Psyche
alle pijlers
Naaste heeft hypochondrie
dinsdag 17 mei 2016 om 23:42
Vandaag kreeg ik een belletje van diegene. Dat diegene waarschijnlijk buikkanker had, want diegene voelde een tintelend gevoel in de benen en had koorts. Dat het heerste en ik laatst ook ziek was geweest, werd niet geloofd. Een paar maanden geleden dacht diegene Zika te hebben. Mijn advies om dan even naar de huisarts te gaan wordt teniet gedaan. Huisartsen willen alleen geld en doen toch niets voor het telaat is volgens mijn naaste.
Naaste heeft in diens jeugd nare dingen meegemaakt. Een familielid is als kind overleden na een slopende ziekte, en iemand in de vriendenkring ging door complicaties dood tijdens een operatie. Dat diegene daaraan problemen heeft overgehouden begrijp ik heel goed, hypochondrie krijgen mensen al van minder.
Maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik sta heel dicht bij diegene maar ik kamp zelf van tijd tot tijd met angsten en ben nu enorm gestrest omdat ik aan het afstuderen ben. Ik wil graag helpen, maar alles wat mij helpt, nadenken of gedachten wel of niet helpend zijn, of de kans dat iets vreselijks gebeurt wel echt zo groot is, dat alles heb ik al geprobeerd maar het helpt diegene niet. Hypochondrie met een angst voor dokters en dus ook psychologen,hoe kan ik diegene helpen?
Naaste heeft in diens jeugd nare dingen meegemaakt. Een familielid is als kind overleden na een slopende ziekte, en iemand in de vriendenkring ging door complicaties dood tijdens een operatie. Dat diegene daaraan problemen heeft overgehouden begrijp ik heel goed, hypochondrie krijgen mensen al van minder.
Maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik sta heel dicht bij diegene maar ik kamp zelf van tijd tot tijd met angsten en ben nu enorm gestrest omdat ik aan het afstuderen ben. Ik wil graag helpen, maar alles wat mij helpt, nadenken of gedachten wel of niet helpend zijn, of de kans dat iets vreselijks gebeurt wel echt zo groot is, dat alles heb ik al geprobeerd maar het helpt diegene niet. Hypochondrie met een angst voor dokters en dus ook psychologen,hoe kan ik diegene helpen?
dinsdag 17 mei 2016 om 23:51
Nee, het is geen familie van me, maar iemand waar ik heel close mee ben. In mijn familie is iedereen nog in leven, gezond en wel. En therapie lijkt me ook het beste, maar hoe haal ik diegene over? Het zit ook in mijn natuur om verzorgend te zijn, helemaal omdat ik zelf weet hoe overweldigend angst soms kan zijn en hoe fijn het is als je op iemand kan leunen in zo'n tijd.
dinsdag 17 mei 2016 om 23:53
dinsdag 17 mei 2016 om 23:57
Hoe doe je zoiets dan? Zodra iemand zich angstig voelt slaat bij mij ook de angst toe. Ik zie iemand dan in zijn/haar eentje in bed piekeren, en ik denk dan weer aan hoe het voor mij was toen ik mij niet lekker in mij vel voelde. En als iemand praat over het feit dat diegene denkt dat diegene binnenkort dood gaat, en al helemaal uitgebreid gaat vertellen hoe dat dan gebeurt, dan kan ik daar met moeite afstand van nemen.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.
woensdag 18 mei 2016 om 00:12
quote:LePeridot schreef op 17 mei 2016 @ 23:57:
Hoe doe je zoiets dan? Zodra iemand zich angstig voelt slaat bij mij ook de angst toe. Ik zie iemand dan in zijn/haar eentje in bed piekeren, en ik denk dan weer aan hoe het voor mij was toen ik mij niet lekker in mij vel voelde. En als iemand praat over het feit dat diegene denkt dat diegene binnenkort dood gaat, en al helemaal uitgebreid gaat vertellen hoe dat dan gebeurt, dan kan ik daar met moeite afstand van nemen.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.o, dus je hebt het zelf ook.
Hoe doe je zoiets dan? Zodra iemand zich angstig voelt slaat bij mij ook de angst toe. Ik zie iemand dan in zijn/haar eentje in bed piekeren, en ik denk dan weer aan hoe het voor mij was toen ik mij niet lekker in mij vel voelde. En als iemand praat over het feit dat diegene denkt dat diegene binnenkort dood gaat, en al helemaal uitgebreid gaat vertellen hoe dat dan gebeurt, dan kan ik daar met moeite afstand van nemen.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.o, dus je hebt het zelf ook.
woensdag 18 mei 2016 om 00:31
quote:LePeridot schreef op 18 mei 2016 @ 00:22:
Ik heb last van angstige gevoelens maar niet van hypochondrie. Hypochondrie is een angststoornis, ik heb zelf last van faalangst. Ander onderdeel van het spectrum.het is niet echt een normale reactie om angstig te worden als een ander angstig is. ik vind dat ook geen faalangst. maar goed jij en je naaste hebben dus allebei een angstprobleem. dan zullen jullie elkaar wel goed begrijpen
Ik heb last van angstige gevoelens maar niet van hypochondrie. Hypochondrie is een angststoornis, ik heb zelf last van faalangst. Ander onderdeel van het spectrum.het is niet echt een normale reactie om angstig te worden als een ander angstig is. ik vind dat ook geen faalangst. maar goed jij en je naaste hebben dus allebei een angstprobleem. dan zullen jullie elkaar wel goed begrijpen
woensdag 18 mei 2016 om 06:19
stuur m deze link: https://www.thuisarts.nl/ ... heb-last-van-hypochondrie
woensdag 18 mei 2016 om 06:53
woensdag 18 mei 2016 om 07:35
quote:LePeridot schreef op 17 mei 2016 @ 23:57:
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt.
Dan moet diegene maar naar de huisarts of psycholoog gaan. Als hij/zij dat niet doet is dat zijn/haar eigen keuze. Ik zou ook gewoon aangeven dat je er niets meer over wilt horen zolang hij/zij niet bij een arts is geweest.
Hoe kan iets ooit jouw schuld of verantwoordelijkheid zijn, als diegene zich zelf al niet eens verantwoordelijk voelt voor zijn/haar eigen gezondheid?
Flauwvallen op een feestje kan natuurlijk heel veel oorzaken hebben. Ook psychische.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt.
Dan moet diegene maar naar de huisarts of psycholoog gaan. Als hij/zij dat niet doet is dat zijn/haar eigen keuze. Ik zou ook gewoon aangeven dat je er niets meer over wilt horen zolang hij/zij niet bij een arts is geweest.
Hoe kan iets ooit jouw schuld of verantwoordelijkheid zijn, als diegene zich zelf al niet eens verantwoordelijk voelt voor zijn/haar eigen gezondheid?
Flauwvallen op een feestje kan natuurlijk heel veel oorzaken hebben. Ook psychische.
woensdag 18 mei 2016 om 08:05
quote:LePeridot schreef op 17 mei 2016 @ 23:57:
Hoe doe je zoiets dan? Zodra iemand zich angstig voelt slaat bij mij ook de angst toe. Ik zie iemand dan in zijn/haar eentje in bed piekeren, en ik denk dan weer aan hoe het voor mij was toen ik mij niet lekker in mij vel voelde. En als iemand praat over het feit dat diegene denkt dat diegene binnenkort dood gaat, en al helemaal uitgebreid gaat vertellen hoe dat dan gebeurt, dan kan ik daar met moeite afstand van nemen.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.
Tegenwoordig hoor je niks anders dan kanker en ziektes. Maar over het algemeen genomen geldt dat toch voornamelijk voor 40+.
En flauwvallen is niet zo lastig als je een stresskip bent, iets met verkeerde ademhaling enzo.
Probeer eens; focus op je linkerelleboog en wees ervan overtuigd dat die pijn doet. Wedden dat je binnen een kwartier pijn hebt??
Dat kan dus ook andersom. Focus op hoe ontspannen je bent, zet je raam open en focus op geluiden buiten. Of concentreer je op je boeken.
En het klinkt keihard, maar als iemand zegt dat ie vast doodgaat, dan ben jij waarschijnlijk zo´n type dat dat heel erg vindt. Ik niet. En ja, ik vind het natuurlijk erg voor die persoon, maar het raakt mij niet persoonlijk. Ik ben niet ziek namelijk en ik ga ook niet dood. Of nouja, natuurlijk ga ik dood, alleen heb ik nog geen exacte datum, dus daar maak ik me verder niet druk om.
Je zult de wat-erg-voor-JOU modus moeten vinden en niet meteen alles in je eigen lijf kopieren.
Hoe doe je zoiets dan? Zodra iemand zich angstig voelt slaat bij mij ook de angst toe. Ik zie iemand dan in zijn/haar eentje in bed piekeren, en ik denk dan weer aan hoe het voor mij was toen ik mij niet lekker in mij vel voelde. En als iemand praat over het feit dat diegene denkt dat diegene binnenkort dood gaat, en al helemaal uitgebreid gaat vertellen hoe dat dan gebeurt, dan kan ik daar met moeite afstand van nemen.
En soms ben ik bang dat er gewoon echt iets is, want je hoort zo vaak dat iemand een ziekte had maar dat werd weggewoven. Dat ik diegene niet meer serieus neem als diegene ziek is en dat het dan ernstig blijkt. Een tijd geleden voelde diegene zich niet lekker en is op een feestje flauwgevallen, dat heeft me ook enorm doen schrikken.
Tegenwoordig hoor je niks anders dan kanker en ziektes. Maar over het algemeen genomen geldt dat toch voornamelijk voor 40+.
En flauwvallen is niet zo lastig als je een stresskip bent, iets met verkeerde ademhaling enzo.
Probeer eens; focus op je linkerelleboog en wees ervan overtuigd dat die pijn doet. Wedden dat je binnen een kwartier pijn hebt??
Dat kan dus ook andersom. Focus op hoe ontspannen je bent, zet je raam open en focus op geluiden buiten. Of concentreer je op je boeken.
En het klinkt keihard, maar als iemand zegt dat ie vast doodgaat, dan ben jij waarschijnlijk zo´n type dat dat heel erg vindt. Ik niet. En ja, ik vind het natuurlijk erg voor die persoon, maar het raakt mij niet persoonlijk. Ik ben niet ziek namelijk en ik ga ook niet dood. Of nouja, natuurlijk ga ik dood, alleen heb ik nog geen exacte datum, dus daar maak ik me verder niet druk om.
Je zult de wat-erg-voor-JOU modus moeten vinden en niet meteen alles in je eigen lijf kopieren.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 18 mei 2016 om 08:45
Een vriend van mij is ook hypochonder. De eerste keer schrok ik van een klacht, nu is het: ene oor in, andere oor uit. "Joh, lepra? Da's me nou toch ook wat."
Je hoeft niets aan die persoon te veranderen. Je kunt alleen iets aan jezelf veranderen. Je moet leren het probleem van iemand anders te laten waar het hoort: bij die ander.
Het is helemaal niet aardig of empatisch om andermans problemen op je te nemen. Het is veel aardiger om te erkennen dat die ander sterk genoeg is om zijn of haar eigen weg te gaan.
Je hoeft niets aan die persoon te veranderen. Je kunt alleen iets aan jezelf veranderen. Je moet leren het probleem van iemand anders te laten waar het hoort: bij die ander.
Het is helemaal niet aardig of empatisch om andermans problemen op je te nemen. Het is veel aardiger om te erkennen dat die ander sterk genoeg is om zijn of haar eigen weg te gaan.
woensdag 18 mei 2016 om 10:43
Je leeft je teveel in. Hij gaat anders om met angst dan jij, dat is wel duidelijk. Dus je kunt hem niet geruststellen, omdat 1. hij luistert niet en 2. jij bent geen arts/hulpverlener. Laat je niet meer verleiden tot het aanhoren van zijn klachten, leer een zinnetje uit je hoofd dat je dan meteen kunt zeggen, zoals wat Orkenflow hierboven zegt, of gewoon Oh.
