Kinderen
alle pijlers
Bevallingsangst?
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:21
Hallo dames,
wie weet is er al een topic hierover (nog niet gezien) maar zijn er vrouwen hier die last van bevallingsangst hebben en daardoor afzien van kindjes krijgen?
Ik bedoel niet de gewone gezonde spanning/angst die iedere vrouw wel een beetje heeft. Maar echt panisch zijn om te bevallen. Of het nou vaginaal moet of met keizersnee. Al bang zijn voor een ruggenprik.
En wat doe je dan? Niet aan beginnen?
Mijn kinderwens is niet groot, dus dat scheelt. Maar soms zou ik het wel willen maar houdt de gedachte aan bevallen me tegen.....
wie weet is er al een topic hierover (nog niet gezien) maar zijn er vrouwen hier die last van bevallingsangst hebben en daardoor afzien van kindjes krijgen?
Ik bedoel niet de gewone gezonde spanning/angst die iedere vrouw wel een beetje heeft. Maar echt panisch zijn om te bevallen. Of het nou vaginaal moet of met keizersnee. Al bang zijn voor een ruggenprik.
En wat doe je dan? Niet aan beginnen?
Mijn kinderwens is niet groot, dus dat scheelt. Maar soms zou ik het wel willen maar houdt de gedachte aan bevallen me tegen.....
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:31
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:39
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:39
Heb ik echt totaal geen last van gehad.. Heb nu een zoon van bijna 2 en ik zat alleen maar op die bevalling te wachten.. Ik was veel te nieuwsgierig wat het nou was! Ik vond het ook niet heel veel voorstellen. Het doet wel zeer maar bij mij was het zo gepiept (paar uurtjes).
Er zijn natuurlijk dames die er een urenlang spektakel van maken..tsja (grapje dames!!). Bij de een is het heftiger dan bij de ander maar bang ben ik er nooit voor geweest. Als ik in de stad liep en iedereen zag dacht ik 'als zij het kunnen moet het mij toch ook lukken'.
Er zijn natuurlijk dames die er een urenlang spektakel van maken..tsja (grapje dames!!). Bij de een is het heftiger dan bij de ander maar bang ben ik er nooit voor geweest. Als ik in de stad liep en iedereen zag dacht ik 'als zij het kunnen moet het mij toch ook lukken'.
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:45
Volgens mij is het bevallingslied van VrouwHolland jouw op het lijf geschreven
www.vrouwholland.nl/paginas/muziek/inco ... alling.htm
www.vrouwholland.nl/paginas/muziek/inco ... alling.htm
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:49
Elfin, ik heb er idd een urenlang spektakel van gemaakt, 56 uur om precies te zijn
Maar ik was ook altijd behoorlijk angstig voor de bevalling, maar niet erg genoeg om daar kindjes krijgen voor te laten. En moet zeggen dat je er in de zwangerschap ook wel naartoe groeit. Tegen het einde ben je het zo beu dat je bijna zin in je bevalling gaat krijgen. En ik heb een enorme horrorbevalling gehad, maar nu maanden later zeg ik dat ik het zo weer opnieuw zou doen. Oke, ik hoop wel dat de eventueel volgende wat vlotter zal gaan
Maar ik was ook altijd behoorlijk angstig voor de bevalling, maar niet erg genoeg om daar kindjes krijgen voor te laten. En moet zeggen dat je er in de zwangerschap ook wel naartoe groeit. Tegen het einde ben je het zo beu dat je bijna zin in je bevalling gaat krijgen. En ik heb een enorme horrorbevalling gehad, maar nu maanden later zeg ik dat ik het zo weer opnieuw zou doen. Oke, ik hoop wel dat de eventueel volgende wat vlotter zal gaan
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:58
Ja, ik kan me ergens wel indenken dat je op het eind van de zwangerschap er naar toe leeft. En als ik al die vrouwen met kinderen zie, heb ik ook wel zoiets van: ja hoe doen die dat dan? Ik ben niet bang dat het niet lukt, want ja, de baby zal er echt wel uit gaan. Hoe dan ook 
Maar precies: dat HOE, dat lijkt me vreselijk.
Om ff in detail te gaan (sorry): niet zozeer de weeen, maar dat het door/uit je vagina moet zeg maar. En ja dingen zoals een ruggenprik (vind alle medische ingrepen eng eigenlijk). Oja, en wat voor mij horror is: scheuren en knippen. Wordt spontaan misselijk als ik er aan denk...
En dan snap ik dus nooit dat als je een horrorbevalling hebt gehad zoals Draaimolen, dat je dan nog een 2e aandurft???
Maar precies: dat HOE, dat lijkt me vreselijk.
Om ff in detail te gaan (sorry): niet zozeer de weeen, maar dat het door/uit je vagina moet zeg maar. En ja dingen zoals een ruggenprik (vind alle medische ingrepen eng eigenlijk). Oja, en wat voor mij horror is: scheuren en knippen. Wordt spontaan misselijk als ik er aan denk...
En dan snap ik dus nooit dat als je een horrorbevalling hebt gehad zoals Draaimolen, dat je dan nog een 2e aandurft???
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:03
[quote]Potjethee schreef op 24 oktober 2008 @ 18:58:
Maar precies: dat HOE, dat lijkt me vreselijk.
Om ff in detail te gaan (sorry): niet zozeer de weeen, maar dat het door/uit je vagina moet zeg maar. En ja dingen zoals een ruggenprik (vind alle medische ingrepen eng eigenlijk). Oja, en wat voor mij horror is: scheuren en knippen. Wordt spontaan misselijk als ik er aan denk...
Dat vond ik nou niet het ergste gedeelte van de bevalling hoor. Juist die weeën, zeker de laatste cm. zijn erg zwaar. Ik heb 2 vlotte bevallingen gehad. Een keer met een knip, dochter lag in stuit, maar daar wordt je voor verdoofd.
En een keer met een beetje uitscheuren, maar daar heb ik echt niets van gevoeld.
Dat persen vond ik geen probleem.
Maar precies: dat HOE, dat lijkt me vreselijk.
Om ff in detail te gaan (sorry): niet zozeer de weeen, maar dat het door/uit je vagina moet zeg maar. En ja dingen zoals een ruggenprik (vind alle medische ingrepen eng eigenlijk). Oja, en wat voor mij horror is: scheuren en knippen. Wordt spontaan misselijk als ik er aan denk...
Dat vond ik nou niet het ergste gedeelte van de bevalling hoor. Juist die weeën, zeker de laatste cm. zijn erg zwaar. Ik heb 2 vlotte bevallingen gehad. Een keer met een knip, dochter lag in stuit, maar daar wordt je voor verdoofd.
En een keer met een beetje uitscheuren, maar daar heb ik echt niets van gevoeld.
Dat persen vond ik geen probleem.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:08
quote:liubi schreef op 24 oktober 2008 @ 18:39:
Ik ben nu 38 weken en ik zie er niet tegen op. Miljarden vrouwen zijn je voor gegaan. Niet te zenuwachtig maken, want dan verkrampt de boel juist.
Ik laat het lekker over me heen komen. Tuurlijk heb ik ook wel een beetje last van 'gezonde' spanning maar er tegenop zien, nee totaal niet.
Wat is dit nu voor een reactie? 'Ach joh, waar maak je je druk om? Het stelt niet veel voor!. Zeg je dat ook tegen mensen met vliegangst, claustrofobie agorafobie, etc.? Stap maar in het vliegtuig hoor, miljarden mensen zijn je voorgegaan. Niet te veel aan denken, dan verkramp je juist. Stap maar in de lift, tientallen miljarden mensen zijn je voorgeweest. Stelt niets voor joh. Je stelt je aan.'
Dergelijke mate van angst is onberedeneerbaar maar daarom nog geen onzin en weg te wuiven met het advies dat je er maar niet te veel mee bezig moet zijn omdat je anders verkrampt.
Ik ken 1 vrouw die er zo'n angst voor heeft, dat ze dus kinderloos is (en wrs. blijft). Nu zegt ze dat ze geen kinderwens heeft, maar als ze dat zou hebben, zou ze er niet aan durven beginnen door de bevalling.
En een vroegere buurvrouw die de eerste bevalling zo vreselijk gevonden heeft, dat ze een volgende niet meer durfde. Uiteindelijk heeft ze een begripvolle gynaecoloog gevonden die haar een keizersnede garandeerde en zo kreeg ze nog een kind, 18 jaar na haar eerste.
Je kunt hierover praten met een gynaecoloog. Er zijn poliklinieken die vrouwen bij dergelijke angst doorverwijzen naar een psycholoog. Tenminste, dit is mij aangeboden tijdens een gesprek voordat ik zwanger was (nav andere problemen).
Ik ben nu 38 weken en ik zie er niet tegen op. Miljarden vrouwen zijn je voor gegaan. Niet te zenuwachtig maken, want dan verkrampt de boel juist.
Ik laat het lekker over me heen komen. Tuurlijk heb ik ook wel een beetje last van 'gezonde' spanning maar er tegenop zien, nee totaal niet.
Wat is dit nu voor een reactie? 'Ach joh, waar maak je je druk om? Het stelt niet veel voor!. Zeg je dat ook tegen mensen met vliegangst, claustrofobie agorafobie, etc.? Stap maar in het vliegtuig hoor, miljarden mensen zijn je voorgegaan. Niet te veel aan denken, dan verkramp je juist. Stap maar in de lift, tientallen miljarden mensen zijn je voorgeweest. Stelt niets voor joh. Je stelt je aan.'
Dergelijke mate van angst is onberedeneerbaar maar daarom nog geen onzin en weg te wuiven met het advies dat je er maar niet te veel mee bezig moet zijn omdat je anders verkrampt.
Ik ken 1 vrouw die er zo'n angst voor heeft, dat ze dus kinderloos is (en wrs. blijft). Nu zegt ze dat ze geen kinderwens heeft, maar als ze dat zou hebben, zou ze er niet aan durven beginnen door de bevalling.
En een vroegere buurvrouw die de eerste bevalling zo vreselijk gevonden heeft, dat ze een volgende niet meer durfde. Uiteindelijk heeft ze een begripvolle gynaecoloog gevonden die haar een keizersnede garandeerde en zo kreeg ze nog een kind, 18 jaar na haar eerste.
Je kunt hierover praten met een gynaecoloog. Er zijn poliklinieken die vrouwen bij dergelijke angst doorverwijzen naar een psycholoog. Tenminste, dit is mij aangeboden tijdens een gesprek voordat ik zwanger was (nav andere problemen).
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:09
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 oktober 2008 @ 18:26:
Tokofobie - bevallingsangst - is iets waar je mee naar een psycholoog kunt gaan .Als rationeel denkend mens weet je toch wel dat 'n psych de pijn niet voor je kan wegnemen? Je moet gewoon zoooooo graag 'n kind willen dat je alle pijn, uitscheuringen, huidstriemen, verzakte bekken e.d. er voor over hebt.
Tokofobie - bevallingsangst - is iets waar je mee naar een psycholoog kunt gaan .Als rationeel denkend mens weet je toch wel dat 'n psych de pijn niet voor je kan wegnemen? Je moet gewoon zoooooo graag 'n kind willen dat je alle pijn, uitscheuringen, huidstriemen, verzakte bekken e.d. er voor over hebt.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:10
Potjethee, ik was idd flink uitgescheurd, had een totaalruptuur...dus dan weet je het wel. Moet zeggen dat ik `t op het moment zelf niet eens in de gaten had. Al die uren weeen deden veel meer pijn (heb behalve 1x pethidinespuit nl. geen pijnstilling meer gehad). Pas toen ik naar de OK werd gereden om te hechten dacht ik...mmm doen ze dat niet altijd op de verloskamers. Het genezen na de bevalling vond ik dan weer veel erger, heeft ongeveer 2 mnd geduurd voordat ik weer fatsoenlijk kon lopen en naar de toilet kon. De bevalling waar jij zo bang voor bent, was toen al lang voorbij en zit bij mij dus al niet eens meer in mn verse geheugen.
Ik heb `t ook overleefd, dus bij jou komt dat ook zeker wel goed!
Ik heb `t ook overleefd, dus bij jou komt dat ook zeker wel goed!
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:24
Brrr, wat erg Draaimolen! Als je daarna nog 2 maanden zo loopt. Knap dat je dat weer van je af kunt zetten.
Wat elninjoo vertelt kan ik me goed in vinden hoor. De voorbeelden die ze geeft van die vrouwen, nou zo ben ik ook. Nog erger: een keizersnee lijkt me ook eng. Dus vaak denk ik: nee, het zit er voor mij niet in.
Elke maand ben ik bang tóch zwanger te zijn....raak ik soms in paniek. Mijn man ook, want die heeft ook niet zo'n echte kinderwens dus er wordt hier weleens gestressed. Mijn kinderwens is er heel af en toe. Dan zit ik al bijna op een roze wolk en dan plotseling denk ik aan die bevalling. *plof* ik val weer van die wolk. Over en uit.
Ik vind het gewoon te zot voor woorden maarja, het is wel zo. Dus ik denk dat ik wel naar een psycholoog ga, want hoe kom je er aan? Als kind was ik er al bang voor.
En als ik dan verhalen lees dat vrouwen ondanks anti-conceptie zwanger worden etc, dan breekt het zweet me uit.
Want eigenlijk had ik dan nog beter Single kunnen blijven (geen seks=geen kids) Niet echt gezellig natuurlijk.
Wel fijn dat jullie reageren, alle woorden zijn welkom
Wat elninjoo vertelt kan ik me goed in vinden hoor. De voorbeelden die ze geeft van die vrouwen, nou zo ben ik ook. Nog erger: een keizersnee lijkt me ook eng. Dus vaak denk ik: nee, het zit er voor mij niet in.
Elke maand ben ik bang tóch zwanger te zijn....raak ik soms in paniek. Mijn man ook, want die heeft ook niet zo'n echte kinderwens
dus er wordt hier weleens gestressed. Mijn kinderwens is er heel af en toe. Dan zit ik al bijna op een roze wolk en dan plotseling denk ik aan die bevalling. *plof* ik val weer van die wolk. Over en uit.Ik vind het gewoon te zot voor woorden maarja, het is wel zo. Dus ik denk dat ik wel naar een psycholoog ga, want hoe kom je er aan? Als kind was ik er al bang voor.
En als ik dan verhalen lees dat vrouwen ondanks anti-conceptie zwanger worden etc, dan breekt het zweet me uit.
Want eigenlijk had ik dan nog beter Single kunnen blijven (geen seks=geen kids) Niet echt gezellig natuurlijk.
Wel fijn dat jullie reageren, alle woorden zijn welkom
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:34
Ik ben de eerste 4 maanden zó misselijk geweest en moest elke dag meerdere keren overgeven. Dat is bij mij de reden geweest dat ik toch wel een aantal jaartjes heb gewacht met een volgende zwangeschap. Eerst wilde ik helemaal nooit meer zwanger worden daardoor.
Dat was veel erger dan de bevalling, terwijl mijn bevalling ook erg moeizaam was (33 uur met uiteindelijk ruggenprik).
Die bevalling overkomt je, echt waar geloof me, dat overgeven dag in dag uit, daar krijg je pas een trauma van. En nu maak ik dat voor de 2e keer weer mee. Echt een hel, medicijnen helpen nauwelijks. Maar goed, ik weet waar ik het voor doe.
Dat was veel erger dan de bevalling, terwijl mijn bevalling ook erg moeizaam was (33 uur met uiteindelijk ruggenprik).
Die bevalling overkomt je, echt waar geloof me, dat overgeven dag in dag uit, daar krijg je pas een trauma van. En nu maak ik dat voor de 2e keer weer mee. Echt een hel, medicijnen helpen nauwelijks. Maar goed, ik weet waar ik het voor doe.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:35
quote:Potjethee schreef op 24 oktober 2008 @ 19:24:
Elke maand ben ik bang tóch zwanger te zijn....raak ik soms in paniek. Mijn man ook, want die heeft ook niet zo'n echte kinderwens dus er wordt hier weleens gestressed.
En als ik dan verhalen lees dat vrouwen ondanks anti-conceptie zwanger worden etc, dan breekt het zweet me uit.
Jullie allebei laten steriliseren, dan hoef je daar niet meer bang voor te zijn.
quote:Als kind was ik er al bang voor.Toen ik nog lagere schoolkind was zat ik in de lunchpauze thuis te eten en hoorde toen op 't nieuws over de eerste reageerbuisbaby. Ik weet nog goed dat ik dacht wat 'n goeie uitvinding, dan hoeven vrouwen die babies niet zelf meer te volgroeien en te baren. Helaas was het in de verste verte niet zo spectaculair.
Elke maand ben ik bang tóch zwanger te zijn....raak ik soms in paniek. Mijn man ook, want die heeft ook niet zo'n echte kinderwens
dus er wordt hier weleens gestressed. En als ik dan verhalen lees dat vrouwen ondanks anti-conceptie zwanger worden etc, dan breekt het zweet me uit.
Jullie allebei laten steriliseren, dan hoef je daar niet meer bang voor te zijn.
quote:Als kind was ik er al bang voor.Toen ik nog lagere schoolkind was zat ik in de lunchpauze thuis te eten en hoorde toen op 't nieuws over de eerste reageerbuisbaby. Ik weet nog goed dat ik dacht wat 'n goeie uitvinding, dan hoeven vrouwen die babies niet zelf meer te volgroeien en te baren. Helaas was het in de verste verte niet zo spectaculair.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:38
quote:phillippa schreef op 24 oktober 2008 @ 19:34:
Ik ben de eerste 4 maanden zó misselijk geweest en moest elke dag meerdere keren overgeven. Kanonne! Dat zou ik ook niet trekken, dat zou voor mij reden zijn de zwangerschap accuut af te laten breken. Heb nog 'n trauma van 'n buikgriep toen ik 'n jaar of 16 was waarbij ik een week lang heb gekotst. Kan me nog heel goed herinneren hoe beroerd ik me voelde. Ik woonde nog thuis en krijste dat de dokter me 'n spuit moest komen geven om het te stoppen omdat ik niks kon slikken en ook geen zetpillen omdat 't er daar ook uit kwam.
Ik ben de eerste 4 maanden zó misselijk geweest en moest elke dag meerdere keren overgeven. Kanonne! Dat zou ik ook niet trekken, dat zou voor mij reden zijn de zwangerschap accuut af te laten breken. Heb nog 'n trauma van 'n buikgriep toen ik 'n jaar of 16 was waarbij ik een week lang heb gekotst. Kan me nog heel goed herinneren hoe beroerd ik me voelde. Ik woonde nog thuis en krijste dat de dokter me 'n spuit moest komen geven om het te stoppen omdat ik niks kon slikken en ook geen zetpillen omdat 't er daar ook uit kwam.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:40
quote:elninjoo schreef op 24 oktober 2008 @ 19:38:
[...]
Kanonne! Dat zou ik ook niet trekken, dat zou voor mij reden zijn de zwangerschap accuut af te laten breken. Heb nog 'n trauma van 'n buikgriep toen ik 'n jaar of 16 was waarbij ik een week lang heb gekotst. Kan me nog heel goed herinneren hoe beroerd ik me voelde. Ik woonde nog thuis en krijste dat de dokter me 'n spuit moest komen geven om het te stoppen omdat ik niks kon slikken en ook geen zetpillen omdat 't er daar ook uit kwam.Nee, die weken zijn ook echt niet om door te komen. Er zijn inderdaad verhalen bekend van vrouwen die dat zo erg hadden dat ze de zwangerschap lieten afbreken. Zo erg is het bij mij gelukkig niet, maar o wat een ellende zeg.
[...]
Kanonne! Dat zou ik ook niet trekken, dat zou voor mij reden zijn de zwangerschap accuut af te laten breken. Heb nog 'n trauma van 'n buikgriep toen ik 'n jaar of 16 was waarbij ik een week lang heb gekotst. Kan me nog heel goed herinneren hoe beroerd ik me voelde. Ik woonde nog thuis en krijste dat de dokter me 'n spuit moest komen geven om het te stoppen omdat ik niks kon slikken en ook geen zetpillen omdat 't er daar ook uit kwam.Nee, die weken zijn ook echt niet om door te komen. Er zijn inderdaad verhalen bekend van vrouwen die dat zo erg hadden dat ze de zwangerschap lieten afbreken. Zo erg is het bij mij gelukkig niet, maar o wat een ellende zeg.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:50
@Bagheera, ja sorry, maar zo denk ik erover. Wat heeft in voor zin me druk te maken? Over dingen die je van te voren niet kunt zien? Wel of niet inknippen??? Wel of niet dit of dat. Als ik me nu ga druk maken wat er allemaal met het kind kan gebeuren, dan kan ik geen minuut meer slapen.
Ik wuif ook niks weg en het is ook geen advies want TO is geeneens zwanger.
Ik ken ook wel erge bevallingsverhalen. Genoeg. Maar moet ik me daarover druk maken. Zoveel vrouwen zoveel bevallingen. Ik ken ook mensen die wel een vlotte bevalling hebben gehad. Dit kun je van te voren niet plannen.
Ik wuif ook niks weg en het is ook geen advies want TO is geeneens zwanger.
Ik ken ook wel erge bevallingsverhalen. Genoeg. Maar moet ik me daarover druk maken. Zoveel vrouwen zoveel bevallingen. Ik ken ook mensen die wel een vlotte bevalling hebben gehad. Dit kun je van te voren niet plannen.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:54
Ik was enorm bang voor de bevalling. En het liep ook allemaal precies zoals ik voorspeld had. Vruchtwater breken, strippen, ruggeprik, gestresste gyn die eerst nog een ernstiger geval moest doen, weeenopwekker...gelukkig niet uitgescheurd ofzo maar ik heb wel heel hard gegild: DIT DOE IK NOOOOOOOOOOOOOIT MEER. Ennuh...daar ben ik wel van plan me aan te houden. Sommige schijnen de bevallingsellende te vergeten maar dat is mij dus ook nooit gelukt.
Overigens was ook mijn zwangerschap echt geen pretje. En de post natale depressie ook niet. Maar mijn kind is een heel goed gelukt exemplaar!
Overigens was ook mijn zwangerschap echt geen pretje. En de post natale depressie ook niet. Maar mijn kind is een heel goed gelukt exemplaar!
vrijdag 24 oktober 2008 om 20:17
quote:liubi schreef op 24 oktober 2008 @ 19:50:
@Bagheera, ja sorry, maar zo denk ik erover. Wat heeft in voor zin me druk te maken? Over dingen die je van te voren niet kunt zien? Wel of niet inknippen??? Wel of niet dit of dat. Als ik me nu ga druk maken wat er allemaal met het kind kan gebeuren, dan kan ik geen minuut meer slapen.
Ik wuif ook niks weg en het is ook geen advies want TO is geeneens zwanger.
Ik ken ook wel erge bevallingsverhalen. Genoeg. Maar moet ik me daarover druk maken. Zoveel vrouwen zoveel bevallingen. Ik ken ook mensen die wel een vlotte bevalling hebben gehad. Dit kun je van te voren niet plannen.je wuift het wel weg. Jij hebt dus geen enkel idee wat een fobie is. Heel fijn voor jou, maar wat inlevingsvermogen zou je niet misstaan. En daarom vraag ik: zeg je hetzelfde tegen mensen met een claustrofobie, agorafobie, etc. Want angsten in die mate kun je niet afdoen met: je moet je geen zorgen maken voordat er iets gebeurt. Dat weet iedereen, alleen niet iedereen heeft dat onder controle. Iemand met vliegangst heeft er ook niets aan als voor de 100ste keer gezegd wordt dat vliegen veiliger is dan autorijden. Dat neemt de angst niet weg. Erger nog: die wordt niet serieus genomen. En dat is nu net wat jij ook doet. Je neem TO niet serieus.
@Bagheera, ja sorry, maar zo denk ik erover. Wat heeft in voor zin me druk te maken? Over dingen die je van te voren niet kunt zien? Wel of niet inknippen??? Wel of niet dit of dat. Als ik me nu ga druk maken wat er allemaal met het kind kan gebeuren, dan kan ik geen minuut meer slapen.
Ik wuif ook niks weg en het is ook geen advies want TO is geeneens zwanger.
Ik ken ook wel erge bevallingsverhalen. Genoeg. Maar moet ik me daarover druk maken. Zoveel vrouwen zoveel bevallingen. Ik ken ook mensen die wel een vlotte bevalling hebben gehad. Dit kun je van te voren niet plannen.je wuift het wel weg. Jij hebt dus geen enkel idee wat een fobie is. Heel fijn voor jou, maar wat inlevingsvermogen zou je niet misstaan. En daarom vraag ik: zeg je hetzelfde tegen mensen met een claustrofobie, agorafobie, etc. Want angsten in die mate kun je niet afdoen met: je moet je geen zorgen maken voordat er iets gebeurt. Dat weet iedereen, alleen niet iedereen heeft dat onder controle. Iemand met vliegangst heeft er ook niets aan als voor de 100ste keer gezegd wordt dat vliegen veiliger is dan autorijden. Dat neemt de angst niet weg. Erger nog: die wordt niet serieus genomen. En dat is nu net wat jij ook doet. Je neem TO niet serieus.