Zwanger
alle pijlers
Groot leeftijdsverschil, twijfels!
maandag 28 maart 2016 om 22:31
Hallo, omdat mijn eierstokken zo hard rammelen dat ik mijzelf bijna niet meer kan verstaan wil ik graag wat meningen van buitenaf.
Ik heb (of eigenlijk mijn man en ik hebben) twee geweldige kinderen van 10 en 8, en jongen en een meid die vier handen op 1 buik zijn.
We hebben onze kinderen jong gekregen.
Ze worden nu steeds zelfstandiger en wij krijgen daardoor een stukje "vrijheid". Even zonder kinderen naar de supermarkt, kinderen gaan zelf de hort op etc.
Maar nu komt het; hoe zelfstandiger ze worden hoe meer ik het gevoel heb dat het gezin nog niet af is. Met andere woorden, ik zou er dolgraag nog een (of twee) kindjes bij willen!
Waarom 2? Omdat ik niet wil dat het "nakomertje" een soort enig kind wordt en dat hij of zij ook de kans krijgt om met een broertje of zusje op te groeien.
Tweeling zou ik geweldig vinden! Maarja, dat heb je niet in de hand natuurlijk
Maar waar begin ik aan? Weer helemaal opnieuw beginnen, wat als het volgende kindje niet gezond is? Tot welke leeftijd blijven we proberen, als we besluiten ervoor te gaan? Ik ben nu 35 dus heb nog wel even denk ik. Wat is wijsheid? Tweede ronde tropenjaren met de eerste puber, moeten we dat wel willen? Is het eerlijk naar onze kinderen toe? En zo malen we nog wel even verder....
Kan iemand die eierstokken even stilleggen zodat ik weer normaal kan denken?
Ik heb (of eigenlijk mijn man en ik hebben) twee geweldige kinderen van 10 en 8, en jongen en een meid die vier handen op 1 buik zijn.
We hebben onze kinderen jong gekregen.
Ze worden nu steeds zelfstandiger en wij krijgen daardoor een stukje "vrijheid". Even zonder kinderen naar de supermarkt, kinderen gaan zelf de hort op etc.
Maar nu komt het; hoe zelfstandiger ze worden hoe meer ik het gevoel heb dat het gezin nog niet af is. Met andere woorden, ik zou er dolgraag nog een (of twee) kindjes bij willen!
Waarom 2? Omdat ik niet wil dat het "nakomertje" een soort enig kind wordt en dat hij of zij ook de kans krijgt om met een broertje of zusje op te groeien.
Tweeling zou ik geweldig vinden! Maarja, dat heb je niet in de hand natuurlijk
Maar waar begin ik aan? Weer helemaal opnieuw beginnen, wat als het volgende kindje niet gezond is? Tot welke leeftijd blijven we proberen, als we besluiten ervoor te gaan? Ik ben nu 35 dus heb nog wel even denk ik. Wat is wijsheid? Tweede ronde tropenjaren met de eerste puber, moeten we dat wel willen? Is het eerlijk naar onze kinderen toe? En zo malen we nog wel even verder....
Kan iemand die eierstokken even stilleggen zodat ik weer normaal kan denken?
maandag 28 maart 2016 om 22:35
Ik ken een gezin waarbij het ook zo ging. Ze hadden een tweeling gekregen toen ze jong waren. Toen de tweeling in groep 8 zat, werd er een zusje geboren. Een jaar later volgde nog een broertje. De oudste twee vonden het ontzettend leuk om nog een broertje en zusje te krijgen. Ze groeiden ook echt niet op als twee 'andere kinderen', het is echt een gezin. Inmiddels is de tweeling 20+ en zijn dol op de jongere twee. Maar goed, dat verschilt per gezin natuurlijk.
Hoe ouders zich erbij voelden weet ik niet, ik was bevriend met een van de oudsten.
Hoe ouders zich erbij voelden weet ik niet, ik was bevriend met een van de oudsten.
maandag 28 maart 2016 om 22:38
maandag 28 maart 2016 om 22:40
maandag 28 maart 2016 om 22:40
maandag 28 maart 2016 om 22:44
quote:littlemissy schreef op 28 maart 2016 @ 22:40:
Jolene, dat probeer ik nu uit te vinden. Groot gezin wilde ik altijd wel, maar doordat ik er toen de kinderen klein waren zo goed als alleen voor stond ivm werk man was het niet haalbaar. Toch heeft het nooit echt geknaagd dat we er "maar" twee hadden, tot nu....
Lastig! Maar als jullie er samen voor willen gaan.. Waarom niet?
Succes met jullie beslissing!
Jolene, dat probeer ik nu uit te vinden. Groot gezin wilde ik altijd wel, maar doordat ik er toen de kinderen klein waren zo goed als alleen voor stond ivm werk man was het niet haalbaar. Toch heeft het nooit echt geknaagd dat we er "maar" twee hadden, tot nu....
Lastig! Maar als jullie er samen voor willen gaan.. Waarom niet?
Succes met jullie beslissing!
maandag 28 maart 2016 om 22:44
Het plaatje klinkt heel leuk (serieus).
Maar wat als de 4e zwangerschap niet lukt/doorgaat (om welke reden dan ook; financieel, lichamelijk, ziekte derde kind, etc).
Ben je dan nog steeds blij (klinkt een beetje raar) met de keus voor een derde (nakomertje)?
Als dat zo is, zou ik er zeker voor gaan!
Ik ken een nakomertje (inmiddels volwassen). Zij heeft goed contact met haar zussen, maar 'mist' soms het gevoel van 'erbij horen/meedoen': bv bij huis bouwen/trouwen/kinderen/reizen.
Dat is natuurlijk geen wereldprobleem, maar misschien wel iets om rekening mee te houden.
Maar wat als de 4e zwangerschap niet lukt/doorgaat (om welke reden dan ook; financieel, lichamelijk, ziekte derde kind, etc).
Ben je dan nog steeds blij (klinkt een beetje raar) met de keus voor een derde (nakomertje)?
Als dat zo is, zou ik er zeker voor gaan!
Ik ken een nakomertje (inmiddels volwassen). Zij heeft goed contact met haar zussen, maar 'mist' soms het gevoel van 'erbij horen/meedoen': bv bij huis bouwen/trouwen/kinderen/reizen.
Dat is natuurlijk geen wereldprobleem, maar misschien wel iets om rekening mee te houden.
maandag 28 maart 2016 om 22:47
maandag 28 maart 2016 om 22:49
Elmo, daar ben ik inderdaad dus ook bang voor. Ik zou het zielig vinden als de derde "alleen" opgroeit, helemaal omdat de oudste twee zo close zijn. Maar aan de andere kant heeft twee kinderen kort op elkaar geen garantie dat ze close worden met elkaar.
dat het lichamelijk zwaarder wordt ben ik me van bewust maar aan de andere kant ben ik er niet heel bang voor. Beide zwangerschappen zijn probleemloos verlopen en ik vond het heerlijk om zwanger te zijn. (I know, zegt niks )
dat het lichamelijk zwaarder wordt ben ik me van bewust maar aan de andere kant ben ik er niet heel bang voor. Beide zwangerschappen zijn probleemloos verlopen en ik vond het heerlijk om zwanger te zijn. (I know, zegt niks )
maandag 28 maart 2016 om 22:52
quote:littlemissy schreef op 28 maart 2016 @ 22:42:
Echt girasole? Ik ken ze helemaal niet, 2e setje is vaak van andere man/vrouw. Maar goed te horen dat ik dus niet helemaal gek geworden ben
Zit er dan ook zoveel leeftijdsverschil tussen?
Ja, eigenlijk wel.
Een nichtje van mij heeft 4 jongens; 15, 13, 5 en 4
Bij een klasgenootje van dochter: 19, 17, 11 en 8
Bij een stel in de straat weet ik de leeftijden niet precies, maar oudste 2 afgestudeerd op universiteit, jongste 2 nog op middelbare school
En een collega heeft er 5: 20, 17, een tweeling van 12 en 1 van 9
Echt girasole? Ik ken ze helemaal niet, 2e setje is vaak van andere man/vrouw. Maar goed te horen dat ik dus niet helemaal gek geworden ben
Zit er dan ook zoveel leeftijdsverschil tussen?
Ja, eigenlijk wel.
Een nichtje van mij heeft 4 jongens; 15, 13, 5 en 4
Bij een klasgenootje van dochter: 19, 17, 11 en 8
Bij een stel in de straat weet ik de leeftijden niet precies, maar oudste 2 afgestudeerd op universiteit, jongste 2 nog op middelbare school
En een collega heeft er 5: 20, 17, een tweeling van 12 en 1 van 9
maandag 28 maart 2016 om 22:56
Mijn oudste is zeven en mijn jongste 7 maanden.
Ze schelen 6 jaar en 9 maanden om precies te zijn.
Wij hebben er jaren over moeten doen om onze tweede te mogen krijgen.
Dit is bij ons de reden van het leeftijdsverschil.
De voordelen:
Oudste is niet jaloers, en echt super en super trots.
Hij wilt met alles helpen en is echt over z'n oren verliefd op z'n kleine baby broertje.
Oudste is al zelfstandig, zelf aankleden, zelf douchen etc etc...Dus het is wat dat betreft niet zwaar in vergelijking met bijv nog een kind hebben in de peuter leeftijd.
Je lijkt het bewuster mee te maken ( misschien ook door wat we hebben moeten ondergaan om onze kleine jongen te mogen krijgen)
Nadelen :
*Mensen hebben ALTIJD wat te zeggen over het verschil in leeftijd.
*Je bent bang dat je de oudste wat te kort doet omdat hij toch andere behoeftes heeft ipv thuis zitten wachten tot de baby wakker is en we weg
kunnen.
*Je moet weer terug schakelen naar nachtvoedingen, krampjes, luiers etc ...
( eerlijk waar, dit gaat automatisch)
Even in het heel kort omschreven...
Wij zijn dolgelukkig met onze jongens en er is iets tussen hun twee waar ik nu al vaak verbaast over ben.
Ze hoeven elkaar maar aan te kijken en hebben de grootste lol samen.
De baby stopt altijd direct met huilen zodra hij z'n broer ziet.
Ze kunnen samen heel rustig en ontspannen op de bank zitten, grote broer kletst en de kleine brabbelt terug.
Word daar soms gewoon emotioneel van om ze zo samen te zien
Ze schelen 6 jaar en 9 maanden om precies te zijn.
Wij hebben er jaren over moeten doen om onze tweede te mogen krijgen.
Dit is bij ons de reden van het leeftijdsverschil.
De voordelen:
Oudste is niet jaloers, en echt super en super trots.
Hij wilt met alles helpen en is echt over z'n oren verliefd op z'n kleine baby broertje.
Oudste is al zelfstandig, zelf aankleden, zelf douchen etc etc...Dus het is wat dat betreft niet zwaar in vergelijking met bijv nog een kind hebben in de peuter leeftijd.
Je lijkt het bewuster mee te maken ( misschien ook door wat we hebben moeten ondergaan om onze kleine jongen te mogen krijgen)
Nadelen :
*Mensen hebben ALTIJD wat te zeggen over het verschil in leeftijd.
*Je bent bang dat je de oudste wat te kort doet omdat hij toch andere behoeftes heeft ipv thuis zitten wachten tot de baby wakker is en we weg
kunnen.
*Je moet weer terug schakelen naar nachtvoedingen, krampjes, luiers etc ...
( eerlijk waar, dit gaat automatisch)
Even in het heel kort omschreven...
Wij zijn dolgelukkig met onze jongens en er is iets tussen hun twee waar ik nu al vaak verbaast over ben.
Ze hoeven elkaar maar aan te kijken en hebben de grootste lol samen.
De baby stopt altijd direct met huilen zodra hij z'n broer ziet.
Ze kunnen samen heel rustig en ontspannen op de bank zitten, grote broer kletst en de kleine brabbelt terug.
Word daar soms gewoon emotioneel van om ze zo samen te zien