Kinderen
alle pijlers
Gillen
vrijdag 18 maart 2016 om 09:10
Onze jongste zoon van 21 maanden heeft het gillen ontdekt, het gaat door merg en been.
Als hij zijn zin niet krijgt gilt hij maar ook als iets niet gaat zoals hij wil zoals bijv staan in de rij bij de kassa en hij uit de kinderwagen wil maar dat niet mag.
Hij begint al lekker te kletsen dus vaak begrijpen wij wel wat hij bedoeld.
We hebben het gillen een week of 2 genegeerd maar dat werkte niet nu zijn we al zo'n 2 weken bezig door hem erop aan te spreken als hij boos wordt. Op strenge toon zeggen dat hij niet mag gillen.
Op het kinderdagverblijf gilt hij ook af en toe en de leidsters adviseren het te negeren.
Herkent iemand dit van zijn kinderen en wat deed je? Negeren of juist niet?
Het zal ongetwijfeld een fase zijn maar pfff wat een geluid kan er uit zo'n klein mannetje komen.
Als hij zijn zin niet krijgt gilt hij maar ook als iets niet gaat zoals hij wil zoals bijv staan in de rij bij de kassa en hij uit de kinderwagen wil maar dat niet mag.
Hij begint al lekker te kletsen dus vaak begrijpen wij wel wat hij bedoeld.
We hebben het gillen een week of 2 genegeerd maar dat werkte niet nu zijn we al zo'n 2 weken bezig door hem erop aan te spreken als hij boos wordt. Op strenge toon zeggen dat hij niet mag gillen.
Op het kinderdagverblijf gilt hij ook af en toe en de leidsters adviseren het te negeren.
Herkent iemand dit van zijn kinderen en wat deed je? Negeren of juist niet?
Het zal ongetwijfeld een fase zijn maar pfff wat een geluid kan er uit zo'n klein mannetje komen.
vrijdag 18 maart 2016 om 09:21
Toen ze nog niet alles begreep; combinatie van negeren en/of boos worden. Moet ik wel zeggen dat echt gillen (zoals jij beschrijft) ze niet echt deed.
Nu ze alles wel begrijpt en ze heeft de neiging om te gillen/schreeuwen zeg ik alleen "als jij zo doet dan praat mama niet meer met jou" (heb ik de eerste x zo'n 3 minuten moeten doen). Daarna rustig uitgelegd hoe en wat; waarom mama dat zegt etc.. Nu is een "waarschuwing" voldoende.
Nu ze alles wel begrijpt en ze heeft de neiging om te gillen/schreeuwen zeg ik alleen "als jij zo doet dan praat mama niet meer met jou" (heb ik de eerste x zo'n 3 minuten moeten doen). Daarna rustig uitgelegd hoe en wat; waarom mama dat zegt etc.. Nu is een "waarschuwing" voldoende.
vrijdag 18 maart 2016 om 09:22
vrijdag 18 maart 2016 om 09:27
Als je 21 maanden bent en het lopen hebt ontdekt dan is het toch ook ontzettend frustrerend om vastgesnoerd in een buggy te moeten zitten. Dan zou ik ook gaan gillen.
Houdt gewoon wat meer rekening met je kind zodat hij niet van frustratue hoeft te gillen.
Als veel welmag dan accepteren ze e e n incidentele nee bij dingen die echt niet mogen beter.
Houdt gewoon wat meer rekening met je kind zodat hij niet van frustratue hoeft te gillen.
Als veel welmag dan accepteren ze e e n incidentele nee bij dingen die echt niet mogen beter.
vrijdag 18 maart 2016 om 09:29
Ik zou het niet negeren, maar duidelijk aangeven dat het niet mag. En als hij dan toch wil gillen, hem lekker op de gang laten gillen ofzo. Kan hij weer terug komen als hij uitgegild is.
Iig duidelijk aangeven dat het gegil ongewenst gedrag is. Als je het negeert, leert hij nooit dat je niet mag gillen (het is namelijk erg grappig om te gillen en als er niemand op reageert ga je ook niet stoppen natuurlijk)
Iig duidelijk aangeven dat het gegil ongewenst gedrag is. Als je het negeert, leert hij nooit dat je niet mag gillen (het is namelijk erg grappig om te gillen en als er niemand op reageert ga je ook niet stoppen natuurlijk)
vrijdag 18 maart 2016 om 09:33
het gedrag benoemen en zeggen dat het niet mag (rustig/niet zelf boos worden) en daarna negeren - negeren zonder eerst te benoemen werkt volgens mij averechts want dan word het kind nog gefrustreerder dat hij niet gehoord wordt
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
vrijdag 18 maart 2016 om 09:35
Als het gillen om aandacht is, negeren en de andere kant op kijken. Gillen om iets...... Afleiden als het kan, vertellen wat er gaat gebeuren (als ik betaald heb mag je eruit) en een beetje tegemoetkomen in wat hij wil (als het kan). Verder hou ik me ook aanbevolen voor tips. Die van mij is van dezelfde leeftijd, dus ik snap het probleem. Reuze vermoeiend.
vrijdag 18 maart 2016 om 09:36
Mijn zus haar jongste zoon bleek ook in een krijs fase te zitten. Hij vond het leuk om te pas en te onpas keihard te krijsen en dan reacties van anderen te observeren. Dat wist ik niet en ik kan niet zo goed tegen harde geluiden. Dus toen hij aan tafel ineens keihard krijste als een stervende dinosaurus, heb ik hem gevraagd 'OF HIJ HELEMAAL VAN DE POT GERUKT WAS?!" om hem daarna op de gang te zetten.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.
vrijdag 18 maart 2016 om 09:57
quote:Fog schreef op 18 maart 2016 @ 09:36:
Mijn zus haar jongste zoon bleek ook in een krijs fase te zitten. Hij vond het leuk om te pas en te onpas keihard te krijsen en dan reacties van anderen te observeren. Dat wist ik niet en ik kan niet zo goed tegen harde geluiden. Dus toen hij aan tafel ineens keihard krijste als een stervende dinosaurus, heb ik hem gevraagd 'OF HIJ HELEMAAL VAN DE POT GERUKT WAS?!" om hem daarna op de gang te zetten.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.Haha, herkenbaar. Ik kan ook helemaal niet tegen gegil en als mijn kinderen dat deden heb ik dat ook altijd gewoon tegen ze gezegd. 'Ik vind dit helemaal niet fijn, gil maar even op de gang, je mag terug komen als je klaar bent met gillen'. De gil-fase was bij beiden heel snel over, maar dat kan ook toeval zijn....
Mijn zus haar jongste zoon bleek ook in een krijs fase te zitten. Hij vond het leuk om te pas en te onpas keihard te krijsen en dan reacties van anderen te observeren. Dat wist ik niet en ik kan niet zo goed tegen harde geluiden. Dus toen hij aan tafel ineens keihard krijste als een stervende dinosaurus, heb ik hem gevraagd 'OF HIJ HELEMAAL VAN DE POT GERUKT WAS?!" om hem daarna op de gang te zetten.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.Haha, herkenbaar. Ik kan ook helemaal niet tegen gegil en als mijn kinderen dat deden heb ik dat ook altijd gewoon tegen ze gezegd. 'Ik vind dit helemaal niet fijn, gil maar even op de gang, je mag terug komen als je klaar bent met gillen'. De gil-fase was bij beiden heel snel over, maar dat kan ook toeval zijn....
vrijdag 18 maart 2016 om 10:00
quote:Fog schreef op 18 maart 2016 @ 09:36:
Mijn zus haar jongste zoon bleek ook in een krijs fase te zitten. Hij vond het leuk om te pas en te onpas keihard te krijsen en dan reacties van anderen te observeren. Dat wist ik niet en ik kan niet zo goed tegen harde geluiden. Dus toen hij aan tafel ineens keihard krijste als een stervende dinosaurus, heb ik hem gevraagd 'OF HIJ HELEMAAL VAN DE POT GERUKT WAS?!" om hem daarna op de gang te zetten.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.
Scheelt misschien ook dat een "ander" er wat van zei ipv de eigen ouders.
Ben ooit uitgevallen tegen het zoontje van mijn vriendin, die was al 2x van een betonnen trap gevallen (en daardoor in het zkh beland) maar hij bleef doorgaan. Omdat mijn kind het na wilde gaan doen heb ik eens even net een paar tonen harder en duidelijker gezegd dat hij DAT NIET MAG!!!! En toen was het klaar
Mijn zus haar jongste zoon bleek ook in een krijs fase te zitten. Hij vond het leuk om te pas en te onpas keihard te krijsen en dan reacties van anderen te observeren. Dat wist ik niet en ik kan niet zo goed tegen harde geluiden. Dus toen hij aan tafel ineens keihard krijste als een stervende dinosaurus, heb ik hem gevraagd 'OF HIJ HELEMAAL VAN DE POT GERUKT WAS?!" om hem daarna op de gang te zetten.
Bleek later dat hij daarna niet meer zinloos geschreeuwd had. Het zal vast wel niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het hielp wel.
Scheelt misschien ook dat een "ander" er wat van zei ipv de eigen ouders.
Ben ooit uitgevallen tegen het zoontje van mijn vriendin, die was al 2x van een betonnen trap gevallen (en daardoor in het zkh beland) maar hij bleef doorgaan. Omdat mijn kind het na wilde gaan doen heb ik eens even net een paar tonen harder en duidelijker gezegd dat hij DAT NIET MAG!!!! En toen was het klaar
vrijdag 18 maart 2016 om 11:26
Ik denk dat de juiste aanpak per kind verschilt. Rustig blijven, zeggen dat hij niet mag gillen en negeren maakte hier geen indruk. Terwijl ik dacht door heel rustig te blijven het goede voorbeeld kon geven. Nu reageer ik wat strenger en met hardere stem (wel onder controle) en dat maakt wel indruk. Hij mag best weten en leren wat hij met het geschreeuw teweeg brengt.
Gaat hij nog door na een waarschuwing dan gaan we op de gang staan en mag hij zich daar uitleven, zoals ik al eerder schreef. Boos zijn mag, maar voluit gillen alleen op de gang.
Gaat hij nog door na een waarschuwing dan gaan we op de gang staan en mag hij zich daar uitleven, zoals ik al eerder schreef. Boos zijn mag, maar voluit gillen alleen op de gang.
vrijdag 18 maart 2016 om 11:33
Mijn dochter heeft dat ook een tijd gedaan en ik heb haar toen altijd op de trap gezet, met de mededeling dat ik geen gegil hoef te horen. Ze kan normaal praten en anders gaat ze maar op de trap zitten gillen. In de woonkamer hoef ik geen gekrijs te hebben. Ze had het heel snel door.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
vrijdag 18 maart 2016 om 11:46