Psyche
alle pijlers
Depressie
vrijdag 5 augustus 2016 om 11:31
Hoihoi,
Gisteren was een hele goede vriend bij mij en we hebben een beetje zitten praten.
Het gaat niet goed met hem, en hij weet niet wat die met zichzelf aanmoet.
Praten is voor hem een onmogelijke opgaven, wat hij voelt kan die niet zeggen, hij weet gewoon niet hoe.
Maar nu heb ik er dus wel uit gekregen dat hij zich gewoon kut voelt. Hij voelt alsof hij helemaal alleen op de wereld al, dat niemand hem steunt en dat hij helemaal alleen is. Hij heeft nergens meer zin in, de dingen die hij vroeger leuk vond betekent nu niks meer voor hem. Hij voelt zich somber en heeft zelfs gedachten gehad dat hij en de rest van de wereld beter af is als hij der niet meer is.
Nu is dit gevoel zo super herkenbaar voor mij aangezien ik zelf 2 jaar tegen een depressie heb gevochten en nu nog steeds bezig ben.
Maar hij wil niet naar de huisarts en hij wil geen hulp hebben... ook ontzettens herkenbaar want daar had ik ook geen zin in.. maar ik had het geluk dat mijn moeder achter mij stond en mij naar de huisarts stuurde.. anders weet ik nu ook niet waar ik terrecht had gekomen. Dan had het denk ik ook niet goed geeindigt voor mij.
Zijn eigen ouders steunen hem daar niet in en pschygiaters zijn in hun ogen onzin.. nu weet ik zelf dat ik er veel aan heb gehad en uiteindelijk heeft de antidepressiva me echt geholpen samen met de gesprekken waardoor ik echt heb leren praten.
Hij heeft hulp nodig, hij gaat er alleen niet komen.. hij heeft ook een jong zoontje en kan me niet voorstellen dat hij hem niet zou kunnen zien opgroeien..
We hebben het er gisteren over gehad en hij zei ook gewoon dat hij er allemaal geen zin in heeft en dat snap ik.. maar hoe kan ik hem nou stimuleren.. hem nou helpen..
Je kan wel zeggen als hij niet geholpen wil worden heeft het toch geen zin maar ik wou ook nooit geholpen worden.. en het is echt goed voor me geweest dat mn moeder me een schop onder me kont gaf.
Hebben jullie tips?
Dankjewel
Gisteren was een hele goede vriend bij mij en we hebben een beetje zitten praten.
Het gaat niet goed met hem, en hij weet niet wat die met zichzelf aanmoet.
Praten is voor hem een onmogelijke opgaven, wat hij voelt kan die niet zeggen, hij weet gewoon niet hoe.
Maar nu heb ik er dus wel uit gekregen dat hij zich gewoon kut voelt. Hij voelt alsof hij helemaal alleen op de wereld al, dat niemand hem steunt en dat hij helemaal alleen is. Hij heeft nergens meer zin in, de dingen die hij vroeger leuk vond betekent nu niks meer voor hem. Hij voelt zich somber en heeft zelfs gedachten gehad dat hij en de rest van de wereld beter af is als hij der niet meer is.
Nu is dit gevoel zo super herkenbaar voor mij aangezien ik zelf 2 jaar tegen een depressie heb gevochten en nu nog steeds bezig ben.
Maar hij wil niet naar de huisarts en hij wil geen hulp hebben... ook ontzettens herkenbaar want daar had ik ook geen zin in.. maar ik had het geluk dat mijn moeder achter mij stond en mij naar de huisarts stuurde.. anders weet ik nu ook niet waar ik terrecht had gekomen. Dan had het denk ik ook niet goed geeindigt voor mij.
Zijn eigen ouders steunen hem daar niet in en pschygiaters zijn in hun ogen onzin.. nu weet ik zelf dat ik er veel aan heb gehad en uiteindelijk heeft de antidepressiva me echt geholpen samen met de gesprekken waardoor ik echt heb leren praten.
Hij heeft hulp nodig, hij gaat er alleen niet komen.. hij heeft ook een jong zoontje en kan me niet voorstellen dat hij hem niet zou kunnen zien opgroeien..
We hebben het er gisteren over gehad en hij zei ook gewoon dat hij er allemaal geen zin in heeft en dat snap ik.. maar hoe kan ik hem nou stimuleren.. hem nou helpen..
Je kan wel zeggen als hij niet geholpen wil worden heeft het toch geen zin maar ik wou ook nooit geholpen worden.. en het is echt goed voor me geweest dat mn moeder me een schop onder me kont gaf.
Hebben jullie tips?
Dankjewel
vrijdag 5 augustus 2016 om 12:49
Wat jij kan doen:
- je eigen ervaring vertellen, hoe was het voor jou, wat deed de huisarts, hoe voelde dat?
- minimaal 1 x per week met hem naar buiten gaan en een stuk lopen/fietsen
- hem stimuleren om gezond te eten: groente, fruit, dat soort dingen. Desnoods extra koken en hem dat in bakjes brengen
- hem stimuleren om een potje vitamine D te kopen en iedere dag een tabletje te slikken (ja, helpt echt)
- aanbieden om mee te gaan naar de huisarts.
- je eigen ervaring vertellen, hoe was het voor jou, wat deed de huisarts, hoe voelde dat?
- minimaal 1 x per week met hem naar buiten gaan en een stuk lopen/fietsen
- hem stimuleren om gezond te eten: groente, fruit, dat soort dingen. Desnoods extra koken en hem dat in bakjes brengen
- hem stimuleren om een potje vitamine D te kopen en iedere dag een tabletje te slikken (ja, helpt echt)
- aanbieden om mee te gaan naar de huisarts.
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:14
quote:Goede-Fee schreef op 05 augustus 2016 @ 11:33:
Waarom zou hij zijn zoon niet zien opgroeien?
Omdat het hem niks meer boeit... het weekend zuipt hij zich helemaal vol totdat hij op de grond kruipt. Hij stapt met mensen in de auto die drank en drugs op hebben.. hij rijd zelf dronken op de fiets en scooter naat huis. Ik ben gewoon bang dat hem iets gebeurd of dat het hem allemaal zover gaat dat hij zichzelf wat aandoet..
Ik zal zeker blijven proberen en blijven praten met hem erover... maar hij is zo koppig.. zo vervelend... zat ook te denken de huisarts zelf even op te bellen en kijken wat die erover te zeggen heeft..
Waarom zou hij zijn zoon niet zien opgroeien?
Omdat het hem niks meer boeit... het weekend zuipt hij zich helemaal vol totdat hij op de grond kruipt. Hij stapt met mensen in de auto die drank en drugs op hebben.. hij rijd zelf dronken op de fiets en scooter naat huis. Ik ben gewoon bang dat hem iets gebeurd of dat het hem allemaal zover gaat dat hij zichzelf wat aandoet..
Ik zal zeker blijven proberen en blijven praten met hem erover... maar hij is zo koppig.. zo vervelend... zat ook te denken de huisarts zelf even op te bellen en kijken wat die erover te zeggen heeft..
zaterdag 6 augustus 2016 om 13:20
Je hebt zelf ervaren dat het heel belangrijk is dat anderen het nog wel de moeite waard vinden, als je in de situatie zit waarin je dit zelf niet meer vindt. Dat is nou precies je kracht waar je gebruik van moet maken. Dus, heel simpel, je geeft niet op. Elke dag een berichtje of een belletje, neem hem mee op sleeptouw ook al vindt hij er geen bal aan. Het doel is niet dat hij het leuk vindt, maar dat hij geactiveerd wordt en dat is precies wat je doet.
Ik weet niet in hoeverre je dingen voor hem mag en kunt bepalen, het helpt vaak wel om een keuze te geven tussen twee dingen die hij allebei niet wil (bijvoorbeeld: of jij belt voor 12 uur vandaag de huisarts, of ik doe dit, kies maar), gesloten keuzes zeg maar.
Bij mij heeft het heel erg geholpen dat mensen het van me overnamen, zonder dat ik het leuk hoefde te vinden. Dan moest ik bijvoorbeeld weer ergens naar toe, dat wilde ik helemaal niet, maar deed het toch. Het leek mijn vriendinnen niet uit te maken of ik het leuk vond, het succes zat m erin dat ik gegaan was.
Als praten moeilijk is, kun je ook naar alternatieven zoeken (bijvoorbeeld schrijven). Praten gaat ook vaak beter als je wandelt, dus dat is misschien ook nog een optie.
Succes!
Ik weet niet in hoeverre je dingen voor hem mag en kunt bepalen, het helpt vaak wel om een keuze te geven tussen twee dingen die hij allebei niet wil (bijvoorbeeld: of jij belt voor 12 uur vandaag de huisarts, of ik doe dit, kies maar), gesloten keuzes zeg maar.
Bij mij heeft het heel erg geholpen dat mensen het van me overnamen, zonder dat ik het leuk hoefde te vinden. Dan moest ik bijvoorbeeld weer ergens naar toe, dat wilde ik helemaal niet, maar deed het toch. Het leek mijn vriendinnen niet uit te maken of ik het leuk vond, het succes zat m erin dat ik gegaan was.
Als praten moeilijk is, kun je ook naar alternatieven zoeken (bijvoorbeeld schrijven). Praten gaat ook vaak beter als je wandelt, dus dat is misschien ook nog een optie.
Succes!
