Psyche
alle pijlers
Down na overlijden
zondag 5 juni 2016 om 12:58
Hai,
Ruim 3 maanden geleden is mijn moeder plotseling overleden nadat ze 4,5 week slecht lag op de IC.
Ik merkte dat ik super sterk was na haar overlijden en iedereen op sleeptouw heb genomen. Ook heb ik bijna alles geregeld voor en na de uitvaart. Ik had nergens last van en ben na 2 weken weer aan het werk gegaan.
Ik heb een geweldige vriend met wie ik samenwoon en heb altijd gezegd dat mijn moeder ons niet gelukkiger had kunnen achterlaten.
Tot een week geleden. Ik voelde ineens dat ik super gespannen was en daar last van kreeg. Eerst een week erge hoofdpijn en daarna tintelende arm en hoge ademhaling. Direct een afspraak gemaakt met de huisarts en via de huisarts een gesprek met een ggz hulpverlener binnen de praktijk. Hier van de week een gesprek mee gehad en zij legde mij uit dat dit puur rouw was. Ik heb mij van de week ziekgemeld op mijn werk. Iedereen vond het meer dan normaal, ik had nogal wat te verwerken. "Ga even lekker bijkomen en genieten van de mooie dingen om je heen. Ga de boel eens verwerken"
Nu komt het; sinds drie dagen voel ik mij zo vreselijk ellendig. Ik ben mezelf niet meer en voel ook niets meer. Ik heb nergens zin in! Al het geluk wat ik nog voelde lijkt ineens te zijn verdwenen. Ik kan mij bijna niet focussen, dus even lekker tv kijken of een boek lezen zit er ook niet in. Ik vind het doodeng...
Wat is er aan de hand??
Ruim 3 maanden geleden is mijn moeder plotseling overleden nadat ze 4,5 week slecht lag op de IC.
Ik merkte dat ik super sterk was na haar overlijden en iedereen op sleeptouw heb genomen. Ook heb ik bijna alles geregeld voor en na de uitvaart. Ik had nergens last van en ben na 2 weken weer aan het werk gegaan.
Ik heb een geweldige vriend met wie ik samenwoon en heb altijd gezegd dat mijn moeder ons niet gelukkiger had kunnen achterlaten.
Tot een week geleden. Ik voelde ineens dat ik super gespannen was en daar last van kreeg. Eerst een week erge hoofdpijn en daarna tintelende arm en hoge ademhaling. Direct een afspraak gemaakt met de huisarts en via de huisarts een gesprek met een ggz hulpverlener binnen de praktijk. Hier van de week een gesprek mee gehad en zij legde mij uit dat dit puur rouw was. Ik heb mij van de week ziekgemeld op mijn werk. Iedereen vond het meer dan normaal, ik had nogal wat te verwerken. "Ga even lekker bijkomen en genieten van de mooie dingen om je heen. Ga de boel eens verwerken"
Nu komt het; sinds drie dagen voel ik mij zo vreselijk ellendig. Ik ben mezelf niet meer en voel ook niets meer. Ik heb nergens zin in! Al het geluk wat ik nog voelde lijkt ineens te zijn verdwenen. Ik kan mij bijna niet focussen, dus even lekker tv kijken of een boek lezen zit er ook niet in. Ik vind het doodeng...
Wat is er aan de hand??
zondag 5 juni 2016 om 13:17
Dat is inderdaad rouw, en het komt best vaak voor dat mensen dat pas na een aantal maanden echt beginnen te voelen. Zeker als je niet met de overledene in één huis woonde, kan je geest best een tijdje ontkennen dat er iets aan de hand is.
Geef er maar aan toe, hoe naar en verdrietig het ook is. Het wegdrukken levert over het algemeen veel meer problemen op.
Geef er maar aan toe, hoe naar en verdrietig het ook is. Het wegdrukken levert over het algemeen veel meer problemen op.
zondag 5 juni 2016 om 13:37
Helaas is dit jouw manier om het overlijden van je moeder te verwerken, dat is dus rouw.
Zoiets dwing je niet af op het moment van overlijden, het komt bij de één gelijk en bij een ander kan het zelfs na een jaar of langer komen.
Gecondoleerd met het overlijden van je moeder en veel sterkte met het verwerken.
Zoiets dwing je niet af op het moment van overlijden, het komt bij de één gelijk en bij een ander kan het zelfs na een jaar of langer komen.
Gecondoleerd met het overlijden van je moeder en veel sterkte met het verwerken.
zondag 5 juni 2016 om 13:39
Je zegt dat je het eng vindt om je zo te voelen. Dat hoeft niet. Laat het toe! Je bent in de rouw. Je lichaam geeft aan dat je daar de ruimte aan moet geven. De angst voor bepaalde gevoelens is vaak veel erger dan de gevoelens zelf.
En gecondoleerd.. Het is zwaar, maar je komt er bovenop. Neem je rust om het te verwerken.
En gecondoleerd.. Het is zwaar, maar je komt er bovenop. Neem je rust om het te verwerken.
zondag 5 juni 2016 om 13:51
Dank jullie wel voor jullie snelle reacties. Ik moet denk ik van anderen horen dat dit er allemaal bij hoort. Mijn moeder en ik waren zo close, dat ik al niet begreep dat ik nergens last van had. De wereld voelt nu alleen zo oneerlijk aan. Het is lastig om je gevoel toe te laten, zeker nu ik mij zo ellendig voel.
Ik ben een volwassen meid van 32, maar voel mij nu zo klein...
Ik ben een volwassen meid van 32, maar voel mij nu zo klein...
zondag 5 juni 2016 om 13:52
Gecondoleerd met het verlies van je moeder.
Het is inderdaad rouw. Toen mijn man was overleden had ik dat ook. Zelfs nu huil ik opeens omdat ik hem zo mis en dat na ruim 5 jaar. Ik laat het dan ook maar gewoon toe want opkroppen is fout.
Het is voor jou nog maar 3 maanden geleden er staat geen tijd voor,iedereen doet het op hun eigen manier. Sterkte met het verlies en de verwerking.
Het is inderdaad rouw. Toen mijn man was overleden had ik dat ook. Zelfs nu huil ik opeens omdat ik hem zo mis en dat na ruim 5 jaar. Ik laat het dan ook maar gewoon toe want opkroppen is fout.
Het is voor jou nog maar 3 maanden geleden er staat geen tijd voor,iedereen doet het op hun eigen manier. Sterkte met het verlies en de verwerking.
zondag 5 juni 2016 om 14:12
Ze zeggen dat er 5 fases zijn in rouw. Niemand loopt de fases op dezelfde manier af maar het gaat van ontkenning (ben je nu denk ik door) naar boosheid, naar depressie, naar aanvaarding etc.
Google er eens op.
In elk geval sterkte. Luister goed naar jezelf en gun je lichaam en je hoofd om dit te verwerken. Heel veel sterkte.
Google er eens op.
In elk geval sterkte. Luister goed naar jezelf en gun je lichaam en je hoofd om dit te verwerken. Heel veel sterkte.
zondag 5 juni 2016 om 16:15
Hallo Engeltje,
Gecondoleerd met je moeder
Eens met alle bovenstaande reacties.
Mocht de hoofdpijn niet overgaan toch weer terug naar de huisarts want er kan toch ook altijd lichamelijk wat aan de hand zijn.
Niet kunnen focussen is heel normaal. Ik heb in het begin van mijn rouwperiode (en die is nog niet over maar het wordt wel steeds wat minder heftig) voornamelijk heel makkelijk leesbare boeken gekozen (met een vrolijk verhaal), muziek geluisterd.
Gecondoleerd met je moeder
Eens met alle bovenstaande reacties.
Mocht de hoofdpijn niet overgaan toch weer terug naar de huisarts want er kan toch ook altijd lichamelijk wat aan de hand zijn.
Niet kunnen focussen is heel normaal. Ik heb in het begin van mijn rouwperiode (en die is nog niet over maar het wordt wel steeds wat minder heftig) voornamelijk heel makkelijk leesbare boeken gekozen (met een vrolijk verhaal), muziek geluisterd.
