Zwanger
alle pijlers
40+
woensdag 17 augustus 2016 om 01:22
Ik ben net 40 en ik heb er twee. Ik was net 35 toen nr 1 geboren werd en ik was bijna 37 toen nr 2 geboren werd. Mijn man en ik zijn dit jaar 20 jaar samen, we zijn 11 jaar getrouwd. Wij zijn niet zulke snelle beslissers zeg maar En mijn man is 9 jaar ouder dan ik ben.
Bij nr 1 heb ik alleen de combinatietest laten uitvoeren bij nr 2 ben ik direct voor een vlokkentest gegaan. Kwam ook doordat de placenta er ideaal voor lag hoor.
Heb je een leuke relatie? Is er een leukerd met zaad zeg maar?
Bij nr 1 heb ik alleen de combinatietest laten uitvoeren bij nr 2 ben ik direct voor een vlokkentest gegaan. Kwam ook doordat de placenta er ideaal voor lag hoor.
Heb je een leuke relatie? Is er een leukerd met zaad zeg maar?
woensdag 17 augustus 2016 om 01:25
Nee hoor, mijn collega heeft op haar 41e en 43e een kind gehad. Die kwam haar man ook iets later dan gehoopt tegen. Het kan dus zeker nog, tenzij je al ver in de 40 bent. Maar ja, ik hoef je niet te vertellen dat de kans om zwanger te worden kleiner is en de kans op een gehandicapt kindje groter.
Heb je een partner?
Heb je een partner?
woensdag 17 augustus 2016 om 01:31
Ik heb al jaren een leuke partner, mijn beste vriend eigenlijk. We hebben het prima voorelkaar, allebei hebben we ondernemingen waarin we het goed doen en financieel hebben we het prima. Niet om op te scheppen hoor, soms loopt het minder, en heel rijk zijn we niet, maar we zouden best een kindje een goede toekomst kunnen geven.
woensdag 17 augustus 2016 om 01:38
Vroeger werd er niet over nagedacht. Je baarde gewoon totdat het ophield omdat je in de overgang kwam.
De één verouderd ook sneller dan de ander, dat kan tot wel 20 jaar schelen, vanaf de gemiddelde veroudering 10 jaar ouder uiteindelijk of 10 jaar jonger.
Ik ben een groot voorstander om bij veel dingen te kijken hoe de natuur dat in eerste instantie heeft gemaakt en in welke mate dat nog in de maatschappij in te passen valt.
Pré is in dit geval dat we ook gemiddeld genomen een heel stuk ouder worden, veel betere omstandigheden hebben en je op die leeftijd veel echt goed voor elkaar hebt waardoor de omstandigheden tot een goede zwangerschap ook veel beter te maken dan weer zijn.
Daar waar men vroeger ook vaak hongersnood had, slechte medische verzorgingsmogelijkheden, dak boven je hoofd etc.
Ik snap de angst wel op een kindje dat iets mankeert, ook bij jonge vrouwen kan ook dat voorkomen, er zijn veel testen, maar als ik nu nog zwanger zou raken, zou ik dat wel een extra angst ook vinden. Ik weet niet of in een goede relatie ik die keuze alsnog wel zou maken. Wellicht nog wel, maar op dit moment toch niet, vanwege veel tegenwerpingen, geen partner, geld in combinatie met eigen gezondheid. Alsmede dat ik beter weet wat er in de wereld te koop is en ik niet alles rooskleurig ook zie qua andere zaken die haalbaar zijn.
Maar als ik kijk naar overgang vind ik dat, ondanks de cijfers, er soms wel heel erg op gehamerd wordt dat je het niet zou moeten doen, daar waar de natuur toch alsnog zijn gang zelf kan gaan.
De één verouderd ook sneller dan de ander, dat kan tot wel 20 jaar schelen, vanaf de gemiddelde veroudering 10 jaar ouder uiteindelijk of 10 jaar jonger.
Ik ben een groot voorstander om bij veel dingen te kijken hoe de natuur dat in eerste instantie heeft gemaakt en in welke mate dat nog in de maatschappij in te passen valt.
Pré is in dit geval dat we ook gemiddeld genomen een heel stuk ouder worden, veel betere omstandigheden hebben en je op die leeftijd veel echt goed voor elkaar hebt waardoor de omstandigheden tot een goede zwangerschap ook veel beter te maken dan weer zijn.
Daar waar men vroeger ook vaak hongersnood had, slechte medische verzorgingsmogelijkheden, dak boven je hoofd etc.
Ik snap de angst wel op een kindje dat iets mankeert, ook bij jonge vrouwen kan ook dat voorkomen, er zijn veel testen, maar als ik nu nog zwanger zou raken, zou ik dat wel een extra angst ook vinden. Ik weet niet of in een goede relatie ik die keuze alsnog wel zou maken. Wellicht nog wel, maar op dit moment toch niet, vanwege veel tegenwerpingen, geen partner, geld in combinatie met eigen gezondheid. Alsmede dat ik beter weet wat er in de wereld te koop is en ik niet alles rooskleurig ook zie qua andere zaken die haalbaar zijn.
Maar als ik kijk naar overgang vind ik dat, ondanks de cijfers, er soms wel heel erg op gehamerd wordt dat je het niet zou moeten doen, daar waar de natuur toch alsnog zijn gang zelf kan gaan.
woensdag 17 augustus 2016 om 01:53
woensdag 17 augustus 2016 om 02:01
quote:rozies schreef op 17 augustus 2016 @ 01:31:
Ik heb al jaren een leuke partner, mijn beste vriend eigenlijk. We hebben het prima voorelkaar, allebei hebben we ondernemingen waarin we het goed doen en financieel hebben we het prima. Niet om op te scheppen hoor, soms loopt het minder, en heel rijk zijn we niet, maar we zouden best een kindje een goede toekomst kunnen geven.
Nou, go for it!
Een kind geeft wel een extra dimensie aan je leven vind ik. Maar in financieel opzicht ga je vooral achteruit.
Mijn man en ik zijn pas laat aan kinderen begonnen {(nu 2 zoons) maar juist als je lekker op de rit zit qua carrière en inkomsten dan is volgens mij de inkomensval het grootst. Bij ons was die enorm. Wij zijn de afgelopen 5 jaar (kinderen zijn bijna 5 en net 2) in totaal al zo'n €50.000 kwijt geweest aan KDV, netto.
En we zijn beide 32 uur gaan werken, 20% inkomstendelving.
Maar ik had het echt niet willen missen.
Mijn man en ik zijn ook "oude" ouders. Ik werd moeder op mijn 35e, en nog een keer toen ik 37 was. Mijn man is 9 jaar ouder. We kennen elkaar nu 20 jaar, wij zijn gewoon late beslissers.
Wij hebben wel combinatietest en vlokkentest gedaan trouwens.
Ik heb al jaren een leuke partner, mijn beste vriend eigenlijk. We hebben het prima voorelkaar, allebei hebben we ondernemingen waarin we het goed doen en financieel hebben we het prima. Niet om op te scheppen hoor, soms loopt het minder, en heel rijk zijn we niet, maar we zouden best een kindje een goede toekomst kunnen geven.
Nou, go for it!
Een kind geeft wel een extra dimensie aan je leven vind ik. Maar in financieel opzicht ga je vooral achteruit.
Mijn man en ik zijn pas laat aan kinderen begonnen {(nu 2 zoons) maar juist als je lekker op de rit zit qua carrière en inkomsten dan is volgens mij de inkomensval het grootst. Bij ons was die enorm. Wij zijn de afgelopen 5 jaar (kinderen zijn bijna 5 en net 2) in totaal al zo'n €50.000 kwijt geweest aan KDV, netto.
En we zijn beide 32 uur gaan werken, 20% inkomstendelving.
Maar ik had het echt niet willen missen.
Mijn man en ik zijn ook "oude" ouders. Ik werd moeder op mijn 35e, en nog een keer toen ik 37 was. Mijn man is 9 jaar ouder. We kennen elkaar nu 20 jaar, wij zijn gewoon late beslissers.
Wij hebben wel combinatietest en vlokkentest gedaan trouwens.
woensdag 17 augustus 2016 om 02:02
Voor alleen twijfel zou ik, als je net over de 40 bent, het denk ik niet laten. Maar de zekerheid, ook voor jonge vrouwen, dat je kindje gezond is, heb je nooit. Ik vind dat er teveel ingeprent wordt dat het niet meer zou mogen als je over de 40 bent en dat je dan een soort van eigen schuld daaraan hebt. Maar dan denk ik van hé de natuur is toch ook de natuur, we kúnnen nog steeds kinderen krijgen en er hoeft maar iets fout te gaan met de anticonceptie, wat altijd ook nog kan gebeuren en je wordt alsnog zwanger.
Het is nog mogelijk voor het lichaam.
Ik vind verder dat de maatschappij in mijn opgroeitijd, erg gericht was op het maken van de carriere van de vrouw, je moest echt eerst naar school, studies doorlopen, de boel eerst goed op de rit hebben en uiteindelijk kwamen daar ook nog mannen bij die vonden dat je echt toch nog alle tijd van de wereld had als vrouw. Die om de één of andere reden vonden dat je als vrouw niet "zo jong" al kinderen moest willen en zelf wilden ze vooral nog genieten van het makkelijke leven.
Ik vond dat een erg rare periode met uiteindelijk tegenstrijdige problematiek. Aan de ene kant moest je als vrouw het uitstellen, alles werd aan gedaan die leeftijd op te schroeven in Nederland, we zijn het land waarin we koploper zijn op het gebied van het eerste kind op oudere leeftijd. Geen enkel land evenaart ons zeg maar daarin. En aan de andere kant wordt je nu als vrouw van een hogere leeftijdscategorie afgeraden om nog kinderen te krijgen en kom je niet meer in aanmerking voor adopteren of bepaalde ziekenhuisprocedures.
Alleen al om die kromheid tegen te gaan, zou ik nog bijna kinderen "nemen".
Daarbij denk ik dat je als toekomstige ouders eigenlijk altijd wel rekening zou moeten houden dat je kindje toch iets kan mankeren. Hoe erg ook, het komt voor. Kan en wil je dat aankunnen, je leven daarop nu nog inrichten. Het hoort er sowieso eigenlijk bij dat je dat moment door je hoofd laat gaan, hou oud je ook bent.
Het is nog mogelijk voor het lichaam.
Ik vind verder dat de maatschappij in mijn opgroeitijd, erg gericht was op het maken van de carriere van de vrouw, je moest echt eerst naar school, studies doorlopen, de boel eerst goed op de rit hebben en uiteindelijk kwamen daar ook nog mannen bij die vonden dat je echt toch nog alle tijd van de wereld had als vrouw. Die om de één of andere reden vonden dat je als vrouw niet "zo jong" al kinderen moest willen en zelf wilden ze vooral nog genieten van het makkelijke leven.
Ik vond dat een erg rare periode met uiteindelijk tegenstrijdige problematiek. Aan de ene kant moest je als vrouw het uitstellen, alles werd aan gedaan die leeftijd op te schroeven in Nederland, we zijn het land waarin we koploper zijn op het gebied van het eerste kind op oudere leeftijd. Geen enkel land evenaart ons zeg maar daarin. En aan de andere kant wordt je nu als vrouw van een hogere leeftijdscategorie afgeraden om nog kinderen te krijgen en kom je niet meer in aanmerking voor adopteren of bepaalde ziekenhuisprocedures.
Alleen al om die kromheid tegen te gaan, zou ik nog bijna kinderen "nemen".
Daarbij denk ik dat je als toekomstige ouders eigenlijk altijd wel rekening zou moeten houden dat je kindje toch iets kan mankeren. Hoe erg ook, het komt voor. Kan en wil je dat aankunnen, je leven daarop nu nog inrichten. Het hoort er sowieso eigenlijk bij dat je dat moment door je hoofd laat gaan, hou oud je ook bent.
woensdag 17 augustus 2016 om 02:04
Ik vind je niet te oud. Je bent zo oud als je je voelt. (Cliché!!)
Je zou het toch kunnen proberen en gewoon de gok nemen of het nog lukt?
Of het kindje gezond is of niet, dat kan getest worden als je daar onzeker over bent. Op latere leeftijd is de kans op bepaalde afwijkingen weliswaar groter dan op jongere leeftijd, maar nog steeds gaat het in de meeste gevallen goed.
Ben je net over de 40, of ruim over de 40?
Je zou het toch kunnen proberen en gewoon de gok nemen of het nog lukt?
Of het kindje gezond is of niet, dat kan getest worden als je daar onzeker over bent. Op latere leeftijd is de kans op bepaalde afwijkingen weliswaar groter dan op jongere leeftijd, maar nog steeds gaat het in de meeste gevallen goed.
Ben je net over de 40, of ruim over de 40?
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
woensdag 17 augustus 2016 om 02:07
quote:Paekzwart schreef op 17 augustus 2016 @ 02:02:
Voor alleen twijfel zou ik, als je net over de 40 bent, het denk ik niet laten. Maar de zekerheid, ook voor jonge vrouwen, dat je kindje gezond is, heb je nooit. Ik vind dat er teveel ingeprent wordt dat het niet meer zou mogen als je over de 40 bent en dat je dan een soort van eigen schuld daaraan hebt. Maar dan denk ik van hé de natuur is toch ook de natuur, we kúnnen nog steeds kinderen krijgen en er hoeft maar iets fout te gaan met de anticonceptie, wat altijd ook nog kan gebeuren en je wordt alsnog zwanger.
Het is nog mogelijk voor het lichaam.
Ik vind verder dat de maatschappij in mijn opgroeitijd, erg gericht was op het maken van de carriere van de vrouw, je moest echt eerst naar school, studies doorlopen, de boel eerst goed op de rit hebben en uiteindelijk kwamen daar ook nog mannen bij die vonden dat je echt toch nog alle tijd van de wereld had als vrouw. Die om de één of andere reden vonden dat je als vrouw niet "zo jong" al kinderen moest willen en zelf wilden ze vooral nog genieten van het makkelijke leven.
Ik vond dat een erg rare periode met uiteindelijk tegenstrijdige problematiek. Aan de ene kant moest je als vrouw het uitstellen, alles werd aan gedaan die leeftijd op te schroeven in Nederland, we zijn het land waarin we koploper zijn op het gebied van het eerste kind op oudere leeftijd. Geen enkel land evenaart ons zeg maar daarin. En aan de andere kant wordt je nu als vrouw van een hogere leeftijdscategorie afgeraden om nog kinderen te krijgen en kom je niet meer in aanmerking voor adopteren of bepaalde ziekenhuisprocedures.
Alleen al om die kromheid tegen te gaan, zou ik nog bijna kinderen "nemen".
Daarbij denk ik dat je als toekomstige ouders eigenlijk altijd wel rekening zou moeten houden dat je kindje toch iets kan mankeren. Hoe erg ook, het komt voor. Kan en wil je dat aankunnen, je leven daarop nu nog inrichten. Het hoort er sowieso eigenlijk bij dat je dat moment door je hoofd laat gaan, hou oud je ook bent.Dank je!
Voor alleen twijfel zou ik, als je net over de 40 bent, het denk ik niet laten. Maar de zekerheid, ook voor jonge vrouwen, dat je kindje gezond is, heb je nooit. Ik vind dat er teveel ingeprent wordt dat het niet meer zou mogen als je over de 40 bent en dat je dan een soort van eigen schuld daaraan hebt. Maar dan denk ik van hé de natuur is toch ook de natuur, we kúnnen nog steeds kinderen krijgen en er hoeft maar iets fout te gaan met de anticonceptie, wat altijd ook nog kan gebeuren en je wordt alsnog zwanger.
Het is nog mogelijk voor het lichaam.
Ik vind verder dat de maatschappij in mijn opgroeitijd, erg gericht was op het maken van de carriere van de vrouw, je moest echt eerst naar school, studies doorlopen, de boel eerst goed op de rit hebben en uiteindelijk kwamen daar ook nog mannen bij die vonden dat je echt toch nog alle tijd van de wereld had als vrouw. Die om de één of andere reden vonden dat je als vrouw niet "zo jong" al kinderen moest willen en zelf wilden ze vooral nog genieten van het makkelijke leven.
Ik vond dat een erg rare periode met uiteindelijk tegenstrijdige problematiek. Aan de ene kant moest je als vrouw het uitstellen, alles werd aan gedaan die leeftijd op te schroeven in Nederland, we zijn het land waarin we koploper zijn op het gebied van het eerste kind op oudere leeftijd. Geen enkel land evenaart ons zeg maar daarin. En aan de andere kant wordt je nu als vrouw van een hogere leeftijdscategorie afgeraden om nog kinderen te krijgen en kom je niet meer in aanmerking voor adopteren of bepaalde ziekenhuisprocedures.
Alleen al om die kromheid tegen te gaan, zou ik nog bijna kinderen "nemen".
Daarbij denk ik dat je als toekomstige ouders eigenlijk altijd wel rekening zou moeten houden dat je kindje toch iets kan mankeren. Hoe erg ook, het komt voor. Kan en wil je dat aankunnen, je leven daarop nu nog inrichten. Het hoort er sowieso eigenlijk bij dat je dat moment door je hoofd laat gaan, hou oud je ook bent.Dank je!
woensdag 17 augustus 2016 om 02:09
Ook even van de andere kant: ik ben nog maar 28 (was 27 bij de bevruchting) en mijn kindje had meerdere afwijkingen (o.a. Down).
En zoveel mensen krijgen op latere leeftijd nog een gezond nakomertje. Die leeftijd zegt zo weinig!
Als je echt een kinderwens hebt, laat 'de norm' jullie geluk niet in de weg staan!
En zoveel mensen krijgen op latere leeftijd nog een gezond nakomertje. Die leeftijd zegt zo weinig!
Als je echt een kinderwens hebt, laat 'de norm' jullie geluk niet in de weg staan!
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
woensdag 17 augustus 2016 om 02:12
quote:flipje2 schreef op 17 augustus 2016 @ 02:04:
Ik vind je niet te oud. Je bent zo oud als je je voelt. (Cliché!!)
Je zou het toch kunnen proberen en gewoon de gok nemen of het nog lukt?
Of het kindje gezond is of niet, dat kan getest worden als je daar onzeker over bent. Op latere leeftijd is de kans op bepaalde afwijkingen weliswaar groter dan op jongere leeftijd, maar nog steeds gaat het in de meeste gevallen goed.
Ben je net over de 40, of ruim over de 40?Net 40, maar wat vind ik het fijn eens te vertellen, pff
Ik vind je niet te oud. Je bent zo oud als je je voelt. (Cliché!!)
Je zou het toch kunnen proberen en gewoon de gok nemen of het nog lukt?
Of het kindje gezond is of niet, dat kan getest worden als je daar onzeker over bent. Op latere leeftijd is de kans op bepaalde afwijkingen weliswaar groter dan op jongere leeftijd, maar nog steeds gaat het in de meeste gevallen goed.
Ben je net over de 40, of ruim over de 40?Net 40, maar wat vind ik het fijn eens te vertellen, pff
woensdag 17 augustus 2016 om 02:20
quote:rozies schreef op 17 augustus 2016 @ 02:14:
Soms ben ik jaloers op mensen met een baby, daarna zie ik iemand met een handicap, het zou je kind maar zijn. ik vind het echt behoorlijk dubbel, mijn gevoel daarbij.Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.
Soms ben ik jaloers op mensen met een baby, daarna zie ik iemand met een handicap, het zou je kind maar zijn. ik vind het echt behoorlijk dubbel, mijn gevoel daarbij.Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.
woensdag 17 augustus 2016 om 02:23
[quote]lemoos2 schreef op 17 augustus 2016 @ 02:20:
[...]
Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.[/quote]
Jij maakt het helemaal fraai, en bedankt!
[...]
Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.[/quote]
Jij maakt het helemaal fraai, en bedankt!
woensdag 17 augustus 2016 om 02:23
quote:rozies schreef op 17 augustus 2016 @ 02:12:
[...]
Net 40, maar wat vind ik het fijn eens te vertellen, pff
Mijn vriend is bijna 41, wij zijn nog bezig voor onze eerste. Veel mensen in onze vriendenkring (ook allemaal rond de 40) zijn hebben of krijgen ook nu hun eerste. In 'deze' kringen dus meer de norm dan uitzondering eigenlijk...
Een van de vriendinnen is 42 en nu zwanger. Papa is 40. Zij hebben voor de zekerheid een NIPT test gedaan, om eventuele genetische afwijkingen uit te sluiten.
[...]
Net 40, maar wat vind ik het fijn eens te vertellen, pff
Mijn vriend is bijna 41, wij zijn nog bezig voor onze eerste. Veel mensen in onze vriendenkring (ook allemaal rond de 40) zijn hebben of krijgen ook nu hun eerste. In 'deze' kringen dus meer de norm dan uitzondering eigenlijk...
Een van de vriendinnen is 42 en nu zwanger. Papa is 40. Zij hebben voor de zekerheid een NIPT test gedaan, om eventuele genetische afwijkingen uit te sluiten.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
woensdag 17 augustus 2016 om 02:36
quote:rozies schreef op 17 augustus 2016 @ 02:23:
[quote]lemoos2 schreef op 17 augustus 2016 @ 02:20:
[...]
Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.[/quote]
Jij maakt het helemaal fraai, en bedankt!
[quote]lemoos2 schreef op 17 augustus 2016 @ 02:20:
[...]
Dat gevoel van een sprong in het diepe blijf je toch houden, ongeacht de leeftijd (tenzij je zo piepjong bent dat het niet eens in je opkomt dat er wel eens iets niet picture perfect kan verlopen). Naast kinderen met een handicap, ernstige ziekte, een verslaafde puber, een doorgedraaide puber, etc etc.[/quote]
Jij maakt het helemaal fraai, en bedankt!
woensdag 17 augustus 2016 om 06:34
Ik vind het wel grappig dat hier 2 vrouwen reageren met ik was 35 bij de oudste dus wij zijn ook oude moeders.
Gevoelsmatig vind ik daar heel veel verschil inzitten met 40 plus.
Met 35 heb je nog de tijd om meerdere kinderen te krijgen. Bij 40 plus wordt dat toch wel heel krap en mag je al blij zijn met 1.
Als ik naar mij zelf kijk was ik nooit voor een kind gegaan in mijn twintiger jaren. Daar was ik toen gewoon niet aan toe. Mijn generatie is ook opgegroeid met campagnes van de overheid om je kinderwens uit te stellen tot alles op orde was.
Zo rond de dertig / vijfendertig zie ik zelf als ideale leeftijd en zie een moeder van 35 dus ook echt niet als een oude moeder. Helaas had ik op die leeftijd nog geen ideale partner darvoor en toen ik die wel had wil je elkaar eerst beter leren kennen en toen duurde het ook nog een tijd voor ik zwanger werd. Uiteindelijk ben ik dus ook een 40 plus moeder.
Maar ik herken mij niet in to want ik heb nooit getwijfeld of ik wel wilde. Er gewoon ingestapt met we zien wel of het nog lukt.
Als ik to was zou ik er voor gaan.
Nu kan het misschien nog op de valreep. Over een paar jaar kan het echt niet meer eer en je komt op mij over of je dan echt spijt gaat krijgen.
Eeuwig zonde dat getwijfel van dertigers wel of geen kind.
Volwassener ga je dan niet meer worden en jonger ook niet.
Gevoelsmatig vind ik daar heel veel verschil inzitten met 40 plus.
Met 35 heb je nog de tijd om meerdere kinderen te krijgen. Bij 40 plus wordt dat toch wel heel krap en mag je al blij zijn met 1.
Als ik naar mij zelf kijk was ik nooit voor een kind gegaan in mijn twintiger jaren. Daar was ik toen gewoon niet aan toe. Mijn generatie is ook opgegroeid met campagnes van de overheid om je kinderwens uit te stellen tot alles op orde was.
Zo rond de dertig / vijfendertig zie ik zelf als ideale leeftijd en zie een moeder van 35 dus ook echt niet als een oude moeder. Helaas had ik op die leeftijd nog geen ideale partner darvoor en toen ik die wel had wil je elkaar eerst beter leren kennen en toen duurde het ook nog een tijd voor ik zwanger werd. Uiteindelijk ben ik dus ook een 40 plus moeder.
Maar ik herken mij niet in to want ik heb nooit getwijfeld of ik wel wilde. Er gewoon ingestapt met we zien wel of het nog lukt.
Als ik to was zou ik er voor gaan.
Nu kan het misschien nog op de valreep. Over een paar jaar kan het echt niet meer eer en je komt op mij over of je dan echt spijt gaat krijgen.
Eeuwig zonde dat getwijfel van dertigers wel of geen kind.
Volwassener ga je dan niet meer worden en jonger ook niet.
woensdag 17 augustus 2016 om 07:04
Ik was net 39 toen ik beviel van nr 1 en net 40 bij nr 2. Had wel eerder een kinderwens, maar ze besloten toen pas te komen. Wij hebben bewust geen testen laten doen, omdat zwanger worden al niet vanzelf ging en we in onze omgeving 2 mensen kenden met een miskraam door een vruchtwaterpunctie. Ieder kindje dat wilde blijven zitten was welkom bij ons.
Mijn advies: als je voelt dat je het wilt, is het het proberen waard!
Mijn advies: als je voelt dat je het wilt, is het het proberen waard!
Zonder oorzaak geen gevolg
woensdag 17 augustus 2016 om 07:10
M'n eerste kwam twee maanden voor m'n 40ste verjaardag, als er nog een tweede komt (wat ik hoop) zal ik dus 40+ zijn. We hebben voor onszelf wel een grens gesteld tot wanneer we het proberen.
Ik had wel eerder gewild maar door medische perikelen was dat geen optie.
Wat hier eerder al genoemd is: zolang je niet in de overgang bent kan het allemaal volgens de natuur. En Daar houdt ik me aan vast.
En ja de kans op een kindje waar iets mee is is iets groter, maar de kans daarop is er altijd, als je daar gebruik van wilt maken zijn er verschillende testen om dat te weten te komen.
Dus TO: als je geen kinderen wilt; prima, maar als je ze wel wilt en het dus een kans wilt geven: ook prima.
Ik had wel eerder gewild maar door medische perikelen was dat geen optie.
Wat hier eerder al genoemd is: zolang je niet in de overgang bent kan het allemaal volgens de natuur. En Daar houdt ik me aan vast.
En ja de kans op een kindje waar iets mee is is iets groter, maar de kans daarop is er altijd, als je daar gebruik van wilt maken zijn er verschillende testen om dat te weten te komen.
Dus TO: als je geen kinderen wilt; prima, maar als je ze wel wilt en het dus een kans wilt geven: ook prima.
