Psyche
alle pijlers
Lentedip, help!
dinsdag 3 mei 2016 om 21:30
Beste allen,
De vogeltjes fluiten weer, het zonnetje schijnt en de dagen zijn weer langer.
Genieten zou je zeggen, maar ik heb elk jaar last van een lente dip. Krijg er een drukkend gevoel van en zit gewoon niet lekker in mijn vel. Ik voel me erg onrustig. Hou daarnaast ook gewoon ontzettend van de winter (misschien stiekem omdat ik dan jarig ben hihi).
Ik roep hierbij lotgenoten op of mensen die tips hebben om ook lekker van de lente te gaan genieten.
Help me out!
De vogeltjes fluiten weer, het zonnetje schijnt en de dagen zijn weer langer.
Genieten zou je zeggen, maar ik heb elk jaar last van een lente dip. Krijg er een drukkend gevoel van en zit gewoon niet lekker in mijn vel. Ik voel me erg onrustig. Hou daarnaast ook gewoon ontzettend van de winter (misschien stiekem omdat ik dan jarig ben hihi).
Ik roep hierbij lotgenoten op of mensen die tips hebben om ook lekker van de lente te gaan genieten.
Help me out!
dinsdag 3 mei 2016 om 21:33
dinsdag 3 mei 2016 om 21:35
quote:Chandelier58_ schreef op 03 mei 2016 @ 21:33:
Hey You,
Ik herken het heel erg, vooral het onrustige!
Probeer je te focussen op bepaalde dingen, ik heb een enorm leuk boek gekocht.
Als je je even heel onrustig voelt ga dan een boek lezen, zet een leuke afspeellijst op.
Ga wat drinken in de stad of een filmpje pakken.Dank! Met dat onrustige, heb je dan ook dat zenuwachtige gevoel in je buik? Kan dit soms dagenlang hebben, vooral als het opeens erg lekker weer is.
Hey You,
Ik herken het heel erg, vooral het onrustige!
Probeer je te focussen op bepaalde dingen, ik heb een enorm leuk boek gekocht.
Als je je even heel onrustig voelt ga dan een boek lezen, zet een leuke afspeellijst op.
Ga wat drinken in de stad of een filmpje pakken.Dank! Met dat onrustige, heb je dan ook dat zenuwachtige gevoel in je buik? Kan dit soms dagenlang hebben, vooral als het opeens erg lekker weer is.
dinsdag 3 mei 2016 om 21:44
Herkenbaar! Het lijkt alsof je door dat mooie weer weer vanalles MOET (gras afrijden, onkruid wieden, oprit schoonmaken, maar ook naar evenementen gaan, genieten van lange avonden, terrasje doen, etc). Daar heb ik nu helemaal nog geen zin in. Het komt te plots lijkt wel.
Ik probeer vooral te kijken naar wat IK wil. En ik zeg al eens nee tegen vrienden die per se een terrasje willen doen. Ik ga alleen naar evenementen omdat ik het wil. Gun jezelf dus de tijd om eraan te wennen.
Ik probeer vooral te kijken naar wat IK wil. En ik zeg al eens nee tegen vrienden die per se een terrasje willen doen. Ik ga alleen naar evenementen omdat ik het wil. Gun jezelf dus de tijd om eraan te wennen.
Doe niet bij een ander wat je zelf niet wil!
dinsdag 3 mei 2016 om 21:50
Ik herken dat wel. Ook omdat ik in een vrij donker huis woon en de zon dan echt naar me lijkt te schreeuwen van buiten.
Mijn oplossing is om ook daadwerkelijk van de lente te gáan genieten door te gaan wandelen. Als ik tijd heb, ga ik gewoon naar buiten en lopen. Ik heb wel het geluk dat ik op loopafstand van een mooi wandelgebied, dat maakt het wel makkelijk. En ik werk onregelmatig, dus als ik een avonddienst heb, kan ik 's ochtends nog een rondje gaan lopen.
Mijn oplossing is om ook daadwerkelijk van de lente te gáan genieten door te gaan wandelen. Als ik tijd heb, ga ik gewoon naar buiten en lopen. Ik heb wel het geluk dat ik op loopafstand van een mooi wandelgebied, dat maakt het wel makkelijk. En ik werk onregelmatig, dus als ik een avonddienst heb, kan ik 's ochtends nog een rondje gaan lopen.
dinsdag 3 mei 2016 om 22:14
quote:_lupine_ schreef op 03 mei 2016 @ 21:50:
Ik herken dat wel. Ook omdat ik in een vrij donker huis woon en de zon dan echt naar me lijkt te schreeuwen van buiten.
Mijn oplossing is om ook daadwerkelijk van de lente te gáan genieten door te gaan wandelen. Als ik tijd heb, ga ik gewoon naar buiten en lopen. Ik heb wel het geluk dat ik op loopafstand van een mooi wandelgebied, dat maakt het wel makkelijk. En ik werk onregelmatig, dus als ik een avonddienst heb, kan ik 's ochtends nog een rondje gaan lopen.Bedankt voor je reactie! Dat probeer ik inderdaad ook te doen. Alleen m'n lichaam weigert bijna om naar buiten te gaan. Als ik wakker word en de zonnestralen schijnen naar binnen, krijg ik meteen al een zenuwachtig gevoel in mijn maag. Precies dat gevoel van vroeger wanneer je een spreekbeurt moet geven.
Ik herken dat wel. Ook omdat ik in een vrij donker huis woon en de zon dan echt naar me lijkt te schreeuwen van buiten.
Mijn oplossing is om ook daadwerkelijk van de lente te gáan genieten door te gaan wandelen. Als ik tijd heb, ga ik gewoon naar buiten en lopen. Ik heb wel het geluk dat ik op loopafstand van een mooi wandelgebied, dat maakt het wel makkelijk. En ik werk onregelmatig, dus als ik een avonddienst heb, kan ik 's ochtends nog een rondje gaan lopen.Bedankt voor je reactie! Dat probeer ik inderdaad ook te doen. Alleen m'n lichaam weigert bijna om naar buiten te gaan. Als ik wakker word en de zonnestralen schijnen naar binnen, krijg ik meteen al een zenuwachtig gevoel in mijn maag. Precies dat gevoel van vroeger wanneer je een spreekbeurt moet geven.
dinsdag 3 mei 2016 om 23:59
Kan het geen biologische oorzaak hebben? Veel mensen met een winterdepressie krijgen lichttherapie waardoor de melatonine-aanmaak wordt verlaagd en je minder behoefte hebt aan slaap. Ik kan me best voorstellen dat als je ineens veel licht krijgt je daar nerveus van wordt. Misschien ben je gevoeliger voor de overgang naar meer licht en krijgt je lichaam een te grote oppepper. Helpt natuurlijk niets tegen het gevoel behalve dat je misschien vaker een zonnebril kunt dragen of niet ineens te veel naar buiten moet gaan. het is maar een theorie maar als het de ene kant op werkt waarom dan ook niet de andere kant?
woensdag 4 mei 2016 om 07:54
Dit vind ik zo moeilijk te begrijpen haha. Ik heb precies het tegenovergestelde. De hele winter loop ik met m'n ziel onder m'n arm, alles kost teveel energie, ik voel me echt verschrikkelijk en vraag me met regelmaat af wat het leven toch voor zin heeft.
En dan.. Opeens gaat het zonnetje schijnen, houden de buien op, de stormen, kun je 's avonds lekker in je tuin zitten, of 's ochtends, ik krijg weer energie, de wereld is weer mooi, ik voel me weer goed en ik heb het niet meer de hele dag koud.
Kou vind ik niet zo heel erg, maar dat grijs van de Nederlandse winter.. Brr.. Als het nou koud maar zonnig was. En van en naar je werk reizen in het donker. Afschuwelijk!
Kan me dus helemaal niets bij jouw probleem voorstellen, haha, ik ben juist zo opgelucht dat het weer voorbij is.
Maar denk idd dat het wellicht hetzelfde principe is? Zenuwachtig van de zon vind ik me erg moeilijk voor te stellen maar misschien is het te fel voor je?
En dan.. Opeens gaat het zonnetje schijnen, houden de buien op, de stormen, kun je 's avonds lekker in je tuin zitten, of 's ochtends, ik krijg weer energie, de wereld is weer mooi, ik voel me weer goed en ik heb het niet meer de hele dag koud.
Kou vind ik niet zo heel erg, maar dat grijs van de Nederlandse winter.. Brr.. Als het nou koud maar zonnig was. En van en naar je werk reizen in het donker. Afschuwelijk!
Kan me dus helemaal niets bij jouw probleem voorstellen, haha, ik ben juist zo opgelucht dat het weer voorbij is.
Maar denk idd dat het wellicht hetzelfde principe is? Zenuwachtig van de zon vind ik me erg moeilijk voor te stellen maar misschien is het te fel voor je?
woensdag 4 mei 2016 om 10:28
quote:lux. schreef op 04 mei 2016 @ 07:54:
Dit vind ik zo moeilijk te begrijpen haha. Ik heb precies het tegenovergestelde. De hele winter loop ik met m'n ziel onder m'n arm, alles kost teveel energie, ik voel me echt verschrikkelijk en vraag me met regelmaat af wat het leven toch voor zin heeft.
En dan.. Opeens gaat het zonnetje schijnen, houden de buien op, de stormen, kun je 's avonds lekker in je tuin zitten, of 's ochtends, ik krijg weer energie, de wereld is weer mooi, ik voel me weer goed en ik heb het niet meer de hele dag koud.
Kou vind ik niet zo heel erg, maar dat grijs van de Nederlandse winter.. Brr.. Als het nou koud maar zonnig was. En van en naar je werk reizen in het donker. Afschuwelijk!
Kan me dus helemaal niets bij jouw probleem voorstellen, haha, ik ben juist zo opgelucht dat het weer voorbij is.
Maar denk idd dat het wellicht hetzelfde principe is? Zenuwachtig van de zon vind ik me erg moeilijk voor te stellen maar misschien is het te fel voor je?
Precies dit!
Hier is t zelfs zo erg dat ik ooit na 1 dag al zo "verwend" ben door het zonnetje, dat wanneer ik dan de volgende ochtend op sta en ik zie geen zonnestralen door mn gordijn piepen, ik al meteen weer rot gevoelens krijg.
Ik heb de zon/lente/zomer echt nodig!
Vervelend dat mensen er juist onrustig van worden... maar dat heb ik in de herfst/winter.
Dit vind ik zo moeilijk te begrijpen haha. Ik heb precies het tegenovergestelde. De hele winter loop ik met m'n ziel onder m'n arm, alles kost teveel energie, ik voel me echt verschrikkelijk en vraag me met regelmaat af wat het leven toch voor zin heeft.
En dan.. Opeens gaat het zonnetje schijnen, houden de buien op, de stormen, kun je 's avonds lekker in je tuin zitten, of 's ochtends, ik krijg weer energie, de wereld is weer mooi, ik voel me weer goed en ik heb het niet meer de hele dag koud.
Kou vind ik niet zo heel erg, maar dat grijs van de Nederlandse winter.. Brr.. Als het nou koud maar zonnig was. En van en naar je werk reizen in het donker. Afschuwelijk!
Kan me dus helemaal niets bij jouw probleem voorstellen, haha, ik ben juist zo opgelucht dat het weer voorbij is.
Maar denk idd dat het wellicht hetzelfde principe is? Zenuwachtig van de zon vind ik me erg moeilijk voor te stellen maar misschien is het te fel voor je?
Precies dit!
Hier is t zelfs zo erg dat ik ooit na 1 dag al zo "verwend" ben door het zonnetje, dat wanneer ik dan de volgende ochtend op sta en ik zie geen zonnestralen door mn gordijn piepen, ik al meteen weer rot gevoelens krijg.
Ik heb de zon/lente/zomer echt nodig!
Vervelend dat mensen er juist onrustig van worden... maar dat heb ik in de herfst/winter.
