Psyche
alle pijlers
uiterlijk...?
donderdag 21 april 2016 om 00:20
Beste Viva-vrouwen of viva-mannen.
Ik zit even met mijzelf in de knoop, en zal het zo duidelijk mogelijk beschrijven.
Ik heb enorm veel meegemaakt in mijn jeugd, maar ga even niet in details want dan word het verhaal nog langer, maar ik heb een hoop meegemaakt wat ik niet mee had hoeven maken en een hoop gemist wat ik mee had moeten krijgen.
Hierin ben ik hard geworden voor mijzelf, ik heb geen slachtoffer gevoel of rol.
Wel ben ik mij er van bewust dat dit mij gevormd heeft helaas.
Er is mij in mijn jeugd door de partner van mijn moeder keer op keer ingepeperd dat ik nooit wat zal bereiken, nooit wat zal worden.
Ook heeft deze mij geleerd mensen niet aan te kijken.
Als je mijn ogen zag kon je zien hoe zon zieke gestoorde geest ik had.
In mijn ogen kon je zien dat ik niet spoorde.
Dat is mij jaren lang verteld.
Ik werd uit his geplaatst, voor de tweede keer.
Mij werd verteld dat geen pleeggezin mij wilde hebben want ik was niet leuk, niet goed in mijn hoofd en niet in orde.
Ik maakte alles voor deze persoon om maar lief en goed gevonden te worden, maar deze heeft mij geestelijk als kind zijnde zo onzeker gemaakt.
Als ik iets liet vallen kreeg ik te horen dat ik zelfs een simpel iets nog niet goed kon doen.
dat ik niet geliefd was, was mij enorm duidelijk.
Ik heb als kind ook een overdosis genomen en was toen 14 jaar oud.
Ik probeer hier geen medelijden te krijgen, maar ik was toen een kind en zou nu echt mijzelf niks aan doen of wat dan ook.
Maar goed.
na nog een hoop ellendige gebeurtenissen ben ik op latere leeftijd naar school gegaan.
een streep onder mijn verleden zou je zeggen... en hoppa door gaan.
Ik heb enorm weinig vrije tijd en ga naar school om mijzelf te bewijzen dat ik wel wat kan.
Het valt mij dan ook zwaar vandaag op mijn stage te horen tijdens mijn 1e gesprek dat ze vinden dat ik een donkere blik heb in mijn ogen en hier iets aan moet veranderen.
Dat mensen mij niet kennen en geen hoogte krijgen van mij.
Feedback kan ik van school en eerdere stage goed hebben want ik heb een dikke huid.
Maar ik heb jaren niemand aan durven kijken door jaren lang te horen hebben gekregen dat ik een gestoorde blik heb.
Ik heb er verder niks op kunnen zeggen, want ja...
Ik dacht dat ik alles achter mij gelaten had..
Vreselijk onzeker word ik hier van.
Ik hoop dat er iemand is die mij begrijpt.
Hoe kun je zo iets veranderen.
Ik heb nooit het idee dat ik zo kijk... maar mensen konden mijn "dingen" ook niet beschrijven.
Konden ze vroeger al niet.
Ik twijfel enorm aan mijzelf door dit soort grappen en word alleen maar nog meer gesloten zo.
Waarom hebben ze dat nooit eerder gezegd ik had al verteld dat als er iets is dat ze altijd mogen komen.
Zelf zie je je blikken nooit, je uitstraling.
Ik heb mijn haar lichter geverfd om er liever uit te zien.
Krijg vaker te horen dat ik er niet lief uit zie.
Hoe kun je er dan vriendelijker uit zien.. ik kijk zelf meer naar het karakter van iemand dan naar uiterlijk.
Mijn excuses voor mijn lange verhaal ik ben nogal van streek hier van.
Ik zit even met mijzelf in de knoop, en zal het zo duidelijk mogelijk beschrijven.
Ik heb enorm veel meegemaakt in mijn jeugd, maar ga even niet in details want dan word het verhaal nog langer, maar ik heb een hoop meegemaakt wat ik niet mee had hoeven maken en een hoop gemist wat ik mee had moeten krijgen.
Hierin ben ik hard geworden voor mijzelf, ik heb geen slachtoffer gevoel of rol.
Wel ben ik mij er van bewust dat dit mij gevormd heeft helaas.
Er is mij in mijn jeugd door de partner van mijn moeder keer op keer ingepeperd dat ik nooit wat zal bereiken, nooit wat zal worden.
Ook heeft deze mij geleerd mensen niet aan te kijken.
Als je mijn ogen zag kon je zien hoe zon zieke gestoorde geest ik had.
In mijn ogen kon je zien dat ik niet spoorde.
Dat is mij jaren lang verteld.
Ik werd uit his geplaatst, voor de tweede keer.
Mij werd verteld dat geen pleeggezin mij wilde hebben want ik was niet leuk, niet goed in mijn hoofd en niet in orde.
Ik maakte alles voor deze persoon om maar lief en goed gevonden te worden, maar deze heeft mij geestelijk als kind zijnde zo onzeker gemaakt.
Als ik iets liet vallen kreeg ik te horen dat ik zelfs een simpel iets nog niet goed kon doen.
dat ik niet geliefd was, was mij enorm duidelijk.
Ik heb als kind ook een overdosis genomen en was toen 14 jaar oud.
Ik probeer hier geen medelijden te krijgen, maar ik was toen een kind en zou nu echt mijzelf niks aan doen of wat dan ook.
Maar goed.
na nog een hoop ellendige gebeurtenissen ben ik op latere leeftijd naar school gegaan.
een streep onder mijn verleden zou je zeggen... en hoppa door gaan.
Ik heb enorm weinig vrije tijd en ga naar school om mijzelf te bewijzen dat ik wel wat kan.
Het valt mij dan ook zwaar vandaag op mijn stage te horen tijdens mijn 1e gesprek dat ze vinden dat ik een donkere blik heb in mijn ogen en hier iets aan moet veranderen.
Dat mensen mij niet kennen en geen hoogte krijgen van mij.
Feedback kan ik van school en eerdere stage goed hebben want ik heb een dikke huid.
Maar ik heb jaren niemand aan durven kijken door jaren lang te horen hebben gekregen dat ik een gestoorde blik heb.
Ik heb er verder niks op kunnen zeggen, want ja...
Ik dacht dat ik alles achter mij gelaten had..
Vreselijk onzeker word ik hier van.
Ik hoop dat er iemand is die mij begrijpt.
Hoe kun je zo iets veranderen.
Ik heb nooit het idee dat ik zo kijk... maar mensen konden mijn "dingen" ook niet beschrijven.
Konden ze vroeger al niet.
Ik twijfel enorm aan mijzelf door dit soort grappen en word alleen maar nog meer gesloten zo.
Waarom hebben ze dat nooit eerder gezegd ik had al verteld dat als er iets is dat ze altijd mogen komen.
Zelf zie je je blikken nooit, je uitstraling.
Ik heb mijn haar lichter geverfd om er liever uit te zien.
Krijg vaker te horen dat ik er niet lief uit zie.
Hoe kun je er dan vriendelijker uit zien.. ik kijk zelf meer naar het karakter van iemand dan naar uiterlijk.
Mijn excuses voor mijn lange verhaal ik ben nogal van streek hier van.
donderdag 21 april 2016 om 02:07
donderdag 21 april 2016 om 06:07
quote:Lampie1986 schreef op 21 april 2016 @ 00:45:
Hoe herinner ik mijzelf aan mijn ogen als ik bezig ben met wat anders, dat ik dan normaal kijk en niet de gevaarlijke gestoorde blik heb.
Ik herken deze opmerking van iemand in mijn omgeving, en in zijn geval bedoelde ze niet dat hij een gestoorde blik had, maar dat hij een bepaalde hardheid in zijn gezicht had. Hij heeft ook geen gemakkelijke jeugd gehad en dat heeft invloed op de uitstraling van zijn gezicht.
Daar kun je niks aan doen, dat is een gevolg van je vreselijke ervaringen uit het verleden.
Ik denk echt dat je ermee geholpen gaat zijn om toch tijd te investeren in therapie. Als je dit aangeeft op je opleiding (decaan oid) dan is school verplicht om daaraan mee te werken.
Succes!!
Hoe herinner ik mijzelf aan mijn ogen als ik bezig ben met wat anders, dat ik dan normaal kijk en niet de gevaarlijke gestoorde blik heb.
Ik herken deze opmerking van iemand in mijn omgeving, en in zijn geval bedoelde ze niet dat hij een gestoorde blik had, maar dat hij een bepaalde hardheid in zijn gezicht had. Hij heeft ook geen gemakkelijke jeugd gehad en dat heeft invloed op de uitstraling van zijn gezicht.
Daar kun je niks aan doen, dat is een gevolg van je vreselijke ervaringen uit het verleden.
Ik denk echt dat je ermee geholpen gaat zijn om toch tijd te investeren in therapie. Als je dit aangeeft op je opleiding (decaan oid) dan is school verplicht om daaraan mee te werken.
Succes!!
Just because a certain amount is good, doesn't make a crapload great - BioLayne
donderdag 21 april 2016 om 06:10
Weetje lampje, vreselijk wat je hebt mee gemaakt vroeger. Maar je lost het niet op door zo te zeuren.
Je wil van alles maar kan niks.
En dat over dat je zo graag normaal zou willen zijn...
Niemand is normaal en iedereen krijgt zijn portie ongeluk in het leven. Iedereen krijgt wel eens kritiek op het uiterlijk, je bent te dik, je bent te dun, wat kijk je boos, je bent zo stil, je bent zo aanwezig...
Je zal je hele leven bekritiseerd worden, door werk, door school, door man, door kinderen, door buurvrouw, door caissière.... en zolang jij jezelf begint te accepteren maakt dat ook niet meer uit.
Dus stop nu en doe er wat aan. Ga in therapie.
Je wil van alles maar kan niks.
En dat over dat je zo graag normaal zou willen zijn...
Niemand is normaal en iedereen krijgt zijn portie ongeluk in het leven. Iedereen krijgt wel eens kritiek op het uiterlijk, je bent te dik, je bent te dun, wat kijk je boos, je bent zo stil, je bent zo aanwezig...
Je zal je hele leven bekritiseerd worden, door werk, door school, door man, door kinderen, door buurvrouw, door caissière.... en zolang jij jezelf begint te accepteren maakt dat ook niet meer uit.
Dus stop nu en doe er wat aan. Ga in therapie.
donderdag 21 april 2016 om 06:48
Je bent in je jeugd geestelijk mishandeld. Dat laat diepe sporen na in je leven, in hoe je naar jezelf en de wereld kijkt.
Als je echt een fijn leven wil, jezelf beter voelen, iets moois op kunnen bouwen zul je in therapie moeten. Ik snap dat je dat niet wil, je wil heel graag een opleiding en baan. Maar daarmee los je het onderliggende probleem niet op, je zult altijd weer geconfronteerd worden met dezelfde problemen. Een opleiding en baan zijn niet de oplossing, hoe fijn het ook is om iets op te bouwen wat dat betreft.
Iemand schreef het al: therapie is het grootste geschenk dat je jezelf kunt geven.
Oh, en je topictitel klopt eigenlijk niet. Dit gaat niet over je uiterlijk, dit gaat 100% over je innerlijk. Als jij gelukkiger wordt, leert jezelf leuk te vinden, die nare woorden van je stiefvader niet meer gelooft verdwijnt die donkere blik vanzelf.
Succes!
Als je echt een fijn leven wil, jezelf beter voelen, iets moois op kunnen bouwen zul je in therapie moeten. Ik snap dat je dat niet wil, je wil heel graag een opleiding en baan. Maar daarmee los je het onderliggende probleem niet op, je zult altijd weer geconfronteerd worden met dezelfde problemen. Een opleiding en baan zijn niet de oplossing, hoe fijn het ook is om iets op te bouwen wat dat betreft.
Iemand schreef het al: therapie is het grootste geschenk dat je jezelf kunt geven.
Oh, en je topictitel klopt eigenlijk niet. Dit gaat niet over je uiterlijk, dit gaat 100% over je innerlijk. Als jij gelukkiger wordt, leert jezelf leuk te vinden, die nare woorden van je stiefvader niet meer gelooft verdwijnt die donkere blik vanzelf.
Succes!
donderdag 21 april 2016 om 06:52
Dat was een trigger en die heeft de beerput weer opengelegd, zolang je de boel nog niet verwerkt hebt blijft het terugkomen.
Er is je zoveel aangedaan het wordt nog wel ff een weggetje, emdr zou kunnen helpen, het heeft mij een eindje op weg geholpen, trauma's lossen soms niet op door te praten en emdr helpt het naar de achtergrond te krijgen.
En er is niks mis met je.. zeg tegen jezelf dat je goed bent zoals je bent. al is het maar om je kinderen het goede voorbeeld te geven, je hebt een verwrongen zelfbeeld gekregen, geloof er niks van dat je er niet prima uitziet. En ik heb in de zorg gewerkt haha er werken mensen die er echt eng uitzien hoor en toch lief met patiënten omgaan, dus laat je niet zo snel uit het veld slaan door wat mensen tegen je zeggen.
Er is je zoveel aangedaan het wordt nog wel ff een weggetje, emdr zou kunnen helpen, het heeft mij een eindje op weg geholpen, trauma's lossen soms niet op door te praten en emdr helpt het naar de achtergrond te krijgen.
En er is niks mis met je.. zeg tegen jezelf dat je goed bent zoals je bent. al is het maar om je kinderen het goede voorbeeld te geven, je hebt een verwrongen zelfbeeld gekregen, geloof er niks van dat je er niet prima uitziet. En ik heb in de zorg gewerkt haha er werken mensen die er echt eng uitzien hoor en toch lief met patiënten omgaan, dus laat je niet zo snel uit het veld slaan door wat mensen tegen je zeggen.
donderdag 21 april 2016 om 07:31
Wat vreselijk wat je hebt meegemaakt. Ik wil mijn jeugd absoluut niet met die van jou vergelijken, meis. Echter heb ik ook een stiefvader gehad die vond dat ik niet snapte wat een gezin inhield. Ik moest tot het "nulpunt" mezelf afbrokkelen van hem, om weer opnieuw te konnen opbouwen. Als 12-jarige was ik een verwende kleine bitch, hoorde ik hem over mij praten. Ik was een verlegen, lief meis werkelijk. Ik ben geestelijk helemaal in de grond gestampt door hem. Moeder keek toe. Ik ben toen uit mezelf als 12-jarige weggegaan om ergens anders te wonen, als enigskind. De geestelijke mishandeling ken ik heel goed. Ik heb sinds mijn 14e therapie, ben nu jouw leeftijd en sinds een tijdje ook medicatie wat ik heel eng vond. Ik voel me nu stukken beter. En weet je, beter voelen is de sleutel tot een "normaal" leven en werk, in ieder geval in mijn ogen. Als ik mij gesloten voelde, dan lukte niets en kreeg ik ook niet de gewenste reactie van mensen. Ik zag er dan ook echt gesloten uit. Ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte. Je bent een vechter, dat is wel te lezen.
donderdag 21 april 2016 om 08:49
donderdag 21 april 2016 om 09:08
Hi,
Het verleden is geweest. Jij bent nu volwassen.
Mensen denken niet zo vaak aan een ander. Het zijn je eigen gedachtes. De een heeft een open blik de ander moet eerst loskomen.
Zelf heb ik ook een paar donkere kijkers en mensen moeten vaak eerst aan mij wennen. Nooit anders gehoord. Dat is dan maar zo. Het komt altijd goed. Vaak kunnen ze me dan extra waarderen. (Konden ze niet iets anders verzinnen over je functioneren dan dit?;) Het gaat dus verder prima;).
Dus stop met jezelf naar beneden halen en wees aardig voor jezelf. Jij mag er zijn net als ieder ander. Jij hebt veel meegemaakt en jij kunt meer hebben. Jij raakt niet zo gauw van de kaart. Tenminste zo heb ik er mijn voordeel mee gedaan.
Het verleden is geweest. Jij bent nu volwassen.
Mensen denken niet zo vaak aan een ander. Het zijn je eigen gedachtes. De een heeft een open blik de ander moet eerst loskomen.
Zelf heb ik ook een paar donkere kijkers en mensen moeten vaak eerst aan mij wennen. Nooit anders gehoord. Dat is dan maar zo. Het komt altijd goed. Vaak kunnen ze me dan extra waarderen. (Konden ze niet iets anders verzinnen over je functioneren dan dit?;) Het gaat dus verder prima;).
Dus stop met jezelf naar beneden halen en wees aardig voor jezelf. Jij mag er zijn net als ieder ander. Jij hebt veel meegemaakt en jij kunt meer hebben. Jij raakt niet zo gauw van de kaart. Tenminste zo heb ik er mijn voordeel mee gedaan.
donderdag 21 april 2016 om 09:19
Je kan ook eerst beginnen met een uur per week naar een therapeut gaan, die je helpt in het hier en nu en niet alles teveel overhoop haalt zodat je teveel nu moet gaan verwerken zo naast je studie. Er zijn intensieve therapieën en minder intensieve. Je kan je wel in het begin na het uurtje je heel moe gaan voelen, dus het is beter dit zo te plannen dat je dan niks voor school meer hoeft te doen. Die moeheid gaat voorbij. Hoeft niet zo te verlopen, maar het komt voor.
donderdag 21 april 2016 om 09:21
quote:Lampie1986 schreef op 21 april 2016 @ 02:04:
Maar dat wil ik niet
Ik ben meer dan 40 uur van huis om onze toekomst te maken.
Die 3 dagen heb ik dus niet over.
Ik loop wel vast maar dit is de laatste kans, en de eerste die ik heb.Wat kies je: werken aan werk en steeds vastlopen of werken aan jezelf? Als ik je 1 advies mag geven als iemand die ook veel mee gemaakt heeft Werk eerst aan jezelf daar krijg je geen spijt van!
Maar dat wil ik niet
Ik ben meer dan 40 uur van huis om onze toekomst te maken.
Die 3 dagen heb ik dus niet over.
Ik loop wel vast maar dit is de laatste kans, en de eerste die ik heb.Wat kies je: werken aan werk en steeds vastlopen of werken aan jezelf? Als ik je 1 advies mag geven als iemand die ook veel mee gemaakt heeft Werk eerst aan jezelf daar krijg je geen spijt van!
geneet van 't laeve
donderdag 21 april 2016 om 09:28
Een donkere blik kan je vaak helemaal niks aan doen. Als iemand een donkere blik heeft wordt daarmee bedoeld dat je dwars door mensen heen kijkt en geen geen gevoel te bespeuren is daarom worden de ogen ook weleens ramen vd ziel genoemd. Men denkt daar veel uit te kunnen opmaken wat niet altijd hoeft te kloppen. Het kan ook komen doordat je zoveel hebt meegemaakt. Daarom is het goed om in therapie te gaan en in de tussentijd kan je inderdaad lenzen proberen kies dan één met meerdere kleur schakeringen daardoor ziet het er natuurlijker uit en krijg je een zachtere uitstraling. Verder mag je mensen ook best van repliek dienen als ze opmerkingen maken over jouw uiterlijk zeker op je werk,want onderscheid maken mag niet op basis van iemands uiterlijk. Jij mag er zijn ongeacht wat een ander jou heeft ingeprent onthoud dat goed en zorg dat je het gaat geloven. Succes ermee schatje
donderdag 21 april 2016 om 09:44
quote:Er is mij in mijn jeugd door de partner van mijn moeder keer op keer ingepeperd dat ik nooit wat zal bereiken, nooit wat zal worden.
Ook heeft deze mij geleerd mensen niet aan te kijken.
Als je mijn ogen zag kon je zien hoe zon zieke gestoorde geest ik had.
In mijn ogen kon je zien dat ik niet spoorde.Die man was bang dat je niet genoeg respect voor hem had.
Ook heeft deze mij geleerd mensen niet aan te kijken.
Als je mijn ogen zag kon je zien hoe zon zieke gestoorde geest ik had.
In mijn ogen kon je zien dat ik niet spoorde.Die man was bang dat je niet genoeg respect voor hem had.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 21 april 2016 om 10:12
quote:Lana08 schreef op 21 april 2016 @ 07:31:
Wat vreselijk wat je hebt meegemaakt. Ik wil mijn jeugd absoluut niet met die van jou vergelijken, meis. Echter heb ik ook een stiefvader gehad die vond dat ik niet snapte wat een gezin inhield. Ik moest tot het "nulpunt" mezelf afbrokkelen van hem, om weer opnieuw te konnen opbouwen. Als 12-jarige was ik een verwende kleine bitch, hoorde ik hem over mij praten. Ik was een verlegen, lief meis werkelijk. Ik ben geestelijk helemaal in de grond gestampt door hem. Moeder keek toe. Ik ben toen uit mezelf als 12-jarige weggegaan om ergens anders te wonen, als enigskind. De geestelijke mishandeling ken ik heel goed. Ik heb sinds mijn 14e therapie, ben nu jouw leeftijd en sinds een tijdje ook medicatie wat ik heel eng vond. Ik voel me nu stukken beter. En weet je, beter voelen is de sleutel tot een "normaal" leven en werk, in ieder geval in mijn ogen. Als ik mij gesloten voelde, dan lukte niets en kreeg ik ook niet de gewenste reactie van mensen. Ik zag er dan ook echt gesloten uit. Ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte. Je bent een vechter, dat is wel te lezen.
Wat een kut jeugden en wat hebben ze jullie toch aangedaan die ouders. Ik kan hier zo kwaad over worden.
To, kom op je kan het. Na iedere tegenslag wordt je sterker. Je moet overleven nu. Soms kom je tot een dieptepunt, en dan ineens zit je in een lift. Door je eigen kracht en je eigen drive. En ook jij kan dit, al is het met al is het zonder hulp. Jij alleen bent diegene die hier iets aan kan doen. Die man die zegt dat jij gek bent, die spoort zelf niet. Eikel.
Wat vreselijk wat je hebt meegemaakt. Ik wil mijn jeugd absoluut niet met die van jou vergelijken, meis. Echter heb ik ook een stiefvader gehad die vond dat ik niet snapte wat een gezin inhield. Ik moest tot het "nulpunt" mezelf afbrokkelen van hem, om weer opnieuw te konnen opbouwen. Als 12-jarige was ik een verwende kleine bitch, hoorde ik hem over mij praten. Ik was een verlegen, lief meis werkelijk. Ik ben geestelijk helemaal in de grond gestampt door hem. Moeder keek toe. Ik ben toen uit mezelf als 12-jarige weggegaan om ergens anders te wonen, als enigskind. De geestelijke mishandeling ken ik heel goed. Ik heb sinds mijn 14e therapie, ben nu jouw leeftijd en sinds een tijdje ook medicatie wat ik heel eng vond. Ik voel me nu stukken beter. En weet je, beter voelen is de sleutel tot een "normaal" leven en werk, in ieder geval in mijn ogen. Als ik mij gesloten voelde, dan lukte niets en kreeg ik ook niet de gewenste reactie van mensen. Ik zag er dan ook echt gesloten uit. Ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte. Je bent een vechter, dat is wel te lezen.
Wat een kut jeugden en wat hebben ze jullie toch aangedaan die ouders. Ik kan hier zo kwaad over worden.
To, kom op je kan het. Na iedere tegenslag wordt je sterker. Je moet overleven nu. Soms kom je tot een dieptepunt, en dan ineens zit je in een lift. Door je eigen kracht en je eigen drive. En ook jij kan dit, al is het met al is het zonder hulp. Jij alleen bent diegene die hier iets aan kan doen. Die man die zegt dat jij gek bent, die spoort zelf niet. Eikel.
donderdag 21 april 2016 om 10:18
je hebt door je verleden vast een dikke muur om je heen gebouwd (als zelfbescherming) en dat voelen mensen aan - het gaat dan om je uitstraling (aura) en niet letterlijk over je ogen of je blik
mijn "neutrale" gezicht is ook vrij hard (mijn dochter zegt ook vaak "mama lach eens" terwijl ik denk dat ik dan neutraal kijk, kom ik blijkbaar toch nors over) - ik trek me dat zelf niet teveel aan - als iemand er moeite mee heeft en er wat over zegt, dan doe ik het meestal af met een klein grapje zodat het ijs breekt ( oh sorry had ik mijn bitch face weer op ?) - sommige lijnen in mijn gezicht zijn nu eenmaal zo gevormd en dus zal ik altijd wel een harder overkomen - als je dat dan zelf luchtig oppakt, kijken de mensen daar heus wel doorheen en zien ze je karakter
maar het zelf luchtig oppakken kan je pas, als je het voor jezelf geaccepteerd hebt en het een plekje hebt gegeven - dus ik sluit me aan bij de anderen die zeggen : niet aan je uiterlijk werken, maar aan je innerlijk
mijn "neutrale" gezicht is ook vrij hard (mijn dochter zegt ook vaak "mama lach eens" terwijl ik denk dat ik dan neutraal kijk, kom ik blijkbaar toch nors over) - ik trek me dat zelf niet teveel aan - als iemand er moeite mee heeft en er wat over zegt, dan doe ik het meestal af met een klein grapje zodat het ijs breekt ( oh sorry had ik mijn bitch face weer op ?) - sommige lijnen in mijn gezicht zijn nu eenmaal zo gevormd en dus zal ik altijd wel een harder overkomen - als je dat dan zelf luchtig oppakt, kijken de mensen daar heus wel doorheen en zien ze je karakter
maar het zelf luchtig oppakken kan je pas, als je het voor jezelf geaccepteerd hebt en het een plekje hebt gegeven - dus ik sluit me aan bij de anderen die zeggen : niet aan je uiterlijk werken, maar aan je innerlijk
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
donderdag 21 april 2016 om 10:54
Zet photobooth eens op je laptop en ga foto's maken van jezelf. Heel veel. Kijk neutraal, en glimlach daarna eens. Kijk eens heel blij en daarna heel boos en bang. Ik snap dat het in eerste instantie eng zal zijn, maar echt, ga de confrontatie met je eigen blik eens aan. Op welke foto's sta je leuk, van welke blik krijg jij een goed gevoel? Delete vervolgens alle niet-leuke foto's en bewaar alleen de mooie. En kijk die vaak terug, en probeer die blik op te zetten als je met andere mensen bent of op straat loopt. In het begin zal het gemaakt aan voelen, maar op een gegeven moment wordt het een automatisme.
Ik heb ook een vrij harde uitstraling, met donkere ogen en strenge lijnen in mijn gezicht. Maar ik weet ook hoe ik mijn uitstraling kan verzachten: door mensen veel en oprecht aan te kijken, de spieren in mijn gezicht en lichaam te ontspannen tijdens het luisteren, veel te glimlachen (ook met mijn ogen), goed te letten op hoe mensen op mij reageren, en het gedrag van mijn gesprekspartners met mijn lichaamshouding te kopiëren.
En nog een voor jou, het is niet niks meid waar je mee moet dealen. Wat een nare jeugd... Petje af voor je doorzettingsvermogen en kracht.
Ik heb ook een vrij harde uitstraling, met donkere ogen en strenge lijnen in mijn gezicht. Maar ik weet ook hoe ik mijn uitstraling kan verzachten: door mensen veel en oprecht aan te kijken, de spieren in mijn gezicht en lichaam te ontspannen tijdens het luisteren, veel te glimlachen (ook met mijn ogen), goed te letten op hoe mensen op mij reageren, en het gedrag van mijn gesprekspartners met mijn lichaamshouding te kopiëren.
En nog een voor jou, het is niet niks meid waar je mee moet dealen. Wat een nare jeugd... Petje af voor je doorzettingsvermogen en kracht.
donderdag 21 april 2016 om 11:19
Hoi Lampie,
wat heb jij veel meegemaakt! Dat draag je met je mee en dat is zeker niet makkelijk.
Ik denk dat die 'donkere blik' gaat om je uitstraling/ gezichtsuitdrukking, niet zozeer om je uiterlijk. Ik kan me voorstellen dat iemand die zóveel heeft meegemaakt meer gesloten is en dus minder van zichzelf laat zien. Misschien zelfs afstandelijk is. Ik gok dat ze dat bedoelen met 'donkere blik'. Als je wil en durft zou je dat nog eens kunnen navragen bij je stage begeleider.
Je geeft aan dat dit je eerste en je laatste kans is, wat bedoel je daar precies mee? Waarom zou je je school niet kunnen afmaken?
Ik ben het met anderen eens dat het niet verkeerd zou zijn toch tijd te steken in therapie. Niet voor anderen, maar voor jezelf. Je hebt echt ontzettend veel meegemaakt en je hebt daar (begrijpelijk) ontzettend weinig zelfvertrouwen aan over gehouden. Ik gun het jou om meer zelfvertrouwen te krijgen en beter in je vel te gaan zitten. Therapie is natuurlijk geen wondermiddel waarbij dat in één sessie lukt, maar op de langere duur kan je er zeker wel wat aan hebben. Je hebt nog een lang leven voor je. Je jeugd was ruk, maar ik gun het je zo dat de rest van je leven een stuk beter verloopt.
wat heb jij veel meegemaakt! Dat draag je met je mee en dat is zeker niet makkelijk.
Ik denk dat die 'donkere blik' gaat om je uitstraling/ gezichtsuitdrukking, niet zozeer om je uiterlijk. Ik kan me voorstellen dat iemand die zóveel heeft meegemaakt meer gesloten is en dus minder van zichzelf laat zien. Misschien zelfs afstandelijk is. Ik gok dat ze dat bedoelen met 'donkere blik'. Als je wil en durft zou je dat nog eens kunnen navragen bij je stage begeleider.
Je geeft aan dat dit je eerste en je laatste kans is, wat bedoel je daar precies mee? Waarom zou je je school niet kunnen afmaken?
Ik ben het met anderen eens dat het niet verkeerd zou zijn toch tijd te steken in therapie. Niet voor anderen, maar voor jezelf. Je hebt echt ontzettend veel meegemaakt en je hebt daar (begrijpelijk) ontzettend weinig zelfvertrouwen aan over gehouden. Ik gun het jou om meer zelfvertrouwen te krijgen en beter in je vel te gaan zitten. Therapie is natuurlijk geen wondermiddel waarbij dat in één sessie lukt, maar op de langere duur kan je er zeker wel wat aan hebben. Je hebt nog een lang leven voor je. Je jeugd was ruk, maar ik gun het je zo dat de rest van je leven een stuk beter verloopt.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
donderdag 21 april 2016 om 11:41
Meis wat een verschrikkelijke jeugd heb jij gehad. Als ik dit allemaal lees gaan mijn handen jeuken.
Ik snap dat je de opleiding/ werk wilt blijven doen maar probeer toch 1 keer in de week een gesprek te hebben met een psycholoog/psychiater want je zal het toch moeten verwerken. Anders is de kans groot dat je later helemaal in elkaar stort.
Ik snap dat je de opleiding/ werk wilt blijven doen maar probeer toch 1 keer in de week een gesprek te hebben met een psycholoog/psychiater want je zal het toch moeten verwerken. Anders is de kans groot dat je later helemaal in elkaar stort.
donderdag 21 april 2016 om 11:54
quote:Lampie1986 schreef op 21 april 2016 @ 01:44:
[...]
Hoe ga je er mee aan de slag ?
Hoe deed jij dit, en hoe lang duurt dat.
tot nu toe zei ik dat ik geen tijd besteed aan verleden omdat dat de tijd kost van mijn toekomst...
maar goed.. kennelijk heb je gelijk.
En moet ik ergens aan werken.
Zou dat niet al te laat zijn denk je???
Ik ben net als jij eerst gewoon doorgegaan. En wilde het zelf oplossen. Ik ben aan de slag gegaan met zelfhulpboeken. Ik functioneerde redelijk dacht ik. Maar op mijn 30e liep ik alsnog vast. Burn-out en toen moest ik wel hulp zoeken. Gelukkig was mijn werkgever heel begripvol, want dat was mijn grootste angst. Ik was zo goed bezig om iets voor mezelf op te bouwen en te laten zien dat ik echt wel wat kon en weigerde om mijn verleden dat ook nog te laten verpesten. Maar uiteindelijk haalt het verleden je toch in. En nu zie ik in dat het juist goed was. Mijn leven is daarna zóveel beter geworden. Ik heb geen dagbehandeling gehad. Maar afspraken met een psycholoog en een haptonoom. Qua tijd viel dat eigenlijk wel mee. Met nieuwe inzichten en het echt gaan verwerken kun je jezelf al snel iets beter voelen. Hoe snel dat gaat hangt wel van de persoon af. Maar zo te lezen ben jij een doorzetter en pak je snel dingen op, dat scheelt heel veel.
Verder is het een proces van vallen en opstaan. Maar je zal merken dat je steeds langer blijft staan. Daarna heb ik trouwens heel snel promotie gemaakt. Dus die periode heeft zeker niks verpest, integendeel zelfs.
Bekijk het stap voor stap en zoek hulp. Ook al is het twee uur in de maand. Dat scheelt al heel veel.
Sterkte!
[...]
Hoe ga je er mee aan de slag ?
Hoe deed jij dit, en hoe lang duurt dat.
tot nu toe zei ik dat ik geen tijd besteed aan verleden omdat dat de tijd kost van mijn toekomst...
maar goed.. kennelijk heb je gelijk.
En moet ik ergens aan werken.
Zou dat niet al te laat zijn denk je???
Ik ben net als jij eerst gewoon doorgegaan. En wilde het zelf oplossen. Ik ben aan de slag gegaan met zelfhulpboeken. Ik functioneerde redelijk dacht ik. Maar op mijn 30e liep ik alsnog vast. Burn-out en toen moest ik wel hulp zoeken. Gelukkig was mijn werkgever heel begripvol, want dat was mijn grootste angst. Ik was zo goed bezig om iets voor mezelf op te bouwen en te laten zien dat ik echt wel wat kon en weigerde om mijn verleden dat ook nog te laten verpesten. Maar uiteindelijk haalt het verleden je toch in. En nu zie ik in dat het juist goed was. Mijn leven is daarna zóveel beter geworden. Ik heb geen dagbehandeling gehad. Maar afspraken met een psycholoog en een haptonoom. Qua tijd viel dat eigenlijk wel mee. Met nieuwe inzichten en het echt gaan verwerken kun je jezelf al snel iets beter voelen. Hoe snel dat gaat hangt wel van de persoon af. Maar zo te lezen ben jij een doorzetter en pak je snel dingen op, dat scheelt heel veel.
Verder is het een proces van vallen en opstaan. Maar je zal merken dat je steeds langer blijft staan. Daarna heb ik trouwens heel snel promotie gemaakt. Dus die periode heeft zeker niks verpest, integendeel zelfs.
Bekijk het stap voor stap en zoek hulp. Ook al is het twee uur in de maand. Dat scheelt al heel veel.
Sterkte!
donderdag 21 april 2016 om 14:40
quote:retrostar schreef op 21 april 2016 @ 09:44:
[...]
Die man was bang dat je niet genoeg respect voor hem had.Nee die man zag TO helemaal niet staan, en beschouwde haar als een middel om van zijn zelfhaat af te komen en het op haar neer te storten. Het had niks met TO te maken. Als er een ander kind was die hij zo afschuwelijk kon mishandelen had die dat gedaan. TO heeft gewoon heel veel pech gehad dat die man in haar leven kwam. Afschuwelijk.
[...]
Die man was bang dat je niet genoeg respect voor hem had.Nee die man zag TO helemaal niet staan, en beschouwde haar als een middel om van zijn zelfhaat af te komen en het op haar neer te storten. Het had niks met TO te maken. Als er een ander kind was die hij zo afschuwelijk kon mishandelen had die dat gedaan. TO heeft gewoon heel veel pech gehad dat die man in haar leven kwam. Afschuwelijk.
donderdag 21 april 2016 om 20:45
Lieve mensen,
Bedankt voor jullie reactie.
Ik heb mijzelf vandaag nog gegeven om hier van te balen.
Ook heb ik mij voorgenomen mij niet zomaar te laten kisten en een oplossing te vinden.
Die EMDR ga ik in ieder geval wel doen,want ik ben mij er van bewust dat er echt flink wat kapot al was bij mij en ik wil niet dat er bij ieder triggertje weer zon rot gevoel komt kijken.
Vandaag baal ik dus nog, en morgen schakel ik dat gevoel voor zover dat kan gewoon uit.
Ik ben heel vriendelijk en spontaan naar mensen toe, altijd.
Maar ik zal een manier zoeken om een muur te maken dat dergelijke opmerkingen niet meer zo hard binnen komen.
Het heeft totaal geen zin om mij rot te voelen om wat anderen vinden.
Je kunt nou eenmaal niet iedereen te vriend houden.
Ik heb ook van iemand die het werk doet wat ik wel graag wil doen enorm goede feedback gehad, dat ik uitstekend ben voor dit werk.
Je kunt mij voor van alles en nog wat uitschelden, een client of een vreemde,.. of iemand anders.
Maar het moet eerlijk gaan.
Ik moet maar eens accepteren dat het nou eenmaal niet altijd eerlijk gaat.
Juist ik zou dat moeten weten na al die ellende.
Ik geef mijzelf vanaf morgen dus een beste trap in mijn reet, en zal mijzelf in veel opzichten gaan veranderen.
Maar zeker niet in uiterlijk.
Ik laat mij gewoon vanaf morgen niet meer raken door welke opmerking of schijnheilig gedrag dan ook.
Als ik mij gewoon gehouden had aan dat ik die afstand zou houden voor mijzelf was dit hele rot gevoel er niet geweest.
Ik moet voortaan veel eerder ingrijpen, en mij niet rot voelen om een stomme opmerking.
Daardoor mijn hele put open te laten trekken.. wat denk ik wel niet.
Ga mijzelf dat niet aandoen!
En ik stop ook met die belachelijke twijfels.
vanaf morgen.
Vandaag baal ik, en ben ik vreselijk moe.
En ja zo werkt dat bij mij.
Ik kan mij vreselijk voelen over iets, mijn kop er over breken en het dan aan de kant gooien.
Gewoon begraven die handel.
Of zoals elle zou zeggen in het kanaal gooien.
Bedankt voor jullie reactie.
Ik heb mijzelf vandaag nog gegeven om hier van te balen.
Ook heb ik mij voorgenomen mij niet zomaar te laten kisten en een oplossing te vinden.
Die EMDR ga ik in ieder geval wel doen,want ik ben mij er van bewust dat er echt flink wat kapot al was bij mij en ik wil niet dat er bij ieder triggertje weer zon rot gevoel komt kijken.
Vandaag baal ik dus nog, en morgen schakel ik dat gevoel voor zover dat kan gewoon uit.
Ik ben heel vriendelijk en spontaan naar mensen toe, altijd.
Maar ik zal een manier zoeken om een muur te maken dat dergelijke opmerkingen niet meer zo hard binnen komen.
Het heeft totaal geen zin om mij rot te voelen om wat anderen vinden.
Je kunt nou eenmaal niet iedereen te vriend houden.
Ik heb ook van iemand die het werk doet wat ik wel graag wil doen enorm goede feedback gehad, dat ik uitstekend ben voor dit werk.
Je kunt mij voor van alles en nog wat uitschelden, een client of een vreemde,.. of iemand anders.
Maar het moet eerlijk gaan.
Ik moet maar eens accepteren dat het nou eenmaal niet altijd eerlijk gaat.
Juist ik zou dat moeten weten na al die ellende.
Ik geef mijzelf vanaf morgen dus een beste trap in mijn reet, en zal mijzelf in veel opzichten gaan veranderen.
Maar zeker niet in uiterlijk.
Ik laat mij gewoon vanaf morgen niet meer raken door welke opmerking of schijnheilig gedrag dan ook.
Als ik mij gewoon gehouden had aan dat ik die afstand zou houden voor mijzelf was dit hele rot gevoel er niet geweest.
Ik moet voortaan veel eerder ingrijpen, en mij niet rot voelen om een stomme opmerking.
Daardoor mijn hele put open te laten trekken.. wat denk ik wel niet.
Ga mijzelf dat niet aandoen!
En ik stop ook met die belachelijke twijfels.
vanaf morgen.
Vandaag baal ik, en ben ik vreselijk moe.
En ja zo werkt dat bij mij.
Ik kan mij vreselijk voelen over iets, mijn kop er over breken en het dan aan de kant gooien.
Gewoon begraven die handel.
Of zoals elle zou zeggen in het kanaal gooien.
