Zwanger
alle pijlers
MMM starten?
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:14
Zat al een tijdje in het 'wachtbank' topic maar voor ik verhuis, dacht ik, ik maak eerst nog even een eigen topic 
.
Inmiddels zijn mijn vriend en ik bij ronde 18 aanbeland en word ik het langzaam aan echt beu (of nee, eigenlijk heb ik gisteren de hele avond gehuild en ben ik het beu). Het eerste half jaar hebben we niet heel serieus opgelet maar gewoon regelmatig sex gehad, de laatste 8 cycli weet ik heel erg zeker dat we rond mijn ovulatie goed ons best hebben gedaan. Dus misschien kunnen we inmiddels wel eerlijk zeggen dat het niet zo makkelijk gaat.
Nou hebben we gisteren een heel gesprek gehad over wel of niet naar de huisarts. Mijn vriend wil liever nog geen heel intensief traject starten en is bang dat je daar wel snel in rolt als je de eerste stap eenmaal hebt gezet. Ik zou wel graag die eerste onderzoeken willen.
Dus, hoe gaat zoiets eigenlijk in zijn werk? Hoe lang duurt het meestal voor je uitslagen hebt, eventueel een doorverwijzing en misschien zelfs duidelijkheid over een eventueel vervolgtraject? In mijn beleving duurt dat sowieso maanden... wat is, helaas, jullie ervaring?
.Inmiddels zijn mijn vriend en ik bij ronde 18 aanbeland en word ik het langzaam aan echt beu (of nee, eigenlijk heb ik gisteren de hele avond gehuild en ben ik het beu). Het eerste half jaar hebben we niet heel serieus opgelet maar gewoon regelmatig sex gehad, de laatste 8 cycli weet ik heel erg zeker dat we rond mijn ovulatie goed ons best hebben gedaan. Dus misschien kunnen we inmiddels wel eerlijk zeggen dat het niet zo makkelijk gaat.
Nou hebben we gisteren een heel gesprek gehad over wel of niet naar de huisarts. Mijn vriend wil liever nog geen heel intensief traject starten en is bang dat je daar wel snel in rolt als je de eerste stap eenmaal hebt gezet. Ik zou wel graag die eerste onderzoeken willen.
Dus, hoe gaat zoiets eigenlijk in zijn werk? Hoe lang duurt het meestal voor je uitslagen hebt, eventueel een doorverwijzing en misschien zelfs duidelijkheid over een eventueel vervolgtraject? In mijn beleving duurt dat sowieso maanden... wat is, helaas, jullie ervaring?
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:25
De eerste keer als je komt word er alleen bloed geprikt en moet je man zn zaad inleveren. Als alles er goed genoeg uitziet krijg je meestal het advies om nog een half jaar of jaar te proberen voor je weer langs mag komen.
Heftige onderzoeken beginnen ze niet zomaar hoor! Althans dat was onze ervaring
Heftige onderzoeken beginnen ze niet zomaar hoor! Althans dat was onze ervaring
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:31
Bij ons ging het best snel, maar er was dan ook duidelijk wat het probleem was (PCOS). Nadat we de verwijzing van de huisarts hadden gehad konden we binnen 2 weken terecht in het ziekenhuis (we hebben de afspraak uiteindelijk na 4 weken gezet, wilden we zelf). Na het eerste gesprek is er bij mij bloed geprikt en liefste kreeg een potje mee voor sperma onderzoek.
3 weken na de eerste afspraak zaten we weer bij de fertiliteitsarts om de uitslagen te bespreken. Bij lief was alles goed, bij mij bleek mijn schildklier licht vertraagd. Als dat niet het geval zou zijn geweest, had ik direct clomid meegekregen maar nu moest ik eerst naar een internist. Na 4 weken een afspraak bij de internist die meteen groen licht gaf, dus toen alsnog gestart met clomid.
Eerste ronde clomid sloeg niet aan (geen eisprong), maar de 2e wel en toen was ik ook direct zwanger. Het hele traject van eerste huisarts bezoek tot positieve test heeft nog geen 6 maanden geduurd bij ons. Maar goed, dat zal dus deels zijn omdat er vanaf het begin af aan duidelijk was wat het probleem was bij ons.
Ik ben volgens mij ongeveer tegelijkertijd met iemand anders uit ons zwanger worden groepje naar de huisarts gegaan en zij zit nu in de wachtweken na haar 3e IUI. Het kan dus ook best snel gaan allemaal.
3 weken na de eerste afspraak zaten we weer bij de fertiliteitsarts om de uitslagen te bespreken. Bij lief was alles goed, bij mij bleek mijn schildklier licht vertraagd. Als dat niet het geval zou zijn geweest, had ik direct clomid meegekregen maar nu moest ik eerst naar een internist. Na 4 weken een afspraak bij de internist die meteen groen licht gaf, dus toen alsnog gestart met clomid.
Eerste ronde clomid sloeg niet aan (geen eisprong), maar de 2e wel en toen was ik ook direct zwanger. Het hele traject van eerste huisarts bezoek tot positieve test heeft nog geen 6 maanden geduurd bij ons. Maar goed, dat zal dus deels zijn omdat er vanaf het begin af aan duidelijk was wat het probleem was bij ons.
Ik ben volgens mij ongeveer tegelijkertijd met iemand anders uit ons zwanger worden groepje naar de huisarts gegaan en zij zit nu in de wachtweken na haar 3e IUI. Het kan dus ook best snel gaan allemaal.
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:32
Het duurt inderdaad allemaal erg lang..ik ben na een jaar naar de huisarts gestapt vanwege lange, onregelmatige cycli. Ik wilde vooral weten wat daar bij mij de oorzaak van was, en wilde dit laten onderzoeken, maar het bleek dat mijn vriend ook gelijk mee de onderzoeken in moest (wat hij zelf niet fijn vond en van mij hoefde dit ook niet, daar lag mijn vraag niet en ik had al een miskraam gehad, dus zwanger raken lukt wel, alleen weinig kansen door mijn lange cycli). Na aanvankelijke twijfel van ons beiden zijn we er samen ingestapt. Nadat het eerste gesprek weken op zich liet wachten, nu weer weken aan het wachten op de onderzoeken en uitslag. ik ben blij dat we er toch op tijd in gestapt zijn, ook gezien onze leeftijd en wens voor meerdere kinderen (31 en 32). Ik heb begrepen dat behandeling wel meteen kan starten na uitslag onderzoek.
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:34
Bij ons ging het zo:
Na 1 jaar naar de huisarts, vragen over mijn cyclus, eerste zaadonderzoek man. Zaadonderzoek niet goed, 2 maanden later herhaald.
Ondertussen op de wachtlijst voor de gynaecoloog, waar we 3 maanden later terecht konden.
3 maanden na eerste slechte zaaduitslag zaten we bij de gynaecoloog met 2 slechte zaaduitslagen. Oriënterend gesprek, vaginale echo bij mij en afspraken voor bloedonderzoek en nog een zaadonderzoek. 6 weken later uitslag van bloedonderzoeken (die op dag 3 en 21 van je cyclus zijn) en uitslag 3de zaadonderzoek. Diagnose: heel erg slecht zaad, alleen ICSI mogelijk.
Weer een maand later (inmiddels 5 maanden na het eerste zaadonderzoek) intake voor IVF/ICSI + uitslagen van een 4de zaadonderzoek + bloedtesten voor HIV en HBV/HCV. Op de wachtlijst voor IVF/ICSI (op dat moment 12 weken).
Morgen ga ik voor mijn punctie van mijn eerste IVF naar het ziekenhuis, inmiddels is het ruim 8 maanden na het eerste slechte zaadonderzoek. Nou hebben wij wel telkens niet enorme haast gemaakt, dus het kan eventueel ook wel sneller, maar het duurt vaak toch wel even.
Na 1 jaar naar de huisarts, vragen over mijn cyclus, eerste zaadonderzoek man. Zaadonderzoek niet goed, 2 maanden later herhaald.
Ondertussen op de wachtlijst voor de gynaecoloog, waar we 3 maanden later terecht konden.
3 maanden na eerste slechte zaaduitslag zaten we bij de gynaecoloog met 2 slechte zaaduitslagen. Oriënterend gesprek, vaginale echo bij mij en afspraken voor bloedonderzoek en nog een zaadonderzoek. 6 weken later uitslag van bloedonderzoeken (die op dag 3 en 21 van je cyclus zijn) en uitslag 3de zaadonderzoek. Diagnose: heel erg slecht zaad, alleen ICSI mogelijk.
Weer een maand later (inmiddels 5 maanden na het eerste zaadonderzoek) intake voor IVF/ICSI + uitslagen van een 4de zaadonderzoek + bloedtesten voor HIV en HBV/HCV. Op de wachtlijst voor IVF/ICSI (op dat moment 12 weken).
Morgen ga ik voor mijn punctie van mijn eerste IVF naar het ziekenhuis, inmiddels is het ruim 8 maanden na het eerste slechte zaadonderzoek. Nou hebben wij wel telkens niet enorme haast gemaakt, dus het kan eventueel ook wel sneller, maar het duurt vaak toch wel even.
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:40
quote:nena_ schreef op 16 augustus 2016 @ 17:31:
Bij ons ging het best snel, maar er was dan ook duidelijk wat het probleem was (PCOS). Nadat we de verwijzing van de huisarts hadden gehad konden we binnen 2 weken terecht in het ziekenhuis (we hebben de afspraak uiteindelijk na 4 weken gezet, wilden we zelf). Na het eerste gesprek is er bij mij bloed geprikt en liefste kreeg een potje mee voor sperma onderzoek.
3 weken na de eerste afspraak zaten we weer bij de fertiliteitsarts om de uitslagen te bespreken. Bij lief was alles goed, bij mij bleek mijn schildklier licht vertraagd. Als dat niet het geval zou zijn geweest, had ik direct clomid meegekregen maar nu moest ik eerst naar een internist. Na 4 weken een afspraak bij de internist die meteen groen licht gaf, dus toen alsnog gestart met clomid.
Eerste ronde clomid sloeg niet aan (geen eisprong), maar de 2e wel en toen was ik ook direct zwanger. Het hele traject van eerste huisarts bezoek tot positieve test heeft nog geen 6 maanden geduurd bij ons. Maar goed, dat zal dus deels zijn omdat er vanaf het begin af aan duidelijk was wat het probleem was bij ons.
Ik ben volgens mij ongeveer tegelijkertijd met iemand anders uit ons zwanger worden groepje naar de huisarts gegaan en zij zit nu in de wachtweken na haar 3e IUI. Het kan dus ook best snel gaan allemaal.Het hangt er ook vanaf waar je woont en welke behandeling je nodig hebt. Met 2x 3 maanden wachten tot je überhaupt terecht kan duren de onderzoeken niet zo lang, maar wel de tijd die het kost om aan de beurt te komen.
Bij ons ging het best snel, maar er was dan ook duidelijk wat het probleem was (PCOS). Nadat we de verwijzing van de huisarts hadden gehad konden we binnen 2 weken terecht in het ziekenhuis (we hebben de afspraak uiteindelijk na 4 weken gezet, wilden we zelf). Na het eerste gesprek is er bij mij bloed geprikt en liefste kreeg een potje mee voor sperma onderzoek.
3 weken na de eerste afspraak zaten we weer bij de fertiliteitsarts om de uitslagen te bespreken. Bij lief was alles goed, bij mij bleek mijn schildklier licht vertraagd. Als dat niet het geval zou zijn geweest, had ik direct clomid meegekregen maar nu moest ik eerst naar een internist. Na 4 weken een afspraak bij de internist die meteen groen licht gaf, dus toen alsnog gestart met clomid.
Eerste ronde clomid sloeg niet aan (geen eisprong), maar de 2e wel en toen was ik ook direct zwanger. Het hele traject van eerste huisarts bezoek tot positieve test heeft nog geen 6 maanden geduurd bij ons. Maar goed, dat zal dus deels zijn omdat er vanaf het begin af aan duidelijk was wat het probleem was bij ons.
Ik ben volgens mij ongeveer tegelijkertijd met iemand anders uit ons zwanger worden groepje naar de huisarts gegaan en zij zit nu in de wachtweken na haar 3e IUI. Het kan dus ook best snel gaan allemaal.Het hangt er ook vanaf waar je woont en welke behandeling je nodig hebt. Met 2x 3 maanden wachten tot je überhaupt terecht kan duren de onderzoeken niet zo lang, maar wel de tijd die het kost om aan de beurt te komen.
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:50
Bij de huisarts kregen we direct een doorverwijzing. In het ziekenhuis konden we na 2-3 maanden terecht. Gesprek en onderzoeken. Na 6 weken de uitslagen daarvan.
Geen oorzaak gevonden. Advies om nog een half jaar zelf te proberen. Daarna konden we snel weer terecht en konden we direct met iui beginnen.
Je hebt natuurlijk altijd zelf de regie als je langzamer wilt. En eea is afhankelijk van de uitkomsten van onderzoeken.
Geen oorzaak gevonden. Advies om nog een half jaar zelf te proberen. Daarna konden we snel weer terecht en konden we direct met iui beginnen.
Je hebt natuurlijk altijd zelf de regie als je langzamer wilt. En eea is afhankelijk van de uitkomsten van onderzoeken.
dinsdag 16 augustus 2016 om 17:55
Mijn ervaring is dat je niet meteen trajecten ingaat als er bij de eerste onderzoeken geen oorzaak gevonden wordt. Wij zijn na een jaar naar de huisarts gegaan. Toen cyclus besproken en semen onderzoek, vervolgens moesten we het gewoon weer een half jaar proberen omdat alles goed was. Vervolgens moesten we zelf contact opnemen met de huisarts voor een verwijzing naar de gynacoloog toen het nog niet gelukt was. Daar moet je weer wachten op een afspraak en kreeg ik eerst bloedonderzoek en mijn partner weer semenonderzoek en vervolgens 2 maanden daarna pas andere onderzoeken (eileiders). Wij zijn een jaar en 3 maanden nadat we bij de huisarts zijn geweest gestart met IUI, maar alleen omdat ik heel graag iets wou doen en dit ook duidelijk aangegeven heb. Als het aan de gynacoloog lag hadden we daar nog 2-3 maanden mee gewacht omdat er bij ons geen redenen voor onvruchtbaarheid zijn gevonden. In mijn omgeving zijn er ook mensen waarbij uit onderzoeken wel iets gevonden was en daarbij ging het wel veel sneller.
Na de 3e IUI poging zwanger en inmiddels 16 weken zwanger, dus blij met de medische molen!
Succes met jullie keuze maken!
Na de 3e IUI poging zwanger en inmiddels 16 weken zwanger, dus blij met de medische molen!
Succes met jullie keuze maken!
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:07
Na een half jaar naar de huisarts gegaan. Ik heb altijd lange cyclussen gehad van 6 weken tot 2 maanden na verwijderen spiraal zat ik op ongeveer 33 dagen maar de cyclus werd steeds langer vandaar dat we zo snel naar de huisarts zijn gestapt. Door de lange cyclus had ik ook geen vertrouwen in mijn eigen lichaam. Ik kon dezelfde week of week erna (weet niet meer precies) al terecht in het ziekenhuis was gelukje omdat iemand weg viel.
Bij mij werd toen een echo gemaakt. Week na eisprong (die ik toevallig net gehad had) bloed laten prikken en man zaad inleveren. Hier ook idd beide in traject. Na week uitslag en die was goed. Ik zou tijdens menstruatie weer bloed moeten laten prikken maar toen was ik totaal niet verwacht zwanger. Dit werd een miskraam helaas. Hierop besloten wel verder te gaan in het ziekenhuis omdat ik die lange cyclussen echt niet fijn vond (maakt wel een verschil 1 keer in de 4 weken kans of 1 keer in de 6 weken kans). Bedoeling was de eerste keer dat ik weer ongesteld werd na de miskraam dat ik ozu beginnen met clomid om de cyclussen te verkorten. Wonder boven wonder en totaal niet verwacht was ik weer zwanger dus nooit begonnen met clomid.
Het kan dus idd wel snel gaan met een traject maar ligt er ook wel aan hoe je eigen geschiedenis is. IVF beginnen ze niet zomaar mee. En je krijgt ook rustig de kans om er even over na te denken hoeft echt niet meteen te beslissen. Na de miskraam had ik daar ook een afspraak toen is er ook gezegd verwerk het maar eerst en ben je er klaar voor dan maak maar weer een afspraak.
Bij mij werd toen een echo gemaakt. Week na eisprong (die ik toevallig net gehad had) bloed laten prikken en man zaad inleveren. Hier ook idd beide in traject. Na week uitslag en die was goed. Ik zou tijdens menstruatie weer bloed moeten laten prikken maar toen was ik totaal niet verwacht zwanger. Dit werd een miskraam helaas. Hierop besloten wel verder te gaan in het ziekenhuis omdat ik die lange cyclussen echt niet fijn vond (maakt wel een verschil 1 keer in de 4 weken kans of 1 keer in de 6 weken kans). Bedoeling was de eerste keer dat ik weer ongesteld werd na de miskraam dat ik ozu beginnen met clomid om de cyclussen te verkorten. Wonder boven wonder en totaal niet verwacht was ik weer zwanger dus nooit begonnen met clomid.
Het kan dus idd wel snel gaan met een traject maar ligt er ook wel aan hoe je eigen geschiedenis is. IVF beginnen ze niet zomaar mee. En je krijgt ook rustig de kans om er even over na te denken hoeft echt niet meteen te beslissen. Na de miskraam had ik daar ook een afspraak toen is er ook gezegd verwerk het maar eerst en ben je er klaar voor dan maak maar weer een afspraak.
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:24
Ik lees even mee, wij hebben net de eerste bloed- en semenonderzoeken bij de gyn gehad, en maandag volgt de uitslag. Vriend moest nog eenkeet zaad inleveren, vlgns huisarts was alles goed, vlgns gyn niet. We zijn nu 1,5 jaar bezig en ik kon ook heel snel terecht. In ieder geval fijn te lezen dat mensen zwanger worden ( en het prikbord vol geboortekaartjes id wachtkamer was ook erg bemoedigend).
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:25
Mijn huisarts wilde in eerste instantie alleen de zaadkwaliteit van mijn vriend testen, omdat mijn cyclus goed was en ik mijn eisprong ook goed kon vinden door temperaturen en ovulatietesten. De uitslag van een zaadonderzoek is er meestal wel na 3-5 dagen.
Het zaad bleek zo slecht dat we het tot Sint Juttemis zouden kunnen blijven proberen zonder resultaat. Omdat de oorzaak zo duidelijk was ging het daarna (gelukkig) snel.
Als het zaad gewoon goed blijkt te zijn, wordt er waarschijnlijk bloedonderzoek gedaan, of je cyclus wordt onderzocht (bloedprikken/echo).
Uiteindelijk kan er ook nog onderzoek worden gedaan of je eileiders wel doorgankelijk zijn, maar dat is echt iets wat pas in een later stadium gebeurt.
Maar je bepaalt altijd zelf het tempo. Als je nog niet wilt starten met een bepaald traject of onderzoek dan doe je dat natuurlijk ook niet.
Mocht er niets bijzonders gevonden worden, wordt er wellicht geadviseerd om het nog een half jaar langer te proberen.
Probeer ook eens aan je vriend duidelijk te maken dat een eventuele behandeling zeer waarschijnlijk voor 90% op jouw schouders komt te liggen, dat hij waarschijnlijk niet zoveel meer hoeft te doen dan af en toe een potje inleveren. Misschien stelt dat hem wat gerust.
Het zaad bleek zo slecht dat we het tot Sint Juttemis zouden kunnen blijven proberen zonder resultaat. Omdat de oorzaak zo duidelijk was ging het daarna (gelukkig) snel.
Als het zaad gewoon goed blijkt te zijn, wordt er waarschijnlijk bloedonderzoek gedaan, of je cyclus wordt onderzocht (bloedprikken/echo).
Uiteindelijk kan er ook nog onderzoek worden gedaan of je eileiders wel doorgankelijk zijn, maar dat is echt iets wat pas in een later stadium gebeurt.
Maar je bepaalt altijd zelf het tempo. Als je nog niet wilt starten met een bepaald traject of onderzoek dan doe je dat natuurlijk ook niet.
Mocht er niets bijzonders gevonden worden, wordt er wellicht geadviseerd om het nog een half jaar langer te proberen.
Probeer ook eens aan je vriend duidelijk te maken dat een eventuele behandeling zeer waarschijnlijk voor 90% op jouw schouders komt te liggen, dat hij waarschijnlijk niet zoveel meer hoeft te doen dan af en toe een potje inleveren. Misschien stelt dat hem wat gerust.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:34
Lastig. Hier 3 maanden tussen gyn en zwangerschap. Maar ik zou vooral uit willen sluiten dat er iets overduidelijks is waardoor het never gaat lukken. Zonde van je tijd. En, afhankelijk van wat er eventueel aan de hand is, hoeft zo'n traject echt niet intensief te zijn. Bij mij bestond het uit 5 tabletten en 1 echo.
Nou, daar zou ik niet nog een jaar over denken.
Is vriend bang dat het aan hem ligt? Daarom bang zaad in te leveren?
Nou, daar zou ik niet nog een jaar over denken.
Is vriend bang dat het aan hem ligt? Daarom bang zaad in te leveren?
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:38
quote:lux. schreef op 16 augustus 2016 @ 17:40:
[...]
Het hangt er ook vanaf waar je woont en welke behandeling je nodig hebt. Met 2x 3 maanden wachten tot je überhaupt terecht kan duren de onderzoeken niet zo lang, maar wel de tijd die het kost om aan de beurt te komen.
Oh, uiteraard. Hier in Utrecht bij mijn ziekenhuis is de wachttijd gewoon niet zo lang: 3 weken tot de 1e afspraak, dan 3 weken daarna uitslagen bespreken van de bloed- en semenonderzoeken en daarna had ik direct met clomid mogen starten als mijn schildklier niet licht vertraagd was. Het scheelt natuurlijk ook dat bij lief niets mis was, zodat we niet hoefden te wachten op een 2e zaadonderzoek.
Aangezien iedereen voor mij postte dat het hele traject heel lang duurt, wilde ik alleen zeggen dat het allemaal ook vrij snel kan gaan; ook gezien de ervaring van iemand anders in mijn zwanger worden groepje.
Wat ik overigens wél vervelend vond is dat ze vrij weinig informatie gaven: wij hadden geen idee dat er bij mij op m'n schildklier getest zou worden bijvoorbeeld en als die waarde goed zou zijn geweest, zou ze het ons ook niet verteld hebben. Dus bij de mededeling dat mijn waarde níet goed was, schrokken we ook wel even. Op mijn vraag wat de uitslag van de rest van de onderzoeken was, kreeg ik alleen maar te horen 'dat het pastte binnen het beeld van PCOS', maar specifieke waardes wilde ze niet geven. Daar heb ik wel echt een vervelend gevoel aan overgehouden. Maar goed, dat heeft verder niets te maken met hoe snel/langzaam het traject gaat
[...]
Het hangt er ook vanaf waar je woont en welke behandeling je nodig hebt. Met 2x 3 maanden wachten tot je überhaupt terecht kan duren de onderzoeken niet zo lang, maar wel de tijd die het kost om aan de beurt te komen.
Oh, uiteraard. Hier in Utrecht bij mijn ziekenhuis is de wachttijd gewoon niet zo lang: 3 weken tot de 1e afspraak, dan 3 weken daarna uitslagen bespreken van de bloed- en semenonderzoeken en daarna had ik direct met clomid mogen starten als mijn schildklier niet licht vertraagd was. Het scheelt natuurlijk ook dat bij lief niets mis was, zodat we niet hoefden te wachten op een 2e zaadonderzoek.
Aangezien iedereen voor mij postte dat het hele traject heel lang duurt, wilde ik alleen zeggen dat het allemaal ook vrij snel kan gaan; ook gezien de ervaring van iemand anders in mijn zwanger worden groepje.
Wat ik overigens wél vervelend vond is dat ze vrij weinig informatie gaven: wij hadden geen idee dat er bij mij op m'n schildklier getest zou worden bijvoorbeeld en als die waarde goed zou zijn geweest, zou ze het ons ook niet verteld hebben. Dus bij de mededeling dat mijn waarde níet goed was, schrokken we ook wel even. Op mijn vraag wat de uitslag van de rest van de onderzoeken was, kreeg ik alleen maar te horen 'dat het pastte binnen het beeld van PCOS', maar specifieke waardes wilde ze niet geven. Daar heb ik wel echt een vervelend gevoel aan overgehouden. Maar goed, dat heeft verder niets te maken met hoe snel/langzaam het traject gaat
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:40
Mijn man en ik zijn nu bezig met een vruchtbaarheidsbehandeling, toen ook wij langer als een jaar aan het proberen waren sloeg de onzekerheid in, niet weten of er iets is of wat het is. Wij waren er wel snel allebei over eens dat we het wilde weten dus een verwijzing gekregen voor de gynaecoloog en daar is een zaadonderzoek gedaan en bij mij is bloedonderzoek gedaan en een aantal cyclussen gevolgd, al snel wisten wij dat mijn man zijn zaad verminderd is en dat mijn tweede fase aan de korte kant is. Voor we daadwerkelijk begonnen met de behandeling heeft al met al wel een aantal maanden tot halfjaar geduurd. Het is pittig vooral mentaal maar niet weten waar je aan toe bent vrat ook aan me.
Succes, en jullie kunnen ook na die onderzoeken nog beslissen wat jullie doen he. Die onderzoeken betekenen nog geen intensief fertiliteitstraject, hiervoor moeten er daadwerkelijk ook problemen zijn.
Hoop dat je snel zwanger mag zijn.
Succes, en jullie kunnen ook na die onderzoeken nog beslissen wat jullie doen he. Die onderzoeken betekenen nog geen intensief fertiliteitstraject, hiervoor moeten er daadwerkelijk ook problemen zijn.
Hoop dat je snel zwanger mag zijn.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:41
quote:spinnekop schreef op 16 augustus 2016 @ 18:34:
Lastig. Hier 3 maanden tussen gyn en zwangerschap. Maar ik zou vooral uit willen sluiten dat er iets overduidelijks is waardoor het never gaat lukken. Zonde van je tijd. En, afhankelijk van wat er eventueel aan de hand is, hoeft zo'n traject echt niet intensief te zijn. Bij mij bestond het uit 5 tabletten en 1 echo.
Nou, daar zou ik niet nog een jaar over denken.
Dit was bij ons dus het geval. Volgens de uroloog is de kans om op een normale manier zwanger te worden 'nihil'.
Tussen het eerste bezoek aan de huisarts en het intakegesprek bij het IVF centrum zat bij ons 3 maanden, en tussen dat intakegesprek en mijn zwangerschap zat ook 3 maanden.
Lastig. Hier 3 maanden tussen gyn en zwangerschap. Maar ik zou vooral uit willen sluiten dat er iets overduidelijks is waardoor het never gaat lukken. Zonde van je tijd. En, afhankelijk van wat er eventueel aan de hand is, hoeft zo'n traject echt niet intensief te zijn. Bij mij bestond het uit 5 tabletten en 1 echo.
Nou, daar zou ik niet nog een jaar over denken.
Dit was bij ons dus het geval. Volgens de uroloog is de kans om op een normale manier zwanger te worden 'nihil'.
Tussen het eerste bezoek aan de huisarts en het intakegesprek bij het IVF centrum zat bij ons 3 maanden, en tussen dat intakegesprek en mijn zwangerschap zat ook 3 maanden.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:43
Ik denk dat t ook gewoon heel spannend ( en een beetje vernederend) is voor een inman, met zo n lullig potje zaad langs de inleverpost, en kan me dan ook goed voorstellen dat je vriend ertegen opziet. Daarbij hebben vrouwen nu eenmaal een sterkere bio- klok. Wij hebven er maar n beetje een grapje van gemaakt, dat hielp.
En lux. ( ik herken je uit het eetlijstjes- topic): succes morgen!!!
En lux. ( ik herken je uit het eetlijstjes- topic): succes morgen!!!
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:44
quote:nena_ schreef op 16 augustus 2016 @ 18:38:
[...]
Oh, uiteraard. Hier in Utrecht bij mijn ziekenhuis is de wachttijd gewoon niet zo lang: 3 weken tot de 1e afspraak, dan 3 weken daarna uitslagen bespreken van de bloed- en semenonderzoeken en daarna had ik direct met clomid mogen starten als mijn schildklier niet licht vertraagd was. Het scheelt natuurlijk ook dat bij lief niets mis was, zodat we niet hoefden te wachten op een 2e zaadonderzoek.
Aangezien iedereen voor mij postte dat het hele traject heel lang duurt, wilde ik alleen zeggen dat het allemaal ook vrij snel kan gaan; ook gezien de ervaring van iemand anders in mijn zwanger worden groepje.
Wat ik overigens wél vervelend vond is dat ze vrij weinig informatie gaven: wij hadden geen idee dat er bij mij op m'n schildklier getest zou worden bijvoorbeeld en als die waarde goed zou zijn geweest, zou ze het ons ook niet verteld hebben. Dus bij de mededeling dat mijn waarde níet goed was, schrokken we ook wel even. Op mijn vraag wat de uitslag van de rest van de onderzoeken was, kreeg ik alleen maar te horen 'dat het pastte binnen het beeld van PCOS', maar specifieke waardes wilde ze niet geven. Daar heb ik wel echt een vervelend gevoel aan overgehouden. Maar goed, dat heeft verder niets te maken met hoe snel/langzaam het traject gaat
Maar daarom wou ik het er nog wel even expliciet bij zetten: ook als er een oorzaak wordt gevonden kunnen wachttijden lang zijn en dat verschilt helaas per ziekenhuis en per seizoen, wij hadden best case scenario in mei terecht gekund voor behandeling, als we zelf een paar onderzoeken eerder hadden gepland en niet eerst nog op vakantie hadden gewild. Maar ik vond wachten niet zo'n ramp dus dat scheelt. Kon ik er rustig aan wennen.
Jouw ervaring heb ik niet echt, maar ik heb zelf geneeskunde gestudeerd en vraag dus zelf ook veel. Denk dat ik bijna net zo goed weet hoe ik ervoor sta als mijn gyn. Ik weet bijvoorbeeld ook mijn oestradiolwaarden, en volgens mij weten weinig mensen die tijdens hun IVF. Maar ze leggen ook gewoon heel veel uit in mijn ziekenhuis, dat is wel prettig.
[...]
Oh, uiteraard. Hier in Utrecht bij mijn ziekenhuis is de wachttijd gewoon niet zo lang: 3 weken tot de 1e afspraak, dan 3 weken daarna uitslagen bespreken van de bloed- en semenonderzoeken en daarna had ik direct met clomid mogen starten als mijn schildklier niet licht vertraagd was. Het scheelt natuurlijk ook dat bij lief niets mis was, zodat we niet hoefden te wachten op een 2e zaadonderzoek.
Aangezien iedereen voor mij postte dat het hele traject heel lang duurt, wilde ik alleen zeggen dat het allemaal ook vrij snel kan gaan; ook gezien de ervaring van iemand anders in mijn zwanger worden groepje.
Wat ik overigens wél vervelend vond is dat ze vrij weinig informatie gaven: wij hadden geen idee dat er bij mij op m'n schildklier getest zou worden bijvoorbeeld en als die waarde goed zou zijn geweest, zou ze het ons ook niet verteld hebben. Dus bij de mededeling dat mijn waarde níet goed was, schrokken we ook wel even. Op mijn vraag wat de uitslag van de rest van de onderzoeken was, kreeg ik alleen maar te horen 'dat het pastte binnen het beeld van PCOS', maar specifieke waardes wilde ze niet geven. Daar heb ik wel echt een vervelend gevoel aan overgehouden. Maar goed, dat heeft verder niets te maken met hoe snel/langzaam het traject gaat
Maar daarom wou ik het er nog wel even expliciet bij zetten: ook als er een oorzaak wordt gevonden kunnen wachttijden lang zijn en dat verschilt helaas per ziekenhuis en per seizoen, wij hadden best case scenario in mei terecht gekund voor behandeling, als we zelf een paar onderzoeken eerder hadden gepland en niet eerst nog op vakantie hadden gewild. Maar ik vond wachten niet zo'n ramp dus dat scheelt. Kon ik er rustig aan wennen.
Jouw ervaring heb ik niet echt, maar ik heb zelf geneeskunde gestudeerd en vraag dus zelf ook veel. Denk dat ik bijna net zo goed weet hoe ik ervoor sta als mijn gyn. Ik weet bijvoorbeeld ook mijn oestradiolwaarden, en volgens mij weten weinig mensen die tijdens hun IVF. Maar ze leggen ook gewoon heel veel uit in mijn ziekenhuis, dat is wel prettig.
dinsdag 16 augustus 2016 om 18:46
quote:-Sense- schreef op 16 augustus 2016 @ 18:43:
Ik denk dat t ook gewoon heel spannend ( en een beetje vernederend) is voor een inman, met zo n lullig potje zaad langs de inleverpost, en kan me dan ook goed voorstellen dat je vriend ertegen opziet. Daarbij hebben vrouwen nu eenmaal een sterkere bio- klok. Wij hebven er maar n beetje een grapje van gemaakt, dat hielp.
En lux. ( ik herken je uit het eetlijstjes- topic): succes morgen!!!
Jaaa da's helemaal naar onderen gezakt! Dankje! 14 rijpe follikels, dus goede opbrengst nu hopen dat ze ook allemaal rijpe eicellen bevatten, maar het ziet er gunstig uit
Hoop dat ze bij jou nu ook snel een plan hebben
Ik denk dat t ook gewoon heel spannend ( en een beetje vernederend) is voor een inman, met zo n lullig potje zaad langs de inleverpost, en kan me dan ook goed voorstellen dat je vriend ertegen opziet. Daarbij hebben vrouwen nu eenmaal een sterkere bio- klok. Wij hebven er maar n beetje een grapje van gemaakt, dat hielp.
En lux. ( ik herken je uit het eetlijstjes- topic): succes morgen!!!
Jaaa da's helemaal naar onderen gezakt! Dankje! 14 rijpe follikels, dus goede opbrengst nu hopen dat ze ook allemaal rijpe eicellen bevatten, maar het ziet er gunstig uit
Hoop dat ze bij jou nu ook snel een plan hebben
dinsdag 16 augustus 2016 om 19:04
Ik weet nog wel dat mijn huisarts me er ook voor waarschuwde: je gaat nu een traject starten en dat kan soms overweldigend zijn, geef je grenzen aan en je kunt ook altijd bij mij terug komen om samen dingen op een rijtje te zetten.
Heel fijn, maar gelukkig was dat niet nodig. Ze vroegen in het ziekenhuis of we eerst alleen mij wilden onderzoeken (ik had een onregelmatige cyclus) of meteen ook mijn man. En elke stap werd goed uitgelegd... Je hoeft niets tegen je zin in te doen en als je na onderzoek niet meteen medicijnen wil gebruiken bijv. dan wacht je daar gewoon even mee.
Heel fijn, maar gelukkig was dat niet nodig. Ze vroegen in het ziekenhuis of we eerst alleen mij wilden onderzoeken (ik had een onregelmatige cyclus) of meteen ook mijn man. En elke stap werd goed uitgelegd... Je hoeft niets tegen je zin in te doen en als je na onderzoek niet meteen medicijnen wil gebruiken bijv. dan wacht je daar gewoon even mee.
dinsdag 16 augustus 2016 om 19:14
quote:lux. schreef op 16 augustus 2016 @ 18:44:
Jouw ervaring heb ik niet echt, maar ik heb zelf geneeskunde gestudeerd en vraag dus zelf ook veel. Denk dat ik bijna net zo goed weet hoe ik ervoor sta als mijn gyn. Ik weet bijvoorbeeld ook mijn oestradiolwaarden, en volgens mij weten weinig mensen die tijdens hun IVF. Maar ze leggen ook gewoon heel veel uit in mijn ziekenhuis, dat is wel prettig.
Ik heb ondertussen ook geleerd om verder door te vragen en heb later nog wel specifieke waardes opgevraagd (en gekregen), maar het eerste en tweede gesprek was ik gewoon echt te overdonderd door het hele gebeuren om er aan te denken, wat me later dus een vervelend gevoel heeft gegeven. Het viel me gewoon op dat de fertiliteitsarts heel vaag bleef en niet uii zichzelf de uitslagen doorgaf, terwijl de internist direct haar computer scherm naar mij toedraaide om de uitslagen op het scherm te tonen en uit te leggen.
Dus eigenlijk ook meer gewoon een tip aan TO: je hebt recht om te weten wat ze precies onderzoeken en je uitslagen te horen. Als je dat wel wil weten en ze vertellen het je niet: vraag er gewoon expliciet naar.
Overigens, Lux, ik heb vaker gelezen over jullie traject en ik hoop echt van harte dat de behandeling werkt en je binnen nu en een paar weken zwanger bent!
Jouw ervaring heb ik niet echt, maar ik heb zelf geneeskunde gestudeerd en vraag dus zelf ook veel. Denk dat ik bijna net zo goed weet hoe ik ervoor sta als mijn gyn. Ik weet bijvoorbeeld ook mijn oestradiolwaarden, en volgens mij weten weinig mensen die tijdens hun IVF. Maar ze leggen ook gewoon heel veel uit in mijn ziekenhuis, dat is wel prettig.
Ik heb ondertussen ook geleerd om verder door te vragen en heb later nog wel specifieke waardes opgevraagd (en gekregen), maar het eerste en tweede gesprek was ik gewoon echt te overdonderd door het hele gebeuren om er aan te denken, wat me later dus een vervelend gevoel heeft gegeven. Het viel me gewoon op dat de fertiliteitsarts heel vaag bleef en niet uii zichzelf de uitslagen doorgaf, terwijl de internist direct haar computer scherm naar mij toedraaide om de uitslagen op het scherm te tonen en uit te leggen.
Dus eigenlijk ook meer gewoon een tip aan TO: je hebt recht om te weten wat ze precies onderzoeken en je uitslagen te horen. Als je dat wel wil weten en ze vertellen het je niet: vraag er gewoon expliciet naar.
Overigens, Lux, ik heb vaker gelezen over jullie traject en ik hoop echt van harte dat de behandeling werkt en je binnen nu en een paar weken zwanger bent!
dinsdag 16 augustus 2016 om 19:17
quote:nena_ schreef op 16 augustus 2016 @ 19:14:
[...]
Ik heb ondertussen ook geleerd om verder door te vragen en heb later nog wel specifieke waardes opgevraagd (en gekregen), maar het eerste en tweede gesprek was ik gewoon echt te overdonderd door het hele gebeuren om er aan te denken, wat me later dus een vervelend gevoel heeft gegeven. Het viel me gewoon op dat de fertiliteitsarts heel vaag bleef en niet uii zichzelf de uitslagen doorgaf, terwijl de internist direct haar computer scherm naar mij toedraaide om de uitslagen op het scherm te tonen en uit te leggen.
Dus eigenlijk ook meer gewoon een tip aan TO: je hebt recht om te weten wat ze precies onderzoeken en je uitslagen te horen. Als je dat wel wil weten en ze vertellen het je niet: vraag er gewoon expliciet naar.
Overigens, Lux, ik heb vaker gelezen over jullie traject en ik hoop echt van harte dat de behandeling werkt en je binnen nu en een paar weken zwanger bent!
Ja bij mij doet de gyn dat gelukkig wel, erg prettig! Idd niet denken dat je de dokter tot last bent, daar zijn ze voor, gewoon vragen.
En thanks, lief! Ik hoop het ook heeeeeel erg
[...]
Ik heb ondertussen ook geleerd om verder door te vragen en heb later nog wel specifieke waardes opgevraagd (en gekregen), maar het eerste en tweede gesprek was ik gewoon echt te overdonderd door het hele gebeuren om er aan te denken, wat me later dus een vervelend gevoel heeft gegeven. Het viel me gewoon op dat de fertiliteitsarts heel vaag bleef en niet uii zichzelf de uitslagen doorgaf, terwijl de internist direct haar computer scherm naar mij toedraaide om de uitslagen op het scherm te tonen en uit te leggen.
Dus eigenlijk ook meer gewoon een tip aan TO: je hebt recht om te weten wat ze precies onderzoeken en je uitslagen te horen. Als je dat wel wil weten en ze vertellen het je niet: vraag er gewoon expliciet naar.
Overigens, Lux, ik heb vaker gelezen over jullie traject en ik hoop echt van harte dat de behandeling werkt en je binnen nu en een paar weken zwanger bent!
Ja bij mij doet de gyn dat gelukkig wel, erg prettig! Idd niet denken dat je de dokter tot last bent, daar zijn ze voor, gewoon vragen.
En thanks, lief! Ik hoop het ook heeeeeel erg
dinsdag 16 augustus 2016 om 19:29
Hier ging het ook best snel. Na 10 maanden proberen een afspraak gemaakt bij de huisarts. Konden de volgende maand terecht (maand 11 dus). Zonder problemen doorverwezen en we konden een maand later terecht in het ziekenhuis (maand 12). In het ziekenhuis een vragenlijst doorgenomen, inwendige echo en meteen bloedonderzoeken gedaan. M'n vriend kon ook meteen zaad inleveren. Week later telefonisch daar de uitslag van, zaad was slecht. 2 maanden later weer een zaadonderzoek laten doen en toen dezelfde kwaliteit. We zaten toen in maand 14. Onze enige kans zou ICSI zijn. Er volgde nog een onderzoek bij de uroloog en wat bloedonderzoeken bij beide en in maand 15 kregen we een go voor ICSI. In maand 16 voorlichting over ICSI en in maand 17 gestart. In maand 18 de punctie en teruplaatsing gehad en maand 19 een positieve zwangerschapstest! Best snel gegaan hier maar dit kwam mede door een duidelijke oorzaak.
Als ze niks vinden dan wordt er vaak geadviseerd het nog een halfjaar te proberen. Vinden ze wel wat en het heeft een duidelijke oorzaak dan wordt er ook al snel een traject gestart. Vinden ze wat maar is het nog een beetje vaag dan volgt er vaak meer onderzoek en dan kan het ook langer duren.
Wat hier ook al eerder gezegd werd, ik wilde ook graag uitsluiten of er niks overduidelijks was waardoor het niet lukte. En er bleek dus wel wat te zijn. Blij dat we verder niet door hoefden te kwakkelen. Anders was ik nu nog niet zwanger geweest denk ik.
Mijn vriend had overigens totaal geen problemen met de onderzoeken en stond er ook voor open. Maar kan me ook voorstellen dan mannen het lastig vinden. Tast hun ego ofzo toch soms wel een beetje aan. Maar goed stel dat er wel iets is waardoor het niet lukt en je laat niks onderzoeken..
Ik besef wel dat ik geluk heb gehad hoor!! Voor velen is het traject in de MMM veel langer en moeizamer..
Als ze niks vinden dan wordt er vaak geadviseerd het nog een halfjaar te proberen. Vinden ze wel wat en het heeft een duidelijke oorzaak dan wordt er ook al snel een traject gestart. Vinden ze wat maar is het nog een beetje vaag dan volgt er vaak meer onderzoek en dan kan het ook langer duren.
Wat hier ook al eerder gezegd werd, ik wilde ook graag uitsluiten of er niks overduidelijks was waardoor het niet lukte. En er bleek dus wel wat te zijn. Blij dat we verder niet door hoefden te kwakkelen. Anders was ik nu nog niet zwanger geweest denk ik.
Mijn vriend had overigens totaal geen problemen met de onderzoeken en stond er ook voor open. Maar kan me ook voorstellen dan mannen het lastig vinden. Tast hun ego ofzo toch soms wel een beetje aan. Maar goed stel dat er wel iets is waardoor het niet lukt en je laat niks onderzoeken..
Ik besef wel dat ik geluk heb gehad hoor!! Voor velen is het traject in de MMM veel langer en moeizamer..
