Psyche
alle pijlers
Laag zelfbeeld door moeder
dinsdag 31 mei 2016 om 22:01
Een moeder hoort er normaal gesproken te zijn voor haar kind, maar in mijn geval voelt dat soms heel anders. Alles wordt door mijn moeder afgekraakt. Sinds een jaar sport ik veel en nu begint het verschil met een jaar geleden goed zichtbaar te worden. Gespierdere armen en borst, plattere buik, veel slanker geworden etc. Van niemand hoor ik negatief commentaar, maar mijn moeder zegt dat ik lelijker ben geworden door het sporten (terwijl ik een jaar geleden echt vetrollen had). En sorry dat ik zo over mijn moeder praat, maar zij is echt niet moeders mooiste terwijl ze dit wel hardop tegen mij durft te zeggen.
Als ik iets nieuws koop, bijvoorbeeld vorige week een nieuwe auto, is het altijd: 'Dat zal wel niks zijn. Had dat geld liever bespaard'. Ik heb het gevoel dat dat een reactie is door jaloezie, omdat zij niet mag autorijden. Het komt er dus op neer dat alle dingen waarvoor ik hard werk (mooi lichaam, eigendommen) volledig worden afgekraakt.
Ik vind ook dingen over haar, maar weet wel wat ik wel en niet hardop kan zeggen. Zij heeft daar moeite mee om dit onderscheid te maken en we (ik en mijn broertje) denken dat zij een beperking heeft, maar dit is niet officieel vastgesteld. Zeker kunnen we het dus niet zeggen. Door haar gedrag haalt ze het zelfbeeld van anderen omlaag en dit wil ik stoppen. Ik heb normaal geen moeite om een doorsnee iemand aan te spreken op hun gedrag, maar zij vertoont sterk afwijkend gedrag waardoor ik het nu lastig vind om hier iets van te zeggen. Hoe kan ik dit het beste aanpakken. Dit moet namelijk echt stoppen.
Als ik iets nieuws koop, bijvoorbeeld vorige week een nieuwe auto, is het altijd: 'Dat zal wel niks zijn. Had dat geld liever bespaard'. Ik heb het gevoel dat dat een reactie is door jaloezie, omdat zij niet mag autorijden. Het komt er dus op neer dat alle dingen waarvoor ik hard werk (mooi lichaam, eigendommen) volledig worden afgekraakt.
Ik vind ook dingen over haar, maar weet wel wat ik wel en niet hardop kan zeggen. Zij heeft daar moeite mee om dit onderscheid te maken en we (ik en mijn broertje) denken dat zij een beperking heeft, maar dit is niet officieel vastgesteld. Zeker kunnen we het dus niet zeggen. Door haar gedrag haalt ze het zelfbeeld van anderen omlaag en dit wil ik stoppen. Ik heb normaal geen moeite om een doorsnee iemand aan te spreken op hun gedrag, maar zij vertoont sterk afwijkend gedrag waardoor ik het nu lastig vind om hier iets van te zeggen. Hoe kan ik dit het beste aanpakken. Dit moet namelijk echt stoppen.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:25
Mam, ik vind het heel kwetsend dat je dit soort opmerkingen maakt.
Mam, je doet mij pijn.
Mam, je doet me verdriet.
Geef het haar meteen terug wat het met je doet. Probeer misschien contact te vermijden, dit soort types snapt niet wat dit met anderen doet.
Sterkte ik vind het erg verdrietig voor je. Hou je misschien vast aan het feit dat ze er niets aan kan doen omdat ze een beperking heeft.
Mam, je doet mij pijn.
Mam, je doet me verdriet.
Geef het haar meteen terug wat het met je doet. Probeer misschien contact te vermijden, dit soort types snapt niet wat dit met anderen doet.
Sterkte ik vind het erg verdrietig voor je. Hou je misschien vast aan het feit dat ze er niets aan kan doen omdat ze een beperking heeft.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:30
Ja het beste is (emotioneel) zo veel mogelijk afstand nemen. En je grenzen aangeven.
Meer kan je niet doen helaas.
Maakt ze die opmerkingen alleen als het goed gaat? Of klaagde ze destijds bv ook over je vetrollen/te dik etc?
Heel veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe moeilijk dit is. Ze gaat helaas nooit veranderen, je kan wel jezelf veranderen met hoe je ermee omgaat.
Meer kan je niet doen helaas.
Maakt ze die opmerkingen alleen als het goed gaat? Of klaagde ze destijds bv ook over je vetrollen/te dik etc?
Heel veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe moeilijk dit is. Ze gaat helaas nooit veranderen, je kan wel jezelf veranderen met hoe je ermee omgaat.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:36
quote:Bananendoos schreef op 31 mei 2016 @ 22:26:
Beetje afstand nemen....
Woon je nog thuis?
Doe als een tefal pan, laat het lekker van je af glijden...
Je bent goed bezig, lijkt me!Momenteel woon ik inderdaad nog thuis wat het nog extra lastig maakt. Ik wil graag uit huis, maar financieel durf ik dit risico nu nog niet te lopen. Ik werk op dit moment op uitzendbasis waardoor ik niet zoveel zekerheid heb dan wanneer ik een vaste baan had. Ik wil dus wachten totdat ik hopelijk vast ik dienst kom bij mijn werkgever.
Beetje afstand nemen....
Woon je nog thuis?
Doe als een tefal pan, laat het lekker van je af glijden...
Je bent goed bezig, lijkt me!Momenteel woon ik inderdaad nog thuis wat het nog extra lastig maakt. Ik wil graag uit huis, maar financieel durf ik dit risico nu nog niet te lopen. Ik werk op dit moment op uitzendbasis waardoor ik niet zoveel zekerheid heb dan wanneer ik een vaste baan had. Ik wil dus wachten totdat ik hopelijk vast ik dienst kom bij mijn werkgever.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:38
quote:juliadenders schreef op 31 mei 2016 @ 22:30:
Ja het beste is (emotioneel) zo veel mogelijk afstand nemen. En je grenzen aangeven.
Meer kan je niet doen helaas.
Maakt ze die opmerkingen alleen als het goed gaat? Of klaagde ze destijds bv ook over je vetrollen/te dik etc?
Heel veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe moeilijk dit is. Ze gaat helaas nooit veranderen, je kan wel jezelf veranderen met hoe je ermee omgaat.Toen ik vetrollen had hoorde ik niks. Toen bleek het voor haar goed te zijn. Zij geeft echt precies de omgekeerde reactie dan die ik van de meeste mensen krijgt.
Ja het beste is (emotioneel) zo veel mogelijk afstand nemen. En je grenzen aangeven.
Meer kan je niet doen helaas.
Maakt ze die opmerkingen alleen als het goed gaat? Of klaagde ze destijds bv ook over je vetrollen/te dik etc?
Heel veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe moeilijk dit is. Ze gaat helaas nooit veranderen, je kan wel jezelf veranderen met hoe je ermee omgaat.Toen ik vetrollen had hoorde ik niks. Toen bleek het voor haar goed te zijn. Zij geeft echt precies de omgekeerde reactie dan die ik van de meeste mensen krijgt.
dinsdag 31 mei 2016 om 23:09
Het is helemaal niet leuk als je moeder zo tegen je doet. De mijne doet het ook, tegen iedereen, maar dat komt door haar hersenbeschadiging. Ene oor in, het andere uit, en als het te erg is zeg ik 'dit is wel een heel onaardige opmerking'. Op haar mindere dagen wil ze dan nog in discussie over de waarheid van haar opmerking.
