Zwanger
alle pijlers
Voorbereiding bevalling, tips?
donderdag 3 maart 2016 om 00:02
Beste mensen,
Binnenkort (minder dan twee weken) ben ik uitgerekend van ons eerste kindje. De zwangerschap was zwaarder dan ik had verwacht.. ben helaas tot op de dag van vandaag ontzettend misselijk en geef gemiddeld één keer per week over. Met het kindje gaat het gelukkig wel goed al is hij iets kleiner dan normaal. Al met al ben ik enorm moe en uitgeput van de zwangerschap en heb ik ook last van de slapeloze nachten (drie uur per nacht). Vanavond toen ik op de bank zat werd ik ineens heel bang voor de bevalling. Sowieso zie ik erg op tegen de pijn. De verloskundige weet dit en adviseert: rust!
Dat brengt me bij mijn vraag:
Hoe hebben jullie je voorbereid in de laatste weken voor de bevalling? Vandaag heb ik een wandeling gemaakt, alleen dit kostte me ook heel veel energie! Iemand tips?
Binnenkort (minder dan twee weken) ben ik uitgerekend van ons eerste kindje. De zwangerschap was zwaarder dan ik had verwacht.. ben helaas tot op de dag van vandaag ontzettend misselijk en geef gemiddeld één keer per week over. Met het kindje gaat het gelukkig wel goed al is hij iets kleiner dan normaal. Al met al ben ik enorm moe en uitgeput van de zwangerschap en heb ik ook last van de slapeloze nachten (drie uur per nacht). Vanavond toen ik op de bank zat werd ik ineens heel bang voor de bevalling. Sowieso zie ik erg op tegen de pijn. De verloskundige weet dit en adviseert: rust!
Dat brengt me bij mijn vraag:
Hoe hebben jullie je voorbereid in de laatste weken voor de bevalling? Vandaag heb ik een wandeling gemaakt, alleen dit kostte me ook heel veel energie! Iemand tips?
donderdag 3 maart 2016 om 00:36
Ik herken het. Was bij de eerste ook bang. Toen het eenmaal begonnen was probeerde ik de pijn tegen te gaan. Juist daardoor werd het alleen maar erger. Bij de tweede ben ik heel bewust omgegaan met mijn ademhaling. Blijf zoveel mogelijk ontspannen. Zoek, als dat mogelijk is, een manier waar jij je prettig bij voelt. Elke wee rustig ademhalen en bedenk dat je bij elke keer als je rustig uit blaast, je het kindje naar beneden wil. Klinkt raar, maar heeft mij echt geholpen. Denk bij elke wee, deze heb ik maar weer gehad.
Google eens op hypnobirthing.
Kijk niet op de klok. Je kan het.
Google eens op hypnobirthing.
Kijk niet op de klok. Je kan het.
donderdag 3 maart 2016 om 00:40
Wat vervelend dat je zo misselijk bent. Gelukkig is dat straks voorbij. Ik heb in de aanloop veel geschreven, een zwangerschapsdagboek bijgehouden en alles gedaan wat ik kon, een strandwandeling was niet zo'n groot probleem toen ik een week over tijd liep, op een zeurende lies na. Verder gewoon veel in en om het huis gestudderd, het nest voor elkaar gemaakt. IK heb niet al te veel gelezen over bevallen, behalve "veilig bevallen" van Beatrijs Smulders. Daar zullen de meningen beslist over verdeeld zijn maar ik vind het een geweldig boek.
Angst voor de bevalling had ik niet.
Heel veel succes! Ik hoop dat je laatste loodjes te doen zijn, op naar de bevalling meis!
Angst voor de bevalling had ik niet.
Heel veel succes! Ik hoop dat je laatste loodjes te doen zijn, op naar de bevalling meis!
donderdag 3 maart 2016 om 03:44
quote:knabbelenbabbel schreef op 03 maart 2016 @ 00:36:
Ik herken het. Was bij de eerste ook bang. Toen het eenmaal begonnen was probeerde ik de pijn tegen te gaan. Juist daardoor werd het alleen maar erger. Bij de tweede ben ik heel bewust omgegaan met mijn ademhaling. Blijf zoveel mogelijk ontspannen. Zoek, als dat mogelijk is, een manier waar jij je prettig bij voelt. Elke wee rustig ademhalen en bedenk dat je bij elke keer als je rustig uit blaast, je het kindje naar beneden wil. Klinkt raar, maar heeft mij echt geholpen. Denk bij elke wee, deze heb ik maar weer gehad.
Google eens op hypnobirthing.
Kijk niet op de klok. Je kan het.
Helemaal mee eens!
Nogmaals: ontspan!
Door ontspanning gaat de ontsluiting sneller en dus de bevalling vlotter. Ja, het doet zeer maar denk bij weeën "kom maar op" en niet "auw auw oh nee daar komt er weer een, aaauuuwwww". Daardoor verkramp je en wordt het alleen maar zwaarder.
Probeer tussen de weeën te ontspannen en je weer op te laden voor de volgende wee.
Mij hielp het om ipv te puffen/zuchten/ademen, geluid te maken tijdens een wee. Een laag geluid, geen gegil dus.
Focus op jezelf, probeer je naar binnen te richten. Laat je dus niet teveel afleiden door je omgeving: de klok, mensen om je heen, whatsapp.
Succes!
Ik herken het. Was bij de eerste ook bang. Toen het eenmaal begonnen was probeerde ik de pijn tegen te gaan. Juist daardoor werd het alleen maar erger. Bij de tweede ben ik heel bewust omgegaan met mijn ademhaling. Blijf zoveel mogelijk ontspannen. Zoek, als dat mogelijk is, een manier waar jij je prettig bij voelt. Elke wee rustig ademhalen en bedenk dat je bij elke keer als je rustig uit blaast, je het kindje naar beneden wil. Klinkt raar, maar heeft mij echt geholpen. Denk bij elke wee, deze heb ik maar weer gehad.
Google eens op hypnobirthing.
Kijk niet op de klok. Je kan het.
Helemaal mee eens!
Nogmaals: ontspan!
Door ontspanning gaat de ontsluiting sneller en dus de bevalling vlotter. Ja, het doet zeer maar denk bij weeën "kom maar op" en niet "auw auw oh nee daar komt er weer een, aaauuuwwww". Daardoor verkramp je en wordt het alleen maar zwaarder.
Probeer tussen de weeën te ontspannen en je weer op te laden voor de volgende wee.
Mij hielp het om ipv te puffen/zuchten/ademen, geluid te maken tijdens een wee. Een laag geluid, geen gegil dus.
Focus op jezelf, probeer je naar binnen te richten. Laat je dus niet teveel afleiden door je omgeving: de klok, mensen om je heen, whatsapp.
Succes!
donderdag 3 maart 2016 om 04:30
Ik herken alle dingen die je noemt!
Zeker die slapeloze nachten... Sliep ook maar paar uurtjes door @&@ kikkers in slootje!!
Zo in strijd met uit het advies om vooral uitgerust en relaxed een bevalling voor te bereiden.
Ik piekerde daarom nog meer over slaap tekort en het niet aan kunnen...
En weetje.. dat doen meer vrouwen die bijna moeten bevallen.
Komt echt goed!
Zeker die slapeloze nachten... Sliep ook maar paar uurtjes door @&@ kikkers in slootje!!
Zo in strijd met uit het advies om vooral uitgerust en relaxed een bevalling voor te bereiden.
Ik piekerde daarom nog meer over slaap tekort en het niet aan kunnen...
En weetje.. dat doen meer vrouwen die bijna moeten bevallen.
Komt echt goed!
donderdag 3 maart 2016 om 05:02
Bij mij hielp afleiding me erg door de weeën in t begin, grappige YouTube-filmpjes (Bert en Ernie/ boes) en later meezingen met muziek en tussendoor lekker zuchten.
Inderdaad maakte het boek van Beatrijs Smulders (veilig bevallen) dat ik er zelfs een beetje zin in had (alleen wel jammer dat die m'n erg gericht is op bevallen onder leiding van verloskundige en je als je medisch wordt soms iets minder vrijheid is ivm infuus en monitorsnoeren zodat in bad/douche /wc zitten minder een optie is)
Succes!
Inderdaad maakte het boek van Beatrijs Smulders (veilig bevallen) dat ik er zelfs een beetje zin in had (alleen wel jammer dat die m'n erg gericht is op bevallen onder leiding van verloskundige en je als je medisch wordt soms iets minder vrijheid is ivm infuus en monitorsnoeren zodat in bad/douche /wc zitten minder een optie is)
Succes!
donderdag 3 maart 2016 om 05:56
Praktische tip, spulletjes nieuw kopen voor in je tas. Maar die heb je vast al ingepakt. Ik had gewoon een stapel nieuw ondergoed en nieuwe pyjama, badjas, sloffen gekocht. Ook tandenborstel etc nieuw gekocht. Je hoefde er niet meer aan te denken en ik vond het heerlijk nieuwe schone kleren aan te kunnen doen na de bevalling.
Zet alvast een klapstoeltje op je badkamer. Ik wilde douchen voor mn rugweeen en mn vriend moest eerst nog een stoel zoeken in de schuur. Ik kon niet staan namelijk.
Oh en een emmer in de auto. Ik was zo misselijk en wilde de auto niet onderspugen.
As het te veel wordt gewoon naar het ziekenhuis voor een ruggenprik. Je hoeft je echt niet flink te houden. Ik wilde dat ook maar bleek al 9 cm ontsluiting te hebben. Snap daaron wel waarom die weeenstorm zo heftig was. En laat je man /vriend voor je opkomen als het te veel wordt. Mijn vriend was een soort spreekbuis voor mij zo dat ik mij op mezelf kon concentreren.
Zet alvast een klapstoeltje op je badkamer. Ik wilde douchen voor mn rugweeen en mn vriend moest eerst nog een stoel zoeken in de schuur. Ik kon niet staan namelijk.
Oh en een emmer in de auto. Ik was zo misselijk en wilde de auto niet onderspugen.
As het te veel wordt gewoon naar het ziekenhuis voor een ruggenprik. Je hoeft je echt niet flink te houden. Ik wilde dat ook maar bleek al 9 cm ontsluiting te hebben. Snap daaron wel waarom die weeenstorm zo heftig was. En laat je man /vriend voor je opkomen als het te veel wordt. Mijn vriend was een soort spreekbuis voor mij zo dat ik mij op mezelf kon concentreren.
donderdag 3 maart 2016 om 06:07
Heb je een bevalplan gemaakt en besproken met je vk?
Ik heb veel gelezen over bevallen, oa hier op het forum. Het boek Duik in je weeen vond ik ook fijn.
Ook heb ik zwangerschapsyoga gedaan, dat werkte voor mij wel goed om te kinnen ontspannen tijdens zwangerschap en bevalling en om wat controle over je lichaam te hebben.
Verder heb ik veel gekookt. Dat vind ik sowieso leuk om te doen en ik had zo veel maaltijden klaarliggen in de vriezer voor de eerste weken.
Ik heb veel gelezen over bevallen, oa hier op het forum. Het boek Duik in je weeen vond ik ook fijn.
Ook heb ik zwangerschapsyoga gedaan, dat werkte voor mij wel goed om te kinnen ontspannen tijdens zwangerschap en bevalling en om wat controle over je lichaam te hebben.
Verder heb ik veel gekookt. Dat vind ik sowieso leuk om te doen en ik had zo veel maaltijden klaarliggen in de vriezer voor de eerste weken.
Everytime you make a typo, the errorists win.
donderdag 3 maart 2016 om 06:25
Maak het je zo comfortabel mogelijk. Groot shirt, legging, warme sokken, dat werk (of iets anders waar je je heel lekker in voelt). Muziek aan dat je fijn vindt om te horen, of wat op TV aanzetten wat je graag kijkt. Ik ving mijn weeën op op een fitnessbal, ik kon geen draai vinden op bed of op de bank. Bij iedere wee ging ik er over hangen en masseerde mijn man mijn rug.
Dat hoeft voor jou niet de oplossing te zijn natuurlijk, het is maar een tip, maar nadenken over hoe jij je lekker zal voelen zal misschien meer controle geven over het ontspannen gevoel.
Succes!
Dat hoeft voor jou niet de oplossing te zijn natuurlijk, het is maar een tip, maar nadenken over hoe jij je lekker zal voelen zal misschien meer controle geven over het ontspannen gevoel.
Succes!
donderdag 3 maart 2016 om 06:25
Komende weken gewoon lekker doen waar jij je fijn bij voelt. Is dat boeken lezen doe je dat. Wil je wassen en strijken doe je dat lekker.
Wat mij tijdens de bevalling geholpen heeft zijn de tips van de zwangerschapsyoga. Zij stelde het heel simpel. Uiteindelijk moet je een weg afleggen van waar je nu bent naar je kindje in je armen hebben. Elke wee is een stap op die weg. Daarmee is een wee dus een goed iets, want zo heb je sneller je kindje in je armen. Zij had een aantal zinnen om te gebruiken bij het puffen zoals: deze wee komt nooit meer terug. Bij mij werkte die benadering heel goed. Je weet niet hoe de weg er uit gaat zien, maar het doel is je kind in je armen en elke stap die richting op is een goed iets. Dus ook als je bevalling niet loopt zoals je misschien had gehoopt en er komt pijnstilling een keizersnede of een vacuümverlossing, het is allemaal een stap op de weg naar jouw kindje. Succes het komt vast goed de natuur zorgt voor een extra portie energie bij een bevalling.
Wat mij tijdens de bevalling geholpen heeft zijn de tips van de zwangerschapsyoga. Zij stelde het heel simpel. Uiteindelijk moet je een weg afleggen van waar je nu bent naar je kindje in je armen hebben. Elke wee is een stap op die weg. Daarmee is een wee dus een goed iets, want zo heb je sneller je kindje in je armen. Zij had een aantal zinnen om te gebruiken bij het puffen zoals: deze wee komt nooit meer terug. Bij mij werkte die benadering heel goed. Je weet niet hoe de weg er uit gaat zien, maar het doel is je kind in je armen en elke stap die richting op is een goed iets. Dus ook als je bevalling niet loopt zoals je misschien had gehoopt en er komt pijnstilling een keizersnede of een vacuümverlossing, het is allemaal een stap op de weg naar jouw kindje. Succes het komt vast goed de natuur zorgt voor een extra portie energie bij een bevalling.
donderdag 3 maart 2016 om 07:49
Bevallen is ook heel spannend! Ik vond het ook eng, ook bij de tweede weer. Wat mij hielp is zwangerschapsyoga, hier leer je je ademhaling goed te controleren. En naar de pijn toe ademen hielp ook. Je hebt de neiging om juist de pijn zo min mogelijk te willen voelen, maar ik heb het gevoel dat dat juist de ontsluiten en het persen tegenhoudt. Toegeven aan de pijn heeft mij geholpen. En de gedachte dat pijnstilling ook altijd een optie is. Daar is ook niets mis mee. En wat mij ook hielp was om mijn angsten uit te spreken, voor en tijdens de bevalling. Even huilen om wat spanning los te laten en dan ging het weer.
En voor nu is rust belangrijk. Dus waar het kan lekker ontspannen, dingen doen die je fijn vindt. En maak je om de vermoeidheid niet te druk. Tijdens de bevalling zorgt de natuur er wel voor dat je energie genoeg hebt om de bevalling te doorstaan. Ik was ook heel moe tijdens de 2e zwangerschap, maar daar heb ik tijdens de bevalling niets van gemerkt.
Je kunt het!
Heel veel succes!!
En voor nu is rust belangrijk. Dus waar het kan lekker ontspannen, dingen doen die je fijn vindt. En maak je om de vermoeidheid niet te druk. Tijdens de bevalling zorgt de natuur er wel voor dat je energie genoeg hebt om de bevalling te doorstaan. Ik was ook heel moe tijdens de 2e zwangerschap, maar daar heb ik tijdens de bevalling niets van gemerkt.
Je kunt het!
Heel veel succes!!
donderdag 3 maart 2016 om 07:50
Als je bezig bent, maar ook nu, zeg vooral dat je het kunt en niet dat je het niet kunt. Dat geeft al veel meer kracht. Op de een of andere manier heb je ergens een reservepotje energie en power tijdens een bevalling. Dat heeft de natuur prima geregeld. En inderdaad: als je echt op bent of de pijn te zwaar vindt kan je altijd om een ruggeprik vragen. Dan kan je zelfs nog wat slapen tussendoor makkelijk gezegd maar toch is het zo: het komt goed!
donderdag 3 maart 2016 om 08:01
Cursus HypnoBirthing is best duur, maar je kan op YouTube wel filmpjes van de mantra's vinden onder de noemer Positive Birth Affirmations. Wanneer ik me angstig voel over de bevalling (ben over vier weken uitgerekend), dan kijk ik er een paar. Man heeft ze voor me gedownload op de telefoon zodat ik ze iig straks ook kan kijken als het zover is, en niet afhankelijk ben van WiFi of een telefoonverbinding.
Zie bijvoorbeeld: http://youtu.be/XSXc-a_AH2k
En zo heeft dat kanaal (Indigo Birth) meer filmpjes, er is best wel wat te vinden
Zie bijvoorbeeld: http://youtu.be/XSXc-a_AH2k
En zo heeft dat kanaal (Indigo Birth) meer filmpjes, er is best wel wat te vinden
donderdag 3 maart 2016 om 08:04
Ik vond het ook eng bij de eerste.... Tot ik op een moment dacht : er zijn miljoenen mensen, die allemaal geboren zijn, en er is nog geen vrouw die langer dan 9 maanden zwanger was....En als vrouwen in afrika hun kind onder een boom krijgen, komt mijn kind heus wel op de wereld....
Maar een plan had ik niet....
Maar een plan had ik niet....
donderdag 3 maart 2016 om 08:19
Het is ook eng en heel normaal om die gevoelens de hebben to. Er is geen enkele vrouw die niet opziet of angst heeft voor de bevalling. Vooral de eerste bevalling omdat je niet goed weet wat er komen gaat. Denk dat daar de grootste angst in zit.. het niet weten hoe een bevalling gaat, hoe voelen weeën, hoe gaat het straks allemaal etc. Bij een tweede heb je dat gevoel ook, alleen weet je dan net iets meer waardoor je denkt dat je meer controle hebt.
Weeen zijn pijnlijk, bevallingen zijn pijnlijk. Ik breng niet het cliché naar boven van je bent het zo vergeten. Wat ik wel weet is dat ik de gehele ervaring van bevallen, mijn eigen kindje op de wereld zetten ontzettend bijzonder is. Ik weet nog dat ik dacht: ow is dit het breken van de vliezen en zijn dit weeën. Ik was verbaasd (en intens blij) toen ik 10 cm had. Het moment dat je kindje op je buik wordt gelegd is niet te beschrijven.
Verwen jezelf de laatste week. Zorg voor veel rust en denk maar dat alle vrouwen deze gevoelens hebben. Ik droomde zelfs de gekste dingen.
Weeen zijn pijnlijk, bevallingen zijn pijnlijk. Ik breng niet het cliché naar boven van je bent het zo vergeten. Wat ik wel weet is dat ik de gehele ervaring van bevallen, mijn eigen kindje op de wereld zetten ontzettend bijzonder is. Ik weet nog dat ik dacht: ow is dit het breken van de vliezen en zijn dit weeën. Ik was verbaasd (en intens blij) toen ik 10 cm had. Het moment dat je kindje op je buik wordt gelegd is niet te beschrijven.
Verwen jezelf de laatste week. Zorg voor veel rust en denk maar dat alle vrouwen deze gevoelens hebben. Ik droomde zelfs de gekste dingen.
donderdag 3 maart 2016 om 08:45
Rust nemen doe je ook door iets te doen wat ontspannend is voor jou, niet alleen door slapen. Ik had een heel plan voor de laatste weken, babykamer opruimen, wasjes draaien, lezen, series kijken, creatief bezig zijn.. Maar hij kwam al voor mn verlof, dus dat liep wat anders.
Tijdens de bevalling vond ik tegendruk bij mijn rugweeen fijn en de gouden draad ademhaling (inademen vanuit je buik, uitademen alsof je met je adem een draad spint) & toen het echt niet ging de ruggenprik.
Tijdens de bevalling vond ik tegendruk bij mijn rugweeen fijn en de gouden draad ademhaling (inademen vanuit je buik, uitademen alsof je met je adem een draad spint) & toen het echt niet ging de ruggenprik.
donderdag 3 maart 2016 om 09:04
In de laatste weken heb ik lekker toegegeven aan de nesteldrang. Wasjes draaien, kleertjes sorteren en in de kast leggen, bedje opmaken... lekker kneuteren. En ook wel genieten van een boek op de bank. Rustig aan dus. Toen ik met verlof ging, werd mijn algehele leeftempo gewoon gehalveerd.
En had ik dus ook tijd om over de bevalling na te denken... heb er eigenlijk 9 maanden best tegenop gezien. Maar... toen het zover was, zat ik in een roes. Het duurde lang, het deed pijn, maar het is tegelijkertijd ook zo'n bijzondere ervaring. Je kan vooraf niet echt weten wat je moet verwachten, en ik kan me voorstellen dat je daardoor bang wordt.
Mij hielp het enorm om te denken dat zoveel vrouwen het doen, waarom zou ik het niet kunnen? En ook dat er veel vrouwen zijn die meerdere kinderen hebben... zo probeerde ik het te relativeren.
Geen horrorverhalen lezen hier of op andere plekken op internet; iedere bevalling is anders. Ik heb vriendinnen die van de eerste bevielen in 4 uurtjes en het ziekenhuis uitwandelden (ongelofelijk), zelf heb ik er 36 uur over gedaan en kwam ik nogal gehavend uit de strijd. Vooraf dacht ik "als ik maar wel meteen naar huis mag" nou, je zal begrijpen, toen het achter de rug was heb ik gevraagd of ik alsjeblieft een nachtje mocht blijven in het ziekenhuis (dat moest, dus kwam goed uit
)
Tip; bespreek goed met je man (of degene die met je meegaat als je bevalling begint) wat je wel/niet wil. Bijvoorbeeld wel verdoving, of geen verdoving, of specifieke verdoving niet (ik wilde bijvoorbeeld niet die lachgas, wel een ruggenprik).
En had ik dus ook tijd om over de bevalling na te denken... heb er eigenlijk 9 maanden best tegenop gezien. Maar... toen het zover was, zat ik in een roes. Het duurde lang, het deed pijn, maar het is tegelijkertijd ook zo'n bijzondere ervaring. Je kan vooraf niet echt weten wat je moet verwachten, en ik kan me voorstellen dat je daardoor bang wordt.
Mij hielp het enorm om te denken dat zoveel vrouwen het doen, waarom zou ik het niet kunnen? En ook dat er veel vrouwen zijn die meerdere kinderen hebben... zo probeerde ik het te relativeren.
Geen horrorverhalen lezen hier of op andere plekken op internet; iedere bevalling is anders. Ik heb vriendinnen die van de eerste bevielen in 4 uurtjes en het ziekenhuis uitwandelden (ongelofelijk), zelf heb ik er 36 uur over gedaan en kwam ik nogal gehavend uit de strijd. Vooraf dacht ik "als ik maar wel meteen naar huis mag" nou, je zal begrijpen, toen het achter de rug was heb ik gevraagd of ik alsjeblieft een nachtje mocht blijven in het ziekenhuis (dat moest, dus kwam goed uit
) Tip; bespreek goed met je man (of degene die met je meegaat als je bevalling begint) wat je wel/niet wil. Bijvoorbeeld wel verdoving, of geen verdoving, of specifieke verdoving niet (ik wilde bijvoorbeeld niet die lachgas, wel een ruggenprik).
donderdag 3 maart 2016 om 09:22
Ik zag bij de eerste juist helemaal niet op tegen de bevalling, ik had meer zoiets van: kom maar op.
Eerlijk is eerlijk, het viel me vies tegen.
Dit komt ook omdat steeds tegen mij werd gezegd dat (vooral bij een eerste bevalling) de weeen heel langzaam opkomen en steeds een beetje erger worden en dat je daar dus rustig aan kan wennen. Nou niet dus, ik werd overvallen door een weeenstorm en raakte compleet in paniek bij de gedachte dat dit de 'rustige opbouw' was. Had ik maar geweten dat ik er toen al bijna was in plaats van dat het nog uren zou duren, zoals het ziekenhuis me telefonisch meedeelde.
Mijn tip is dus: luister niet teveel naar anderen en vertrouw op je eigen gevoel. Elke vrouw, elke zwangerschap en elke bevalling is anders en voorbereiding is bijna onmogelijk omdat je niet weet hoe het gaat verlopen.
Ik ben nu ook weer zwanger en juist angstig geworden terwijl ik dat helemaal niet was. Nu weet ik echter dat ik op mezelf moet vertrouwen en naar mijn eigen lichaam moet luisteren. Ook had ik tijdens de eerste bevalling steeds het mantra 'ook dit gaat voorbij' in mijn hoofd. Die gedachte hielp mij.
Succes!
Eerlijk is eerlijk, het viel me vies tegen.
Dit komt ook omdat steeds tegen mij werd gezegd dat (vooral bij een eerste bevalling) de weeen heel langzaam opkomen en steeds een beetje erger worden en dat je daar dus rustig aan kan wennen. Nou niet dus, ik werd overvallen door een weeenstorm en raakte compleet in paniek bij de gedachte dat dit de 'rustige opbouw' was. Had ik maar geweten dat ik er toen al bijna was in plaats van dat het nog uren zou duren, zoals het ziekenhuis me telefonisch meedeelde.
Mijn tip is dus: luister niet teveel naar anderen en vertrouw op je eigen gevoel. Elke vrouw, elke zwangerschap en elke bevalling is anders en voorbereiding is bijna onmogelijk omdat je niet weet hoe het gaat verlopen.
Ik ben nu ook weer zwanger en juist angstig geworden terwijl ik dat helemaal niet was. Nu weet ik echter dat ik op mezelf moet vertrouwen en naar mijn eigen lichaam moet luisteren. Ook had ik tijdens de eerste bevalling steeds het mantra 'ook dit gaat voorbij' in mijn hoofd. Die gedachte hielp mij.
Succes!
donderdag 3 maart 2016 om 09:27
Ik ben ook over twee weken uitgerekend en doe precies wat infojunk schrijft, ik heb alleen het hypnobirthing boek gelezen.
Ontspannen is ook leuke dingen doen he!
Ik maak me eigenlijk helemaal niet druk over de bevalling, mijn lichaam weet vast wat het moet doen en daar ga ik met mijn hoofd zo min mogelijk tussen zitten.
Ontspannen is ook leuke dingen doen he!
Ik maak me eigenlijk helemaal niet druk over de bevalling, mijn lichaam weet vast wat het moet doen en daar ga ik met mijn hoofd zo min mogelijk tussen zitten.
donderdag 3 maart 2016 om 09:37
Ik kon de weken voor de bevalling helemaal niets meer, strompelend van en naar de auto, maar zeker niet wandelen. De bevallingen zijn ingeleid dus dan kun je niet anders dan er maar in meegaan. Het was hels, maar ik heb mezelf steeds voorgehouden dat het morgen weer voorbij zou zijn. Mijn oudste kwam om 23.45 uur, dus toen was het ook echt bijna morgen Jongste was er in 2,5 uur. Dat was wel fijner.
donderdag 3 maart 2016 om 10:03
ik was best goed voorbereid op de bevalling dacht ik, na yoga en alles wat ik erover gelezen had. Toch tijdens de bevalling overvallen door een soort gevoel dat ik niet wist wat ik moest doen. Nu weet ik echter dat je niets hoeft te doen (totdat je gaat persen maar dan heb je echt het ergste al achter de rug); je moet gewoon overleven en de weeen uitzitten zeg maar, dan kom je er vanzelf.
donderdag 3 maart 2016 om 10:09
