Thuis
alle pijlers
Mijn konijn
maandag 15 februari 2016 om 18:27
Ik weet dat dit geen dierenforum is, maar ik ben benieuwd of iemand weet hoe een konijn is wanneer die pijn heeft. Ik heb een Frans hangoor van 3, bijna 4 jaar oud. Ik ben ontzettend gek met haar. Haar linker voorpoot staat al een poosje wat naar buiten, maar daar leek ze geen hinder van te hebben. 3 weken geleden voor de zekerheid mee naar de dierenarts geweest, maar hij was ervan overtuigd dat ze geen pijn had, want ze hupte gewoon door de kamer en na wat tests met haar voorpoot kwam er in ieder geval uit dat ze geen gebroken of gekneusd pootje heft. Waarschijnlijk zit er een zenuw in de knel wat erin resulteerd dat ze wat klungelt met de poot. Zonet deed ik haar voer en ze kwam het trapje af waar ze uiteindelijk vanaf viel omdat ze met haar achterpoot op haar voorpoot ging staan. Zo zielig. Ik heb haar even uit de ren geholpen om te kijken hoe het met rondhuppen gaat. Dit lijkt ze nog wel te willen, maar het kost moeite. Het lijkt alsof haar voorpoot maar een beetje meegesleept word. Toen ik laatst met haar naar de dierenarts ben geweest zei die dat ik maar terug moest komen als ze achteruitging; wanneer de poot kapot gaat omdat ze die meesleept oid. Dit is nog niet het geval maar ik vind het wel zielig. Nu is mijn vraag... Hoe kun je aan een konijn merken of ze pijn heeft? Ik dacht altijd, als je verdriet van een hond hebt, kan ik me voorstellen, ben echt een dierenvriend, maar een konijn...maar nu merk ik het wel. Ben dol op haar en het doet me pijn haar te zien klungelen, maar ik kan slecht inschatten wat ze natuurlijk zelf wil. Wat moet ik doen...
maandag 15 februari 2016 om 19:35
quote:yajes schreef op 15 februari 2016 @ 19:16:
[...]
Daar dacht ik al gelijk aan toen ik las dat konijn niet echt lief is. Dat beestje mist gewoon een maatje.
Dat heeft nu verder niets met het pootje te maken dus vandaar dat ik mijn opmerking in slikte.
Maar je hebt gelijk, dat pootje kan met (medische) zorg overgaan, eenzaamheid niet. Daarvoor moet er echt een vriendje komen.klopt. Verveling en depressie, is niet goed voor het dier.
[...]
Daar dacht ik al gelijk aan toen ik las dat konijn niet echt lief is. Dat beestje mist gewoon een maatje.
Dat heeft nu verder niets met het pootje te maken dus vandaar dat ik mijn opmerking in slikte.
Maar je hebt gelijk, dat pootje kan met (medische) zorg overgaan, eenzaamheid niet. Daarvoor moet er echt een vriendje komen.klopt. Verveling en depressie, is niet goed voor het dier.
maandag 15 februari 2016 om 19:37
quote:Puckpuckpuck schreef op 15 februari 2016 @ 19:29:
Ik heb 2 konijnen gehad. Helaas is haar Franse huisgenootje 3 maand geleden overleden. Zij is 6 jaar geworden, maar nooit wat gehad. Ik vond haar dood in het hok....Dit hoor ik heel vaak, maar konijnen vallen niet zomaar dood neer. dan is er iets aan de hand dat je gewoon gemist hebt. zit het konijn buiten? alleen? in zo'n klein akelig hok? konijnen hebben een grote buitenren nodig. ik begrijp ook niet goed waarom je twee voedster samen houdt. haal een oudere gecastreerde ram uit de opvang (lees je goed in over koppelen) en laat je konijn weer konijn zijn
Ik heb 2 konijnen gehad. Helaas is haar Franse huisgenootje 3 maand geleden overleden. Zij is 6 jaar geworden, maar nooit wat gehad. Ik vond haar dood in het hok....Dit hoor ik heel vaak, maar konijnen vallen niet zomaar dood neer. dan is er iets aan de hand dat je gewoon gemist hebt. zit het konijn buiten? alleen? in zo'n klein akelig hok? konijnen hebben een grote buitenren nodig. ik begrijp ook niet goed waarom je twee voedster samen houdt. haal een oudere gecastreerde ram uit de opvang (lees je goed in over koppelen) en laat je konijn weer konijn zijn
maandag 15 februari 2016 om 21:35
quote:sabbaticalmeds schreef op 15 februari 2016 @ 19:08:
[...]
ik vind het alweer hartverscheurend dat er blijkbaar maar één konijn is. Konijnen horen gehuisvest te zijn in m/v paartjes of in groepen. Nooit alleen. Dat is nog veel zieliger dan een manke poot
Hoeft niet hoor. Ik heb ooit een konijn gehad dat alleen was. Ik woonde toen nog bij m'n ouders en altijd als ik op m'n kamer was, ging gelijk de kooi open. Het was een heerlijk beest, dat precies wist wat wel en niet mocht (ik kon de deur open laten staan, hij wist dat 'ie niet over de drempel mocht), zindelijk was en vaak gewoon even een knuffel kwam halen, of aan m'n tenen ging knabbelen als ik te druk met m'n huiswerk bezig was. Ik heb genoeg konijnen gehad om te kunnen zeggen dat dat konijn een fijn leven had. Ik had toen ook tijd genoeg om 'm veel aandacht te geven, dat scheelt denk ik wel.
Maar ik denk dat dat konijn een fijner leven had dan veel konijnen die met z'n tweeën hele dagen in een kooitje zitten....
Overigens is wat jij zegt ook niet altijd even makkelijk. Toen wij net getrouwd waren, namen we twee konijnen. Gezellig samen.... Eentje hield het helaas niet zo lang vol en dat vonden we natuurlijk zielig voor de achterblijver. Dus wij een konijn erbij gehaald. Eind van het liedje: we hebben jaren twee konijnen in twee hokken gehad, want ze vochten elkaar de tent uit......
[...]
ik vind het alweer hartverscheurend dat er blijkbaar maar één konijn is. Konijnen horen gehuisvest te zijn in m/v paartjes of in groepen. Nooit alleen. Dat is nog veel zieliger dan een manke poot
Hoeft niet hoor. Ik heb ooit een konijn gehad dat alleen was. Ik woonde toen nog bij m'n ouders en altijd als ik op m'n kamer was, ging gelijk de kooi open. Het was een heerlijk beest, dat precies wist wat wel en niet mocht (ik kon de deur open laten staan, hij wist dat 'ie niet over de drempel mocht), zindelijk was en vaak gewoon even een knuffel kwam halen, of aan m'n tenen ging knabbelen als ik te druk met m'n huiswerk bezig was. Ik heb genoeg konijnen gehad om te kunnen zeggen dat dat konijn een fijn leven had. Ik had toen ook tijd genoeg om 'm veel aandacht te geven, dat scheelt denk ik wel.
Maar ik denk dat dat konijn een fijner leven had dan veel konijnen die met z'n tweeën hele dagen in een kooitje zitten....
Overigens is wat jij zegt ook niet altijd even makkelijk. Toen wij net getrouwd waren, namen we twee konijnen. Gezellig samen.... Eentje hield het helaas niet zo lang vol en dat vonden we natuurlijk zielig voor de achterblijver. Dus wij een konijn erbij gehaald. Eind van het liedje: we hebben jaren twee konijnen in twee hokken gehad, want ze vochten elkaar de tent uit......
Oh dear, how sad, never mind.
maandag 15 februari 2016 om 21:57
maandag 15 februari 2016 om 22:00
quote:Hayek schreef op 15 februari 2016 @ 21:35:
[...]
Hoeft niet hoor. Ik heb ooit een konijn gehad dat alleen was. Ik woonde toen nog bij m'n ouders en altijd als ik op m'n kamer was, ging gelijk de kooi open. Het was een heerlijk beest, dat precies wist wat wel en niet mocht (ik kon de deur open laten staan, hij wist dat 'ie niet over de drempel mocht), zindelijk was en vaak gewoon even een knuffel kwam halen, of aan m'n tenen ging knabbelen als ik te druk met m'n huiswerk bezig was. Ik heb genoeg konijnen gehad om te kunnen zeggen dat dat konijn een fijn leven had. Ik had toen ook tijd genoeg om 'm veel aandacht te geven, dat scheelt denk ik wel.
Maar ik denk dat dat konijn een fijner leven had dan veel konijnen die met z'n tweeën hele dagen in een kooitje zitten....
Overigens is wat jij zegt ook niet altijd even makkelijk. Toen wij net getrouwd waren, namen we twee konijnen. Gezellig samen.... Eentje hield het helaas niet zo lang vol en dat vonden we natuurlijk zielig voor de achterblijver. Dus wij een konijn erbij gehaald. Eind van het liedje: we hebben jaren twee konijnen in twee hokken gehad, want ze vochten elkaar de tent uit......je kan als mens nooit een ander konijn vervangen, als je ooit een goed gekoppeld stelletje hebt gezien dan snap je dat. Konijnen zijn niet makkelijk te koppelen, je moet bijv. nooit twee voedsters of twee rammen bij elkaar zetten, of een jonge voedster bij een oude ram. Koppel ze op neutraal terrein en laat ze beetje bij beetje aan elkaar wennen.
[...]
Hoeft niet hoor. Ik heb ooit een konijn gehad dat alleen was. Ik woonde toen nog bij m'n ouders en altijd als ik op m'n kamer was, ging gelijk de kooi open. Het was een heerlijk beest, dat precies wist wat wel en niet mocht (ik kon de deur open laten staan, hij wist dat 'ie niet over de drempel mocht), zindelijk was en vaak gewoon even een knuffel kwam halen, of aan m'n tenen ging knabbelen als ik te druk met m'n huiswerk bezig was. Ik heb genoeg konijnen gehad om te kunnen zeggen dat dat konijn een fijn leven had. Ik had toen ook tijd genoeg om 'm veel aandacht te geven, dat scheelt denk ik wel.
Maar ik denk dat dat konijn een fijner leven had dan veel konijnen die met z'n tweeën hele dagen in een kooitje zitten....
Overigens is wat jij zegt ook niet altijd even makkelijk. Toen wij net getrouwd waren, namen we twee konijnen. Gezellig samen.... Eentje hield het helaas niet zo lang vol en dat vonden we natuurlijk zielig voor de achterblijver. Dus wij een konijn erbij gehaald. Eind van het liedje: we hebben jaren twee konijnen in twee hokken gehad, want ze vochten elkaar de tent uit......je kan als mens nooit een ander konijn vervangen, als je ooit een goed gekoppeld stelletje hebt gezien dan snap je dat. Konijnen zijn niet makkelijk te koppelen, je moet bijv. nooit twee voedsters of twee rammen bij elkaar zetten, of een jonge voedster bij een oude ram. Koppel ze op neutraal terrein en laat ze beetje bij beetje aan elkaar wennen.
maandag 15 februari 2016 om 22:01
quote:Miffy53 schreef op 15 februari 2016 @ 21:57:
Nou dan vraag ik me echt af waar je dat nieuwe konijn vandaan hebt gehaald, een goede opvang laat je echt niet zonder koppeling onder begeleiding weggaan. En mocht het thuis onverhoopt toch misgaan kun je altijd terugkomen voor een betere match.Dit dus.
Nou dan vraag ik me echt af waar je dat nieuwe konijn vandaan hebt gehaald, een goede opvang laat je echt niet zonder koppeling onder begeleiding weggaan. En mocht het thuis onverhoopt toch misgaan kun je altijd terugkomen voor een betere match.Dit dus.
maandag 15 februari 2016 om 22:02
Een mannetje en een vrouwtje gaat bijna altijd goed samen.
Mijn vrouwtje kreeg ik toen ze nog heel jong was en het eerste jaar was ze ook alleen. Wel binnen in huis en gezellig los lopen. Vrouwtje was ook erg knuffelig en gezellig. Totdat ze 1 jaar was, toen kon je echt merken dat ze een maatje nodig had. Ze begon zich terug te trekken en erg op zichzelf te zijn.
Bij de konijnenopvang een mannetje gehaald en na een geslaagde koppeling mee naar huis genomen. Binnen enkele weken zwaar verliefd op elkaar.
Helaas overleed het mannetje na 2 jaar na een rotziekte. Vrouwtje weer zielig alleen en binnen enkele dagen weer een nieuw mannetje gezocht. Koppeling ging perfect en binnen 1 dag zwaar verliefd!!
Was de koppeling niet goed gegaan, had ik een andere konijn gehaald. Je gaat toch geen twee konijnen apart in een hokje zetten? Dat is geen oplossing.
Mijn vrouwtje kreeg ik toen ze nog heel jong was en het eerste jaar was ze ook alleen. Wel binnen in huis en gezellig los lopen. Vrouwtje was ook erg knuffelig en gezellig. Totdat ze 1 jaar was, toen kon je echt merken dat ze een maatje nodig had. Ze begon zich terug te trekken en erg op zichzelf te zijn.
Bij de konijnenopvang een mannetje gehaald en na een geslaagde koppeling mee naar huis genomen. Binnen enkele weken zwaar verliefd op elkaar.
Helaas overleed het mannetje na 2 jaar na een rotziekte. Vrouwtje weer zielig alleen en binnen enkele dagen weer een nieuw mannetje gezocht. Koppeling ging perfect en binnen 1 dag zwaar verliefd!!
Was de koppeling niet goed gegaan, had ik een andere konijn gehaald. Je gaat toch geen twee konijnen apart in een hokje zetten? Dat is geen oplossing.
maandag 15 februari 2016 om 22:05
Plus, zo werd ons verteld, láát ze ´vechten´. Ze moeten onder elkaar uitmaken wie de baas is en een beetje pittig over elkaar heen rollen hoort daarbij. Uiteraard moet dat niet al te gek worden maar je moet ook niet bij de eerste pluk haren al ingrijpen. Doosjes in de ren zetten, als ze zich pijn doen zijn ze minder geneigd het andere konijn de schuld te geven, en ze hebben een verstopplek.
Wij zijn met ons konijn naar de opvang gegaan en zij hebben een passend konijn uitgekozen. Als het aan mij had gelegen was het een hangoor geweest, die vind ik zo ontzettend schattig. Maar helaas voor mij, de klik kwam toch met een ander konijntje. Een mottig, mager geval waar ik niks aan vond, maar ja, onze Nijn dus wel.
Dat mottige geval bleek een vosje en heeft inmiddels een echte bontpruik.
Wij zijn met ons konijn naar de opvang gegaan en zij hebben een passend konijn uitgekozen. Als het aan mij had gelegen was het een hangoor geweest, die vind ik zo ontzettend schattig. Maar helaas voor mij, de klik kwam toch met een ander konijntje. Een mottig, mager geval waar ik niks aan vond, maar ja, onze Nijn dus wel.
Dat mottige geval bleek een vosje en heeft inmiddels een echte bontpruik.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 15 februari 2016 om 22:08
maandag 15 februari 2016 om 22:11
Tsja, achteraf gezien hebben wij ongetwijfeld ook fouten gemaakt. Ik wist tot voor kort niet eens dat er zoiets als een konijnenopvang bestaat, de konijnen in kwestie kwamen dus uit een dierenwinkel. De eerste maanden ging het overigens goed en het is echt niet zo dat we ze na de eerste vechtpartij uit elkaar hebben gehaald, bepaald niet! Maar goed, pas toen we aan honden begonnen, zijn we ons écht gaan verdiepen in wat de beste manieren zijn om met allerlei dieren om te gaan.... Dus nogmaals: ongetwijfeld hebben wij ook fouten gemaakt.
Maar goed, over dat konijn waar ik het eerder over had: ik heb er misschien onvoldoende verstand van om te beoordelen of je als mens een ander konijn kunt vervangen. Maar een vrolijk, levenslustig konijn herken ik wel.........
Maar goed, over dat konijn waar ik het eerder over had: ik heb er misschien onvoldoende verstand van om te beoordelen of je als mens een ander konijn kunt vervangen. Maar een vrolijk, levenslustig konijn herken ik wel.........
Oh dear, how sad, never mind.
maandag 15 februari 2016 om 22:12
quote:yajes schreef op 15 februari 2016 @ 22:08:
Overigens is het vrouwtje juist weer gezelliger en knuffeliger omdat ze een vriendje heeft.
Op dit moment ligt ze nu bovenop mijn buik. Af en toe rent en springt ze naast mij op de bank om vervolgens weer op mij neer te ploffen.
Mannetje rent af en toe gezellig mee maar is een stuk rustiger.Die van mij zitten buiten en wisten vanochtend niet hoe snel ze door de sneeuw moesten rollen . Het allerfijnst vinden ze dit tijdstip. Dan zitten ze met z´n tweetjes in de ren, in een hoekje, vanwaar ze én de tuin én tussen de planten door het pad kunnen zien.
Overigens is het vrouwtje juist weer gezelliger en knuffeliger omdat ze een vriendje heeft.
Op dit moment ligt ze nu bovenop mijn buik. Af en toe rent en springt ze naast mij op de bank om vervolgens weer op mij neer te ploffen.
Mannetje rent af en toe gezellig mee maar is een stuk rustiger.Die van mij zitten buiten en wisten vanochtend niet hoe snel ze door de sneeuw moesten rollen . Het allerfijnst vinden ze dit tijdstip. Dan zitten ze met z´n tweetjes in de ren, in een hoekje, vanwaar ze én de tuin én tussen de planten door het pad kunnen zien.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 15 februari 2016 om 22:17
quote:Ceylon schreef op 15 februari 2016 @ 22:12:
[...]
Die van mij zitten buiten en wisten vanochtend niet hoe snel ze door de sneeuw moesten rollen . Het allerfijnst vinden ze dit tijdstip. Dan zitten ze met z´n tweetjes in de ren, in een hoekje, vanwaar ze én de tuin én tussen de planten door het pad kunnen zien.
Wij hebben geen tuin. Maar gelukkig rennen en springen ze ook door mijn huis heen. Dozen vinden ze geweldig. De bank is favoriet om heen en weer te crossen. En een bak met zand om te graven gaat er af en toe ook in.
Mijn dochter speelt met poppen, bedjes, stoeltjes en poppenhuizen en uiteraard doen de konijntjes dan ook mee.
[...]
Die van mij zitten buiten en wisten vanochtend niet hoe snel ze door de sneeuw moesten rollen . Het allerfijnst vinden ze dit tijdstip. Dan zitten ze met z´n tweetjes in de ren, in een hoekje, vanwaar ze én de tuin én tussen de planten door het pad kunnen zien.
Wij hebben geen tuin. Maar gelukkig rennen en springen ze ook door mijn huis heen. Dozen vinden ze geweldig. De bank is favoriet om heen en weer te crossen. En een bak met zand om te graven gaat er af en toe ook in.
Mijn dochter speelt met poppen, bedjes, stoeltjes en poppenhuizen en uiteraard doen de konijntjes dan ook mee.
maandag 15 februari 2016 om 22:24
quote:Hayek schreef op 15 februari 2016 @ 22:11:
Tsja, achteraf gezien hebben wij ongetwijfeld ook fouten gemaakt. Ik wist tot voor kort niet eens dat er zoiets als een konijnenopvang bestaat, de konijnen in kwestie kwamen dus uit een dierenwinkel. De eerste maanden ging het overigens goed en het is echt niet zo dat we ze na de eerste vechtpartij uit elkaar hebben gehaald, bepaald niet! Maar goed, pas toen we aan honden begonnen, zijn we ons écht gaan verdiepen in wat de beste manieren zijn om met allerlei dieren om te gaan.... Dus nogmaals: ongetwijfeld hebben wij ook fouten gemaakt.
Maar goed, over dat konijn waar ik het eerder over had: ik heb er misschien onvoldoende verstand van om te beoordelen of je als mens een ander konijn kunt vervangen. Maar een vrolijk, levenslustig konijn herken ik wel.........
Communicatie van een konijn is nogal complex en subtiel, het zijn groepsdieren, je kan als mens nooit maar dan ook nooit een ander konijn vervangen. echt niet.
jonge konijnen gaan altijd goed samen, maar als de hormonen in het spel zijn wordt er bij een slechte koppeling gevochten. En dat kan tot de dood er op volgt. een verliefd stel zal niet vechten met elkaar.
Tsja, achteraf gezien hebben wij ongetwijfeld ook fouten gemaakt. Ik wist tot voor kort niet eens dat er zoiets als een konijnenopvang bestaat, de konijnen in kwestie kwamen dus uit een dierenwinkel. De eerste maanden ging het overigens goed en het is echt niet zo dat we ze na de eerste vechtpartij uit elkaar hebben gehaald, bepaald niet! Maar goed, pas toen we aan honden begonnen, zijn we ons écht gaan verdiepen in wat de beste manieren zijn om met allerlei dieren om te gaan.... Dus nogmaals: ongetwijfeld hebben wij ook fouten gemaakt.
Maar goed, over dat konijn waar ik het eerder over had: ik heb er misschien onvoldoende verstand van om te beoordelen of je als mens een ander konijn kunt vervangen. Maar een vrolijk, levenslustig konijn herken ik wel.........
Communicatie van een konijn is nogal complex en subtiel, het zijn groepsdieren, je kan als mens nooit maar dan ook nooit een ander konijn vervangen. echt niet.
jonge konijnen gaan altijd goed samen, maar als de hormonen in het spel zijn wordt er bij een slechte koppeling gevochten. En dat kan tot de dood er op volgt. een verliefd stel zal niet vechten met elkaar.