Het Stamcafé IV
zondag 7 februari 2016 om 00:56
Deel vier alweer! Onze kroeg loopt als een trein en daar zijn we trots op! Dit keer heb ik gekozen voor een jaren dertig design, voor de oudere forummers onder ons. Dat die zich ook een keer thuis voelen, en zo. Vooral Yas, daar hadden we echt problemen mee op dit punt.
Voor de rest zijn de regels niet echt veranderd. Zuigen graag, maar dan stof want daar zijn wij zelf te lui voor. En mocht je ruzie willen maken open je daar maar een eigen topic voor of je voegt mekaar toe op FB, in onze kroeg moet het verplicht gezellig zijn. Desnoods tot de dood erop volgt.
maandag 15 februari 2016 om 09:12
quote:Solomio schreef op 15 februari 2016 @ 09:10:
[...]
Schreef je van de week niet heel noncha dat de voorbereidingen allemaal niet zoveel voorstelden, omdat je alleen maar wat zomerkleren in een koffer hoefde te stoppen?
Mss heb je het een beetje onderschat?
Dat van die kleding klopt, dat heb ik in één greep.
Bagage kost me niet meer dan 10 minuten. Dat kan ik al jaren zo.
De rest wel
Ik had gisteren een boel willen doen maar het werd een uitbrakdag.
[...]
Schreef je van de week niet heel noncha dat de voorbereidingen allemaal niet zoveel voorstelden, omdat je alleen maar wat zomerkleren in een koffer hoefde te stoppen?
Mss heb je het een beetje onderschat?
Dat van die kleding klopt, dat heb ik in één greep.
Bagage kost me niet meer dan 10 minuten. Dat kan ik al jaren zo.
De rest wel
Ik had gisteren een boel willen doen maar het werd een uitbrakdag.
maandag 15 februari 2016 om 09:15
quote:Solomio schreef op 15 februari 2016 @ 07:49:
Je kunt ook je punt maken zonder een ander 'af te kraken'.
Sorry Solo ik ben ontzettend op je gesteld, dat weet je maar zelf geef jij ook vaak zat je ongezouten mening over wat jij van van alles vindt. Bij een gevoelige lezer zou dit dan ook afkrakend over kunnen komen, dat heeft dan met de eigen gevoeligheid te maken.
Prima als iets bij jou gevoelig ligt (wil je ook zeggen waarom?) maar Wol zei niks gemeens of zo. Ze sprak alleen uit hoe een bepaalde uitvaart op haar overkwam.
Je kunt ook je punt maken zonder een ander 'af te kraken'.
Sorry Solo ik ben ontzettend op je gesteld, dat weet je maar zelf geef jij ook vaak zat je ongezouten mening over wat jij van van alles vindt. Bij een gevoelige lezer zou dit dan ook afkrakend over kunnen komen, dat heeft dan met de eigen gevoeligheid te maken.
Prima als iets bij jou gevoelig ligt (wil je ook zeggen waarom?) maar Wol zei niks gemeens of zo. Ze sprak alleen uit hoe een bepaalde uitvaart op haar overkwam.
maandag 15 februari 2016 om 09:15
quote:Solomio schreef op 15 februari 2016 @ 07:49:
Je kunt ook je punt maken zonder een ander 'af te kraken'.
Jij noemt het afkraken, ik noem het een praktijkvoorbeeld van wat voor mij niet goed voelt. Zo staat het er ook. Ik snap best dat de overledene zelf, de partner of de naaste familie bepalen hoe zo'n uitvaart eruit gaat zien. Zo hoort het ook. Maar dat wil niet zeggen dat hun idee van afscheid nemen, ook voor alle anderen goed voelt. Natuurlijk vertel je dat de naasten niet, maar verder mag je best zeggen hoe het voor jou voelde.
Ikzelf zou kiezen voor thuis opbaren. Zo gaat dat -indien mogelijk- ook binnen mijn familie. Net als Hats zegt, willen we af en toe kunnen aanraken, tekeningen, briefjes etc. in de kist leggen, soms even helemaal alleen bij de overledene zitten, of in je uppie haar lievelingsstuk dwarsfluiten. Gewoon wanneer we willen, niet alleen tijdens openingstijden. We halen samen herinneringen op, lachen en huilen. Ook tijdens het afscheid zelf. En tot slot wil ik de kist zien zakken, de kans hebben om er een voor een langs te lopen en er het liefst zelf een handje aarde op gooien.
Er zullen beslist anderen zijn die dat to much vinden. Mogen ze best zeggen. Maar dan dus liever niet tegen mij.
Je kunt ook je punt maken zonder een ander 'af te kraken'.
Jij noemt het afkraken, ik noem het een praktijkvoorbeeld van wat voor mij niet goed voelt. Zo staat het er ook. Ik snap best dat de overledene zelf, de partner of de naaste familie bepalen hoe zo'n uitvaart eruit gaat zien. Zo hoort het ook. Maar dat wil niet zeggen dat hun idee van afscheid nemen, ook voor alle anderen goed voelt. Natuurlijk vertel je dat de naasten niet, maar verder mag je best zeggen hoe het voor jou voelde.
Ikzelf zou kiezen voor thuis opbaren. Zo gaat dat -indien mogelijk- ook binnen mijn familie. Net als Hats zegt, willen we af en toe kunnen aanraken, tekeningen, briefjes etc. in de kist leggen, soms even helemaal alleen bij de overledene zitten, of in je uppie haar lievelingsstuk dwarsfluiten. Gewoon wanneer we willen, niet alleen tijdens openingstijden. We halen samen herinneringen op, lachen en huilen. Ook tijdens het afscheid zelf. En tot slot wil ik de kist zien zakken, de kans hebben om er een voor een langs te lopen en er het liefst zelf een handje aarde op gooien.
Er zullen beslist anderen zijn die dat to much vinden. Mogen ze best zeggen. Maar dan dus liever niet tegen mij.
maandag 15 februari 2016 om 09:19
quote:Eleonora-1 schreef op 15 februari 2016 @ 09:15:
[...]
Sorry Solo ik ben ontzettend op je gesteld, dat weet je maar zelf geef jij ook vaak zat je ongezouten mening over wat jij van van alles vindt. Bij een gevoelige lezer zou dit dan ook afkrakend over kunnen komen, dat heeft dan met de eigen gevoeligheid te maken.
Prima als iets bij jou gevoelig ligt (wil je ook zeggen waarom?) maar Wol zei niks gemeens of zo. Ze sprak alleen uit hoe een bepaalde uitvaart op haar overkwam.
Tja, en ik bedacht hoe veel moeite die mensen mss gedaan hebben om een uitvaart te organiseren die bij hen paste, of bij de overledene en dan is het niet zo heel fijn om later terug te lezen dat mensen het maar niks vonden.
En ja, dan is een uitvaart een gevoeliger onderwerp (voor mij) dan bijv de kleur van je jurk (ik hou niet van groen, maar als ik dan ga melden hoe vreselijk lelijk ik jouw groene jurk vind, die jij nou juist helemaal geweldig vindt, is dat toch niet zo leuk. En niet nodig ook. Ik hou niet van groen, punt.)
[...]
Sorry Solo ik ben ontzettend op je gesteld, dat weet je maar zelf geef jij ook vaak zat je ongezouten mening over wat jij van van alles vindt. Bij een gevoelige lezer zou dit dan ook afkrakend over kunnen komen, dat heeft dan met de eigen gevoeligheid te maken.
Prima als iets bij jou gevoelig ligt (wil je ook zeggen waarom?) maar Wol zei niks gemeens of zo. Ze sprak alleen uit hoe een bepaalde uitvaart op haar overkwam.
Tja, en ik bedacht hoe veel moeite die mensen mss gedaan hebben om een uitvaart te organiseren die bij hen paste, of bij de overledene en dan is het niet zo heel fijn om later terug te lezen dat mensen het maar niks vonden.
En ja, dan is een uitvaart een gevoeliger onderwerp (voor mij) dan bijv de kleur van je jurk (ik hou niet van groen, maar als ik dan ga melden hoe vreselijk lelijk ik jouw groene jurk vind, die jij nou juist helemaal geweldig vindt, is dat toch niet zo leuk. En niet nodig ook. Ik hou niet van groen, punt.)
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 15 februari 2016 om 09:21
maandag 15 februari 2016 om 09:25
Mijn moeder wilde dat absoluut niet dat ze nog gezien werd. Die ging te jong en volkomen onverwacht maar wij wisten precies wat ze wel en niet wilde, dat had ze allemaal beschreven in haar pc en de dochter van mijn broertje wist waar dat stond. Tot aan de muziek aan toe, echt alles.
Alle details had ze beschreven. Niemand mocht haar meer zien na haar dood. En dat kon ook helemaal niet want ze is op vakantie doodgegaan, ze moest uit Kenia hierheen komen en dan kan dat helemaal niet meer.....dat snappen jullie.
Toen ze daar in coma raakte zijn meneer Yas en ik er naar toe gevlogen. Toen de apparaten werden uitgezet omdat ze hersendood was, hebben we er nog een paar minuten bijgezeten en haar toen afgedekt. Dat was gewoon haar wens.
Ook wilde ze niet in een kist want heel claustrofobisch. Helaas moest ze voor de vlucht terug uiteraard wel in een kist. De begrafenisondernemer heeft haar opgehaald van Schiphol en eenmaal hier direct uit de kist en in een lijkwade gewikkeld. Hij wist dat.
In de lijkwade is ze ook gecremeerd. En we hadden tijdens de uitvaart er allemaal orchideeen opgelegd en dat was best mooi.
Iedereen die er bij was wil nu ook in een lijkwade
Alle details had ze beschreven. Niemand mocht haar meer zien na haar dood. En dat kon ook helemaal niet want ze is op vakantie doodgegaan, ze moest uit Kenia hierheen komen en dan kan dat helemaal niet meer.....dat snappen jullie.
Toen ze daar in coma raakte zijn meneer Yas en ik er naar toe gevlogen. Toen de apparaten werden uitgezet omdat ze hersendood was, hebben we er nog een paar minuten bijgezeten en haar toen afgedekt. Dat was gewoon haar wens.
Ook wilde ze niet in een kist want heel claustrofobisch. Helaas moest ze voor de vlucht terug uiteraard wel in een kist. De begrafenisondernemer heeft haar opgehaald van Schiphol en eenmaal hier direct uit de kist en in een lijkwade gewikkeld. Hij wist dat.
In de lijkwade is ze ook gecremeerd. En we hadden tijdens de uitvaart er allemaal orchideeen opgelegd en dat was best mooi.
Iedereen die er bij was wil nu ook in een lijkwade
maandag 15 februari 2016 om 09:27
maandag 15 februari 2016 om 09:30
Ik heb er later met bedrijfsmaatschappelijk werk over gesproken, ik kon er toen even slecht mee dealen hoe alles gegaan was, zo jong, nooit ziek en ver weg. En dat ik moest tekenen om de machines stop te zetten. Dat moest ik allemaal even op de rij krijgen en dat lukte me niet alleen. Maar ik werk ergens waar dit soort hulp heel goed geregeld is dus daar heb ik gebruik van gemaakt.
Over het kijken na de dood. Die BMW-er zijn daarover: ik kan me wel voorstellen waarom jouw moeder dat niet wilde, eigenlijk is het onrespectvol, wij kijken naar een dode die niet meer kan terugkijken.
Waarop ik onmiddelijk besloot dat ik dat ook niet wil. Als ik weg ben wil ik niet dat iemand me nog ziet.
Over het kijken na de dood. Die BMW-er zijn daarover: ik kan me wel voorstellen waarom jouw moeder dat niet wilde, eigenlijk is het onrespectvol, wij kijken naar een dode die niet meer kan terugkijken.
Waarop ik onmiddelijk besloot dat ik dat ook niet wil. Als ik weg ben wil ik niet dat iemand me nog ziet.
maandag 15 februari 2016 om 09:34
quote:Solomio schreef op 15 februari 2016 @ 09:21:
[...]
En die nuance miste ik even.
Tsja, als ik omschrijf wat voor mij niet goed voelt, gaat het gewoon even om mijn gevoel, niet om wat anderen dan weer van dat gevoel vinden.
Zo zeg ik ook wel eens dat ik oprispingen krijg van rookworst zonder erbij te melden dat anderen het wel graag hebben.
Als je behoefte had aan die nuance, had je dat zelf kunnen noemen.
Ik kraak niemand af. Schrijf niets voor. Vertel alleen hoe ik het ervaar.
[...]
En die nuance miste ik even.
Tsja, als ik omschrijf wat voor mij niet goed voelt, gaat het gewoon even om mijn gevoel, niet om wat anderen dan weer van dat gevoel vinden.
Zo zeg ik ook wel eens dat ik oprispingen krijg van rookworst zonder erbij te melden dat anderen het wel graag hebben.
Als je behoefte had aan die nuance, had je dat zelf kunnen noemen.
Ik kraak niemand af. Schrijf niets voor. Vertel alleen hoe ik het ervaar.
maandag 15 februari 2016 om 09:35
maandag 15 februari 2016 om 09:35
quote:Solomio schreef op 15 februari 2016 @ 09:19:
[...]
Tja, en ik bedacht hoe veel moeite die mensen mss gedaan hebben om een uitvaart te organiseren die bij hen paste, of bij de overledene en dan is het niet zo heel fijn om later terug te lezen dat mensen het maar niks vonden.
En ja, dan is een uitvaart een gevoeliger onderwerp (voor mij) dan bijv de kleur van je jurk (ik hou niet van groen, maar als ik dan ga melden hoe vreselijk lelijk ik jouw groene jurk vind, die jij nou juist helemaal geweldig vindt, is dat toch niet zo leuk. En niet nodig ook. Ik hou niet van groen, punt.)
Iemand kan de sfeer ergens toch bijvoorbeeld klinisch vinden? Of afstandelijk? Dat kan in een huis, op een bruiloft maar dus ook op
een uitvaart het geval zijn.
Jij bent juist iemand die hop, haar mening geeft, haar eigen kijk, eigen gevoel, en ik moest daar aan wennen. Ok, honderd jaar geleden maar toch.
Van jou kan ik het ook serieus hebben als je iets wat mij dierbaar is niet mooi/leuk/indrukwekkend of wat dan ook vindt. Dat 'raakt' me dan niet, negatief, snap je wat ik bedoel?
[...]
Tja, en ik bedacht hoe veel moeite die mensen mss gedaan hebben om een uitvaart te organiseren die bij hen paste, of bij de overledene en dan is het niet zo heel fijn om later terug te lezen dat mensen het maar niks vonden.
En ja, dan is een uitvaart een gevoeliger onderwerp (voor mij) dan bijv de kleur van je jurk (ik hou niet van groen, maar als ik dan ga melden hoe vreselijk lelijk ik jouw groene jurk vind, die jij nou juist helemaal geweldig vindt, is dat toch niet zo leuk. En niet nodig ook. Ik hou niet van groen, punt.)
Iemand kan de sfeer ergens toch bijvoorbeeld klinisch vinden? Of afstandelijk? Dat kan in een huis, op een bruiloft maar dus ook op
een uitvaart het geval zijn.
Jij bent juist iemand die hop, haar mening geeft, haar eigen kijk, eigen gevoel, en ik moest daar aan wennen. Ok, honderd jaar geleden maar toch.
Van jou kan ik het ook serieus hebben als je iets wat mij dierbaar is niet mooi/leuk/indrukwekkend of wat dan ook vindt. Dat 'raakt' me dan niet, negatief, snap je wat ik bedoel?
maandag 15 februari 2016 om 09:38
maandag 15 februari 2016 om 09:41
quote:Wollstonecraft1792 schreef op 15 februari 2016 @ 07:36:
En mijn mening geldt ook voor uitvaarten in het algemeen die op zo'n wijze worden gehouden, Ik vind dat kil en sfeerloos, in zo'n uitvaartcentrum. Dat wil ik anders.
Wat andere mensen doen moeten ze natuurlijk zelf weten, veel mensen zullen zo'n uitvaart prima vinden.Ik heb echt hele andere ervaringen met uitvaarten in een uitvaartcentrum. Degene die ik heb bijgewoond waren echt heel mooi.
En mijn mening geldt ook voor uitvaarten in het algemeen die op zo'n wijze worden gehouden, Ik vind dat kil en sfeerloos, in zo'n uitvaartcentrum. Dat wil ik anders.
Wat andere mensen doen moeten ze natuurlijk zelf weten, veel mensen zullen zo'n uitvaart prima vinden.Ik heb echt hele andere ervaringen met uitvaarten in een uitvaartcentrum. Degene die ik heb bijgewoond waren echt heel mooi.
maandag 15 februari 2016 om 09:45
Als je dat bij mij gemist hebt heb je echt verkeerd gelezen, ik geef gewoon weer hoe een uitvaart OP MIJ overkwam en dat wij in onze familie dat anders willen doen. Meer zoals het mooie, persoonlijk zoals Hats het beschreef.
Hoe "bij jezelf houden" wil je het hebben.
Ik vind het nog steeds vreemd hoe hard je valt over wat ik schreef en jammer dat als ik vraag of het gevoelig ligt (wat ik kan begrijpen zo snel na de uitvaart van je moeder) je daar dan een "blijkbaar hè" antwoord op geeft. Want dat het je raakt is duidelijk, waarom zou je dat dan niet gewoon kenbaar maken?
Hoe "bij jezelf houden" wil je het hebben.
Ik vind het nog steeds vreemd hoe hard je valt over wat ik schreef en jammer dat als ik vraag of het gevoelig ligt (wat ik kan begrijpen zo snel na de uitvaart van je moeder) je daar dan een "blijkbaar hè" antwoord op geeft. Want dat het je raakt is duidelijk, waarom zou je dat dan niet gewoon kenbaar maken?
maandag 15 februari 2016 om 09:48
quote:yasmijn schreef op 15 februari 2016 @ 09:45:
[...]
Ik kon dat wel, heel even, mijn broertje niet meer. Je snapt wel waarom dat was....
Ja, ik kan me ook prima voorstellen dat mensen dat niet willen of kunnen.
Ik laat dat dan wel aan mijn nabestaanden over. Als zij mij nog willen zien, prima, willen ze dat niet, ook prima. Ik merk er toch niks meer van.
[...]
Ik kon dat wel, heel even, mijn broertje niet meer. Je snapt wel waarom dat was....
Ja, ik kan me ook prima voorstellen dat mensen dat niet willen of kunnen.
Ik laat dat dan wel aan mijn nabestaanden over. Als zij mij nog willen zien, prima, willen ze dat niet, ook prima. Ik merk er toch niks meer van.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 15 februari 2016 om 09:49
Bijzonder hoe dat voor iedereen weer anders voelt hé.
Ik heb een uitvaart meegemaakt van een jongen uit mijn klas. De ouders wilden ook niet dat iemand hem nog kon zien. Natuurlijk respecteer je dat ook. Ik heb de kist gedragen, ook dat wilden ze graag, maar ik heb daar toch last van gehad. Steeds had ik het idee dat er misschien wel iemand anders in lag, rationeel dom natuurlijk, maar ik kon voor mijn gevoel niet echt afscheid nemen.
Als iemand het zo duidelijk heeft aangegeven het niet te willen, dan is het ook gewoon 'goed' zo natuurlijk.
Ik heb een uitvaart meegemaakt van een jongen uit mijn klas. De ouders wilden ook niet dat iemand hem nog kon zien. Natuurlijk respecteer je dat ook. Ik heb de kist gedragen, ook dat wilden ze graag, maar ik heb daar toch last van gehad. Steeds had ik het idee dat er misschien wel iemand anders in lag, rationeel dom natuurlijk, maar ik kon voor mijn gevoel niet echt afscheid nemen.
Als iemand het zo duidelijk heeft aangegeven het niet te willen, dan is het ook gewoon 'goed' zo natuurlijk.
maandag 15 februari 2016 om 09:52
quote:Wollstonecraft1792 schreef op 15 februari 2016 @ 09:45:
Als je dat bij mij gemist hebt heb je echt verkeerd gelezen, ik geef gewoon weer hoe een uitvaart OP MIJ overkwam en dat wij in onze familie dat anders willen doen. Meer zoals het mooie, persoonlijk zoals Hats het beschreef.
Hoe "bij jezelf houden" wil je het hebben.
Ik vind het nog steeds vreemd hoe hard je valt over wat ik schreef en jammer dat als ik vraag of het gevoelig ligt (wat ik kan begrijpen zo snel na de uitvaart van je moeder) je daar dan een "blijkbaar hè" antwoord op geeft. Want dat het je raakt is duidelijk, waarom zou je dat dan niet gewoon kenbaar maken?
En ik vind het raar/vervelend/ whatever dat je jouw voorkeur duidelijk wilt maken door een ander voorbeeld negatief te belichten.
Maar oké, ik zal wel overgevoelig zijn vanwege de recente uitvaart van mijn moeder.
Maar, ter illustratie: ik ben niet gelovig en wat mij betreft komt er dus geen kerkdienst bij mijn uitvaart (mochten mijn nabestaanden dat wel willen, moeten ze dat lekker doen trouwens).
Dan kan ik daarbij een voorbeeld aanhalen van een uitvaart in de kerk en hoe vreselijk ik dat vond, of ik kan het er gewoon bij laten dat dat voor mij niet hoeft.
Als je dat bij mij gemist hebt heb je echt verkeerd gelezen, ik geef gewoon weer hoe een uitvaart OP MIJ overkwam en dat wij in onze familie dat anders willen doen. Meer zoals het mooie, persoonlijk zoals Hats het beschreef.
Hoe "bij jezelf houden" wil je het hebben.
Ik vind het nog steeds vreemd hoe hard je valt over wat ik schreef en jammer dat als ik vraag of het gevoelig ligt (wat ik kan begrijpen zo snel na de uitvaart van je moeder) je daar dan een "blijkbaar hè" antwoord op geeft. Want dat het je raakt is duidelijk, waarom zou je dat dan niet gewoon kenbaar maken?
En ik vind het raar/vervelend/ whatever dat je jouw voorkeur duidelijk wilt maken door een ander voorbeeld negatief te belichten.
Maar oké, ik zal wel overgevoelig zijn vanwege de recente uitvaart van mijn moeder.
Maar, ter illustratie: ik ben niet gelovig en wat mij betreft komt er dus geen kerkdienst bij mijn uitvaart (mochten mijn nabestaanden dat wel willen, moeten ze dat lekker doen trouwens).
Dan kan ik daarbij een voorbeeld aanhalen van een uitvaart in de kerk en hoe vreselijk ik dat vond, of ik kan het er gewoon bij laten dat dat voor mij niet hoeft.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar