Psyche
alle pijlers
Dilemma?
woensdag 25 mei 2016 om 22:02
quote:Sapsorrow schreef op 25 mei 2016 @ 14:33:
Heel jammer. Wat mijn advies is, is idd, ik zou voor mijn kind mezelf aan de kant zetten. Om wille van je kind. Echt. Welk kind wil er nu niet hun opa en oma zien?! Die zijn de leukste ter wereld. Probeer je te verplaatsen in je kinderen.
Okee, ze hebben een hekel aan je. Dat lijkt me overduidelijk. Het is aan jou om je kop omhoog te houden en gewoon jezelf te blijven. Negeer negatieve opmerkingen en gooi er iets positiefs overheen. Dus als ze met venijn komen, laat ze niet merken dat jij daar aan mee wil doen. Speel toneel. Dat kun je best. Zo moeilijk is dat niet, ik bedoel, vind iedereen op je werk jou aardig? En andere mensen waar je min of meer verplicht mee om moet gaan?
Mijn schoonouders, nou ja, ouders van mijn vriend, vinden mij niet leuk. Nou en? Ik blijf lachen hoor. Ik hoor de hatelijke opmerkingen wel. Maar reageer daar gewoon niet op. Dan gooi ik er een grap overheen en lach dan om mijn eigen grap. Als ik treurend in een hoek ging zitten, of venijnig terug ging doen, zou ik minder trots op mezelf zijn. Als iemand een steen naar je gooit, vang hem dan op, verander hem in een diamat en geef hem weer terug. Dat is geen deurmattengedrag. Dat is nou liefde. Jezelf even aan de kant zetten, alleen als je daar bent oeoeoe da's lang omdat dat beter is voor je kind.
Mensen die veel venijn om zich heen strooien, ik vind ze niet indrukwekkend hoor. Jij wel? Laat jij je echt op de kop zitten door een schoonloeder? Kom op, je kunt beter dan dat! Niemand hoeft respect voor mij te hebben, vertrouwen geef je, respect krijg je. Dat kun je niet afdwingen. Maar je kunt je wel zo gedragen, dat je denkt, nou, dat kan ik eigenlijk best, het venijn negeren, het zegt sowieso meer over haar dan over mij. Hee, eigenlijk ben ik best een aardig mens! Dat voel ik liever dan: zijn moeder respecteert me niet. Mensen zijn maar mensen, ze maken ook wel eens fouten. Je schoonmoeder dus ook. Vergeef haar gewoon, zodat je kind een oma heeft. sorry hoor, maar hoe leuk is het voor kleinkinderen om te moeten zien hoe opa en oma tegen mama doen? En opa en oma zijn niet altijd leuk en lief.
En verder, waarom zou je omgaan met mensen die duidelijk een hekel aan je hebben? Ik kan me tijd wel beter besteden hoor
Heel jammer. Wat mijn advies is, is idd, ik zou voor mijn kind mezelf aan de kant zetten. Om wille van je kind. Echt. Welk kind wil er nu niet hun opa en oma zien?! Die zijn de leukste ter wereld. Probeer je te verplaatsen in je kinderen.
Okee, ze hebben een hekel aan je. Dat lijkt me overduidelijk. Het is aan jou om je kop omhoog te houden en gewoon jezelf te blijven. Negeer negatieve opmerkingen en gooi er iets positiefs overheen. Dus als ze met venijn komen, laat ze niet merken dat jij daar aan mee wil doen. Speel toneel. Dat kun je best. Zo moeilijk is dat niet, ik bedoel, vind iedereen op je werk jou aardig? En andere mensen waar je min of meer verplicht mee om moet gaan?
Mijn schoonouders, nou ja, ouders van mijn vriend, vinden mij niet leuk. Nou en? Ik blijf lachen hoor. Ik hoor de hatelijke opmerkingen wel. Maar reageer daar gewoon niet op. Dan gooi ik er een grap overheen en lach dan om mijn eigen grap. Als ik treurend in een hoek ging zitten, of venijnig terug ging doen, zou ik minder trots op mezelf zijn. Als iemand een steen naar je gooit, vang hem dan op, verander hem in een diamat en geef hem weer terug. Dat is geen deurmattengedrag. Dat is nou liefde. Jezelf even aan de kant zetten, alleen als je daar bent oeoeoe da's lang omdat dat beter is voor je kind.
Mensen die veel venijn om zich heen strooien, ik vind ze niet indrukwekkend hoor. Jij wel? Laat jij je echt op de kop zitten door een schoonloeder? Kom op, je kunt beter dan dat! Niemand hoeft respect voor mij te hebben, vertrouwen geef je, respect krijg je. Dat kun je niet afdwingen. Maar je kunt je wel zo gedragen, dat je denkt, nou, dat kan ik eigenlijk best, het venijn negeren, het zegt sowieso meer over haar dan over mij. Hee, eigenlijk ben ik best een aardig mens! Dat voel ik liever dan: zijn moeder respecteert me niet. Mensen zijn maar mensen, ze maken ook wel eens fouten. Je schoonmoeder dus ook. Vergeef haar gewoon, zodat je kind een oma heeft. sorry hoor, maar hoe leuk is het voor kleinkinderen om te moeten zien hoe opa en oma tegen mama doen? En opa en oma zijn niet altijd leuk en lief.
En verder, waarom zou je omgaan met mensen die duidelijk een hekel aan je hebben? Ik kan me tijd wel beter besteden hoor
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 29 juni 2016 om 10:56
woensdag 29 juni 2016 om 11:07
quote:yogonaise schreef op 25 mei 2016 @ 14:16:
Hij komt daar toch elke week. En dan elke week woorden/discussies.
Opstaan en weg gaan doet hij niet. Hij komt wel voor me op maar dat brengt niemand verder want ze blijven bij hun standpunt en willen ook op deze voet doorgaan. Alles ligt aan mij enz.
Het zou beter zijn als hij zou opstaan en weg zou gaan.Hoe neemt hij het dan voor je op? Eerlijk gezegd vind ik hem een mak lammetje die zich van alles laat aanleunen door zijn ouders. Dat is tenminste wat ik opmaak uit jouw verhaal.
Hij komt daar toch elke week. En dan elke week woorden/discussies.
Opstaan en weg gaan doet hij niet. Hij komt wel voor me op maar dat brengt niemand verder want ze blijven bij hun standpunt en willen ook op deze voet doorgaan. Alles ligt aan mij enz.
Het zou beter zijn als hij zou opstaan en weg zou gaan.Hoe neemt hij het dan voor je op? Eerlijk gezegd vind ik hem een mak lammetje die zich van alles laat aanleunen door zijn ouders. Dat is tenminste wat ik opmaak uit jouw verhaal.
woensdag 29 juni 2016 om 11:13
quote:Niceday76 schreef op 16 mei 2016 @ 12:28:
[...]
Dat is tegenwoordig idd een nieuwe trend. Alles los van elkaar zien en contact in stand houden ten koste van alles.Maar jij hoeft je echt niet uit te laten schelden en je kinderen er wel naar toe te schuiven. Jij bent niet de enige die verantwoordelijk is voor goed contact. Sterker nog lijkt me raar dat je je kinderen moet gaan leren dat het normaal is om hun moeder uit te schelden.
Heel erg mee eens! Kijk, als je gewoon niet zo dol op elkaar bent, kan partner wat vaker alleen met kind langsgaan. Maar waarom zou je je kind mee laten nemen naar mensen die niet eens het fatsoen hebben hun schoondochter normaal te behandelen? Wat geef je dan voor boodschap: ze mogen stom doen tegen je moeder, maar wij blijven gewoon lekker langsgaan.
Het moet idd. vanuit je man komen, die moet het consequent voor jou opnemen. Hij heeft voor jou gekozen en zijn ouders zouden er toch van uit moeten gaan dat ze hun kind zo hebben opgevoed dat het goede keuzes maakt. Als ze dat niet doen, zegt dat wel wat over hun eigen opvoeding.
[...]
Dat is tegenwoordig idd een nieuwe trend. Alles los van elkaar zien en contact in stand houden ten koste van alles.Maar jij hoeft je echt niet uit te laten schelden en je kinderen er wel naar toe te schuiven. Jij bent niet de enige die verantwoordelijk is voor goed contact. Sterker nog lijkt me raar dat je je kinderen moet gaan leren dat het normaal is om hun moeder uit te schelden.
Heel erg mee eens! Kijk, als je gewoon niet zo dol op elkaar bent, kan partner wat vaker alleen met kind langsgaan. Maar waarom zou je je kind mee laten nemen naar mensen die niet eens het fatsoen hebben hun schoondochter normaal te behandelen? Wat geef je dan voor boodschap: ze mogen stom doen tegen je moeder, maar wij blijven gewoon lekker langsgaan.
Het moet idd. vanuit je man komen, die moet het consequent voor jou opnemen. Hij heeft voor jou gekozen en zijn ouders zouden er toch van uit moeten gaan dat ze hun kind zo hebben opgevoed dat het goede keuzes maakt. Als ze dat niet doen, zegt dat wel wat over hun eigen opvoeding.
woensdag 29 juni 2016 om 11:14
En waarom zou jij je wat aantrekken van zulke nare schoonouders? Niet meer heengaan en kind daar ook niet laten komen. Als jouw man dat wel wil, moet hij dat zelf weten. Maar zou wel tegen hem zeggen dat je helemaal niks wil horen wat zij hebben geroeptoeterd over jou. Kan je beter gewoon niet weten.
Verder erger ik me over de slappe houding van jouw man.
Verder erger ik me over de slappe houding van jouw man.
woensdag 29 juni 2016 om 11:15
quote:yogonaise schreef op 29 juni 2016 @ 10:51:
Even mijn ei weer kwijt.
Man was bij schoonouders. Ze vroegen / deelden mee of man die en die dag met zoontje langskwam. Man is hier niet op in gegaan. Hij heeft vaak aangegeven dat ze zoontje zien als ze mij accepteren, anders niet. Schoonouders reageerde daar op dat het wel weer niet van mij zou mogen.
Weer ontkennen ze hun eigen aandeel in de situatie. Ze leggen alles bij mij neer. Ik heb het altijd gedaan. Ik word er weer verdrietig van. Er valt niks te doen op dit moment.
Wat zouden jullie doen dat je je er zelf niet zo verdrietig om voelt.Ik zou mijn vent eens even goed voor blok zetten: of je stáát voor ons huwelijk en maakt dat je ouders duidelijk, met alle consequenties die daarbij horen. Of je blijft een slappe lul. Maar dan ben je mijn partner niet meer.
Even mijn ei weer kwijt.
Man was bij schoonouders. Ze vroegen / deelden mee of man die en die dag met zoontje langskwam. Man is hier niet op in gegaan. Hij heeft vaak aangegeven dat ze zoontje zien als ze mij accepteren, anders niet. Schoonouders reageerde daar op dat het wel weer niet van mij zou mogen.
Weer ontkennen ze hun eigen aandeel in de situatie. Ze leggen alles bij mij neer. Ik heb het altijd gedaan. Ik word er weer verdrietig van. Er valt niks te doen op dit moment.
Wat zouden jullie doen dat je je er zelf niet zo verdrietig om voelt.Ik zou mijn vent eens even goed voor blok zetten: of je stáát voor ons huwelijk en maakt dat je ouders duidelijk, met alle consequenties die daarbij horen. Of je blijft een slappe lul. Maar dan ben je mijn partner niet meer.
woensdag 29 juni 2016 om 21:18
Nou inderdaad, de sleutel in deze is je man volgens mij. Maar jij moet die sleutel omdraaien.
Dus je man moet voor je opkomen, ook als dat betekent dat zijn ouders boos worden of het contact verbreken. Hij moet zijn poot stijf houden. Zo niet... tsja dat is aan jou.
Maar nu modder je maar wat aan...
En de tip die iemand gaf dat je man niet meer alle rottigheid die zijn ouders over je uitstorten aan jou doorgeeft vind ik voor de time-being (dus totdat er een soort van oplossing, welke dan ook, is) een goede. Moet je er dus ook niet meer naar vragen... Sterkte!
Dus je man moet voor je opkomen, ook als dat betekent dat zijn ouders boos worden of het contact verbreken. Hij moet zijn poot stijf houden. Zo niet... tsja dat is aan jou.
Maar nu modder je maar wat aan...
En de tip die iemand gaf dat je man niet meer alle rottigheid die zijn ouders over je uitstorten aan jou doorgeeft vind ik voor de time-being (dus totdat er een soort van oplossing, welke dan ook, is) een goede. Moet je er dus ook niet meer naar vragen... Sterkte!
donderdag 30 juni 2016 om 10:38
Mijn man heeft ook van die ouders gehad.. echt maar dan ook echt niks kon ik goed doen....
IK ben uit hun leven gestapt... de groeten, ik had er geen zin meer in. Als we woorden hadden ging dat steevast over zijn ouders...
Heb dat overigens wel zelf per telefoon aan zijn moeder verteld...
Ik heb o.a. in dat gesprek gezegd; ik ben nu 16 jaar met uw zoon getrouwd en daar komen wat mij betreft nog minstens 16 jaar bij en dat gaat niet met U ertussen. En dat ik de kinderen en haar zoon niet zal tegen houden om bij zijn ouders op visite te gaan...
en ik heb steeds man en kinderen gestuurd met vader- moederdag, verjaardagen en kerst ect..
Ze mochten ook 3x per jaar op visite komen.. precies op de verjaardagen van de kinderen die van mijn man... En tussen door riep ik regelmatig.. hé je moet je moeder een keertje bellen..
Inmiddels zijn ze beiden overleden..
IK ben uit hun leven gestapt... de groeten, ik had er geen zin meer in. Als we woorden hadden ging dat steevast over zijn ouders...
Heb dat overigens wel zelf per telefoon aan zijn moeder verteld...
Ik heb o.a. in dat gesprek gezegd; ik ben nu 16 jaar met uw zoon getrouwd en daar komen wat mij betreft nog minstens 16 jaar bij en dat gaat niet met U ertussen. En dat ik de kinderen en haar zoon niet zal tegen houden om bij zijn ouders op visite te gaan...
en ik heb steeds man en kinderen gestuurd met vader- moederdag, verjaardagen en kerst ect..
Ze mochten ook 3x per jaar op visite komen.. precies op de verjaardagen van de kinderen die van mijn man... En tussen door riep ik regelmatig.. hé je moet je moeder een keertje bellen..
Inmiddels zijn ze beiden overleden..
donderdag 21 juli 2016 om 14:22
Zij gaan niet veranderen. Dit gedrag is toch niet nieuw? Wil je hiervoor bij hem weg?
Zo'n cursus lijkt mij een prima stap. Voor hem is het ook lastig. Het zijn zijn ouders, hij wordt al z'n hele leven zo bejegend. Hij moet zich lospeuteren en nu met jullie kindje gaat bij hem de knop om. Maar ook dat heeft tijd nodig.
Daarnaast kost een kind ook het nodige binnen een relatie. Geef het even de tijd, ook voor je zelf.
Zo'n cursus lijkt mij een prima stap. Voor hem is het ook lastig. Het zijn zijn ouders, hij wordt al z'n hele leven zo bejegend. Hij moet zich lospeuteren en nu met jullie kindje gaat bij hem de knop om. Maar ook dat heeft tijd nodig.
Daarnaast kost een kind ook het nodige binnen een relatie. Geef het even de tijd, ook voor je zelf.
donderdag 21 juli 2016 om 15:41
quote:yogonaise schreef op 30 juni 2016 @ 20:46:
Als ze hier op verjaardag komen dan negeren ze mij. Dat vind ik zo denigrerend dat ze niet meer hoeven komen op een verjaardag.
Wat was de reactie van de moeder 1960?
eerst deze even... Zo bedoel ik het niet, dat denk je maar... ect ect.. Gewoon weer ontkennen..
Ik heb gezegd als je hem spreken wil morgen avond om 8 uur is hij thuis en dan liggen de kinderen op bed dat kunt U hem bellen...
En echt waar het eerste wat ze (schoonmoeder) aan mijn man vroeg wet jij wel dat 1960to4 gebeld heeft???
Op dat moment wist ik in 1x dat het een juiste beslissing geweest is om uit hun leven te stappen....
Laat het naast je neer vallen... het zegt meer over hun als over jouw!!
Sta er boven.... die 2x per jaar... meer hoef niet spreek dat met je man af!!
Laat je man dit topic lezen.. is dat een idee???
Als ze hier op verjaardag komen dan negeren ze mij. Dat vind ik zo denigrerend dat ze niet meer hoeven komen op een verjaardag.
Wat was de reactie van de moeder 1960?
eerst deze even... Zo bedoel ik het niet, dat denk je maar... ect ect.. Gewoon weer ontkennen..
Ik heb gezegd als je hem spreken wil morgen avond om 8 uur is hij thuis en dan liggen de kinderen op bed dat kunt U hem bellen...
En echt waar het eerste wat ze (schoonmoeder) aan mijn man vroeg wet jij wel dat 1960to4 gebeld heeft???
Op dat moment wist ik in 1x dat het een juiste beslissing geweest is om uit hun leven te stappen....
Laat het naast je neer vallen... het zegt meer over hun als over jouw!!
Sta er boven.... die 2x per jaar... meer hoef niet spreek dat met je man af!!
Laat je man dit topic lezen.. is dat een idee???
donderdag 21 juli 2016 om 16:07
quote:yogonaise schreef op 21 juli 2016 @ 13:29:
Ruzie gehad met vriend. Schoonouders zijn op vakantie en sturen berichtje naar hem. Vragen alleen hoe het met zoontje en vriend gaat. Vriend heeft wel gereageerd door ook te zeggen hoe het met mij gaat (ik ben een beetje ziek). Daar is niet meer op gereageerd.
Ik werd erg boos omdat ik dit ook al zo denigrerend vind. Vriend begon te zeggen dat hij niet wist of het kwetsend was. Zei ook dat hij ze niet kon dwingen dat ze mijn naam erbij zetten. Zei ook dat ik altijd overal zo mee zit. Toen werd ik heel erg boos.
Hij zegt meestal dat hij er niets van zegt omdat hij niet tegen ze op kan en een hoop gezeik krijgt dan. Maar ja wat moet ik dan. Moet dit dan maar zo?
Nu zegt ie dat ie een assertiviteitscursus gaat doen (heeft zich ook ingeschreven) en dat hij met ze gaat praten. Maar dat zegt ie zo vaak.
Misschien moet ik gewoon voor mezelf kiezen. Dit duurt al zo lang. Volgens mij gaat hij nooit echt voor me opkomen. Zit er wel mee wat nu het beste is.
Ik vind het heel logisch dat je hiermee zit. Makkelijk voor hem om het bij jou te leggen, alsof jij iets fout doet door je deze situatie aan te trekken. De situatie die jouw man mede mogelijk maakt.
Misschien een ultimatum stellen naar je man? In september beginnen er overal in het land weer assertiviteitstrainingen. Meldt hij zich daar niet voor aan, dan ga jij nog eens goed nadenken of je wel in deze relatie wil blijven. Zoiets?
Ruzie gehad met vriend. Schoonouders zijn op vakantie en sturen berichtje naar hem. Vragen alleen hoe het met zoontje en vriend gaat. Vriend heeft wel gereageerd door ook te zeggen hoe het met mij gaat (ik ben een beetje ziek). Daar is niet meer op gereageerd.
Ik werd erg boos omdat ik dit ook al zo denigrerend vind. Vriend begon te zeggen dat hij niet wist of het kwetsend was. Zei ook dat hij ze niet kon dwingen dat ze mijn naam erbij zetten. Zei ook dat ik altijd overal zo mee zit. Toen werd ik heel erg boos.
Hij zegt meestal dat hij er niets van zegt omdat hij niet tegen ze op kan en een hoop gezeik krijgt dan. Maar ja wat moet ik dan. Moet dit dan maar zo?
Nu zegt ie dat ie een assertiviteitscursus gaat doen (heeft zich ook ingeschreven) en dat hij met ze gaat praten. Maar dat zegt ie zo vaak.
Misschien moet ik gewoon voor mezelf kiezen. Dit duurt al zo lang. Volgens mij gaat hij nooit echt voor me opkomen. Zit er wel mee wat nu het beste is.
Ik vind het heel logisch dat je hiermee zit. Makkelijk voor hem om het bij jou te leggen, alsof jij iets fout doet door je deze situatie aan te trekken. De situatie die jouw man mede mogelijk maakt.
Misschien een ultimatum stellen naar je man? In september beginnen er overal in het land weer assertiviteitstrainingen. Meldt hij zich daar niet voor aan, dan ga jij nog eens goed nadenken of je wel in deze relatie wil blijven. Zoiets?
donderdag 21 juli 2016 om 16:54
donderdag 21 juli 2016 om 16:55
Dat mag jij helemaal zelf weten. Hij kan wel zeggen dat hij het erg vindt allemaal, maar daden zijn belangrijker dan woorden. Ik vind het wel heel mooi dat hij nu die cursus gaat doen. Maar zo'n cursus betekent niet dat hij meteen zal veranderen. Hij zal heel veel moeten oefenen en juist je assertief opstellen tegenover je eigen ouders is een heel moeilijk iets. Het zal naar alle waarschijnlijkheid sowieso nog lang duren voor hij dat kan.
Als ik in jouw situatie zat, zou ik hem wel nog tijd geven. Immers, naar mijn kind zou ik dan altijd kunnen verantwoorden dat ik heb gedaan wat ik kon om samen te blijven. Maar nogmaals, jij zou zelf denk ik ook wel profijt kunnen hebben van zo'n cursus. Want ook jij bent in deze situatie te lang doorgegaan met accepteren wat niet te accepteren valt. Je kunt leren hoe je daar anders, assertiever, mee om kunt gaan.
Als ik in jouw situatie zat, zou ik hem wel nog tijd geven. Immers, naar mijn kind zou ik dan altijd kunnen verantwoorden dat ik heb gedaan wat ik kon om samen te blijven. Maar nogmaals, jij zou zelf denk ik ook wel profijt kunnen hebben van zo'n cursus. Want ook jij bent in deze situatie te lang doorgegaan met accepteren wat niet te accepteren valt. Je kunt leren hoe je daar anders, assertiever, mee om kunt gaan.
donderdag 21 juli 2016 om 17:19
