Psyche
alle pijlers
Sociale 'angst'
dinsdag 5 april 2016 om 13:25
Hoi forummers,
Ik ben iemand die altijd al moeite heeft gehad met het aanleggen van sociale contacten. Als het er eenmaal is gaat dat hartstikke goed maar om een begin te maken? Ik heb géén idee hoe ik dat moet doen. Wat moet ik zeggen, wat moet ik doen, ze vinden me stom, vrouwen onderling doen altijd zo lullig tegen elkaar, zo zal het wel weer gaan... Zo begin ik binnenkort waarschijnlijk bij een nieuwe werkgever (nu helaas werkloos) en ik word nu al zo vreselijk nerveus van de gedachte dat ik dan nieuwe mensen moet gaan leren kennen. Dat je dan in het middelpunt van de belangstelling staat. Brrrrr. Daar komt natuurlijk een groot stuk onzekerheid bij kijken, wat verlegenheid maar ook echt een beetje sociale angst (rood worden, trekkende mondhoeken). Gek genoeg niet altijd, niet bij iedereen, maar de wetenschap dat het kan gebeuren maakt het ook niet beter. Herkent iemand zich in dit verhaal en zo ja, hoe gaan jullie hier mee om? Ik heb me al aangemeld bij een psycholoog maar vooralsnog heb ik daar niet echt bruikbare tips van gehad. Het belemmert me bij het sluiten van nieuwe vriendschappen, werk en sporten. Het wordt dus nu wel eens tijd om dit aan te pakken
Alvast bedankt!
Groetjes
Ik ben iemand die altijd al moeite heeft gehad met het aanleggen van sociale contacten. Als het er eenmaal is gaat dat hartstikke goed maar om een begin te maken? Ik heb géén idee hoe ik dat moet doen. Wat moet ik zeggen, wat moet ik doen, ze vinden me stom, vrouwen onderling doen altijd zo lullig tegen elkaar, zo zal het wel weer gaan... Zo begin ik binnenkort waarschijnlijk bij een nieuwe werkgever (nu helaas werkloos) en ik word nu al zo vreselijk nerveus van de gedachte dat ik dan nieuwe mensen moet gaan leren kennen. Dat je dan in het middelpunt van de belangstelling staat. Brrrrr. Daar komt natuurlijk een groot stuk onzekerheid bij kijken, wat verlegenheid maar ook echt een beetje sociale angst (rood worden, trekkende mondhoeken). Gek genoeg niet altijd, niet bij iedereen, maar de wetenschap dat het kan gebeuren maakt het ook niet beter. Herkent iemand zich in dit verhaal en zo ja, hoe gaan jullie hier mee om? Ik heb me al aangemeld bij een psycholoog maar vooralsnog heb ik daar niet echt bruikbare tips van gehad. Het belemmert me bij het sluiten van nieuwe vriendschappen, werk en sporten. Het wordt dus nu wel eens tijd om dit aan te pakken
Alvast bedankt!Groetjes
dinsdag 5 april 2016 om 13:52
Ik denk dat het helpt om wat neutraler te beginnen. Dus niet denken 'ze vinden me stom, vrouwen onderling doen altijd zo lullig tegen elkaar, zo zal het wel weer gaan'. Ze kennen je niet, dus stom vinden ze je ook niet. En vrouwen doen niet altijd zo lullig tegen elkaar. Dat zijn gedachtes die je jezelf hebt aangepraat, maar niet overeenkomen met de realiteit.
Oftewel, wees wat milder naar jezelf toe, maar ook naar je nieuwe collega's. Geef hen en jezelf een kans. En doe het stapje voor stapje. Je hoeft niet gelijk de popiejopie gangmaker uit te hangen (houden mensen ook niet van), maar hou jezelf een beetje op de vlakte, wees geïnteresseerd en positief en je zult merken dat je beetje bij beetje een eigen plekje zult krijgen binnen het bedrijf.
Oftewel, wees wat milder naar jezelf toe, maar ook naar je nieuwe collega's. Geef hen en jezelf een kans. En doe het stapje voor stapje. Je hoeft niet gelijk de popiejopie gangmaker uit te hangen (houden mensen ook niet van), maar hou jezelf een beetje op de vlakte, wees geïnteresseerd en positief en je zult merken dat je beetje bij beetje een eigen plekje zult krijgen binnen het bedrijf.
dinsdag 5 april 2016 om 14:16
Realiseer je dat mensen altijd meer bezig zijn met zichzelf dan met anderen. Jijzelf bent hier ook een goed voorbeeld van
Dus de volgende keer dat je iemand ontmoet, probeer dan eens op die ander te focussen. Gewoon eens observeren wat die ander doet (kletsen over zichzelf zonder op jou te letten, waarschijnlijk). Echt, het geeft zoveel rust om je te realiseren dat de meeste mensen je naam nog wel 2x moeten vragen omdat ze die alweer vergeten zijn. Het maakt mensen niet zoveel uit. Relax. Het wordt pas echt awkward als 2 mensen die niet over zichzelf praten elkaar gaan observeren maar dat is weer een ander probleem!
Dus de volgende keer dat je iemand ontmoet, probeer dan eens op die ander te focussen. Gewoon eens observeren wat die ander doet (kletsen over zichzelf zonder op jou te letten, waarschijnlijk). Echt, het geeft zoveel rust om je te realiseren dat de meeste mensen je naam nog wel 2x moeten vragen omdat ze die alweer vergeten zijn. Het maakt mensen niet zoveel uit. Relax. Het wordt pas echt awkward als 2 mensen die niet over zichzelf praten elkaar gaan observeren maar dat is weer een ander probleem!
dinsdag 5 april 2016 om 16:07
quote:lindelunelente schreef op 05 april 2016 @ 13:52:
Ik denk dat het helpt om wat neutraler te beginnen. Dus niet denken 'ze vinden me stom, vrouwen onderling doen altijd zo lullig tegen elkaar, zo zal het wel weer gaan'. Ze kennen je niet, dus stom vinden ze je ook niet. En vrouwen doen niet altijd zo lullig tegen elkaar. Dat zijn gedachtes die je jezelf hebt aangepraat, maar niet overeenkomen met de realiteit.
Oftewel, wees wat milder naar jezelf toe, maar ook naar je nieuwe collega's. Geef hen en jezelf een kans. En doe het stapje voor stapje. Je hoeft niet gelijk de popiejopie gangmaker uit te hangen (houden mensen ook niet van), maar hou jezelf een beetje op de vlakte, wees geïnteresseerd en positief en je zult merken dat je beetje bij beetje een eigen plekje zult krijgen binnen het bedrijf.Bedankt voor je reactie. Dat is een hele goede uitdaging om mee aan de slag te gaan, inzien dat mijn gedachtes en overtuigingen niet altijd de realiteit zijn. En natuurlijk ook om mild te zijn. Op een gegeven moment zit je zo in je eigen wereldje gevangen (zeker als je even niet aan het werk bent) dat je vergeet dat de wereld zoveel meer is dan alleen wat in je hoofd zit.
Ik denk dat het helpt om wat neutraler te beginnen. Dus niet denken 'ze vinden me stom, vrouwen onderling doen altijd zo lullig tegen elkaar, zo zal het wel weer gaan'. Ze kennen je niet, dus stom vinden ze je ook niet. En vrouwen doen niet altijd zo lullig tegen elkaar. Dat zijn gedachtes die je jezelf hebt aangepraat, maar niet overeenkomen met de realiteit.
Oftewel, wees wat milder naar jezelf toe, maar ook naar je nieuwe collega's. Geef hen en jezelf een kans. En doe het stapje voor stapje. Je hoeft niet gelijk de popiejopie gangmaker uit te hangen (houden mensen ook niet van), maar hou jezelf een beetje op de vlakte, wees geïnteresseerd en positief en je zult merken dat je beetje bij beetje een eigen plekje zult krijgen binnen het bedrijf.Bedankt voor je reactie. Dat is een hele goede uitdaging om mee aan de slag te gaan, inzien dat mijn gedachtes en overtuigingen niet altijd de realiteit zijn. En natuurlijk ook om mild te zijn. Op een gegeven moment zit je zo in je eigen wereldje gevangen (zeker als je even niet aan het werk bent) dat je vergeet dat de wereld zoveel meer is dan alleen wat in je hoofd zit.
dinsdag 5 april 2016 om 16:14
quote:MissFields schreef op 05 april 2016 @ 14:16:
Realiseer je dat mensen altijd meer bezig zijn met zichzelf dan met anderen. Jijzelf bent hier ook een goed voorbeeld van
Dus de volgende keer dat je iemand ontmoet, probeer dan eens op die ander te focussen. Gewoon eens observeren wat die ander doet (kletsen over zichzelf zonder op jou te letten, waarschijnlijk). Echt, het geeft zoveel rust om je te realiseren dat de meeste mensen je naam nog wel 2x moeten vragen omdat ze die alweer vergeten zijn. Het maakt mensen niet zoveel uit. Relax. Het wordt pas echt awkward als 2 mensen die niet over zichzelf praten elkaar gaan observeren maar dat is weer een ander probleem!
Ik ben het met je eens dat mensen veel met zichzelf bezig zijn (en of dat nu positief is of niet laat ik even buiten beschouwing
)
Wat betreft dat mensen graag over zichzelf praten... Mijn ervaring is vaak dat ik mensen tref die misschien ook wel wat meer introvert zijn en dus geen hele verhalen over zichzelf ophangen. Maar ik zal het eens proberen, en wat meer relaxen is sowieso goed
Realiseer je dat mensen altijd meer bezig zijn met zichzelf dan met anderen. Jijzelf bent hier ook een goed voorbeeld van
Dus de volgende keer dat je iemand ontmoet, probeer dan eens op die ander te focussen. Gewoon eens observeren wat die ander doet (kletsen over zichzelf zonder op jou te letten, waarschijnlijk). Echt, het geeft zoveel rust om je te realiseren dat de meeste mensen je naam nog wel 2x moeten vragen omdat ze die alweer vergeten zijn. Het maakt mensen niet zoveel uit. Relax. Het wordt pas echt awkward als 2 mensen die niet over zichzelf praten elkaar gaan observeren maar dat is weer een ander probleem!
Ik ben het met je eens dat mensen veel met zichzelf bezig zijn (en of dat nu positief is of niet laat ik even buiten beschouwing
)Wat betreft dat mensen graag over zichzelf praten... Mijn ervaring is vaak dat ik mensen tref die misschien ook wel wat meer introvert zijn en dus geen hele verhalen over zichzelf ophangen. Maar ik zal het eens proberen, en wat meer relaxen is sowieso goed
dinsdag 5 april 2016 om 16:28
Ik herken me hier heel erg in. Ik heb er ook zo'n moeite mee.. Vooral wanneer mensen ouder zijn of een "hogere status" hebben. Zo ben ik recent begonnen met stage. Al die mensen met meer ervaring... Brr... Ik kan er van tevoren inderdaad ook al dagen van wakker liggen. Ik probeer mezelf ook op de vlakte te houden en "mee te doen", zoals iemand al noemde. Zo ga ik mee als een groepje samen koffie gaat drinken en ik probeer mee te praten met gesprekken. Ik merk dat dat eigenlijk heel goed gaat, maar soms vind ik het wel lastig. Ik vind zelf onderwerpen aankaarten en vragen stellen gewoon moeilijk. Ik denk dat ik daar ook gewoon nog steeds teveel overna denk. Jezelf voorstellen vind ik ook zo'n ding. Het bedrijf waar ik stage loop heeft ontzettend veel werknemers en ik vind het heel moeilijk om in te schatten aan wie ik me nou voor moet stellen en op welk moment. Kortom, hier ook zo'n piekeraar :p vooral met verplichte, sociale contacten. Ik lees dus lekker mee!
dinsdag 5 april 2016 om 16:42
quote:Dolfijn13 schreef op 05 april 2016 @ 16:28:
Ik herken me hier heel erg in. Ik heb er ook zo'n moeite mee.. Vooral wanneer mensen ouder zijn of een "hogere status" hebben. Zo ben ik recent begonnen met stage. Al die mensen met meer ervaring... Brr... Ik kan er van tevoren inderdaad ook al dagen van wakker liggen. Ik probeer mezelf ook op de vlakte te houden en "mee te doen", zoals iemand al noemde. Zo ga ik mee als een groepje samen koffie gaat drinken en ik probeer mee te praten met gesprekken. Ik merk dat dat eigenlijk heel goed gaat, maar soms vind ik het wel lastig. Ik vind zelf onderwerpen aankaarten en vragen stellen gewoon moeilijk. Ik denk dat ik daar ook gewoon nog steeds teveel overna denk. Jezelf voorstellen vind ik ook zo'n ding. Het bedrijf waar ik stage loop heeft ontzettend veel werknemers en ik vind het heel moeilijk om in te schatten aan wie ik me nou voor moet stellen en op welk moment. Kortom, hier ook zo'n piekeraar :p vooral met verplichte, sociale contacten. Ik lees dus lekker mee!Maar wat goed dat je ondanks je gepieker gewoon mee gaat koffie drinken en in gesprek gaat! Ik heb dat soort dingen zelf heel lang ontlopen omdat ik niet wist hoe ik er mee om moest gaan. Maar dan maak je het natuurlijk alleen maar erger Dus ik vind het echt knap van je dat je het toch doet ondanks dat het lastig is. Zeker op jonge leeftijd (aanname, met stage lopen?). Deze week doe ik ook heel veel dingen die echt uit mijn comfort zone liggen en ik denk dat dat in ieder geval op het gebied van onzekerheid alleen maar positief uit kan pakken. Heb je geen stagebegeleider die je voorstelt aan mensen trouwens?
Ik herken me hier heel erg in. Ik heb er ook zo'n moeite mee.. Vooral wanneer mensen ouder zijn of een "hogere status" hebben. Zo ben ik recent begonnen met stage. Al die mensen met meer ervaring... Brr... Ik kan er van tevoren inderdaad ook al dagen van wakker liggen. Ik probeer mezelf ook op de vlakte te houden en "mee te doen", zoals iemand al noemde. Zo ga ik mee als een groepje samen koffie gaat drinken en ik probeer mee te praten met gesprekken. Ik merk dat dat eigenlijk heel goed gaat, maar soms vind ik het wel lastig. Ik vind zelf onderwerpen aankaarten en vragen stellen gewoon moeilijk. Ik denk dat ik daar ook gewoon nog steeds teveel overna denk. Jezelf voorstellen vind ik ook zo'n ding. Het bedrijf waar ik stage loop heeft ontzettend veel werknemers en ik vind het heel moeilijk om in te schatten aan wie ik me nou voor moet stellen en op welk moment. Kortom, hier ook zo'n piekeraar :p vooral met verplichte, sociale contacten. Ik lees dus lekker mee!Maar wat goed dat je ondanks je gepieker gewoon mee gaat koffie drinken en in gesprek gaat! Ik heb dat soort dingen zelf heel lang ontlopen omdat ik niet wist hoe ik er mee om moest gaan. Maar dan maak je het natuurlijk alleen maar erger Dus ik vind het echt knap van je dat je het toch doet ondanks dat het lastig is. Zeker op jonge leeftijd (aanname, met stage lopen?). Deze week doe ik ook heel veel dingen die echt uit mijn comfort zone liggen en ik denk dat dat in ieder geval op het gebied van onzekerheid alleen maar positief uit kan pakken. Heb je geen stagebegeleider die je voorstelt aan mensen trouwens?
dinsdag 5 april 2016 om 17:03
quote:Tiependmiepje schreef op 05 april 2016 @ 16:42:
[...]
Maar wat goed dat je ondanks je gepieker gewoon mee gaat koffie drinken en in gesprek gaat! Ik heb dat soort dingen zelf heel lang ontlopen omdat ik niet wist hoe ik er mee om moest gaan. Maar dan maak je het natuurlijk alleen maar erger Dus ik vind het echt knap van je dat je het toch doet ondanks dat het lastig is. Zeker op jonge leeftijd (aanname, met stage lopen?). Deze week doe ik ook heel veel dingen die echt uit mijn comfort zone liggen en ik denk dat dat in ieder geval op het gebied van onzekerheid alleen maar positief uit kan pakken. Heb je geen stagebegeleider die je voorstelt aan mensen trouwens?Dankjewel ik ben nu 23, na deze stage eindelijk klaar met studeren! Voor sommige mensen jong en ik heb inderdaad een stagebegeleider, maar hij verwacht wel eigen initiatief. Logisch ook, ben geen 12 meer :p het koffiedrinken enzo gaat wel makkelijker omdat er nog een stagiaire is. Zij is op hetzelfde moment begonnen en dat maakt het wat makkelijker, heb ik een beetje een maatje. Anders vind ik het nog veel enger.. Wat voor dingen doe jij deze week om uit je comfortzone te stappen? Helpt het een beetje?
[...]
Maar wat goed dat je ondanks je gepieker gewoon mee gaat koffie drinken en in gesprek gaat! Ik heb dat soort dingen zelf heel lang ontlopen omdat ik niet wist hoe ik er mee om moest gaan. Maar dan maak je het natuurlijk alleen maar erger Dus ik vind het echt knap van je dat je het toch doet ondanks dat het lastig is. Zeker op jonge leeftijd (aanname, met stage lopen?). Deze week doe ik ook heel veel dingen die echt uit mijn comfort zone liggen en ik denk dat dat in ieder geval op het gebied van onzekerheid alleen maar positief uit kan pakken. Heb je geen stagebegeleider die je voorstelt aan mensen trouwens?Dankjewel ik ben nu 23, na deze stage eindelijk klaar met studeren! Voor sommige mensen jong en ik heb inderdaad een stagebegeleider, maar hij verwacht wel eigen initiatief. Logisch ook, ben geen 12 meer :p het koffiedrinken enzo gaat wel makkelijker omdat er nog een stagiaire is. Zij is op hetzelfde moment begonnen en dat maakt het wat makkelijker, heb ik een beetje een maatje. Anders vind ik het nog veel enger.. Wat voor dingen doe jij deze week om uit je comfortzone te stappen? Helpt het een beetje?
donderdag 7 april 2016 om 11:16
Wat ook nog wat zou kunnen helpen, behalve bovengenoemde tips, is tegen jezelf zeggen dat je best nerveus MAG zijn, rood MAG worden, afwachtend MAG zijn, niet direct een geweldig introductieverhaal over jezelf HOEFT te vertellen etc....
Dat is gewoon hoe je bent.
Het is wel goed om een beetje te proberen contact te zoeken.
Een beetje buiten je "comfort zone" te treden.
Maar helemaal geforceerd proberen iemand te zijn die je niet bent, is niet nodig.
Dat is gewoon hoe je bent.
Het is wel goed om een beetje te proberen contact te zoeken.
Een beetje buiten je "comfort zone" te treden.
Maar helemaal geforceerd proberen iemand te zijn die je niet bent, is niet nodig.
