Zwanger
alle pijlers
Misselijk
maandag 28 maart 2016 om 23:22
Hoi allemaal,
Ik ben ten einde raad .... Ik ben nu 15 weken zwanger en sinds week 5 al kots misselijk!
Ik ben in die tussen tijd 10 kilo afgevallen door een combinatie van geen eetlust hebben, misselijk zijn en vaak spugen.
Soms is het spugen even weg en 2 dagen later begint het weer.
Ik ben meerdere malen bij de huisarts geweest die mij dan weer doorstuurde naar het ziekenhuis om mente laten checken op uitdroging. Dit is telkens niet heel ernstig.
Ik heb van het ziekenhuis al diverse medicijnen gehad zoals emasefene en metocloperamide maar ook dit werkte niet... Metocloperamide wel maar daar moest ik mee stoppen in verband bijwerkingen ....
Ik heb van alles geprobeerd .. Van gember capsules tot crackers tot waterijsjes en noem het maar op!
Sinds vrijdag heb ik ook maagzuur tabletjes gehad omdat mijn maag zoveel pijn doet maar ook dit schijnt weinig te doen (ranitedine)
Ik zit al vanaf week 6-7 thuis omdat ik zo echt niet kan werken. Mijn energie is op.
Zijn er lotgenoten/tips?
Liefs
Ik ben ten einde raad .... Ik ben nu 15 weken zwanger en sinds week 5 al kots misselijk!
Ik ben in die tussen tijd 10 kilo afgevallen door een combinatie van geen eetlust hebben, misselijk zijn en vaak spugen.
Soms is het spugen even weg en 2 dagen later begint het weer.
Ik ben meerdere malen bij de huisarts geweest die mij dan weer doorstuurde naar het ziekenhuis om mente laten checken op uitdroging. Dit is telkens niet heel ernstig.
Ik heb van het ziekenhuis al diverse medicijnen gehad zoals emasefene en metocloperamide maar ook dit werkte niet... Metocloperamide wel maar daar moest ik mee stoppen in verband bijwerkingen ....
Ik heb van alles geprobeerd .. Van gember capsules tot crackers tot waterijsjes en noem het maar op!
Sinds vrijdag heb ik ook maagzuur tabletjes gehad omdat mijn maag zoveel pijn doet maar ook dit schijnt weinig te doen (ranitedine)
Ik zit al vanaf week 6-7 thuis omdat ik zo echt niet kan werken. Mijn energie is op.
Zijn er lotgenoten/tips?
Liefs
maandag 28 maart 2016 om 23:35
Weer naar de huisarts, naar de verloskundige of de gynaecoloog.
Ik ben in mijn zwangerschap de hele zwangerschap hondsberoerd geweest, bleef maar overgeven. Opgenomen geweest in het ziekenhuis etc. Neem eens een kijkje op facebook bij de volgende groep: Praatgroep Stg ZEHG (Zwangerschapsmisselijkheid En Hyperemesis Gravidarum)
Of op hun eigen website: http://www.zehg.nl/wordpr ... ravidarum/wat-is-normaal/
Ik ben in mijn zwangerschap de hele zwangerschap hondsberoerd geweest, bleef maar overgeven. Opgenomen geweest in het ziekenhuis etc. Neem eens een kijkje op facebook bij de volgende groep: Praatgroep Stg ZEHG (Zwangerschapsmisselijkheid En Hyperemesis Gravidarum)
Of op hun eigen website: http://www.zehg.nl/wordpr ... ravidarum/wat-is-normaal/
Een dag niet genoten is een dag niet geleefd.
dinsdag 29 maart 2016 om 00:49
Extreme zwangerschapsmisselijkheid heet Hyperemesis Gravidarum. Ik wilde hier hetzelfde vertellen als itsi_us: op die site staat heel veel info en de FB-groep vond ik erg fijn toen ik zwanger was. Wat helpt is bij iedereen verschillend. Ik kon in mijn eerste zwangerschap helemaal niet meer eten of drinken en kreeg sondevoeding. Bij mijn tweede zwangerschap ben ik 6 keer opgenomen geweest en kreeg ik vocht en Primperan. Tussendoor was is thuis en at/dronk ik wat ik op dat moment kon verdragen. In het laatste trimester kreeg ik Kytril en dat heeft me op de been gehouden tot de bevalling.
Blijf aan de bel trekken, want het wordt vaak niet onderkend door dokters.
Blijf aan de bel trekken, want het wordt vaak niet onderkend door dokters.
dinsdag 29 maart 2016 om 01:27
Ik herken het, maar heb geen tips. HG is gewoon kut. Ik ben nu 35 weken zwanger en kan de dagen dat ik niet heb overgegeven deze zwangerschap op 1 hand tellen. Vorige zwangerschap hielt het overgeven ineens op ergens in week 15. Bij iedere zwangerschap weeg ik aan het eind minder dan aan het begin (en dat is niet omdat ik overgewicht had of zo). Je kunt alle tips proberen, maar ik denk niet dat iets het echt weg zal nemen, hoogstens de scherpe kantjes eraf halen.
Wel fijn dat je in ieder geval thuis kan blijven, ik moest in mijn geval gewoon de hele zwangerschap blijven werken (met een emmer naast mn bureau, heel fijn...). Een geruststelling is dat de baby wel alle voedingsstoffen uit je lichaam haalt die hij/zij nodig heeft, dat heeft de natuur heel mooi geregeld. Alleen dat helpt natuurlijk niet met hoe je je nu voelt.
Wel fijn dat je in ieder geval thuis kan blijven, ik moest in mijn geval gewoon de hele zwangerschap blijven werken (met een emmer naast mn bureau, heel fijn...). Een geruststelling is dat de baby wel alle voedingsstoffen uit je lichaam haalt die hij/zij nodig heeft, dat heeft de natuur heel mooi geregeld. Alleen dat helpt natuurlijk niet met hoe je je nu voelt.
dinsdag 29 maart 2016 om 07:43
@tiramisuusje: blijven werken? Jeetje zeg 
Ik ben blijven werken (op wilskracht) tot week 12. Had al diverse keren contact opgenomen met de huisarts en de verloskundig, maar werd afgescheept. Ik viel op de trap (thuis) flauw, doordat ik helemaal uitgedroogd was en totaal geen voedingsstoffen meer binnenhield. Op het moment dat ik bijkwam onderaan de trap heb ik gebeld dat ik niet kwam en toen was de vraag of ik de dag erop wel zou komen....heb gezegd dat ik dat niet ging doen, omdat ik niet wilde flauwvallen tijdens het autorijden naar mijn werk (uur reistijd).
Dag erna lag ik in het ziekenhuis en daar heb ik bijna 1,5 week gelegen.
Het onbegrip dat stak me nog het meest. Het hoort erbij, stel je niet zo aan, na 12, 15, 17, 20, 22 weken zal het wel ophouden hoor...not
Ik ben blijven werken (op wilskracht) tot week 12. Had al diverse keren contact opgenomen met de huisarts en de verloskundig, maar werd afgescheept. Ik viel op de trap (thuis) flauw, doordat ik helemaal uitgedroogd was en totaal geen voedingsstoffen meer binnenhield. Op het moment dat ik bijkwam onderaan de trap heb ik gebeld dat ik niet kwam en toen was de vraag of ik de dag erop wel zou komen....heb gezegd dat ik dat niet ging doen, omdat ik niet wilde flauwvallen tijdens het autorijden naar mijn werk (uur reistijd). Dag erna lag ik in het ziekenhuis en daar heb ik bijna 1,5 week gelegen.
Het onbegrip dat stak me nog het meest. Het hoort erbij, stel je niet zo aan, na 12, 15, 17, 20, 22 weken zal het wel ophouden hoor...not
Een dag niet genoten is een dag niet geleefd.
dinsdag 29 maart 2016 om 23:41
quote:itsi_us schreef op 29 maart 2016 @ 07:43:
@tiramisuusje: blijven werken? Jeetje zeg Ik ben blijven werken (op wilskracht) tot week 12. Had al diverse keren contact opgenomen met de huisarts en de verloskundig, maar werd afgescheept. Ik viel op de trap (thuis) flauw, doordat ik helemaal uitgedroogd was en totaal geen voedingsstoffen meer binnenhield. Op het moment dat ik bijkwam onderaan de trap heb ik gebeld dat ik niet kwam en toen was de vraag of ik de dag erop wel zou komen....heb gezegd dat ik dat niet ging doen, omdat ik niet wilde flauwvallen tijdens het autorijden naar mijn werk (uur reistijd).
Dag erna lag ik in het ziekenhuis en daar heb ik bijna 1,5 week gelegen.
Het onbegrip dat stak me nog het meest. Het hoort erbij, stel je niet zo aan, na 12, 15, 17, 20, 22 weken zal het wel ophouden hoor...not
Ja lullig he, dat mensen zo weinig begrip kunnen hebben? Ik woon in t buitenland, dus heb een stuk minder rechten wat ziekte betreft. Ik Mocht in totaal 10 extra ziekte dagen opnemen, onbetaald...
Mn manager sprak nog de memorabele woorden 'je bent zwanger, het is niet alsof je kanker hebt of zo...'. Daarna heb ik wel even met HR gepraat en hem op z'n vingers getikt, want zo'n houding mag hier ook echt niet. Sindsdien is hij wel begripvoller, maar Ik kan natuurlijk niet ineens betaald ziekteverlof krijgen of zo.
Klinkt echt heftig, en gevaarlijk, flauwvallen van de trap! Ik rijd al een tijdje niet meer auto, Omdat het gewoon niet meer verantwoord is. Vervelend als het zo lang duurt voor je serieus genomen wordt. Wat proberen ze daar toch mee te bereiken vraag Ik me af?!
@tiramisuusje: blijven werken? Jeetje zeg
Ik ben blijven werken (op wilskracht) tot week 12. Had al diverse keren contact opgenomen met de huisarts en de verloskundig, maar werd afgescheept. Ik viel op de trap (thuis) flauw, doordat ik helemaal uitgedroogd was en totaal geen voedingsstoffen meer binnenhield. Op het moment dat ik bijkwam onderaan de trap heb ik gebeld dat ik niet kwam en toen was de vraag of ik de dag erop wel zou komen....heb gezegd dat ik dat niet ging doen, omdat ik niet wilde flauwvallen tijdens het autorijden naar mijn werk (uur reistijd). Dag erna lag ik in het ziekenhuis en daar heb ik bijna 1,5 week gelegen.
Het onbegrip dat stak me nog het meest. Het hoort erbij, stel je niet zo aan, na 12, 15, 17, 20, 22 weken zal het wel ophouden hoor...not
Ja lullig he, dat mensen zo weinig begrip kunnen hebben? Ik woon in t buitenland, dus heb een stuk minder rechten wat ziekte betreft. Ik Mocht in totaal 10 extra ziekte dagen opnemen, onbetaald...
Mn manager sprak nog de memorabele woorden 'je bent zwanger, het is niet alsof je kanker hebt of zo...'. Daarna heb ik wel even met HR gepraat en hem op z'n vingers getikt, want zo'n houding mag hier ook echt niet. Sindsdien is hij wel begripvoller, maar Ik kan natuurlijk niet ineens betaald ziekteverlof krijgen of zo.
Klinkt echt heftig, en gevaarlijk, flauwvallen van de trap! Ik rijd al een tijdje niet meer auto, Omdat het gewoon niet meer verantwoord is. Vervelend als het zo lang duurt voor je serieus genomen wordt. Wat proberen ze daar toch mee te bereiken vraag Ik me af?!
woensdag 30 maart 2016 om 07:38
Jeetje ik schrik daar echt van Ik snap het ook niet waarom ze vrouwen hiermee niet serieus nemen. Met een emmer naast je bureau hihi ik ben een beelddenker.
Gelukkig ben je er bijna.
Het alles heeft er wel voor gezorgd dat ik nu wel tig keer heb nagedacht of ik überhaupt voor een tweede wilde gaan :p
Ik snap het ook niet waarom ze vrouwen hiermee niet serieus nemen. Met een emmer naast je bureau hihi ik ben een beelddenker.Gelukkig ben je er bijna.
Het alles heeft er wel voor gezorgd dat ik nu wel tig keer heb nagedacht of ik überhaupt voor een tweede wilde gaan :p
Een dag niet genoten is een dag niet geleefd.
