Psyche
alle pijlers
Dip na succes
woensdag 13 april 2016 om 22:31
Hoi allemaal, ik ben nieuw hier. En ik open gelijk een nieuw topic.
Bijna 3 maanden geleden ben ik afgestudeerd. Het was mijn tweede HBO studie, Docent Beeldende Kunst en Vormgeving, die ik in deeltijd volgde. 4,5 jaar lang was ik dag in dag uit bezig met mijn opleiding. Ik wilde het zo graag, ik wilde altijd al naar de kunstacademie, dat ik onwijs veel heb opgegeven om dat voor elkaar te krijgen. Aangezien ik geen recht meer had op studiefinanciering heb ik naast de opleiding in deeltijd gewerkt in een snackbar. Ik heb periodes gehad dat ik geen geld had om nieuwe kleren te kopen, uit te gaan (laat staan dat ik daar tijd voor had), op vakantie te gaan. Al het geld wat binnen kwam ging richting de opleiding en naar materiaal voor m'n werken. Ik kon geen rode cent op m'n bankrekening hebben en s'avonds gewoon een broodje met gebakken ei eten als avondeten, maar als ik dan de hele dag in de werkplaats bezig was van 's ochtendsvroeg tot 's avonds laat dan was ik zo gelukkig. Het laatste halfjaar moest ik nog 43 studiepunten, mijn studiebegeleider mailde me nog dat dit onmogelijk was om in een half jaar te doen, maar ik wilde het afronden. Met achten en negens ben ik afgestudeerd, ben daarnaast nog in het laatste semester meegegaan met een excursie naar Rome en ben voor het eerst in jaren weer gaan sporten, met Evy getraind voor de 5 km. Toen ik uiteindelijk het verlossende woord hoorde dat ik de opleiding had gehaald, barste ik natuurlijk in tranen uit. Helemaal gelukkig. Maar ook gelijk heel bang. Bang voor wat er dan kwam.
Nu 3 maanden later merk ik dat ik steeds meer vast loop. Ik solliciteer wat, maar ik weet niet precies wat ik wil en daarnaast zijn er nauwelijks vacatures. Ik werk nog steeds in de snackbar, maar ik merk dat ik steeds meer loop te verprutsen en mijn aandacht er niet bij hou, omdat ik het gewoon niet interessant vind. Klanten die zeuren over dat ik de verkeerde curry bij hun frikadel had gedaan... het zal wel. Ik ben niet klantonvriendelijk, ik kan mij er alleen niet druk over maken. Ik probeer beeldend werk te maken, maar een keukentafel is niet inspirerend. Het erge van dit alles vind ik nog, dat ik mijzelf de hele dag door op de kop geef. Ik heb het idee dat m'n IQ is gedaald, m'n creativiteit is weggevlogen en dat alles wat ik heb gedaan en geleerd in de afgelopen 4,5 jaar een mooie droom was. Ik denk steeds, ik kan toch beter dan dit. Maar ondertussen vergeet ik van alles, let ik niet op en ben ik continu moe.
Mijn vraag, na dit lange verhaal, is dit een normale reactie op een stressvolle periode?
Bijna 3 maanden geleden ben ik afgestudeerd. Het was mijn tweede HBO studie, Docent Beeldende Kunst en Vormgeving, die ik in deeltijd volgde. 4,5 jaar lang was ik dag in dag uit bezig met mijn opleiding. Ik wilde het zo graag, ik wilde altijd al naar de kunstacademie, dat ik onwijs veel heb opgegeven om dat voor elkaar te krijgen. Aangezien ik geen recht meer had op studiefinanciering heb ik naast de opleiding in deeltijd gewerkt in een snackbar. Ik heb periodes gehad dat ik geen geld had om nieuwe kleren te kopen, uit te gaan (laat staan dat ik daar tijd voor had), op vakantie te gaan. Al het geld wat binnen kwam ging richting de opleiding en naar materiaal voor m'n werken. Ik kon geen rode cent op m'n bankrekening hebben en s'avonds gewoon een broodje met gebakken ei eten als avondeten, maar als ik dan de hele dag in de werkplaats bezig was van 's ochtendsvroeg tot 's avonds laat dan was ik zo gelukkig. Het laatste halfjaar moest ik nog 43 studiepunten, mijn studiebegeleider mailde me nog dat dit onmogelijk was om in een half jaar te doen, maar ik wilde het afronden. Met achten en negens ben ik afgestudeerd, ben daarnaast nog in het laatste semester meegegaan met een excursie naar Rome en ben voor het eerst in jaren weer gaan sporten, met Evy getraind voor de 5 km. Toen ik uiteindelijk het verlossende woord hoorde dat ik de opleiding had gehaald, barste ik natuurlijk in tranen uit. Helemaal gelukkig. Maar ook gelijk heel bang. Bang voor wat er dan kwam.
Nu 3 maanden later merk ik dat ik steeds meer vast loop. Ik solliciteer wat, maar ik weet niet precies wat ik wil en daarnaast zijn er nauwelijks vacatures. Ik werk nog steeds in de snackbar, maar ik merk dat ik steeds meer loop te verprutsen en mijn aandacht er niet bij hou, omdat ik het gewoon niet interessant vind. Klanten die zeuren over dat ik de verkeerde curry bij hun frikadel had gedaan... het zal wel. Ik ben niet klantonvriendelijk, ik kan mij er alleen niet druk over maken. Ik probeer beeldend werk te maken, maar een keukentafel is niet inspirerend. Het erge van dit alles vind ik nog, dat ik mijzelf de hele dag door op de kop geef. Ik heb het idee dat m'n IQ is gedaald, m'n creativiteit is weggevlogen en dat alles wat ik heb gedaan en geleerd in de afgelopen 4,5 jaar een mooie droom was. Ik denk steeds, ik kan toch beter dan dit. Maar ondertussen vergeet ik van alles, let ik niet op en ben ik continu moe.
Mijn vraag, na dit lange verhaal, is dit een normale reactie op een stressvolle periode?
woensdag 13 april 2016 om 22:36
Ja, dat is normaal. Je hebt waarschijnlijk iets teveel van jezelf gevraagd en gegeven in de eindsprint, en als dat dan wegvalt, voel je opeens de vermoeidheid. En dat komt ook lichamelijk tot uitdrukking.
Mijn advies: Wees lief voor jezelf (als in: niet continue jezelf op de kop geven) en zorg goed voor jezelf (op tijd naar bed, gezond eten, wat extra beweging in de buitenlucht) en dan ga jij je met een week of wat vanzelf weer wat beter voelen.
Mijn advies: Wees lief voor jezelf (als in: niet continue jezelf op de kop geven) en zorg goed voor jezelf (op tijd naar bed, gezond eten, wat extra beweging in de buitenlucht) en dan ga jij je met een week of wat vanzelf weer wat beter voelen.
woensdag 13 april 2016 om 22:45
woensdag 13 april 2016 om 22:55
Ik denk dat je nu eerst een poosje moet toegeven aan de vermoeidheid, want daar moet je eerst doorheen voordat er weer ruimte ontstaat voor nieuwe doelen en plannen. Je weet het nu niet, en kunt het ook niet verzinnen, omdat de accu gewoon even leeg is. Eerst opladen, en dan komen de plannen en doelen vanzelf.
donderdag 14 april 2016 om 06:21
Maak een kunstwerk. Maak een site. Zet m op de site. Weer een uitdaging. En goed te doen tussen t werk door.
Of maak een YouTube kanaal waar je een online docent bent. Vlunst vlogger met kunst.
En knap hoor dat je je studie zelf bekostigd hebt en zo netjes met goede cijfers geslaagd bent.
Het is dus bewezen dat je heel goed op eigen kracht wat kunt bereiken.
Nu Ff bijkomen en met je nieuwe plan aan de gang gaan.
Of maak een YouTube kanaal waar je een online docent bent. Vlunst vlogger met kunst.
En knap hoor dat je je studie zelf bekostigd hebt en zo netjes met goede cijfers geslaagd bent.
Het is dus bewezen dat je heel goed op eigen kracht wat kunt bereiken.
Nu Ff bijkomen en met je nieuwe plan aan de gang gaan.
donderdag 14 april 2016 om 06:32
Eens met mijn voorgangers, je accu is leeg, je hebt lang in een bepaald stramien geleefd en dat valt nu weg, zodat je zelf moet gaan bedenken hoe je je leven gaat inrichten.
Geen wonder dat je creativiteit minder is. Gun jezelf wat tijd, zodat je goed bijkomt en er weer ruimte onstaat voor nieuwe ideeen en doelen.
Ik vind het knap dat je zoveel hebt opgegeven voor je droom! Daar put ik dan weer inspiratie uit.
Geen wonder dat je creativiteit minder is. Gun jezelf wat tijd, zodat je goed bijkomt en er weer ruimte onstaat voor nieuwe ideeen en doelen.
Ik vind het knap dat je zoveel hebt opgegeven voor je droom! Daar put ik dan weer inspiratie uit.
donderdag 14 april 2016 om 08:15
Ja, dat is normaal. Het is niet alleen een normale reactie op een stressvolle periode, het is ook een normale reactie als je je opleiding hebt afgerond en er nog niet direct iets nieuws is.
Het is óók nog es een normale -hoewel heel lastige- fase in een creatief proces. Je put uit een creatieve bron en je moet de tijd nemen om die bron weer te vullen. Dat heb ik niet van mezelf, komt uit 'The artist way', een vrij bekende methode voor geblokkeerde creatieven om weer aan het werk te komen.
Wat ook nog eens zo is, is dat je heel veel hebt opgegeven voor je studie en dat er niet door iedereen positief tegenaan wordt gekeken. Dat legt veel druk op je, "jij wou toch zo nodig". Je geeft jezelf continu op je kop, dat effect. Het is heel anders als je een studie doet die iedereen snapt en steunt.
Kortom: het is normaal. Zorg goed voor jezelf. Beeldend werk lukt even niet? Laat gaan, komt wel weer terug. Doe dingen waar je blij van wordt. Bezoek een mooie expositie. Ga in het park in de zon zitten. Blijf lekker hardlopen. Verzin een reeks beeldend werk over een snackbar om je dag interessanter te maken.
En zoek of houd contact met oud-studenten. Iedereen loopt vroeger of later tegen hetzelfde aan. Een 'intervisiegroepje' kan een goed idee zijn.
En o ja, nog gefeliciteerd met je afstuderen!
Het is óók nog es een normale -hoewel heel lastige- fase in een creatief proces. Je put uit een creatieve bron en je moet de tijd nemen om die bron weer te vullen. Dat heb ik niet van mezelf, komt uit 'The artist way', een vrij bekende methode voor geblokkeerde creatieven om weer aan het werk te komen.
Wat ook nog eens zo is, is dat je heel veel hebt opgegeven voor je studie en dat er niet door iedereen positief tegenaan wordt gekeken. Dat legt veel druk op je, "jij wou toch zo nodig". Je geeft jezelf continu op je kop, dat effect. Het is heel anders als je een studie doet die iedereen snapt en steunt.
Kortom: het is normaal. Zorg goed voor jezelf. Beeldend werk lukt even niet? Laat gaan, komt wel weer terug. Doe dingen waar je blij van wordt. Bezoek een mooie expositie. Ga in het park in de zon zitten. Blijf lekker hardlopen. Verzin een reeks beeldend werk over een snackbar om je dag interessanter te maken.
En zoek of houd contact met oud-studenten. Iedereen loopt vroeger of later tegen hetzelfde aan. Een 'intervisiegroepje' kan een goed idee zijn.
En o ja, nog gefeliciteerd met je afstuderen!
donderdag 14 april 2016 om 08:46
Bedankt voor de super lieve reacties! Als ik mijn eigen verhaal dan weer terug lees, dan zie ik ook wel dat ik te veel van mijzelf verwacht.
Ik wilde de opleiding toentertijd doen omdat ik graag een lesbevoegdheid wilde hebben. Ik had pedagogiek gestudeerd, je leert van alles over kinderen tot jong-volwassenen, maar je bent niet echt werkzaam op de plek waar kinderen normaal gesproken zijn: op school. Omdat ik altijd al naar de kunstacademie wilde (maar bang was dat ik niet goed genoeg zou zijn), heb ik dus mijn beide interesses gecombineerd. De opleiding paste dus precies bij mij, vandaar dat ik denk ik ook in staat was om zo veel te geven, omdat ik er ook zoveel voor terug kreeg.
Nu ik dit opschrijf zie ik ook waar ik tegen aan loop. Ik ben op dit moment én niet aan het lesgeven én geen beeldend werk aan het maken. Terwijl die combinatie voor mij altijd zo goed werkte en elkaar ondersteunde. Ik wil dus graag les geven (3 dagen) en daarnaast beeldend werk blijven maken. Dus eigenlijk weet ik wel wat ik wil (merk ik tijdens het typen), ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.
Ik wilde de opleiding toentertijd doen omdat ik graag een lesbevoegdheid wilde hebben. Ik had pedagogiek gestudeerd, je leert van alles over kinderen tot jong-volwassenen, maar je bent niet echt werkzaam op de plek waar kinderen normaal gesproken zijn: op school. Omdat ik altijd al naar de kunstacademie wilde (maar bang was dat ik niet goed genoeg zou zijn), heb ik dus mijn beide interesses gecombineerd. De opleiding paste dus precies bij mij, vandaar dat ik denk ik ook in staat was om zo veel te geven, omdat ik er ook zoveel voor terug kreeg.
Nu ik dit opschrijf zie ik ook waar ik tegen aan loop. Ik ben op dit moment én niet aan het lesgeven én geen beeldend werk aan het maken. Terwijl die combinatie voor mij altijd zo goed werkte en elkaar ondersteunde. Ik wil dus graag les geven (3 dagen) en daarnaast beeldend werk blijven maken. Dus eigenlijk weet ik wel wat ik wil (merk ik tijdens het typen), ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.
donderdag 14 april 2016 om 08:58
Er zijn maar weinig banen voor Docenten beeldende kunst en vormgeving.
Broer, schoonzus en vriendin hebben ook alle drie die opleiding op de kunstacademie gedaan en alleen vriendin heeft nu, 8 jaar na haar afstuderen (en zich suf solliciteren) een baan voor op een school voor 16 uur in de week.
Broer en schoonzus zijn inmiddels 3 en 2 jaar afgestudeerd en op allerlei andere creatieve vlakken bezig. Kunst maken en verkopen, (niet onverdienstelijk) fotograferen, meedoen aan allerhande ontwerpwedstrijden om zo maar (hopelijk) een beetje naamsbekendheid te krijgen. Ondertussen werken ze halve weken in een normale baan (winkel en koerier) omdat wel maandelijks je vaste lasten betaald moeten worden.
Geef jezelf wat tijd en ruimte om bij te komen, trots te zijn opjezelf en je nieuwe toekomstbeeld uit te stippelen.
Respect dat je het allemaal zo gered hebt!!
Broer, schoonzus en vriendin hebben ook alle drie die opleiding op de kunstacademie gedaan en alleen vriendin heeft nu, 8 jaar na haar afstuderen (en zich suf solliciteren) een baan voor op een school voor 16 uur in de week.
Broer en schoonzus zijn inmiddels 3 en 2 jaar afgestudeerd en op allerlei andere creatieve vlakken bezig. Kunst maken en verkopen, (niet onverdienstelijk) fotograferen, meedoen aan allerhande ontwerpwedstrijden om zo maar (hopelijk) een beetje naamsbekendheid te krijgen. Ondertussen werken ze halve weken in een normale baan (winkel en koerier) omdat wel maandelijks je vaste lasten betaald moeten worden.
Geef jezelf wat tijd en ruimte om bij te komen, trots te zijn opjezelf en je nieuwe toekomstbeeld uit te stippelen.
Respect dat je het allemaal zo gered hebt!!
donderdag 14 april 2016 om 13:08
quote:Aaltje09 schreef op 14 april 2016 @ 08:46:
Nu ik dit opschrijf zie ik ook waar ik tegen aan loop. Ik ben op dit moment én niet aan het lesgeven én geen beeldend werk aan het maken. Terwijl die combinatie voor mij altijd zo goed werkte en elkaar ondersteunde. Ik wil dus graag les geven (3 dagen) en daarnaast beeldend werk blijven maken. Dus eigenlijk weet ik wel wat ik wil (merk ik tijdens het typen), ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.
Je weet al wat je wilt en dat is het halve werk! Plus wat betreft lesgeven heb je een streepje voor: je wilt het echt, wat ook blijkt uit je andere studie.
Hier, om je op te vrolijken: Lerarentekort loopt op vanaf 2016
Kijk je al op http://www.culturele-vacatures.nl/? Daar komen best geregeld functies in de kunsteducatie voorbij, plus startersfuncties in de cultuur. Het is misschien nog niet exact wat je zoekt, maar al wel weer een stapje verder!
Maar eerst flink uitrusten. Wat dan wel weer het leuke van een kunststudie is: voor de tv hangen is niet voor de tv hangen, dat is 'studie beeldcultuur'.
Nu ik dit opschrijf zie ik ook waar ik tegen aan loop. Ik ben op dit moment én niet aan het lesgeven én geen beeldend werk aan het maken. Terwijl die combinatie voor mij altijd zo goed werkte en elkaar ondersteunde. Ik wil dus graag les geven (3 dagen) en daarnaast beeldend werk blijven maken. Dus eigenlijk weet ik wel wat ik wil (merk ik tijdens het typen), ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.
Je weet al wat je wilt en dat is het halve werk! Plus wat betreft lesgeven heb je een streepje voor: je wilt het echt, wat ook blijkt uit je andere studie.
Hier, om je op te vrolijken: Lerarentekort loopt op vanaf 2016
Kijk je al op http://www.culturele-vacatures.nl/? Daar komen best geregeld functies in de kunsteducatie voorbij, plus startersfuncties in de cultuur. Het is misschien nog niet exact wat je zoekt, maar al wel weer een stapje verder!
Maar eerst flink uitrusten. Wat dan wel weer het leuke van een kunststudie is: voor de tv hangen is niet voor de tv hangen, dat is 'studie beeldcultuur'.
