Psyche
alle pijlers
Verleden loslaten
dinsdag 7 juni 2016 om 13:01
Sinds een poosje heb ik een fijne vriend. Hij is lief, doet alles voor me, het is gezellig, we kunnen lachen gieren brullen samen. Toch is er iets wat sinds een poosje steekt. Tijdens een borrel met zijn vrienden, kwam aan het licht dat hij nogal een wild seksverleden heeft. Vele one night stands, fuckbuddy's binnen zijn vriendengroep, een enkel minderjarig meisje (zelf is hij eind 20) et cetera. Nu had ik er expres niet naar gevraagd, omdat ik weet dat ik daar onzeker van word. Ik ben dat al van mezelf heel erg, en dit wordt zeker versterkt hierdoor. Nu weet ik, er zijn veel knappere dames geweest, die misschien ook veel beter in bed waren dan ik. Die hij heel aantrekkelijk vond/vindt. Met een aantal gaat hij nog steeds om. Zelf verloor ik mijn maagdelijkheid pas op mijn 25e, ik heb een verleden van psychische mishandeling en heb altijd moeite gehad mezelf bloot te geven aan anderen, fysiek en mentaal. Verder is één van de twee seksuele ervaringen die ik heb gehad zeer negatief/pijnlijk en ook tekenend voor de manier hoe ik met seks om ga (ik denk dat ik ook dat nog niet volledig verwerkt heb). Voor hem is dat anders en dat probeer ik wel te begrijpen, ook al is dat heel moeilijk.
Ik word hier onzeker van en hij blijft zeggen dat ik de enige ben met wie hij wil zijn, dat dat andere niet kan tippen aan wat wij hebben. Toch blijft het wringen en probeer ik het tevergeefs los te laten. Ik merk dat het tussen ons in komt te staan en dat wil ik eigenlijk ook niet. Ik zeg tegen mezelf: okeeej, het was toen, niet nu. Het verleden is achter ons en hij hoefde niemand verantwoording af te leggen. Toch... voelt het niet helemaal lekker.
Ik weet het: het is kiezen of delen, ermee dealen of weggaan. Ik wil niet weggaan, dus kan iemand mij vertellen, hoe kan ik dit een plekje geven? En hoe zorg ik ervoor dat dit slijt?
Ik word hier onzeker van en hij blijft zeggen dat ik de enige ben met wie hij wil zijn, dat dat andere niet kan tippen aan wat wij hebben. Toch blijft het wringen en probeer ik het tevergeefs los te laten. Ik merk dat het tussen ons in komt te staan en dat wil ik eigenlijk ook niet. Ik zeg tegen mezelf: okeeej, het was toen, niet nu. Het verleden is achter ons en hij hoefde niemand verantwoording af te leggen. Toch... voelt het niet helemaal lekker.
Ik weet het: het is kiezen of delen, ermee dealen of weggaan. Ik wil niet weggaan, dus kan iemand mij vertellen, hoe kan ik dit een plekje geven? En hoe zorg ik ervoor dat dit slijt?
dinsdag 7 juni 2016 om 13:35
Er is geen probleem als jullie elkaar kunnen accepteren zoals je bent met bijbehorende bagage. Anders gaat dit inderdaad een fikse mismatch worden. Er zijn leukere en fijnere en opwindendere omstandigheden dan onzekerheden en gezeur om iets waar hij niets meer aan kan doen. Je maakt je terecht zorgen als dat je rol is.
dinsdag 7 juni 2016 om 13:46
Lastig.
Je weet verstandelijk wel dat wat jullie twee nu samen beginnen geheel los staat van het verleden. En dat wat jullie samen nu kunnen delen bepalend is voor hoe jullie samen wat nieuws unieks voor elkaar opbouwen.
Maar door elke keer in je piekerende gedachten te ja-maren, te verzinnen wat zijn verleden was, te speculeren op jouw ervaringen en hetzelfde te verwachten, dat wordt het dan niet.
In hoeverre lukt het jou om alleen aan alles te denken dat jullie samen hebben gedaan, dat als basis te nemen, en verder bij elke nieuwe ervaring, alleen de ervaringen die je met hem hebt als maatstaf te nemen?
Je weet verstandelijk wel dat wat jullie twee nu samen beginnen geheel los staat van het verleden. En dat wat jullie samen nu kunnen delen bepalend is voor hoe jullie samen wat nieuws unieks voor elkaar opbouwen.
Maar door elke keer in je piekerende gedachten te ja-maren, te verzinnen wat zijn verleden was, te speculeren op jouw ervaringen en hetzelfde te verwachten, dat wordt het dan niet.
In hoeverre lukt het jou om alleen aan alles te denken dat jullie samen hebben gedaan, dat als basis te nemen, en verder bij elke nieuwe ervaring, alleen de ervaringen die je met hem hebt als maatstaf te nemen?
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
dinsdag 7 juni 2016 om 13:48
Ik begrijp je TO. Mijn vriend is dan niet zo geweest als jou vriend, maar ook hij heeft 2 relaties gehad voor mij. En dit is iets waar ik heel onzeker over ben geweest. Ik denk dat jou verleden hier een rol in speelt. Je bent onzeker en denkt waarschijnlijk ook dat je niet goed genoeg bent. Hoe je het zelf al zegt ze zijn knapper etc. Ik herken dit! Voor mij heeft het heel lang geduurd voordat ik er vrede mee had dat zijn verleden zijn verleden is. Dat hij mij heeft gekozen en ook met mij samen wilt.
woensdag 8 juni 2016 om 11:58
"ik heb een verleden van psychische mishandeling en heb altijd moeite gehad mezelf bloot te geven aan anderen, fysiek en mentaal. Verder is één van de twee seksuele ervaringen die ik heb gehad zeer negatief/pijnlijk en ook tekenend voor de manier hoe ik met seks om ga (ik denk dat ik ook dat nog niet volledig verwerkt heb)"
Ik denk dat daar vooral de crux zit. Als jij zelf lekkerder in je vel zit, leert dat verleden een plaats te geven, zelfverzekerder wordt.... dan maakt het veel minder uit wat jouw vriend allemaal voor knappe sexy exen heeft. Want dan VOEL je zelf ook dat hij nu jou veel leuker vindt. Maar zo lang je je zelf niet goed genoeg voelt, hoe moet hij dat dan wel vinden?
Ik denk dat daar vooral de crux zit. Als jij zelf lekkerder in je vel zit, leert dat verleden een plaats te geven, zelfverzekerder wordt.... dan maakt het veel minder uit wat jouw vriend allemaal voor knappe sexy exen heeft. Want dan VOEL je zelf ook dat hij nu jou veel leuker vindt. Maar zo lang je je zelf niet goed genoeg voelt, hoe moet hij dat dan wel vinden?
You can never have too many hats, gloves and shoes
