De problemen van een ander..

12-04-2016 23:29 15 berichten
De problemen van een ander, je vrienden, familie de mensen om je heen. In hoeverre beïnvloed het je leven, of laat je het je je leven beïnvloeden? Op dit moment zijn er een aantal vrienden/kennissen en familieleden die problemen hebben, op verschillende vlakken. Nu help graag waar ik kan. Ik merk nu wel dat ik er behoorlijk veel tijd aan besteed, en natuurlijk doe ik dat bewust zelf, herkend iemand dat?
Alle reacties Link kopieren
Bij grote problemen herken ik dat wel (overlijden, diepe financiële problemen etc). Bij de wat kleinere problemen niet zo... Dan zou ik er een dagtaak aan hebben :p
Alle reacties Link kopieren
Vrijwel niet, maar ik ben dan ook empathisch zwakbegaafd.
Oh dear, how sad, never mind.
Verschillend per persoon. Bij sommige mensen is het gewoon een onderdeel van het totaalpakketje, bij andere mensen ben je tot op zekere hoogte/fatsoenshalve moreel verplicht een bijdrage te leveren en dan ben ik mij wel bewuster van tijd en energie.
Alle reacties Link kopieren
Ja. Maar ik leer er steeds beter mee omgaan. Ik weet alleen advies en een schouder kun je doen. De rest moet iemand toch echt vooral zelf doen.

Ik laat daardoor meer bij hen liggen. En meer je grenzen aangeven. Dat je een keer niet kan gewoon om lekker op de bank te hangen.



Ik weet nu ik kan ze niet redden alleen helpen.
quote:Hayek schreef op 12 april 2016 @ 23:34:

Vrijwel niet, maar ik ben dan ook empathisch zwakbegaafd. Vind ik niet ik vind jou lief en medelevend.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ttass28 schreef op 12 april 2016 @ 23:49:

[...]





Vind ik niet ik vind jou lief en medelevend.Dank je. Maar het stomme is: als iemand mij iets heftigs vertelt, doet dat mij heus wat. Maar vijf minuten later ben ik het bij wijze van spreken vergeten. Als een ouder van een collega vorige week is overleden, is de kans groot dat ik er deze week geen moment meer aan denk...........
Oh dear, how sad, never mind.
Ik moet er ook aan toevoegen dat er op dit moment wel veel dingen spelen in mijn omgeving. Heel veel. En ik trek het me allemaal even erg aan, ik leef mee, geef advies en steun waar kan. In advies geven ben ik trouwens wel voorzichtig. Ik vraag liever hoe ze het zelf zouden willen zien en wat ze er aan willen doen om iets te veranderen.. alvorens ik misschien het verkeerde advies geef ;)
Nu erg actueel.

Ik heb een keer op een training een confrontatie met mezelf gehad. Ten koste van mezelf ( en uit veiligheid, aandacht afleiden) steeds helpen.

Iemand zei toen: Dat een ander problemen heeft wil niet zeggen dat ik geen gevoel mag hebben.

Prima dat je het zwaar hebt, wil helpen, maar ik heb ook 'recht' op wat beschaving en normale omgangsvormen.

Ik vind het een heel moeilijke.

Nu een conflict met een naaste die mij liet zitten. Huilend en vol spijt maar toch: Na het gehuil komt het erop neer dat ik ietwat gedupeerd ben en zij het weer voor elkaar heeft.

Ik merk dat ik geen zin heb om zoals gewoonlijk te moeten graven naar wat er nu eigenlijk speelt.

Misschien weer TE egoistisch maar ik denk: Als je volwassen bent is om je heen schoppen en dan van de geschopte troost verwachten passé.

Als je wat wil kom je maar, maar niet zo. Ik ben nu zelf eigenlijk boos.
Alle reacties Link kopieren
Ik had er een goed evenwicht in. Een vriendin met liefdesverdriet mag best haar hart komen luchten maar niet elke dag voor maanden lang. Ik wil m'n vader best helpen (ziek) maar niet elke dag en enkel als hij het zelf ook serieus neemt.



Nu evenwicht kwijt. Vriend is depressief en dat hakt erin.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een dikke huid ontwikkeld daar ik van jongs af aan al geconfronteerd en belast ben geweest met de problemen van volwassenen (met name mijn oma waar ik veelvuldig kwam en mijn vader waar altijd wel wat mee was).

Ik heb gemerkt dat dit bepaalde componenten in mijn ontwikkeling, referentiekader en persoonlijkheid best beïnvloed heeft.



Structurele zuigers, klagers en (over)vragers zijn dan ook bij mij aan het verkeerde adres, zo ook de mensen die jaar in, jaar uit met dezelfde zaken blijven worstelen en dit keer op keer breed in de etalage willen zetten, alleen maar om het ventileren zonder zelf iets aan de situatie te willen veranderen. Ik ben inmiddels zover dat ik een hoop zaken echt "een keuze" vindt, iets overkomt je, maar hoe je ermee omgaat is en blijft een keuze tot op zekere hoogte.



Neemt niet weg dat ik echt wel bereid ben iemand te helpen, aan te horen, op te vangen of van advies te voorzien maar daarin bewaak ik ten alle tijden mijn eigen grenzen.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een gezond egocentrisme. Help echt, maar kan me ook afsluiten.
Alle reacties Link kopieren
Maar goed, eigenlijk kan ik het meeste van me laten afgeleiden. Werk met een heftige doelgroep en gelukkig neem ik dat niet mee naar huis.
quote:Koettie schreef op 13 april 2016 @ 09:19:

Maar goed, eigenlijk kan ik het meeste van me laten afgeleiden. Werk met een heftige doelgroep en gelukkig neem ik dat niet mee naar huis.Dat vind ik echt knap dat je dat kan. Vandaag ook een heftige dag gehad, veel verdriet gezien, dat raakt me, ik leef enorm met die mensen mee. Misschien moet ik dat ook eens leren
-

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven