Psyche
alle pijlers
agressieve echtgenoot
woensdag 9 maart 2016 om 22:03
Ik durf het bijna niet te schrijven hier maar ik heb een zeer agressieve echtgenoot. In december 2014 heeft hij een hartstilstand gehad en hij is toen gereanimeerd, ik heb zelf hartmassage toegepast en hij heeft schokken van een AED gekregen. Hij heeft het overleefd maar hij heeft wel hersenschade door zuurstof tekort. Hij kan o.a niet veel dingen onthouden. En hij is steeds erg boos. Niet op ons maar op alles zeg maar.
Als hij zijn auto niet voor de deur kan zetten gaat hij uit zijn plaat, idem met naar het nieuws kijken en elk ander onrecht waar menig mens de schouders voor ophaalt. Echt de kleinste domste dingen. Hij gaat wel naar een psycholoog inmiddels, dat is via het ziekenhuis, hij krijgt verschillende therapieën.
Maar ik vind het niet leuk natuurlijk dat hij bijna dagelijks vloekend en tierend thuiskomt, iemand ervaring of tips? Mijn dank is groot.
Als hij zijn auto niet voor de deur kan zetten gaat hij uit zijn plaat, idem met naar het nieuws kijken en elk ander onrecht waar menig mens de schouders voor ophaalt. Echt de kleinste domste dingen. Hij gaat wel naar een psycholoog inmiddels, dat is via het ziekenhuis, hij krijgt verschillende therapieën.
Maar ik vind het niet leuk natuurlijk dat hij bijna dagelijks vloekend en tierend thuiskomt, iemand ervaring of tips? Mijn dank is groot.
woensdag 9 maart 2016 om 22:11
Is het niet zo dat zijn hersens dan misschien beschadigd zijn in het gebied dat de emotie reguleert en er voor zorgt dat wij een "rem" hebben op het uiten van onze emoties? Dat is namelijk een zeer regelmatig voorkomend verschijnsel bij niet aangeboren hersenletsel. In dat geval zou het een lichamelijke klacht zijn die zich in gedrag uit, en dat is erg lastig te verbeteren.
Kun je het hier met hem over hebben? Of gaat hij dan ook uit zijn dak?
Kun je het hier met hem over hebben? Of gaat hij dan ook uit zijn dak?
woensdag 9 maart 2016 om 22:17
Is een bekend gegeven. Mijn man had een licht hartinfarct, geen langdurige stilstand, gedotterd, pacemaker. Zelfs bij hem is er sprake van een gedragsverandering. Naar de groepsgesprekken in het ziekenhuis wil hij niet. Om het minste geringste wordt hij chagrijnig, hij heeft geen rust in zijn kont, op dingen waarop hij vroeger niet reageerde, zoals geteut bij een kassa, zegt hij er meteen iets van. Ik ben eraan gewend geraakt, laat hem kletsen maar als het echt je dagelijks leven beïnvloedt moet er wel iets gebeuren.
verba volant, scripta manent.
woensdag 9 maart 2016 om 22:19
Hij gaat nu wekelijks naar een psycholoog. Hij krijgt ook beweging therapie. Maar dat is allemaal pas sinds kort begonnen. Dat vreemde gedrag begon zodra zijn ribben waren geheeld. Hij ziet zelf ook dat hij gestoord gedrag vertoont, sinds hij weer op de been is, is hij al diverse keren met politie en justitie in aanraking gekomen. We kunnen er wel over praten en achteraf schaamt hij zich maar op het moment zelf is hij totaal onbereikbaar. Ik en de kinderen hebben geleerd om hem op die momenten niet nog bozer te maken. Zij vluchten naar hun kamer bij wijze van. Maar voor mij gaat die vlieger niet op natuurlijk.
woensdag 9 maart 2016 om 22:23
quote:MarianneDavids schreef op 09 maart 2016 @ 22:17:
Is een bekend gegeven. Mijn man had een licht hartinfarct, geen langdurige stilstand, gedotterd, pacemaker. Zelfs bij hem is er sprake van een gedragsverandering. Naar de groepsgesprekken in het ziekenhuis wil hij niet. Om het minste geringste wordt hij chagrijnig, hij heeft geen rust in zijn kont, op dingen waarop hij vroeger niet reageerde, zoals geteut bij een kassa, zegt hij er meteen iets van. Ik ben eraan gewend geraakt, laat hem kletsen maar als het echt je dagelijks leven beïnvloedt moet er wel iets gebeuren.
Ik was alleen even de hond uitlaten. Ik was maar ongeveer 15 minuten weg. En toen is het gebeurd kennelijk.
Ik laat hem ook maar praten maar politie en justitie is gewoon shit.
Is een bekend gegeven. Mijn man had een licht hartinfarct, geen langdurige stilstand, gedotterd, pacemaker. Zelfs bij hem is er sprake van een gedragsverandering. Naar de groepsgesprekken in het ziekenhuis wil hij niet. Om het minste geringste wordt hij chagrijnig, hij heeft geen rust in zijn kont, op dingen waarop hij vroeger niet reageerde, zoals geteut bij een kassa, zegt hij er meteen iets van. Ik ben eraan gewend geraakt, laat hem kletsen maar als het echt je dagelijks leven beïnvloedt moet er wel iets gebeuren.
Ik was alleen even de hond uitlaten. Ik was maar ongeveer 15 minuten weg. En toen is het gebeurd kennelijk.
Ik laat hem ook maar praten maar politie en justitie is gewoon shit.
woensdag 9 maart 2016 om 22:25
Is de psycholoog volledig geïnformeerd? (Over het letsel, over zijn versterkte emoties en hoe hij daar mee om gaat, en over hoe dat uitwerkt op zijn gezin)? Ik vraag dat omdat de ervaring leert dat een gebrekkig inzicht in het eigen ziektebeeld soms ook een gevolg kan zijn van NAH. Soms is medicatie nodig om deze functie van de hersenen over te nemen, en dat kan alleen een psychiater beoordelen en voorschrijven. Is er ook een psychiater bij het traject betrokken?
woensdag 9 maart 2016 om 22:26
Wat rot voor je zeg...
Hoogstwaarschijnlijk heeft dat inderdaad met die hersenschade te maken, die zal waarschijnlijk frontaal zitten, aan de voorkant van zijn hersenen, bij je voorhoofd dus.
Dat is een bekend gegeven, daar zit het deel van je hersenen dat emoties reguleert.
Als daar schade is geeft dat dikwijls het gedrag wat jij beschrijft. Boos of agressief worden om niks, niet meer weten wat gepast is in bepaalde sociale situaties...
Ik vraag me ook af of puur een psycholoog daar aan helpt, ik denk dat je wel gespecialiseerdere hulp nodig hebt van een revalidatieteam dat gespecialiseerd is in neurologische aandoeningen.
Ik wens je iig heel veel sterkte
Hoogstwaarschijnlijk heeft dat inderdaad met die hersenschade te maken, die zal waarschijnlijk frontaal zitten, aan de voorkant van zijn hersenen, bij je voorhoofd dus.
Dat is een bekend gegeven, daar zit het deel van je hersenen dat emoties reguleert.
Als daar schade is geeft dat dikwijls het gedrag wat jij beschrijft. Boos of agressief worden om niks, niet meer weten wat gepast is in bepaalde sociale situaties...
Ik vraag me ook af of puur een psycholoog daar aan helpt, ik denk dat je wel gespecialiseerdere hulp nodig hebt van een revalidatieteam dat gespecialiseerd is in neurologische aandoeningen.
Ik wens je iig heel veel sterkte
668, the neighbour of the Beast
woensdag 9 maart 2016 om 22:30
Dat is niet niks wyandotje, sowieso wat jullie hebben meegemaakt en hoe het nu gaat.
Heb je zelf het hele gebeuren kunnen verwerken? Lijkt me ook een aandachtspunt als je zoiets hebt meegemaakt.
Gelukkig ziet hij zelf ook het probleem en krijgt (en accepteert) hij hulp. Wat het groepje zegt; hebben jullie ook hulp/steun om hier mee om te gaan?
Ik hoop dat jullie snel verandering zullen merken, voor allemaal!
Ik heb geen ervaring, ook geen tips.. sterkte voor jullie
Heb je zelf het hele gebeuren kunnen verwerken? Lijkt me ook een aandachtspunt als je zoiets hebt meegemaakt.
Gelukkig ziet hij zelf ook het probleem en krijgt (en accepteert) hij hulp. Wat het groepje zegt; hebben jullie ook hulp/steun om hier mee om te gaan?
Ik hoop dat jullie snel verandering zullen merken, voor allemaal!
Ik heb geen ervaring, ook geen tips.. sterkte voor jullie
..ben bij letter i ....I`m cool.
woensdag 9 maart 2016 om 22:30
quote:Marels schreef op 09 maart 2016 @ 22:26:
Ik vraag me ook af of puur een psycholoog daar aan helpt, ik denk dat je wel gespecialiseerdere hulp nodig hebt van een revalidatieteam dat gespecialiseerd is in neurologische aandoeningen.
Ik wens je iig heel veel sterkte Ja, ik zat ook al te denken in die richting. En zeker als de kinderen er zoveel last van hebben dat ze zich in hun kamer terugtrekken, Wyandotje dat ook wel zou willen, en hij zichzelf in aanraking brengt met politie en justitie, dan krijg ik het gevoel dat doorpakken echt nodig is.
Ik vraag me ook af of puur een psycholoog daar aan helpt, ik denk dat je wel gespecialiseerdere hulp nodig hebt van een revalidatieteam dat gespecialiseerd is in neurologische aandoeningen.
Ik wens je iig heel veel sterkte Ja, ik zat ook al te denken in die richting. En zeker als de kinderen er zoveel last van hebben dat ze zich in hun kamer terugtrekken, Wyandotje dat ook wel zou willen, en hij zichzelf in aanraking brengt met politie en justitie, dan krijg ik het gevoel dat doorpakken echt nodig is.
woensdag 9 maart 2016 om 22:31
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes!
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 9 maart 2016 om 22:39
quote:retrostar schreef op 09 maart 2016 @ 22:31:
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes! Ik denk dat je er overheen hebt gelezen dat dit gedrag een gevolg is van niet aangeboren hersenletsel.
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes! Ik denk dat je er overheen hebt gelezen dat dit gedrag een gevolg is van niet aangeboren hersenletsel.
woensdag 9 maart 2016 om 22:39
Die psycholoog is via de cardioloog geregeld. Maar dat is allemaal sinds kort. In 2015 zag ik hem bijna veranderen. Ineens moest hij zich uit de naad werken omdat hij vond dat alle apparaten aan vervangen toe waren. In februari dit jaar heeft hij weer een hartinfarct gehad , instabiele angina pectoris heeft hij.
Ook in 2015 begon hij steeds bozer te worden.
Het klinkt misschien vreemd maar onze relatie is verder oke. Hij is niet boos op ons maar bij ons. Hij wil steeds bij mij zijn omdat hij denkt dat ik hem in toom houdt maar dat lukt mij niet. Achteraf spreek ik hem er wel altijd op aan en dan heeft hij wel spijt.
Weet iemand wat te doen als hij zo uit zijn plaat gaat? Zelf boos worden werkt averechts.
Ook in 2015 begon hij steeds bozer te worden.
Het klinkt misschien vreemd maar onze relatie is verder oke. Hij is niet boos op ons maar bij ons. Hij wil steeds bij mij zijn omdat hij denkt dat ik hem in toom houdt maar dat lukt mij niet. Achteraf spreek ik hem er wel altijd op aan en dan heeft hij wel spijt.
Weet iemand wat te doen als hij zo uit zijn plaat gaat? Zelf boos worden werkt averechts.
woensdag 9 maart 2016 om 22:40
quote:-NummerZoveel- schreef op 09 maart 2016 @ 22:30:
[...]
Ja, ik zat ook al te denken in die richting. En zeker als de kinderen er zoveel last van hebben dat ze zich in hun kamer terugtrekken, Wyandotje dat ook wel zou willen, en hij zichzelf in aanraking brengt met politie en justitie, dan krijg ik het gevoel dat doorpakken echt nodig is.
Frontaal hersenletsel is echt verschrikkelijk moeilijk, zowel voor de persoon zelf als voor de omstanders.
Het lastige is dat het vaak niet begrepen wordt.
De man van Wyandotje kan er echt niks aan doen, het is dat centrum van zijn hersenen waar een probleem is, maar het lastige is dat het gedrag verandert. En dat je je been gebroken hebt en je kunt dingen niet, dat begrijpt iedereen wel, maar dat er iets in je hersenen mis is waar die agressie vandaan komt, dat is veel moeilijker te plaatsen voor mensen.
En dat is het schrijnende van frontaal hersenletsel, dat het vaak heel slecht begrepen wordt en dat de persoon in kwestie afgeschreven wordt als moeilijk, asociaal of noem maar op...
Daarom adviseer ik TO ook echt om gespecialiseerde hulp te zoeken, want dit kun je zelf niet zomaar in goede banen leiden en is ook geen kwestie van paar gesprekken met de psycholoog en klaar.
[...]
Ja, ik zat ook al te denken in die richting. En zeker als de kinderen er zoveel last van hebben dat ze zich in hun kamer terugtrekken, Wyandotje dat ook wel zou willen, en hij zichzelf in aanraking brengt met politie en justitie, dan krijg ik het gevoel dat doorpakken echt nodig is.
Frontaal hersenletsel is echt verschrikkelijk moeilijk, zowel voor de persoon zelf als voor de omstanders.
Het lastige is dat het vaak niet begrepen wordt.
De man van Wyandotje kan er echt niks aan doen, het is dat centrum van zijn hersenen waar een probleem is, maar het lastige is dat het gedrag verandert. En dat je je been gebroken hebt en je kunt dingen niet, dat begrijpt iedereen wel, maar dat er iets in je hersenen mis is waar die agressie vandaan komt, dat is veel moeilijker te plaatsen voor mensen.
En dat is het schrijnende van frontaal hersenletsel, dat het vaak heel slecht begrepen wordt en dat de persoon in kwestie afgeschreven wordt als moeilijk, asociaal of noem maar op...
Daarom adviseer ik TO ook echt om gespecialiseerde hulp te zoeken, want dit kun je zelf niet zomaar in goede banen leiden en is ook geen kwestie van paar gesprekken met de psycholoog en klaar.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 9 maart 2016 om 22:42
quote:retrostar schreef op 09 maart 2016 @ 22:31:
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes! Dat heb ik geprobeerd. Met name het journaal maakte hem boos en ik stond hem een halfuur zeiken toe maar het blijft borrelen bij hem.
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes! Dat heb ik geprobeerd. Met name het journaal maakte hem boos en ik stond hem een halfuur zeiken toe maar het blijft borrelen bij hem.
woensdag 9 maart 2016 om 22:42
quote:retrostar schreef op 09 maart 2016 @ 22:31:
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes!
Dit bedoel ik dus met dat het zo onbegrepen is....
En dat is nu net het zware.
Ik zou hem vragen of hij niet voortdurend op alles en iedereen wil kankeren, omdat je hart telkens in je keel zit en omdat je behoefte hebt aan een ontspannen sfeer, omdat je het anders niet meer trekt. Probeer afspraken te maken zodat hij dagelijks een halfuurtje zijn hart mag luchten maar dat de rest van de tijd ontspannen verloopt. Succes!
Dit bedoel ik dus met dat het zo onbegrepen is....
En dat is nu net het zware.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 9 maart 2016 om 22:50
quote:wyandotje schreef op 09 maart 2016 @ 22:39:
Die psycholoog is via de cardioloog geregeld. Maar dat is allemaal sinds kort. In 2015 zag ik hem bijna veranderen. Ineens moest hij zich uit de naad werken omdat hij vond dat alle apparaten aan vervangen toe waren. In februari dit jaar heeft hij weer een hartinfarct gehad , instabiele angina pectoris heeft hij.
Ook in 2015 begon hij steeds bozer te worden.
Het klinkt misschien vreemd maar onze relatie is verder oke. Hij is niet boos op ons maar bij ons. Hij wil steeds bij mij zijn omdat hij denkt dat ik hem in toom houdt maar dat lukt mij niet. Achteraf spreek ik hem er wel altijd op aan en dan heeft hij wel spijt.
Weet iemand wat te doen als hij zo uit zijn plaat gaat? Zelf boos worden werkt averechts.
Lieve schat, zoek die raad alsjeblieft niet hier op het forum.
Laat je doorverwijzen naar een gespecialiseerd centrum, waar ze je kunnen helpen. Waar ze gespecialiseerd zijn en neurorevalidatie.
Daar kunnen ze jou en je man wel strategieën aanleren om er mee om te gaan, maar het gaat echt niet opgelost zijn door hem "een half uurtje te laten razen".
Hij kan namelijk op de gekste momenten door de gekste dingen ineens heel agressief worden en kan daar zelf echt niks aan doen, en kan het ook niet reguleren.
Vergelijk het met de agressie die je voelt als je voor de zevende keer je sleutels op de grond laat vallen, of van die andere hele stomme dingen die maken dat je ineens zin hebt om een gat in de deur te schoppen omdat iets je zo irriteert.
Het verschil is dat onze frontale kwab goed werkt en dat wij dan weten dat het niet verstandig is om dat gat in de deur te schoppen. Dus je vloekt een keer hard, en laat het dan gaan.
Je man kan die gevoelens niet meer reguleren. Zijn brein kan die agressie niet reguleren, niet weg stoppen. Dat ligt er niet aan dat het een klootzak is of dat je man een agressief karakter heeft. Het stukje in zijn hersenen dat normaal maakt dat je dat gat niet in die deur schopt, werkt bij hem niet goed meer. En dus schopt hij.
En is hij inderdaad sneller en heviger kwaad of agressief. Dat is heel typisch bij een hersenletsel op die plek.
En daar moet je hem strategieën voor aanleren, hoe daar mee om te gaan. En dat kan een gespecialiseerd team dus wel, maar het Vivaforum echt niet.
Die psycholoog is via de cardioloog geregeld. Maar dat is allemaal sinds kort. In 2015 zag ik hem bijna veranderen. Ineens moest hij zich uit de naad werken omdat hij vond dat alle apparaten aan vervangen toe waren. In februari dit jaar heeft hij weer een hartinfarct gehad , instabiele angina pectoris heeft hij.
Ook in 2015 begon hij steeds bozer te worden.
Het klinkt misschien vreemd maar onze relatie is verder oke. Hij is niet boos op ons maar bij ons. Hij wil steeds bij mij zijn omdat hij denkt dat ik hem in toom houdt maar dat lukt mij niet. Achteraf spreek ik hem er wel altijd op aan en dan heeft hij wel spijt.
Weet iemand wat te doen als hij zo uit zijn plaat gaat? Zelf boos worden werkt averechts.
Lieve schat, zoek die raad alsjeblieft niet hier op het forum.
Laat je doorverwijzen naar een gespecialiseerd centrum, waar ze je kunnen helpen. Waar ze gespecialiseerd zijn en neurorevalidatie.
Daar kunnen ze jou en je man wel strategieën aanleren om er mee om te gaan, maar het gaat echt niet opgelost zijn door hem "een half uurtje te laten razen".
Hij kan namelijk op de gekste momenten door de gekste dingen ineens heel agressief worden en kan daar zelf echt niks aan doen, en kan het ook niet reguleren.
Vergelijk het met de agressie die je voelt als je voor de zevende keer je sleutels op de grond laat vallen, of van die andere hele stomme dingen die maken dat je ineens zin hebt om een gat in de deur te schoppen omdat iets je zo irriteert.
Het verschil is dat onze frontale kwab goed werkt en dat wij dan weten dat het niet verstandig is om dat gat in de deur te schoppen. Dus je vloekt een keer hard, en laat het dan gaan.
Je man kan die gevoelens niet meer reguleren. Zijn brein kan die agressie niet reguleren, niet weg stoppen. Dat ligt er niet aan dat het een klootzak is of dat je man een agressief karakter heeft. Het stukje in zijn hersenen dat normaal maakt dat je dat gat niet in die deur schopt, werkt bij hem niet goed meer. En dus schopt hij.
En is hij inderdaad sneller en heviger kwaad of agressief. Dat is heel typisch bij een hersenletsel op die plek.
En daar moet je hem strategieën voor aanleren, hoe daar mee om te gaan. En dat kan een gespecialiseerd team dus wel, maar het Vivaforum echt niet.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 9 maart 2016 om 22:50
woensdag 9 maart 2016 om 22:53
Die oplossing op het moment zelf dat is JUIST de therapie die hij nodig heeft.
Die is dus niet zo simpel zoals ik hier boven beschreef maar op zich zijn er profs genoeg die zich daar mee bezig houden.
Ik zou willen dat ik je de tips kon geven, en die therapie waar ik op doel is wel ongeveer mijn vakgebied en ik ken het "frontale beeld" zoals ze dat dan zo mooi zeggen vrij goed, maar ik werk in een hele andere sector waardoor ik te weinig praktische ervaring heb met dit soort revalidatie om je écht goed te kunnen adviseren.
Maar er zijn genoeg mensen die dat wel kunnen, maar dan moet je echt niet bij een reguliere psycholoog lopen maar echt een team zoeken dat zich bezig houdt met neurorevalidatie.
Die is dus niet zo simpel zoals ik hier boven beschreef maar op zich zijn er profs genoeg die zich daar mee bezig houden.
Ik zou willen dat ik je de tips kon geven, en die therapie waar ik op doel is wel ongeveer mijn vakgebied en ik ken het "frontale beeld" zoals ze dat dan zo mooi zeggen vrij goed, maar ik werk in een hele andere sector waardoor ik te weinig praktische ervaring heb met dit soort revalidatie om je écht goed te kunnen adviseren.
Maar er zijn genoeg mensen die dat wel kunnen, maar dan moet je echt niet bij een reguliere psycholoog lopen maar echt een team zoeken dat zich bezig houdt met neurorevalidatie.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 9 maart 2016 om 22:54
quote:pienb schreef op 09 maart 2016 @ 22:50:
Is het dan niet beter om af te spreken dat hij geen journaal meer kijkt? Gewoon de irritatiemogelijkheden zoveel mogelijk vermijden.Dan kan de beste man dus niets meer. Niet meer de deur uit, want onverwachte situaties kunnen het triggeren, niet meer bij vrouw en kinderen wonen, want onverwachte confrontaties kunnen het triggeren,enz. Vermijden is geen oplossing voor dit soort problemen.
Is het dan niet beter om af te spreken dat hij geen journaal meer kijkt? Gewoon de irritatiemogelijkheden zoveel mogelijk vermijden.Dan kan de beste man dus niets meer. Niet meer de deur uit, want onverwachte situaties kunnen het triggeren, niet meer bij vrouw en kinderen wonen, want onverwachte confrontaties kunnen het triggeren,enz. Vermijden is geen oplossing voor dit soort problemen.
woensdag 9 maart 2016 om 22:58
quote:-NummerZoveel- schreef op 09 maart 2016 @ 22:54:
[...]
Dan kan de beste man dus niets meer. Niet meer de deur uit, want onverwachte situaties kunnen het triggeren, niet meer bij vrouw en kinderen wonen, want onverwachte confrontaties kunnen het triggeren,enz. Vermijden is geen oplossing voor dit soort problemen.
Zo bedoel en zeg ik dat ook niet; hij hoeft niet opgesloten te leven. Maar als journaal hem zo van slag brengt en je spreekt samen af (als hij rustig is) om die prikkel weg te nemen lijkt me dat al een stuk rustiger voor TO en de kinderen (en ook voor man!).
TO wilt korte termijn tips. Voor de rust in huis lijkt me dit dan even een korte termijn oplossing.
[...]
Dan kan de beste man dus niets meer. Niet meer de deur uit, want onverwachte situaties kunnen het triggeren, niet meer bij vrouw en kinderen wonen, want onverwachte confrontaties kunnen het triggeren,enz. Vermijden is geen oplossing voor dit soort problemen.
Zo bedoel en zeg ik dat ook niet; hij hoeft niet opgesloten te leven. Maar als journaal hem zo van slag brengt en je spreekt samen af (als hij rustig is) om die prikkel weg te nemen lijkt me dat al een stuk rustiger voor TO en de kinderen (en ook voor man!).
TO wilt korte termijn tips. Voor de rust in huis lijkt me dit dan even een korte termijn oplossing.
..ben bij letter i ....I`m cool.
