Hulp na de bevalling

07-04-2016 22:53 63 berichten
Toen ik aan mijn familie vertelde dat we een kind verwachten, zei mijn moeder gelijk dat ze dan voor 2 weken in een hotel in onze stad zou komen logeren. Haar stad en mijn stad zijn maar een uur rijden uit elkaar. Zo kon ze ons huishouden doen en op de kleine letten als wij weg waren (?). Mijn zus heeft mijn moeder zelfs 3 weken in huis gehad en vond dit aanbod ook heel normaal.



Mijn schoonouders nemen de 2 weken na de bevalling ook vrij om te helpen. Maar wij wonen 3 hoog in een studio zonder enige vorm van privacy. Dat is onze leefstijl en die van onze vrienden. Wij zien vrienden vaak buiten de deur (cafe, park, strand) en op wat borrels na komt er nooit iemand bij ons thuis.



Naar mijn inziens is al deze hulp niet nodig. Ons huishouden is miniem door de kleine afmeting van ons huis, mijn man is de eerste 3 weken thuis en ik krijg 0% rust als er de hele dag iemand op mijn bank zit (de bank kan ik vanaf mijn bed zien staan).



Onderschat ik de hulp die je nodig hebt in de kraamtijd? Of zou jij het hier ook een beetje benauwd van krijgen?
Alle reacties Link kopieren
Wij wonen in het buitenland en hebben tegen familie gezegd dat we de eerste maand niemand op bezoek wilden hebben. Mijn man zou een maand vrij nemen en we wilden gewoon even kunnen wennen met z'n 3en, als nieuw gezin. En omdat we 10 uur vliegen (!) verderop wonen, zou bezoek betekenen dat ze bij ons in huis zouden logeren of in ieder geval urenlang aanwezig zouden zijn hier thuis. Daar hadden we helemaal geen zin in.

Het riep in het begin ook wat onbegrip op (mijn moeder die bijvoorbeeld keer op keer vroeg of we er nog steeds hetzelfde over dachten) maar uiteindelijk snapten ze ons wel en respecteerden ze onze keuze.



En men, wat ben ik blij dat we ons er aan hebben gehouden. Je kunt je namelijk niet voorstellen hoezeer je leven veranderd met de komst van een baby. Het is zo fijn dat we de tijd hebben genomen om elkaar in onze nieuwe rollen te leren kennen, je wilt toch alles even zelf uitzoeken. En vergeet niet dat je als kersverse moeder ook nog moet herstellen. Veel rust die eerste weken is belangrijk om de komende maanden door te komen. De lichamelijk klap komt namelijk wat later, want in het begin ben je nog zo onder invloed van adrenaline en hormonen dat je denkt dat je de hele wereld aankunt en al gauw wat teveel doet.



Sterkte!
Misschien ben ik de uitzondering, maar bij mij zou zulke hulp wel welkom zijn. Wij wonen in het buitenland dus hebben geen kraamhulp. Die eerste week gaat nog wel, maar wat hulp in de huishouding met koken, boodschappen, de was, de afwas etc zou echt wel fijn zijn. Als je al amper meer dan een uurtje achter elkaar kan slapen, lopen nog pijn doet en je continu honger hebt en niemand hebt die een bord eten voor je neus zet als je om 15.00 nog steeds niets hebt gegeten, kan het best zwaar zijn...
Alle reacties Link kopieren
quote:tiramisuusje schreef op 08 april 2016 @ 04:39:

Misschien ben ik de uitzondering, maar bij mij zou zulke hulp wel welkom zijn. Wij wonen in het buitenland dus hebben geen kraamhulp. Die eerste week gaat nog wel, maar wat hulp in de huishouding met koken, boodschappen, de was, de afwas etc zou echt wel fijn zijn. Als je al amper meer dan een uurtje achter elkaar kan slapen, lopen nog pijn doet en je continu honger hebt en niemand hebt die een bord eten voor je neus zet als je om 15.00 nog steeds niets hebt gegeten, kan het best zwaar zijn...Ik zou het ook alleen maar fijn gevonden hebben, hoe meer hulp hoe beter.
Ik woon in het buitenland, dus geen kraamhulp. Man was 2,5 weken thuis en dat ging prima. Heb ook helemaal geen hulp gemist.



Had ook op voorhand aan ouders en schoonouders duidelijk gemaakt dat ze op bezoek mochten komen, maar dat ze een hotel moesten zoeken en het niet de bedoeling was dat ze de hele dag in mijn appartement rondhingen, ook niet om te helpen.
Alle reacties Link kopieren
Na de eerste had ik er niet aan moeten denken. Is ook wel erg onrustig zoveel mensen (kraamhulp en ouders) over de vloer de hele tijd).

Nu bij de tweede is hulp wel fijn, maar alleen als dochters beide thuis zijn en man niet. Anders wordt ik er kriegel van. Kraamhulpen doen niet veel met de oudste hier, ook omdat ik dat wat afhoud (het is dan gezien karakter van dochter te lastig als ze weer weg zijn). Hulp van mijn moeder die ik nu krijg is heel welkom. Schoonmoeder heeft vorige keer na de kraanweek nog wat uurtjes geholpen met huishouden, was ook heel fijn.

Tijdens kraamweek beide keren waren ouders en schoonouders welkom voor meerdere bezoekjes en hebben dat ook allen gedaan. Maar ik woon op korte afstand van beide, dus dan is een kort bezoek makkelijker.
Wat extra hulp is de eerste weken best fijn, maar als dat betekent dat ze de hele dag in je studio op de bank zitten terwijl jij 0,0 rust en privacy hebt... nee, dan zou ik toch kiezen voor geen hulp.



Of een tussenvorm: geen twee weken, maar bijvoorbeeld zowel in de eerste als in de tweede week een blok van 2 dagen waarin ze je huis eens lekker sopt en een stapel opwarmbare maaltijden diepvries in schuift. Dat is denk ik best fijn, en omdat het dan maar 2 dagen is én ze die dagen ook echt iets te doen heeft zitten jullie minder op elkaars lip. Als ze maar een uurtje rijden weg woont vind ik het idee van een hotel echt bizar overigens; alsof ze verwacht van 07:00 tot 22:00 uur bij jullie in touw te zijn... Bij zo'n afstand kun je toch gewoon voor een paar uurtjes of een halve dag komen (en dan hoeft het ook niet meerdere dagen achter elkaar, dan kan ze ook gewoon om de 3-4 dagen een dagje komen)???



Dat je man 3 weken vrij heeft is echt lekker; de mijne moest na 3 dagen weer aan het werk en toen was ik wel heel blij dat nadat de kraamhulp weg was mijn moeder elke dag een uurtje langskwam om te kijken of ze iets kon doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het niet willen hoor die moeders heel de dag om me heen, al vind ik het wel heel.lief van ze.



Persoonlijk voelde ik me heel goed na de bevalling, was juist tijdens mijn zwangerschap uitgeput, toen had ik wel wat hulp kunnen gebruiken.



Voordat de kraamhulp kwam was ik al gedoucht en had de ramen gezeemd en stond soep te maken.



Ik keek zelfs de kraamhulp weg, mijn man was de 1 e week ook thuis en die is ook niet te beroerd om een stofzuiger te gebruiken of een sopje door het toilet te halen.
Huishoudelijke hulp had ik ook niet nodig (1e kind, klein appartement, kraamzorg). Wel kwam mijn vader een paar keer die 1e week eten brengen/'s avonds koken. Dat was echt heel fijn want vriend was ook druk genoeg. Mijn vader is ook 2 avonden gekomen aan het eind van de 1e kraamweek of begin 2e week omdat mijn vriend toen weer s avonds moest werken en ik het toen nog vervelend vond ineens een avond alleen met de baby te zijn. Ook de 2e week toen mijn vriend weer aan de slag ging kwam mijn vader elke dag 2 uurtjes om te helpen maar ook om beetje te kletsen.



Dus ja ik vond het wel prettig. Maar dan vooral het eten die 1e dagen. En ook dat we elke ochtend eerst even belden of het nodig was en oh ja ook alleen mijn eigen vader. Vooral ook omdat ie lekker rustig met de baby was en haar niet constant uit de wieg wilde halen.



wat jij beschrijft vind ik too much. Maar beetje hulp en beetje aanspraak buiten de kraamvisite die naast leuk soms ook vermoeiend was (niet de mensen maar het bezoek op zich) die 1e tijd vond ik wel fijn.
Hier was man enkele weken vrij na de bevalling. Bewust zo gepland zodat hij ook aanwezig zou zijn tijdens kraamweek ivm tips en adviezen kraamhulp en nadien mee kon genieten van alle eerste keren voor baby en zijn nieuwe gezin. Wat is dat spannend zeg!



Bezoek: eerste week elke dag max. 1,5 uur beide ouders op vooraf afgesproken tijdstip over de vloer, gelijktijdig. En verder geen kraambezoek de eerste week.



Na vertrek kraamhulp langzaam enkele mensen op visite gehad. En 6 weken na de bevalling een kraamborrel op externe locatie gehouden.

Ik kan het echt iedereen aanraden.



Wij hebben optimaal van de tijd als gezinnetje genoten en kennis met elkaar kunnen maken zonder continue stoorzenders en geplan met bezoek.



We zijn al geen bezoeksmensen, en in die periode na de geboorte ben je de draad een beetje kwijt, je wil graag genieten, kennis maken met elkaar, elkaar leren kennen, je eigen ding doen. We zijn zeer op onze privacy gesteld.



Voor ons was het op onze manier helemaal prima en naar tevredenheid.
Het aanbieden van hulp kan fijn zijn, maar het is natuurlijk wel wat anders als je je verplicht voelt om het aan een paar weken lang hele dagen te nemen. Het is niet de bedoeling dat jij het nu al benauwd krijgt van het idee, omdat ze allemaal vrij nemen en zelfs een hotel boeken.



Ik hoop dat je dit met ze kunt bespreken. Misschien is er wel een middenweg, zoals dat je moeder een weekendje komt en dat ze dan wat kan helpen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou er niet aan moeten denken. Was op een gegeven moment ook blij dat de kraamzorg weer weg was. Ook al was het een schat van een mens.... na een weekje iemand elke dag in huis, wil je wel weer eens privacy voor jezelf. Mijn ouders zijn na de bevalling 1 keer in de week gekomen ongeveer. Mijn moeder kookte voor mij en voor een paar dagen voorruit. Daar was ik wel heel blij mee. Ze hielp dan met stofzuigen en de was. Helemaal super, maar 2 weken in huis... huhmmm nee, dank je.
Alle reacties Link kopieren
quote:LA_Woman schreef op 08 april 2016 @ 00:23:

Wij wonen in het buitenland en hebben tegen familie gezegd dat we de eerste maand niemand op bezoek wilden hebben. Mijn man zou een maand vrij nemen en we wilden gewoon even kunnen wennen met z'n 3en, als nieuw gezin. En omdat we 10 uur vliegen (!) verderop wonen, zou bezoek betekenen dat ze bij ons in huis zouden logeren of in ieder geval urenlang aanwezig zouden zijn hier thuis. Daar hadden we helemaal geen zin in.

Het riep in het begin ook wat onbegrip op (mijn moeder die bijvoorbeeld keer op keer vroeg of we er nog steeds hetzelfde over dachten) maar uiteindelijk snapten ze ons wel en respecteerden ze onze keuze.



En men, wat ben ik blij dat we ons er aan hebben gehouden. Je kunt je namelijk niet voorstellen hoezeer je leven veranderd met de komst van een baby. Het is zo fijn dat we de tijd hebben genomen om elkaar in onze nieuwe rollen te leren kennen, je wilt toch alles even zelf uitzoeken. En vergeet niet dat je als kersverse moeder ook nog moet herstellen. Veel rust die eerste weken is belangrijk om de komende maanden door te komen. De lichamelijk klap komt namelijk wat later, want in het begin ben je nog zo onder invloed van adrenaline en hormonen dat je denkt dat je de hele wereld aankunt en al gauw wat teveel doet.



Sterkte!



Toch kan ik me wel voorstellen dat je moeder dit erg moeilijk vond. Je mist dan toch de eerste momenten, dat echte pasgeborene is er na een maand allang af. Maar stel je mijn dochter was geweest had ik aangeboden in een hotel te gaan slapen, vakantie van te maken en alleen langs te komen op jouw voorwaarden. (Dus hooguit uurtje enzo) Zou je dan nog pas na een maand willen zou ik me daar natuurlijk bij neerleggen maar het wel heeeeel jammer vinden.

Maar goed, ik vind wel dat ouders bepalen, niet opa en oma.
Het ligt een beetje aan je bevalling. Als je bijvoorbeeld een keizersnede mocht krijgen dan lijkt de extra hulp ideaal, je mag dan een paar weken niet tillen. In de kraamweek zou ik sowieso je (schoon)moeder niet laten komen. De kraamhulp doet de belangrijkste huishoudelijke taken in huis, daar kan de kraamhulp je moeder echt niet bij gebruiken. Zeker als je man ook nog eens thuis is en dat in zo'n kleine woning! En of je er op zit te wachten dat je (schoon)moeder de baby komt knuffelen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat...



Als je een beetje snel op de been bent en je een gemakkelijke baby hebt, dan heb je je moeder echt niet nodig. Ik woon een stuk ruimer en ik red het met twee kinderen prima (ik heb geen hoge standaard als het op het huishouden aan komt, maar het is wel schoon ). Bij mijn oudste was ik in de kraamweek weer op de been, ik was snel hersteld. Bij mijn jongste was ik na twee weken weer zo goed als hersteld, stond ik niet zo te wankelen op mijn bekken. Iedere keer nadat de kraamhulp de deur uit was, was ik zo blij dat ik mijn woning weer 'terug had', dat niemand de scepter zwaaide over mijn huishouden. Mijn moeder had (bij de oudste, de jongste heeft ze niet mee mogen maken helaas) echt niet aan hoeven te komen met twee weken het huishouden overnemen. Vond de kraamverzorgster al meer dan genoeg, en dan had ik echt een lieve!
quote:Sofief schreef op 08 april 2016 @ 08:04:

[...]





Toch kan ik me wel voorstellen dat je moeder dit erg moeilijk vond. Je mist dan toch de eerste momenten, dat echte pasgeborene is er na een maand allang af. Maar stel je mijn dochter was geweest had ik aangeboden in een hotel te gaan slapen, vakantie van te maken en alleen langs te komen op jouw voorwaarden. Zou je dan nog pas na een maand willen zou ik me daar natuurlijk bij neerleggen maar het wel heeeeel jammer vinden.

Maar goed, ik vind wel dat ouders bepalen, niet opa en oma.



Ik kan natuurlijk niet in naam van LA Woman spreken. Maar wij hadden ook aan (schoon)ouders gevraagd om pas 2 weken na uitgerekende datum iets te boeken. Want iedereen wou al op voorhand iets vastleggen en ik wist natuurlijk niet wanneer ik precies ging bevallen, ik wist wel dat ik bij 2 weken na uitgerekende datum zou ingeleid worden. In de kraamafdeling van het ziekenhuis was geen bezoek toegestaan, dus het had geen zin om tijdens m'n bevalling aanwezig te zijn.



Mijn moeder had dit verzoek genegeerd en is 1 week na de uitgerekende datum langsgekomen. uiteindelijk was dat prima, maar kon net zo goed zijn dat de baby er nog niet was...



Ook is kraambezoek in het buitenland echt intensief, zelfs al verblijven ze in een hotel. Elke bezoeker wil zo veel mogelijk dat kind zien en aangezien ze van zo ver komen kan je ze niet na een uurtje weer wegsturen.
Alle reacties Link kopieren
Ja dat is ook wel zo.
na de tweede was ik wel blij met extra hulp. ik had ernstige BI, een kraamverzorgster die door een geboortegolf maar beperkt kon komen en nog een peuter rondrennen. Nu heb ik het geluk dat alle opa's en oma's op rijafstand wonen en dus gewoon voor een uurtje konden komen. logeren had ik echt niet aan moeten denken.
Alle reacties Link kopieren
quote:lilapie schreef op 08 april 2016 @ 08:16:

[...]





Ik kan natuurlijk niet in naam van LA Woman spreken. Maar wij hadden ook aan (schoon)ouders gevraagd om pas 2 weken na uitgerekende datum iets te boeken. Want iedereen wou al op voorhand iets vastleggen en ik wist natuurlijk niet wanneer ik precies ging bevallen, ik wist wel dat ik bij 2 weken na uitgerekende datum zou ingeleid worden. In de kraamafdeling van het ziekenhuis was geen bezoek toegestaan, dus het had geen zin om tijdens m'n bevalling aanwezig te zijn.



Mijn moeder had dit verzoek genegeerd en is 1 week na de uitgerekende datum langsgekomen. uiteindelijk was dat prima, maar kon net zo goed zijn dat de baby er nog niet was...



Ook is kraambezoek in het buitenland echt intensief, zelfs al verblijven ze in een hotel. Elke bezoeker wil zo veel mogelijk dat kind zien en aangezien ze van zo ver komen kan je ze niet na een uurtje weer wegsturen.Mijn ouders zijn op de dag van de bevalling in de auto gestapt en waren er dus toen ons kind 1dag oud was. Ze zijn 3 dagen gebleven en bleven elke dag een uurtje. Maar dat waren dan wel 2 bezoeken van een uur, wegen gescheiden ouders. Langer trok ik echt niet.
Wat een fijn topic zo



Als we ook nog de zorg voor andere kinderen zouden hebben of we woonden in het buitenland, dan zou ik het wel overwegen om akkoord te gaan met het plan van mijn moeder en schoonouders. Maar eerlijk gezegd vind ik het prima als ze een paar keer al in het begin de baby komen knuffelen en vooral uit mijn kasten en pannen blijven.



Voedsel is al geregeld door de bio traiteur waar wij boven wonen. Hij kent mijn allergieën en voorkeuren en kookt nu al meerdere keren per week zodat wij gezond en vers eten. Mijn eigen moeder vindt mijn (epiPen afhankelijke) allergieën onzin en houdt er geen rekening mee met het koken. Altijd leuk met kerst.. Mijn schoonmoeder kookt alles in de magnetron.



Ik denk dat het mij meer stress op zou leveren dan rust als er een colonne gepensioneerde babyboomers in ons kleine huis zouden zitten. Mijn schoonouders zijn heel lief maar hebben nog nooit zelf een kopje koffie uit te keuken gepakt en mijn moeder gaat gelijk de kastjes reorganiseren als ze de kans krijgt.



Wat Lillah hierboven zegt, dat haar eigen vader het rustigste is, herken ik wel. Helaas is mijn vader een jaar geleden overleden. Hij deed op visite ook altijd van die handige klusjes van lekkende kranen maken en even wat lekkers kopen bij de bakker. Hij was de enige die van mij prima een week hier had kunnen rondsjokken zonder hinderlijk te zijn
Natuurlijk is dat niet normaal!

Ik zou dat echt NIET gewild hebben.

De 1ste week is je kraamzorg er dus is het echt overbodig. Daarna is het misschien wel leuk als ze af en toe een middagje komen helpen, als je dat gezellig vindt.

Maar dit klinkt alsof ze dagelijks bij je willen zijn en dat zou ik absoluut niet willen!

Mijn schoonouders kwamen 1 keer per maand (wonen op 3 uur rijden) en mijn moeder, op mijn verzoek, 1 dag per week omdat ik me eenzaam voelde thuis met die baby.
Alle reacties Link kopieren
In de meeste gevallen is dat absoluut niet nodig, ligt aan de situatie natuurlijk. Mijn eerste bevalling was een spoedkeizersnede en daarna heb ik ontzettend veel aan mijn moeder gehad. Ik had echt veel tijd nodig om te herstellen. Maar als je man thuis is, kan hij natuurlijk ook veel doen, die van mij moest toen veel weg.

Na mijn tweede bevalling kon ik de dag erna letterlijk alles alweer en had ik eigenlijk niet een kraamhulp nodig.

Ik zou dus zeggen dat je het aankijkt en tegen die tijd laat weten of je hulp nodig hebt. Waarschijnlijk is het echt overdreven en irritant om de hele tijd je (schoon)moeder over de vloer te hebben. Je wil dan het liefst lekker alleen met je gezinnetje zijn.
Nou Fog,

je hebt helemaal gelijk hoor. Je moet/mag uitrusten wennen en bijkomen, je eigen draai vinden als gezin. En helemaal top dat je man vrij neemt de eerste weken. Is inderdaad waar, hoe meer vaders vanaf het begin betrokken zijn, hoe gelijkwaardiger de zorg de rest van de opvoeding blijft!



Ouders schoonouders een paar keer een uurtje laten knuffelen maar heel duidelijk zijn. Wat je zou kunnen doen, ze willen graag helpen en betrokken zijn, is heel duidelijk aangeven waar je wel behoefte aan hebt. Misschien wil je na een maand wel dolgraag even naar de kapper zonder baby? Laat ze dus vooral weten wat je wel en niet ziet zitten en vergeet ook niet waardering uit te spreken.
quote:hoppala schreef op 08 april 2016 @ 09:24:

[...]



Mijn ouders zijn op de dag van de bevalling in de auto gestapt en waren er dus toen ons kind 1dag oud was. Ze zijn 3 dagen gebleven en bleven elke dag een uurtje. Maar dat waren dan wel 2 bezoeken van een uur, wegen gescheiden ouders. Langer trok ik echt niet.



Mijn mama heeft het ook ongeveer zo gedaan. Ging dus wel prima. 2 keer per dag twee uur.



Schoonouders die bleven wel hele dagen rondhangen. Nu zijn ze hier weer. Gisteren een hele dag met hen op stap, krijgen we nog een verontwaardigde blik omdat we om 19:30 zeggen dat het wel genoeg is geweest voor ons en kleine man.



Fog: herkenbaar die (schoon)ouders van je. Met mijn moeder heb ik meer last dan hulp. Ze bedoelt het goed, wil heel graag helpen, maar begrijpt niet dat ik dingen anders doe. Zo heb ik graag dat ze zuivelproducten in de koelkast bewaart en niet gewoon op het keukenblad laat rondslingeren, dat ze een kopje onder de koffiemachine zet voor ze op "start" duwt, dat ze het sponsje voor de kattenbak niet gebruikt voor de vaat...



Schoonouders zijn lieve mensen, maar ze zijn overduidelijk hier om hun kleinkind te zien en al de rest is bijzaak. Met tegenzin heeft schoonmoeder vorige keer 1x voor ons gekookt ("maar ik kan ook wel even met schoonzoon spelen als jullie iets klaarmaken..." ) en ze begrijpt nog niet helemaal dat onze baby niet kan slapen als zij elke twee minuten checkt of hij al slaapt (*duwt draagdoek langs de kant* "nou hij is nog wakker hoor")



Even een aantal keer komen knuffelen lijkt me genoeg die eerste weken. Als je wil dat ze langer komen, dan kan je dat later nog aangeven.
quote:lilapie schreef op 08 april 2016 @ 09:44:

[...]





Mijn mama heeft het ook ongeveer zo gedaan. Ging dus wel prima. 2 keer per dag twee uur.



Schoonouders die bleven wel hele dagen rondhangen. Nu zijn ze hier weer. Gisteren een hele dag met hen op stap, krijgen we nog een verontwaardigde blik omdat we om 19:30 zeggen dat het wel genoeg is geweest voor ons en kleine man.



Fog: herkenbaar die (schoon)ouders van je. Met mijn moeder heb ik meer last dan hulp. Ze bedoelt het goed, wil heel graag helpen, maar begrijpt niet dat ik dingen anders doe. Zo heb ik graag dat ze zuivelproducten in de koelkast bewaart en niet gewoon op het keukenblad laat rondslingeren, dat ze een kopje onder de koffiemachine zet voor ze op "start" duwt, dat ze het sponsje voor de kattenbak niet gebruikt voor de vaat...



Schoonouders zijn lieve mensen, maar ze zijn overduidelijk hier om hun kleinkind te zien en al de rest is bijzaak. Met tegenzin heeft schoonmoeder vorige keer 1x voor ons gekookt ("maar ik kan ook wel even met schoonzoon spelen als jullie iets klaarmaken..." ) en ze begrijpt nog niet helemaal dat onze baby niet kan slapen als zij elke twee minuten checkt of hij al slaapt (*duwt draagdoek langs de kant* "nou hij is nog wakker hoor")



Even een aantal keer komen knuffelen lijkt me genoeg die eerste weken. Als je wil dat ze langer komen, dan kan je dat later nog aangeven.



Had jij nou een tijd terug zo'n topic over dat je (schoon)familie langs zou komen en je hier best wel tegenop zag? Er was ook iets met dat ze juist een hotel te ver kozen en je man elke keer kon chauffeuren. Ik herken het van de zuivel en de kattenbakspons.



Ja en moeders hè... Mijn moeder had van de week weer zo'n dingetje waar ik *zucht* bij denk. Ik ben voor 1 ding heel allergisch. (Ik kan niet zeggen wat, want het is iets zo algemeen als noten.) Als dat ene in mijn shampoo of voedsel zit zwel ik op en ga ik uiteindelijk dood. Het is best makkelijk te vermijden want het is een bijproduct en geen grondstof.



Nu had ze bij bezoek aan ons meerdere producten meegenomen waar dit ding in zit want: "je wil niet dat je allergie wordt doorgegeven aan je baby dus moet je het nu wel eens gaan eten." Dus ik leg uit dat als ik die producten eet ik en de baby waarschijnlijk ernstig ziek worden.



Manlief heeft het aangepakt, afvalemmer open gezet, het er in geflikkerd, zak eruit gehaald en weggegooid. Met de minieme boodschap aan moeder: "Je bent niet goed snik."
quote:blijftgewoondametje schreef op 08 april 2016 @ 09:34:

Nou Fog,

je hebt helemaal gelijk hoor. Je moet/mag uitrusten wennen en bijkomen, je eigen draai vinden als gezin. En helemaal top dat je man vrij neemt de eerste weken. Is inderdaad waar, hoe meer vaders vanaf het begin betrokken zijn, hoe gelijkwaardiger de zorg de rest van de opvoeding blijft!



Ouders schoonouders een paar keer een uurtje laten knuffelen maar heel duidelijk zijn. Wat je zou kunnen doen, ze willen graag helpen en betrokken zijn, is heel duidelijk aangeven waar je wel behoefte aan hebt. Misschien wil je na een maand wel dolgraag even naar de kapper zonder baby? Laat ze dus vooral weten wat je wel en niet ziet zitten en vergeet ook niet waardering uit te spreken.Ik denk dat je gelijk hebt over zowel de vaderrol als duidelijk zijn naar (schoon)ouders. Er zal ook vast wel een manier zijn om ze er bij te betrekken zoals naar de kapper gaan.
Afschuwelijk wanneer een moeder je verzoek om niet vor ee bepaalde datum te komen negeert Lilapi!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven