat mijn mening telt en interessant wordt gevonden. Dat er naar mij geluisterd wordt en dat ik er toe doe.
Vooral voor mijn schema minderwaardigheid was de groep perfect.
Ik heb ook schema minderwaardig, met daarnaast nog ongewenst en emotioneel tekort vanuit mijn jeugd. Mijn weerzin tegen de groep was dat ik dan WEER anderen ging helpen en me daarop ging richten in plaats van op mezelf. In een groep spreken heb ik geen moeite mee, heb ook jaren op het toneel gestaan en vond dat ook niet heel erg eng.
Zo zie je maar dat voor iedereen dingen weer anders werken.
TO: als jij er maar voor zorgt dat de therapie voor jou ook echt bij jou past, dat is het belangrijkste.
Haar psycholoog zal het, het beste weten ik praat alleen maar vanuit mijn eigen ervaring.
vrijdag 5 februari 2016 om 15:21
quote:IBIopviva schreef op 05 februari 2016 @ 13:17:
Ik heb zeker anderhalf jaar lang 3 dagen per week schematheapie in een groep gevolgd. Bedenk je goed dat er per instelling andere termen voor schema's en modi's. De meeste hebben sterke overeenkomsten maar het kan bij het schrijven in een dergelijk topic soms wat verwarrend zijn.
Ik heb er veel aan gehad. Toen ik net in de groep kwam kwam ik net uit een opname situatie en kon ik niet zelfstandig thuis woonde. Ik woonde op dat moment bij mijn oom en tante. Na een paar weken in de groep ben ik weer naar huis gegaan. Dat was spannend voor mij, maar ook voor mijn oom en tante.
Toen ik het ook nog wel eens gebeurd dat ik in paniek mijn oom en tante heb gebeld en dat ze me op kwamen halen maar het doel was wel dan snel weer naar huis te gaan. Het was fijn om steun te hebben om dat doel te behalen door de groep.
Wij spraken elkaar ook per app (let op dat scheelt ook per instelling of je wel of geen contact mag hebben tussen de therapieën door) en dan vroegen ze ook gewoon: "wat hebben jullie gegeten vandaag?" Dat soort vragen waren voor mij meestal al voldoende om te denken: ow ja eten dat was ook een doel. En als ik gewoon reageerde met niets of geen zin motiveerde ze om toch iets te maken of er terug te komen in de therapie.
Schematheapie is in mijn ervaring heel intensief. Na een tijdje ga je leven en denken in schema's. Soms zei ik ook wel dingen als: das net een straffende ouder (koelkast die piept als die een minuut lang open is) dat was voor mij heel duidelijk maar familie en vrienden snapten het niet helemaal uiteraard.
Wij hebben ook besproken over hoe die schema's en modi's je eigen zijn geworden. Gekeken werd naar levenservaring, opvoeding, normen en waarden van je omgeving enz. Dit was voor mij confronterend zowel de groep als therapeuten benoemde soms dingen die ik helemaal niet wilde horen en ik kon daar zo boos om worden. Vervolgens uitte ik die boosheid niet maar schoot ik bv. in de afstandige beschermer en was er geen contact meer met mij te maken. Dit stukje is zo enorm herkenbaar IBI. Ik had ook precies dat. Ben wel benieuwd of ik dat straks weer ga hebben als ik weer de nieuwe groep inga...
Pas tegen het einde van de therapie merkte ik dat ik er meer over nagedacht had en ik de ruimte kreeg in mijn hoofd om er nog eens op terug te komen.
Een groep heeft zeker meerwaarde gehad voor mij en met veel mensen heb ik, nu 3 jaar later, nog steeds contact. Bovendien is een groep ook het enige dat geboden wordt als je 3 dagen lang per week therapie nodig hebt. Individueel is dat uiteraard niet te betalen.
Ik heb zeker anderhalf jaar lang 3 dagen per week schematheapie in een groep gevolgd. Bedenk je goed dat er per instelling andere termen voor schema's en modi's. De meeste hebben sterke overeenkomsten maar het kan bij het schrijven in een dergelijk topic soms wat verwarrend zijn.
Ik heb er veel aan gehad. Toen ik net in de groep kwam kwam ik net uit een opname situatie en kon ik niet zelfstandig thuis woonde. Ik woonde op dat moment bij mijn oom en tante. Na een paar weken in de groep ben ik weer naar huis gegaan. Dat was spannend voor mij, maar ook voor mijn oom en tante.
Toen ik het ook nog wel eens gebeurd dat ik in paniek mijn oom en tante heb gebeld en dat ze me op kwamen halen maar het doel was wel dan snel weer naar huis te gaan. Het was fijn om steun te hebben om dat doel te behalen door de groep.
Wij spraken elkaar ook per app (let op dat scheelt ook per instelling of je wel of geen contact mag hebben tussen de therapieën door) en dan vroegen ze ook gewoon: "wat hebben jullie gegeten vandaag?" Dat soort vragen waren voor mij meestal al voldoende om te denken: ow ja eten dat was ook een doel. En als ik gewoon reageerde met niets of geen zin motiveerde ze om toch iets te maken of er terug te komen in de therapie.
Schematheapie is in mijn ervaring heel intensief. Na een tijdje ga je leven en denken in schema's. Soms zei ik ook wel dingen als: das net een straffende ouder (koelkast die piept als die een minuut lang open is) dat was voor mij heel duidelijk maar familie en vrienden snapten het niet helemaal uiteraard.
Wij hebben ook besproken over hoe die schema's en modi's je eigen zijn geworden. Gekeken werd naar levenservaring, opvoeding, normen en waarden van je omgeving enz. Dit was voor mij confronterend zowel de groep als therapeuten benoemde soms dingen die ik helemaal niet wilde horen en ik kon daar zo boos om worden. Vervolgens uitte ik die boosheid niet maar schoot ik bv. in de afstandige beschermer en was er geen contact meer met mij te maken. Dit stukje is zo enorm herkenbaar IBI. Ik had ook precies dat. Ben wel benieuwd of ik dat straks weer ga hebben als ik weer de nieuwe groep inga...
Pas tegen het einde van de therapie merkte ik dat ik er meer over nagedacht had en ik de ruimte kreeg in mijn hoofd om er nog eens op terug te komen.
Een groep heeft zeker meerwaarde gehad voor mij en met veel mensen heb ik, nu 3 jaar later, nog steeds contact. Bovendien is een groep ook het enige dat geboden wordt als je 3 dagen lang per week therapie nodig hebt. Individueel is dat uiteraard niet te betalen.
vrijdag 5 februari 2016 om 17:04
Heb ook schematherapie gehad, maar heb er volgens mij niet zoveel aan gehad als de anderen die hier schrijven. Ik vind de theorie op zich wel logisch klinken, maar ik kan het nog steeds niet vertalen naar mijn leven. Ik vind mezelf bijvoorbeeld niks waard. Dan moet ik dus denken: dit is de straffende ouder en die moet ik niet geloven. Maar ik geloof hem dus wél. Voor mij was schematherapie handig voor inzicht in mijn manier van denken, maar zeker geen wondermiddel.
I'm no hero. I put my bra on one boob at a time like everyone else
vrijdag 5 februari 2016 om 17:14
quote:TinaBelcher schreef op 05 februari 2016 @ 17:04:
Heb ook schematherapie gehad, maar heb er volgens mij niet zoveel aan gehad als de anderen die hier schrijven. Ik vind de theorie op zich wel logisch klinken, maar ik kan het nog steeds niet vertalen naar mijn leven. Ik vind mezelf bijvoorbeeld niks waard. Dan moet ik dus denken: dit is de straffende ouder en die moet ik niet geloven. Maar ik geloof hem dus wél. Voor mij was schematherapie handig voor inzicht in mijn manier van denken, maar zeker geen wondermiddel.Nergens zeggen we dat het een wondermiddel is. Het is echter wel een zeer effectieve therapie, maar je moet er alsnog hard aan werken buiten de therapie sessies om.
Heb ook schematherapie gehad, maar heb er volgens mij niet zoveel aan gehad als de anderen die hier schrijven. Ik vind de theorie op zich wel logisch klinken, maar ik kan het nog steeds niet vertalen naar mijn leven. Ik vind mezelf bijvoorbeeld niks waard. Dan moet ik dus denken: dit is de straffende ouder en die moet ik niet geloven. Maar ik geloof hem dus wél. Voor mij was schematherapie handig voor inzicht in mijn manier van denken, maar zeker geen wondermiddel.Nergens zeggen we dat het een wondermiddel is. Het is echter wel een zeer effectieve therapie, maar je moet er alsnog hard aan werken buiten de therapie sessies om.
vrijdag 5 februari 2016 om 17:41
quote:Polkadot28 schreef op 05 februari 2016 @ 17:14:
[...]
Nergens zeggen we dat het een wondermiddel is. Het is echter wel een zeer effectieve therapie, maar je moet er alsnog hard aan werken buiten de therapie sessies om.
Ik zeg ook niet dat jullie zeggen dat het een wondermiddel is, ik wilde gewoon wat tegenwicht bieden tussen alle positieve reacties. Toen ik eraan begon, las ik alleen maar lyrische reacties op internet, dus ik dacht dat ik eindelijk de oplossing voor mijn problematiek had gevonden. Maar dat bleek dus tegen te vallen. Schematherapie is niet voor iedereen. Sommigen hebben meer baat bij medicatie en/of een andere therapievorm.
Weet niet of je insinueerde dat ik wellicht niet hard gewerkt heb tijdens de therapie, maar dat is niet zo: ik ben met een open blik begonnen aan de therapie en heb mijn best gedaan. Dat een therapie niet aanslaat is niet altijd het resultaat van een gebrek aan doorzettingsvermogen.
[...]
Nergens zeggen we dat het een wondermiddel is. Het is echter wel een zeer effectieve therapie, maar je moet er alsnog hard aan werken buiten de therapie sessies om.
Ik zeg ook niet dat jullie zeggen dat het een wondermiddel is, ik wilde gewoon wat tegenwicht bieden tussen alle positieve reacties. Toen ik eraan begon, las ik alleen maar lyrische reacties op internet, dus ik dacht dat ik eindelijk de oplossing voor mijn problematiek had gevonden. Maar dat bleek dus tegen te vallen. Schematherapie is niet voor iedereen. Sommigen hebben meer baat bij medicatie en/of een andere therapievorm.
Weet niet of je insinueerde dat ik wellicht niet hard gewerkt heb tijdens de therapie, maar dat is niet zo: ik ben met een open blik begonnen aan de therapie en heb mijn best gedaan. Dat een therapie niet aanslaat is niet altijd het resultaat van een gebrek aan doorzettingsvermogen.
I'm no hero. I put my bra on one boob at a time like everyone else
vrijdag 5 februari 2016 om 18:14
quote:TinaBelcher schreef op 05 februari 2016 @ 17:41:
[...]
Ik zeg ook niet dat jullie zeggen dat het een wondermiddel is, ik wilde gewoon wat tegenwicht bieden tussen alle positieve reacties. Toen ik eraan begon, las ik alleen maar lyrische reacties op internet, dus ik dacht dat ik eindelijk de oplossing voor mijn problematiek had gevonden. Maar dat bleek dus tegen te vallen. Schematherapie is niet voor iedereen. Sommigen hebben meer baat bij medicatie en/of een andere therapievorm.
Weet niet of je insinueerde dat ik wellicht niet hard gewerkt heb tijdens de therapie, maar dat is niet zo: ik ben met een open blik begonnen aan de therapie en heb mijn best gedaan. Dat een therapie niet aanslaat is niet altijd het resultaat van een gebrek aan doorzettingsvermogen.Oh, maar dat heb ik absoluut niet zo bedoeld. Excuses dat het wel zo is overgekomen
[...]
Ik zeg ook niet dat jullie zeggen dat het een wondermiddel is, ik wilde gewoon wat tegenwicht bieden tussen alle positieve reacties. Toen ik eraan begon, las ik alleen maar lyrische reacties op internet, dus ik dacht dat ik eindelijk de oplossing voor mijn problematiek had gevonden. Maar dat bleek dus tegen te vallen. Schematherapie is niet voor iedereen. Sommigen hebben meer baat bij medicatie en/of een andere therapievorm.
Weet niet of je insinueerde dat ik wellicht niet hard gewerkt heb tijdens de therapie, maar dat is niet zo: ik ben met een open blik begonnen aan de therapie en heb mijn best gedaan. Dat een therapie niet aanslaat is niet altijd het resultaat van een gebrek aan doorzettingsvermogen.Oh, maar dat heb ik absoluut niet zo bedoeld. Excuses dat het wel zo is overgekomen
zaterdag 6 februari 2016 om 14:15
Bij mij werkt groepstherapie ook niet en schematherapie ook niet. Ik doe daarom individuele MBT. Heeft niks te maken met hard werken of niet lang genoeg doorgaan. Niet elke therapie werkt voor iedereen. Ik vind schematherapie juist veel te schematisch daar word ik echt chagrijnig van omdat alles zo in hokjes gestopt wordt. Ik heb het ook veel te goed door. Daar zit het probleem dus ook niet bij mij. Geen goeie therapie dus. MBT juist weer wel, gecombineerd met andere technieken. En individueel omdat ik simpelweg de energie niet heb om groepstherapie te volgen, daar loop ik helemaal op leeg en ik laat mezelf ook niet genoeg zien. Dat wil ik ook niet. Ik ben niet iemand die op zoek ik naar herkenning en begrip vanuit groepsleden ed. Heel erg persoonlijk dus wat je nodig kunt hebben. Ik vind schematherapie ook nogal overrated. Het is nogal hip op het moment ofzo. Maar misschien ook omdat het voor veel mensen echt werkt!!
niks moet en alles mag
