Kinderen
alle pijlers
Hoe komt dit?
woensdag 13 april 2016 om 00:14
Ik zie het regelmatig in mijn omgeving dat zonen anders worden opgevoed dan dochters. Vooral door de moeders.
Dochters wordt heel rap de weg naar zelfstandigheid en eigen boontjes kunnen doppen geleerd. Zonen niet. Zelfs als ze volwassenen zijn zijn de meeste moeders geneigd om nog alles voor hen te doen denkend dat het leven van hun zonen zo in het honderd loopt als zij er niet zijn.
Waarom is dat zo? Waarom gaan moeders er vanuit dat dochters wel hun plan kunnen trekken en dat zonen hun steeds nodig hebben? Of is dat iets typisch mijn omgeving; typisch Belgisch?
Dochters wordt heel rap de weg naar zelfstandigheid en eigen boontjes kunnen doppen geleerd. Zonen niet. Zelfs als ze volwassenen zijn zijn de meeste moeders geneigd om nog alles voor hen te doen denkend dat het leven van hun zonen zo in het honderd loopt als zij er niet zijn.
Waarom is dat zo? Waarom gaan moeders er vanuit dat dochters wel hun plan kunnen trekken en dat zonen hun steeds nodig hebben? Of is dat iets typisch mijn omgeving; typisch Belgisch?
woensdag 13 april 2016 om 07:29
quote:lonelyryder schreef op 13 april 2016 @ 07:08:
Niet herkenbaar van nu in mijn eigen gezin. Ik heb 2 zoons en die laat ik zoveel mogelijk zelf doen. Schijnt ook beter te zijn voor het zelfvertrouwen van de kinderen.
Als kind werd er bij ons thuis wel degelijk onderscheid gemaakt tussen de klusjes voor mijn broers en mij. Die zijn grootgebracht met het idee dat de was doen vrouwenwerk is. En ze konden idd na het eten op de bank ploffen, broek losgeknoopt en al. De lunchtrommels werden klaargezet, ook toen ze al volwassen waren. Als ik ze nu zie als volwassenen, zie ik dat ze nog steeds weinig van zichzelf doen. Van alles laten ze nog door mijn ouders regelen en bepalen. En voor zaken die ze niet voor elkaar krijgen, ligt de oorzaak nooit bij hun. Mijn moeder poetste dat altijd weg. Zelf ergens over nadenken is nooit bij ze opgekomen en was ook nooit nodig.
Gelukkig had ik wel op een of andere manier door dat het anders kan. Door mijn thuissituatie heb ik me voorgenomen financieel zelfstandig te zijn/blijven. En mij niet in zo een ongelijkwaardige situatie zou terugvinden. Mijn ouders hadden liever gezien dat ik huismoeder was geworden. Mijn vader heeft letterlijk tegen mij gezegd dat studeren niet nodig was omdat ik later toch voor mijn kinderen ging zorgen.
Die traditionele rollen herken ik ook van thuis. En hier ook een ouder die letterlijk aangaf dat studeren zinloos zou zijn, want wanneer er een partner gevonden zou worden zou ik verdwijnen achter het aanrecht.
Resultaat: vechten voor hetgeen ik wil bereiken, gestudeerd, werkzaam in een functie waarin ik ook nu opleidingen en trainingen volg en koken........dat kan ik nauwelijks. Dus het verdwijnen achter het aanrecht heb ik letterlijk en figuurlijk naast me neer gelegd.
Exen en huidige partner overigens zijn door hun ouders wel prima opgevoed, met de wetenschap dat mannen en vrouwen beiden hun taken en verantwoordelijkheden hebben in een goed geolied huishouden. Met een type a la mijn eigen ouder zou ik dan ook echt niet kunnen en willen samenleven.
Niet herkenbaar van nu in mijn eigen gezin. Ik heb 2 zoons en die laat ik zoveel mogelijk zelf doen. Schijnt ook beter te zijn voor het zelfvertrouwen van de kinderen.
Als kind werd er bij ons thuis wel degelijk onderscheid gemaakt tussen de klusjes voor mijn broers en mij. Die zijn grootgebracht met het idee dat de was doen vrouwenwerk is. En ze konden idd na het eten op de bank ploffen, broek losgeknoopt en al. De lunchtrommels werden klaargezet, ook toen ze al volwassen waren. Als ik ze nu zie als volwassenen, zie ik dat ze nog steeds weinig van zichzelf doen. Van alles laten ze nog door mijn ouders regelen en bepalen. En voor zaken die ze niet voor elkaar krijgen, ligt de oorzaak nooit bij hun. Mijn moeder poetste dat altijd weg. Zelf ergens over nadenken is nooit bij ze opgekomen en was ook nooit nodig.
Gelukkig had ik wel op een of andere manier door dat het anders kan. Door mijn thuissituatie heb ik me voorgenomen financieel zelfstandig te zijn/blijven. En mij niet in zo een ongelijkwaardige situatie zou terugvinden. Mijn ouders hadden liever gezien dat ik huismoeder was geworden. Mijn vader heeft letterlijk tegen mij gezegd dat studeren niet nodig was omdat ik later toch voor mijn kinderen ging zorgen.
Die traditionele rollen herken ik ook van thuis. En hier ook een ouder die letterlijk aangaf dat studeren zinloos zou zijn, want wanneer er een partner gevonden zou worden zou ik verdwijnen achter het aanrecht.
Resultaat: vechten voor hetgeen ik wil bereiken, gestudeerd, werkzaam in een functie waarin ik ook nu opleidingen en trainingen volg en koken........dat kan ik nauwelijks. Dus het verdwijnen achter het aanrecht heb ik letterlijk en figuurlijk naast me neer gelegd.
Exen en huidige partner overigens zijn door hun ouders wel prima opgevoed, met de wetenschap dat mannen en vrouwen beiden hun taken en verantwoordelijkheden hebben in een goed geolied huishouden. Met een type a la mijn eigen ouder zou ik dan ook echt niet kunnen en willen samenleven.
woensdag 13 april 2016 om 07:31
Aub niet iedereen over dezelfde kam scheren!! Ik ben ook Belgisch en doe dat zeer zeker niet. Zou graag hebben dat oon mijn zoon zijn plan kan trekken als hij ooit alleen gaat wonen.
Om op je vraag te antwoorden, ik denk dat dat grotendeels door de opvoeding komt. Als je dat altijd zo gezien hebt, ga je dat geloven en overnemen. Maar gelukkig zijn er die enkelingen die het net anders willen doen!
Om op je vraag te antwoorden, ik denk dat dat grotendeels door de opvoeding komt. Als je dat altijd zo gezien hebt, ga je dat geloven en overnemen. Maar gelukkig zijn er die enkelingen die het net anders willen doen!
Doe niet bij een ander wat je zelf niet wil!
woensdag 13 april 2016 om 07:36
quote:Java schreef op 13 april 2016 @ 01:09:
[...]
In Italië maakte ik dat inderdaad veel mee. Vader en zonen met de benen omhoog, en moeder maar sloven. Zelfs hun bordje zetten ze niet even zelf op het aanrecht, iedereen plofte na het eten meteen neer. En moeder ruimde dan in haar eentje de eettafel af, die ze ook al in haar eentje gedekt had en met spijzen had gevuld.Oeh hier wordt ik zo chaggie van. Hier moet iedereen helpen hoor! Ik ben geen slaafje!
[...]
In Italië maakte ik dat inderdaad veel mee. Vader en zonen met de benen omhoog, en moeder maar sloven. Zelfs hun bordje zetten ze niet even zelf op het aanrecht, iedereen plofte na het eten meteen neer. En moeder ruimde dan in haar eentje de eettafel af, die ze ook al in haar eentje gedekt had en met spijzen had gevuld.Oeh hier wordt ik zo chaggie van. Hier moet iedereen helpen hoor! Ik ben geen slaafje!
Doe niet bij een ander wat je zelf niet wil!
woensdag 13 april 2016 om 07:39
quote:Troeteltje schreef op 13 april 2016 @ 07:29:
[...]
Resultaat: vechten voor hetgeen ik wil bereiken, gestudeerd, werkzaam in een functie waarin ik ook nu opleidingen en trainingen volg en koken........dat kan ik nauwelijks. Dus het verdwijnen achter het aanrecht heb ik letterlijk en figuurlijk naast me neer gelegd.
Ook herkenbaar. Op mijn 19e kreeg ik mijn eerste baan en heb daarnaast in deeltijd een HBO opleiding gedaan en dit zelf bekostigd. Later bleek wel dat mijn ouders geld voor de studie van de kinderen apart hadden gehouden, maar dat geen van de kinderen wilden studeren. Hier bedoelde mijn moeder ws haar zoons mee, want ik heb nooit een cent gekregen. Dit vertelde mijn moeder tegen mijn vriend terwijl ik s avonds mijn opleiding volgde.
[...]
Resultaat: vechten voor hetgeen ik wil bereiken, gestudeerd, werkzaam in een functie waarin ik ook nu opleidingen en trainingen volg en koken........dat kan ik nauwelijks. Dus het verdwijnen achter het aanrecht heb ik letterlijk en figuurlijk naast me neer gelegd.
Ook herkenbaar. Op mijn 19e kreeg ik mijn eerste baan en heb daarnaast in deeltijd een HBO opleiding gedaan en dit zelf bekostigd. Later bleek wel dat mijn ouders geld voor de studie van de kinderen apart hadden gehouden, maar dat geen van de kinderen wilden studeren. Hier bedoelde mijn moeder ws haar zoons mee, want ik heb nooit een cent gekregen. Dit vertelde mijn moeder tegen mijn vriend terwijl ik s avonds mijn opleiding volgde.
woensdag 13 april 2016 om 07:46
Ongelooflijk lonelyryder.
Hebben ze ooit hun trots uitgesproken over je doorzettingsvermogen en resultaten?
In mijn geval moet ik zeggen dat moeder altijd onwijs trots is op mijn bewandelde pad. Ze is niet altijd even blij geweest met de keuzes die ik heb gemaakt. Echter dat had niets van doen met rollenpatroon, want zij is juist erg blij dat ik anders ben dan bv zijzelf op dat vlak. En ze is trots dat ik "mijn ding" heb gedaan.
De andere helft van het ouderpaar is ook trots, echter uit dat niet. Communicatie en gevoelens tonen zijn immers not done. Heeft hij niet geleerd van thuis uit. Daar werd met de zweep en de lederen riem orde gehouden in een gezin met 9 kinderen, een slaafse vrouw en een alcoholistische vader. Dus de vraag is ook nog eens of je het hem echt kwalijk kan nemen. Jong geleerd, oud gedaan zeggen ze wel eens. In dit geval qua denkwijze en opvattingen zeer zeker het geval.
Hebben ze ooit hun trots uitgesproken over je doorzettingsvermogen en resultaten?
In mijn geval moet ik zeggen dat moeder altijd onwijs trots is op mijn bewandelde pad. Ze is niet altijd even blij geweest met de keuzes die ik heb gemaakt. Echter dat had niets van doen met rollenpatroon, want zij is juist erg blij dat ik anders ben dan bv zijzelf op dat vlak. En ze is trots dat ik "mijn ding" heb gedaan.
De andere helft van het ouderpaar is ook trots, echter uit dat niet. Communicatie en gevoelens tonen zijn immers not done. Heeft hij niet geleerd van thuis uit. Daar werd met de zweep en de lederen riem orde gehouden in een gezin met 9 kinderen, een slaafse vrouw en een alcoholistische vader. Dus de vraag is ook nog eens of je het hem echt kwalijk kan nemen. Jong geleerd, oud gedaan zeggen ze wel eens. In dit geval qua denkwijze en opvattingen zeer zeker het geval.
woensdag 13 april 2016 om 07:48
Ja, ik herken het ook. En zelfs nog bij hoe er over volwassen mannen vs. volwassen vrouwen wordt gepraat. Als mannen iets 'verkeerd' doen, ze kunnen zelf niet koken, ze kunnen het haar van dochter niet in een staart doen etc. dan wordt dat verteld als een heel grappige anekdote. En andersom merk ik dat er als het over vrouwen gaat vaak een oordeel achteraan komt.
woensdag 13 april 2016 om 07:51
Toen ik met mijn man ging samenwonen - Belg, met drie broers - zag ik ook direct dat zijn moeder altijd alles gedaan had. Koken, manier van schoonmaken, klusjes rondom het huis: nauwelijks ervaring in. Heeft hij opgedaan door met mij samen te wonen. En dat terwijl hij toen al 38 was, maar zijn exen zullen hem wel behandeld hebben als zijn moeder. Misschien ook wel Belgisch.
woensdag 13 april 2016 om 07:51
@zkr: Zeker in Italië en Spanje is deze ongelijkheid overal zichtbaar.. ook in cijfers. Jongens blijven bijvoorbeeld veeeel langer thuis wonen.
Bij mij thuis geen ongelijkheid ervaren. De klusjes waren voor mij en mn broertje hetzelfde. Dingen als de tafel dekken en afwassen deden we om en om. Ik vind dat niet meer dan normaal. Ik verwacht nu mijn tweede dochter, maar kan met zekerheid zeggen dat ik een jongen hetzelfde zou behandelen.
Ben trouwens nog benieuwd: hoever ging bij jullie thuis het opvoeden tot zelfredzaamheid? Ik kon de was doen, schoonmaken, koken ed. maar vind misschien met terugwerkende kracht dat dingen als een band planken, een gat boren of iets als een cv-ketel bijvullen ook wel erg handig zijn om tijdens je opvoeding te leren. Uit onderzoek is laatst gebleken dat we steeds minder zelf doen, in en om het huis. De kennis om zelf klusjes op te knappen verdwijnt. Natuurlijk hoef je niet alles zelf te doen, maar ik vind die afhankelijkheid toch n beetje eng. Kunnen jongeren straks zelf geen stop meer omzetten als de stroom wegvalt?
Bij mij thuis geen ongelijkheid ervaren. De klusjes waren voor mij en mn broertje hetzelfde. Dingen als de tafel dekken en afwassen deden we om en om. Ik vind dat niet meer dan normaal. Ik verwacht nu mijn tweede dochter, maar kan met zekerheid zeggen dat ik een jongen hetzelfde zou behandelen.
Ben trouwens nog benieuwd: hoever ging bij jullie thuis het opvoeden tot zelfredzaamheid? Ik kon de was doen, schoonmaken, koken ed. maar vind misschien met terugwerkende kracht dat dingen als een band planken, een gat boren of iets als een cv-ketel bijvullen ook wel erg handig zijn om tijdens je opvoeding te leren. Uit onderzoek is laatst gebleken dat we steeds minder zelf doen, in en om het huis. De kennis om zelf klusjes op te knappen verdwijnt. Natuurlijk hoef je niet alles zelf te doen, maar ik vind die afhankelijkheid toch n beetje eng. Kunnen jongeren straks zelf geen stop meer omzetten als de stroom wegvalt?
woensdag 13 april 2016 om 07:58
Als ik het vergelijk met mijn jeugd, denk ik ook dat het aan kinderen zelf ligt. Als meisje had/heb ik meer de behoefte om zelfstandig te zijn en mijn ouders te laten zien dat ik dat kan terwijl mijn moeder na 30 jaar nog steeds mijn tanden zou willen poetsen elke dag. Mijn oudere broer geniet juist van dit betuttelende van mijn moeder.
woensdag 13 april 2016 om 08:07
quote:Websurfer1974 schreef op 13 april 2016 @ 00:24:
Ik denk dat een jongen zelfstandigheid en verantwoordelijkheid bijbrengen meer een taak is van een man/vader, al is moeder ook zeker niet onbelangrijk in de opvoeding.Dan hebben mijn zoons een probleem. Hun vader is er zelden ivm werk buitenland. Echt. Dit slaat nergens op. Opvoeden doe je sowieso samen (voor zover dat lukt ) en ik voed alle drie mijn kinderen zo op dat ze zelfstandige personen worden
Ik denk dat een jongen zelfstandigheid en verantwoordelijkheid bijbrengen meer een taak is van een man/vader, al is moeder ook zeker niet onbelangrijk in de opvoeding.Dan hebben mijn zoons een probleem. Hun vader is er zelden ivm werk buitenland. Echt. Dit slaat nergens op. Opvoeden doe je sowieso samen (voor zover dat lukt ) en ik voed alle drie mijn kinderen zo op dat ze zelfstandige personen worden
woensdag 13 april 2016 om 08:08
Ja, klopt ook wel zeegroen. Ik vraag me ook af of het állemaal omgevingsfactoren zijn.
In de speeltuin zie ik kleine meisjes veel vaker zelfstandig spelen dan jongens. Niet altijd. Maar vaker zie ik ze helemaal in hun eigen wereldje rustig zandkoekjes bakken en zelfs een beetje boos kijken als m'n zoontje eraan komt. Of ze willen wel samen spelen, maar dan zijn ze wel meteen de baas.
Terwijl ik jongens vaker zie rondrennen en interactie zoeken en vaker hoor mama-dit-mama-datten.
En in de puberteit hoor ik meisjes vaker hun moeder maar raaaaar vinden dan jongens.
In de speeltuin zie ik kleine meisjes veel vaker zelfstandig spelen dan jongens. Niet altijd. Maar vaker zie ik ze helemaal in hun eigen wereldje rustig zandkoekjes bakken en zelfs een beetje boos kijken als m'n zoontje eraan komt. Of ze willen wel samen spelen, maar dan zijn ze wel meteen de baas.
Terwijl ik jongens vaker zie rondrennen en interactie zoeken en vaker hoor mama-dit-mama-datten.
En in de puberteit hoor ik meisjes vaker hun moeder maar raaaaar vinden dan jongens.
woensdag 13 april 2016 om 08:13
Mijn vader was overduidelijk trots tijdens de diploma uitreiking. Mijn moeder vind nog teveel dat het niet hoort dat ik op ieder vlak meer heb bereikt dan mijn broers. Mijn ene broer was 'ziek' tijdens mijn diploma uitreiking, en de ander kon door zijn werk niet.
Het kado van mijn ouders: een deegplank en een deegrol. Ja het zit diep.
Fijn dat jouw ouders er zo tegenaan kijken Troeteltje. Jammer dat je vader niet goed zijn trots kan uiten. Cool van je moeder.
Het kado van mijn ouders: een deegplank en een deegrol. Ja het zit diep.
Fijn dat jouw ouders er zo tegenaan kijken Troeteltje. Jammer dat je vader niet goed zijn trots kan uiten. Cool van je moeder.
woensdag 13 april 2016 om 08:16
Mijn man was de jongste thuis en genoot van die positie. Zag thuis als hotel. Zijn moeder zorgde voor hem. Hij kreeg echt een schok toen hij vanuit zijn ouderlijk huis bij mij kwam wonen. Ik woonde al even op mijzelf. Hij kon niets. Dat was snel klaar .
Nog steeds is hij wl beetje gemakkelijk en is hij niet huishoudelijk. Maar ik ben heel duidelijk en verzoek hem dringend bepaalde dingen te doen wat hij dan ook doet. Koken kan hij écht niet. Veel verder dan past (dus kant en klare saus. Gehakt etc ) komt hij niet. Maar verder draagt hij zijn steentje bij als hij thuis is
Zelf was ik al vroeg volwassen. Mijn moeder kwam op bed te liggen toen ik 14 was. Ik heb 3 jaar het huishouden draaiende gehouden. Mijn vader werkte full time en we hadden het niet breed Betaalde hulp was te duur Het heeft mij mijn opleiding gekost. Wat ik later in de avonduren heb gedaan dus ben ik alsnog goed terecht gekomen. Ik had geen keus.
Ik heb geen broers of zussen dus kwam en komt het altijd alleen op mij neer.
Nog steeds is hij wl beetje gemakkelijk en is hij niet huishoudelijk. Maar ik ben heel duidelijk en verzoek hem dringend bepaalde dingen te doen wat hij dan ook doet. Koken kan hij écht niet. Veel verder dan past (dus kant en klare saus. Gehakt etc ) komt hij niet. Maar verder draagt hij zijn steentje bij als hij thuis is
Zelf was ik al vroeg volwassen. Mijn moeder kwam op bed te liggen toen ik 14 was. Ik heb 3 jaar het huishouden draaiende gehouden. Mijn vader werkte full time en we hadden het niet breed Betaalde hulp was te duur Het heeft mij mijn opleiding gekost. Wat ik later in de avonduren heb gedaan dus ben ik alsnog goed terecht gekomen. Ik had geen keus.
Ik heb geen broers of zussen dus kwam en komt het altijd alleen op mij neer.
woensdag 13 april 2016 om 08:41
Ik denk dat dat in veel gezinnen een gevolg is van de rolverdeling thuis. Ken weinig gezinnen met twee werkende ouders (en waar vader dus ook een deel van de huishoudelijke taken op zich neemt) waar de kinderen ongelijk opgevoed worden. Huishoudens waar vader de kostwinner is daarentegen, daar valt het mij inderdaad ook op dat de zelfredzaamheid van de zoontjes niet erg hoog op de opvoedagenda staat.
Ach, zo lang ze een vrouw vinden die op hun moeder lijkt geen probleem, toch? Bij mij hoef je met zo'n instelling in ieder geval niet aan te komen.
Ach, zo lang ze een vrouw vinden die op hun moeder lijkt geen probleem, toch? Bij mij hoef je met zo'n instelling in ieder geval niet aan te komen.
woensdag 13 april 2016 om 08:58
quote:lonelyryder schreef op 13 april 2016 @ 08:13:
Mijn vader was overduidelijk trots tijdens de diploma uitreiking. Mijn moeder vind nog teveel dat het niet hoort dat ik op ieder vlak meer heb bereikt dan mijn broers. Mijn ene broer was 'ziek' tijdens mijn diploma uitreiking, en de ander kon door zijn werk niet.
Het kado van mijn ouders: een deegplank en een deegrol. Ja het zit diep.
Fijn dat jouw ouders er zo tegenaan kijken Troeteltje. Jammer dat je vader niet goed zijn trots kan uiten. Cool van je moeder.Klinkt als mijn familie (dan niet mijn ouders) voor mijn afstuderen kreeg ik ook allerlei kookgerei. Terwijl familie weet dat vriendlief toch echt de keukenprins is.
Mijn vader was overduidelijk trots tijdens de diploma uitreiking. Mijn moeder vind nog teveel dat het niet hoort dat ik op ieder vlak meer heb bereikt dan mijn broers. Mijn ene broer was 'ziek' tijdens mijn diploma uitreiking, en de ander kon door zijn werk niet.
Het kado van mijn ouders: een deegplank en een deegrol. Ja het zit diep.
Fijn dat jouw ouders er zo tegenaan kijken Troeteltje. Jammer dat je vader niet goed zijn trots kan uiten. Cool van je moeder.Klinkt als mijn familie (dan niet mijn ouders) voor mijn afstuderen kreeg ik ook allerlei kookgerei. Terwijl familie weet dat vriendlief toch echt de keukenprins is.
woensdag 13 april 2016 om 09:01
woensdag 13 april 2016 om 09:06
Het zit ook echt in het kind. Ontbijttafereel van zojuist: dochter van 2 smeert haar eigen brood en zoon van 4 zegt 'ik wil wel een boterham met kaas' en gaat vervolgens zitten wachten. Het kwartje valt niet bij hem dat wij vervolgens elke ochtend aangeven dat hij het zelf moet proberen en dat we hem wel willen helpen als het niet meet lukt. Hetzelfde met sokken, jassen, broeken, tasjes. Het interesseert hem gewoon geen zier.
woensdag 13 april 2016 om 09:07
Het valt mij ook op hoor. Er zijn maar weinig jongens die een cursus huishoudkunde krijgen. Mijn schoonouders lieten mijn man vanaf zijn twintigste ofzo regelmatig een paar weken alleen thuis en gingen zelf op vakantie. Manlief wilde niet meer mee en dat was prima. Toen ik hem leerde kennen was hij dus in staat om zichzelf van eten te voorzien. Let wel, dat is nog iets anders dan koken!!
Verder kende hij het belang van de afwas. Dat wil zeggen; na het eten moest hij altijd naar de wc.......
Maar daar staat tegenover dat hij zijn hand niet omdraait voor het bouwen van een garage, het maken van een badkamer of het in elkaar knutselen van een pergola, het leggen van het terras, het vervangen van de uitlaat of de versnellingen van de fiets. Dus uiteindelijk hebben we wel een prima evenwicht gevonden. Lekker ouderwets
En onze dochter? Die kan koken en bakken en dat vindt ze ook leuk om te doen. En ja, in haar kindertijd heeft ze hutten gebouwd en is in bomen geklommen, barbies en een garage-met-auto´s gehad. Ze kon sneller skaten dan fietsen en de skelter was net zo favoriet als de stelten. Maar uiteindelijk bleek het dan toch een meisje-meisje te zijn.
Verder kende hij het belang van de afwas. Dat wil zeggen; na het eten moest hij altijd naar de wc.......
Maar daar staat tegenover dat hij zijn hand niet omdraait voor het bouwen van een garage, het maken van een badkamer of het in elkaar knutselen van een pergola, het leggen van het terras, het vervangen van de uitlaat of de versnellingen van de fiets. Dus uiteindelijk hebben we wel een prima evenwicht gevonden. Lekker ouderwets
En onze dochter? Die kan koken en bakken en dat vindt ze ook leuk om te doen. En ja, in haar kindertijd heeft ze hutten gebouwd en is in bomen geklommen, barbies en een garage-met-auto´s gehad. Ze kon sneller skaten dan fietsen en de skelter was net zo favoriet als de stelten. Maar uiteindelijk bleek het dan toch een meisje-meisje te zijn.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 13 april 2016 om 09:15
Er lopen hier twee onderwerpen door elkaar, als TO het over volwassen mannen heeft; ja, daar zitten (helaas) nog voldoende exemplaren tussen die door hun moeder niet tot zelfstandigheid in staat grootgebracht zijn.
Maar als TO het heeft (en die indruk krijg ik uit de OP) over de opvoeding van de huidige generatie kan ik me hier beslist niets bij voorstellen.
Mijn kinderen worden allen geheel gelijk opgevoed en behandeld en ik zie ook nergens in mijn omgeving iets anders.
Maar als TO het heeft (en die indruk krijg ik uit de OP) over de opvoeding van de huidige generatie kan ik me hier beslist niets bij voorstellen.
Mijn kinderen worden allen geheel gelijk opgevoed en behandeld en ik zie ook nergens in mijn omgeving iets anders.
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
woensdag 13 april 2016 om 09:24
Ik herken het wel wat, maar in mijn beleving heeft het ook wat te maken met karakter/plaats in het gezin.
Mijn ouders waren behoorlijk traditioneel. Afwassen was een vrouwenklus, broer en vader hoefden dat niet. Dus ik moest meehelpen, broertje kon gaan zitten. Toen mijn moeder weer wat uren ging werken maakte ik het avondeten klaar, zo vanaf mijn 13e ofzo, mijn broertje heeft dat nooit gedaan terwijl hij nog 7 jaar thuis heeft gewoon terwijl ik al weg was.
Maar daar zit naast dat traditionele ook een verschil in karakter bij: ik ben veel zelfstandiger van aard, van nature, veel ondernemender, nergens bang voor. Hij vindt veel dingen eng, is veel behoudender, enz. Plus dat ik als oudste sowieso meer verantwoordelijkheden had. Ik moest overal om bakkeleien, zijn vrijheden kwamen aangewaaid. Ik moest altijd de oudste en de wijste zijn, hij werd hier en daar wat klein gehouden.
Bij mijn eigen kinderen zie ik hetzelfde, ondanks dat we totaal geen traditioneel rollenpatroon hebben, man en ik zorgen en werken evenveel, er zijn hier geen mannen- of vrouwenklusjes in huis. Maar dochter is de oudste, die is vrij zelfstandig en er trots op als ze iets zelf kan. Ook veel pittiger, in het zich afzetten, dat hangt daar waarschijnlijk mee samen. De jongste laat het zich nogal makkelijk aanleunen, vindt het wel best als iemand iets voor hem doet. Als er bijv drinken ingeschonken moet worden dat doet oudste dat uit zichzelf en vraagt dan of iemand nog iets wil. Jongste doet dat nooit, die wacht altijd tot iemand anders het doet. Maar daar zijn we behoorlijk alert op, want ik vind dat geen prettige ontwikkeling. Ik wil niet zo'n zoon die tot zijn 25e bij mama blijft wonen en zich laat verzorgen, dus dat doen we heel bewust ook minder. Bij de jongste ben ik iig wat meer geneigd om dingen over te nemen omdat de oudste het al zelf kan en het sneller gaat als ik het zelf doe. Dus daar moet ik echt bewust mee omgaan zodat hij ook dingen zelf moet doen.
Mijn ouders waren behoorlijk traditioneel. Afwassen was een vrouwenklus, broer en vader hoefden dat niet. Dus ik moest meehelpen, broertje kon gaan zitten. Toen mijn moeder weer wat uren ging werken maakte ik het avondeten klaar, zo vanaf mijn 13e ofzo, mijn broertje heeft dat nooit gedaan terwijl hij nog 7 jaar thuis heeft gewoon terwijl ik al weg was.
Maar daar zit naast dat traditionele ook een verschil in karakter bij: ik ben veel zelfstandiger van aard, van nature, veel ondernemender, nergens bang voor. Hij vindt veel dingen eng, is veel behoudender, enz. Plus dat ik als oudste sowieso meer verantwoordelijkheden had. Ik moest overal om bakkeleien, zijn vrijheden kwamen aangewaaid. Ik moest altijd de oudste en de wijste zijn, hij werd hier en daar wat klein gehouden.
Bij mijn eigen kinderen zie ik hetzelfde, ondanks dat we totaal geen traditioneel rollenpatroon hebben, man en ik zorgen en werken evenveel, er zijn hier geen mannen- of vrouwenklusjes in huis. Maar dochter is de oudste, die is vrij zelfstandig en er trots op als ze iets zelf kan. Ook veel pittiger, in het zich afzetten, dat hangt daar waarschijnlijk mee samen. De jongste laat het zich nogal makkelijk aanleunen, vindt het wel best als iemand iets voor hem doet. Als er bijv drinken ingeschonken moet worden dat doet oudste dat uit zichzelf en vraagt dan of iemand nog iets wil. Jongste doet dat nooit, die wacht altijd tot iemand anders het doet. Maar daar zijn we behoorlijk alert op, want ik vind dat geen prettige ontwikkeling. Ik wil niet zo'n zoon die tot zijn 25e bij mama blijft wonen en zich laat verzorgen, dus dat doen we heel bewust ook minder. Bij de jongste ben ik iig wat meer geneigd om dingen over te nemen omdat de oudste het al zelf kan en het sneller gaat als ik het zelf doe. Dus daar moet ik echt bewust mee omgaan zodat hij ook dingen zelf moet doen.
woensdag 13 april 2016 om 09:33
quote:Java schreef op 13 april 2016 @ 01:09:
[...]
In Italië maakte ik dat inderdaad veel mee. Vader en zonen met de benen omhoog, en moeder maar sloven. Zelfs hun bordje zetten ze uniet even zelf op het aanrecht, iedereen plofte na het eten meteen neer. En moeder ruimde dan in haar eentje de eettafel af, die ze ook al in haar eentje gedekt had en met spijzen had gevuld.Klopt! Ik word vast als slechte echtgenote gezien, aangezien mijn vriend wel gewoon meewerkt in het huishouden. Normaalste zaak van de wereld wat mij betreft. Maar idd, schoonvader, zwager, neven van vriend zijn allemaal van die bankploffers. Vreselijk!!!!
[...]
In Italië maakte ik dat inderdaad veel mee. Vader en zonen met de benen omhoog, en moeder maar sloven. Zelfs hun bordje zetten ze uniet even zelf op het aanrecht, iedereen plofte na het eten meteen neer. En moeder ruimde dan in haar eentje de eettafel af, die ze ook al in haar eentje gedekt had en met spijzen had gevuld.Klopt! Ik word vast als slechte echtgenote gezien, aangezien mijn vriend wel gewoon meewerkt in het huishouden. Normaalste zaak van de wereld wat mij betreft. Maar idd, schoonvader, zwager, neven van vriend zijn allemaal van die bankploffers. Vreselijk!!!!
woensdag 13 april 2016 om 09:43
Hier leveren man en ik een vrijwel even grote bijdrage aan het huishouden. Hij is heer en meester over de keuken en ik over de schoonmaak en de was, prima verdeling en goed voorbeeld voor onze jongens: verdeel de taken en neem de verantwoordelijkheid over datgene wat je het leukste vindt en het beste in bent (gaat opvallend vaak samen). Overigens is mijn man als een prinsje opgevoed, hoefde nooit iets te doen in het huishouden. Mocht ook niks doen, tot zijn ongenoegen. Als hij eens mocht 'koken', dan kwam hij niet verder dan wat roeren in de pan, zijn moeder was veel te bezorgd dat het mis zou gaan. Toen hij eenmaal op kamers ging, is hij losgegaan in de keuken, het is zijn liefste tijdverdrijf (tot mijn grote tevredenheid), en ook tot dat van zijn ouders: nu mijn schoonmoeder te oud wordt om nog uitgebreid te koken, staat hij regelmatig voor hun deur met een tas vol boodschappen en zijn kookboeken
woensdag 13 april 2016 om 09:46
Ik herken het niet dat zonen onzelfstandig gemaakt zouden worden maar ik herken wel dat op vrouwen een groter gevoel van plichtsbesef en verantwoordelijkheid wordt gelegd.
Misschien dat zonen/mannen zelfs wel zelfstandiger gemaakt worden (meestal) in die zin dat ze veel meer opgroeien zonder zich overal schuldig over te voelen en dat is iets wat ik bij vrouwen altijd wel vaak zie, of ze nu 25 of 70 zijn. En kunnen leven zonder schuldgevoel is denk ik ook een vorm van onafhankelijkheid.
Mijn schoonmoeder is continu in de weer voor haar moeder. Toen mijn vrouw vroeg waarom zij toch zoveel alleen maar met oma deed en bijv nooit meer met haar of met onze kinderen toen zei ze: zodat jij dat ook voor/met mij doet als ik straks 80 of 90 ben.
Ik ken eigenlijk geen (klein)zonen op wie zóveel druk wordt gelegd, zeker niet mbt echt de fysieke zorg als oma wassen, terwijl dit vaak wel direct of indirect van een dochter of zelfs kleindochter wordt gevraagd.
En of een jongen nu wel of niet op zijn 18e al kan koken of wassen vind ik er minder toe doen. Dat komt wel als het moet. Emotioneel onafhankelijk beslissingen durven nemen vind ik voor iemands toekomst van groter belang, alleen al voor het psychisch welzijn.
Ik zou dus zelfs beweren: jongens worden zelfstandiger opgevoed.
Misschien dat zonen/mannen zelfs wel zelfstandiger gemaakt worden (meestal) in die zin dat ze veel meer opgroeien zonder zich overal schuldig over te voelen en dat is iets wat ik bij vrouwen altijd wel vaak zie, of ze nu 25 of 70 zijn. En kunnen leven zonder schuldgevoel is denk ik ook een vorm van onafhankelijkheid.
Mijn schoonmoeder is continu in de weer voor haar moeder. Toen mijn vrouw vroeg waarom zij toch zoveel alleen maar met oma deed en bijv nooit meer met haar of met onze kinderen toen zei ze: zodat jij dat ook voor/met mij doet als ik straks 80 of 90 ben.
Ik ken eigenlijk geen (klein)zonen op wie zóveel druk wordt gelegd, zeker niet mbt echt de fysieke zorg als oma wassen, terwijl dit vaak wel direct of indirect van een dochter of zelfs kleindochter wordt gevraagd.
En of een jongen nu wel of niet op zijn 18e al kan koken of wassen vind ik er minder toe doen. Dat komt wel als het moet. Emotioneel onafhankelijk beslissingen durven nemen vind ik voor iemands toekomst van groter belang, alleen al voor het psychisch welzijn.
Ik zou dus zelfs beweren: jongens worden zelfstandiger opgevoed.
woensdag 13 april 2016 om 09:56