Psyche
alle pijlers
Ervaring met hulpverleners
woensdag 17 augustus 2016 om 08:33
Zelf ben ik een aantal jaren geleden een half jaar opgenomen geweest, ondermeer wegens depressiviteit.
Ik had een hele goede psychiater en daar heb ik nu nog steeds baat bij.
Echter had ik ook een psychiatrisch verpleegkundige waar het totaal niet mee klikte.
Ik voelde me niet door haar ondersteund en ze stelde zich vaak erg hard en veroordelend naar mij op.
Daar heb ik wel behoorlijk last van gehad.
Als ik het allemaal achteraf geweten had, dan had ik een andere psychiatrisch verpleegkundige genomen.
Maar goed; dit soort situaties kunnen gebeuren.
Over het algemeen zijn mijn ervaringen met hulpverleners wel vrij positief.
Heb ook weleens minder leuke ervaringen gehad, maar wil vooral het glas als half vol beschouwen (of beter gezegd als 2/3 vol).
Wat zijn jullie ervaringen eigenlijk met hulpverleners?
Ik had een hele goede psychiater en daar heb ik nu nog steeds baat bij.
Echter had ik ook een psychiatrisch verpleegkundige waar het totaal niet mee klikte.
Ik voelde me niet door haar ondersteund en ze stelde zich vaak erg hard en veroordelend naar mij op.
Daar heb ik wel behoorlijk last van gehad.
Als ik het allemaal achteraf geweten had, dan had ik een andere psychiatrisch verpleegkundige genomen.
Maar goed; dit soort situaties kunnen gebeuren.
Over het algemeen zijn mijn ervaringen met hulpverleners wel vrij positief.
Heb ook weleens minder leuke ervaringen gehad, maar wil vooral het glas als half vol beschouwen (of beter gezegd als 2/3 vol).
Wat zijn jullie ervaringen eigenlijk met hulpverleners?
woensdag 17 augustus 2016 om 08:48
Ik ben hulpverlener (behandelaar). Ikzelf pas mij aan naar de persoon die ik voor mij heb.
Lukt dat om wat voor reden dan ook, niet. Dan voel ik dat aan, maak het bespreekbaar met die persoon, eventueel verwijs ik door naar 1 van mijn collega's.
Ikzelf vind het belangrijk dat de persoon die ik voor mij heb de juiste behandeling krijgt, waardoor hij/zij kan groeien en hopelijk stabiliteit kan gaan ervaren.
Rot dat je zo'n ervaring hebt. Sommige mensen beseffen ook niet dat ze om een andere behandelaar mogen vragen. De klik is er nou eenmaal niet met iedereen.
Ik vertel dit daarom ook bij een intake, omdat ik het zelf belangrijk vind dat een ander zich vrij voelt om te doen wat hij/zij wil.
Lukt dat om wat voor reden dan ook, niet. Dan voel ik dat aan, maak het bespreekbaar met die persoon, eventueel verwijs ik door naar 1 van mijn collega's.
Ikzelf vind het belangrijk dat de persoon die ik voor mij heb de juiste behandeling krijgt, waardoor hij/zij kan groeien en hopelijk stabiliteit kan gaan ervaren.
Rot dat je zo'n ervaring hebt. Sommige mensen beseffen ook niet dat ze om een andere behandelaar mogen vragen. De klik is er nou eenmaal niet met iedereen.
Ik vertel dit daarom ook bij een intake, omdat ik het zelf belangrijk vind dat een ander zich vrij voelt om te doen wat hij/zij wil.
woensdag 17 augustus 2016 om 08:53
Dat sommige echt om te huilen zijn. Ik heb een aantal hele fijne hulpverleners gehad die mij tot inzichten hebben kunnen brengen waar ik nu nog altijd profijt van heb. Fijne mensen die de persoon onder mijn ziektebeeld konden zien en mij wilde helpen daar naar terug te keren. Fijne mensen zonder vooroordelen en in staat gedragspatronen bij mij helder te maken en mij te helpen hoe handvatten toe te passen om deze patronen te doorbreken.
Maar man man man, er zaten er ook een paar tussen waarbij de gedachten aan hen alleen al m'n bloed doet koken. Achteraf gezien zie ik precies wat ik toen had moeten doen: m'n ongenoegen uiten naar de hulpverlener toe, een klacht indienen en een andere hulpverlener zoeken. Echter, in mijn meest donkere dagen stond ik niet zo sterk in mijn schoenen en heb ik mij meerdere malen laten vernederen, onderdrukken en belachelijk laten maken door hulpverleners die klaarblijkelijk hun diploma bij een pakje boter hebben gekregen en zelf ook wel een rondje therapie hadden kunnen gebruiken om op z'n minst aan hun empathisch vermogen en machtsbeluste gedragstrekjes te werken.
Maar man man man, er zaten er ook een paar tussen waarbij de gedachten aan hen alleen al m'n bloed doet koken. Achteraf gezien zie ik precies wat ik toen had moeten doen: m'n ongenoegen uiten naar de hulpverlener toe, een klacht indienen en een andere hulpverlener zoeken. Echter, in mijn meest donkere dagen stond ik niet zo sterk in mijn schoenen en heb ik mij meerdere malen laten vernederen, onderdrukken en belachelijk laten maken door hulpverleners die klaarblijkelijk hun diploma bij een pakje boter hebben gekregen en zelf ook wel een rondje therapie hadden kunnen gebruiken om op z'n minst aan hun empathisch vermogen en machtsbeluste gedragstrekjes te werken.
woensdag 17 augustus 2016 om 09:27
Eerlijk gezegd vind ik het nog al een rare vraag. Hulpverleners zijn geen almachtige Goden, maar ook gewoon mensen.
Je kan over elk willekeurig beroep deze vraag stellen:
"Wat vind jij van winkel medewerkers/auto reperateurs/administratie medewerkers/psychologen/huisartsen/putjesscheppers/vuilnismannen/leraren (en noem zo nog 10000 beroepen)?"
Het antwoord is in elk geval hetzelfde, ieder van die beroepen wordt beoefend door een mens, niet door een robot en niet door God. Dat brengt voordelen met zich mee (empathie bijvoorbeeld) maar dat maakt de kans op fouten en persoonlijke verschillen ook groter. Zou jij liever een robot als hulpverlener willen hebben? Ik niet, en ik denk de meerderheid van de mensen ook niet. Die willen graag de menselijkheid kant zien, maar goed daarmee komt ook het risico dat jij en de hulpverlener gewoon simpel weg geen klik hebben. Dat is een risico dat je neemt, zo is het nou eenmaal.
Elk beroep dat uitgevoerd wordt door mensen, daar zitten betere en mindere tussen. Dat geldt vast en zeker ook voor het beroep dat jij uit oefent.
Je kan over elk willekeurig beroep deze vraag stellen:
"Wat vind jij van winkel medewerkers/auto reperateurs/administratie medewerkers/psychologen/huisartsen/putjesscheppers/vuilnismannen/leraren (en noem zo nog 10000 beroepen)?"
Het antwoord is in elk geval hetzelfde, ieder van die beroepen wordt beoefend door een mens, niet door een robot en niet door God. Dat brengt voordelen met zich mee (empathie bijvoorbeeld) maar dat maakt de kans op fouten en persoonlijke verschillen ook groter. Zou jij liever een robot als hulpverlener willen hebben? Ik niet, en ik denk de meerderheid van de mensen ook niet. Die willen graag de menselijkheid kant zien, maar goed daarmee komt ook het risico dat jij en de hulpverlener gewoon simpel weg geen klik hebben. Dat is een risico dat je neemt, zo is het nou eenmaal.
Elk beroep dat uitgevoerd wordt door mensen, daar zitten betere en mindere tussen. Dat geldt vast en zeker ook voor het beroep dat jij uit oefent.
woensdag 17 augustus 2016 om 10:09
quote:Faranya schreef op 17 augustus 2016 @ 09:27:
Eerlijk gezegd vind ik het nog al een rare vraag. Hulpverleners zijn geen almachtige Goden, maar ook gewoon mensen.
Je kan over elk willekeurig beroep deze vraag stellen:
"Wat vind jij van winkel medewerkers/auto reperateurs/administratie medewerkers/psychologen/huisartsen/putjesscheppers/vuilnismannen/leraren (en noem zo nog 10000 beroepen)?"
Het antwoord is in elk geval hetzelfde, ieder van die beroepen wordt beoefend door een mens, niet door een robot en niet door God. Dat brengt voordelen met zich mee (empathie bijvoorbeeld) maar dat maakt de kans op fouten en persoonlijke verschillen ook groter. Zou jij liever een robot als hulpverlener willen hebben? Ik niet, en ik denk de meerderheid van de mensen ook niet. Die willen graag de menselijkheid kant zien, maar goed daarmee komt ook het risico dat jij en de hulpverlener gewoon simpel weg geen klik hebben. Dat is een risico dat je neemt, zo is het nou eenmaal.
Elk beroep dat uitgevoerd wordt door mensen, daar zitten betere en mindere tussen. Dat geldt vast en zeker ook voor het beroep dat jij uit oefent.Natuurlijk zijn er verschillen. Maar als ik sommige dingen hierboven lees, dan kan dat toch echt niet hoor. Een vuilnisman hoeft echt niet empathisch en invoelend te zijn, maar bij een hulpverlener is dat toch wel een vereiste. Juist omdat je met mensen werkt, vaak ik een kwetsbare periode, moet je ze kunnen helpen op een juiste manier, zonder ze verder naar beneden te halen. Maar daarvoor moet een hulpverlener zich dus wel kwetsbaar op durven stellen. De cliënt is nou eenmaal lang niet altijd goed in staat voor zichzelf op te komen.
Eerlijk gezegd vind ik het nog al een rare vraag. Hulpverleners zijn geen almachtige Goden, maar ook gewoon mensen.
Je kan over elk willekeurig beroep deze vraag stellen:
"Wat vind jij van winkel medewerkers/auto reperateurs/administratie medewerkers/psychologen/huisartsen/putjesscheppers/vuilnismannen/leraren (en noem zo nog 10000 beroepen)?"
Het antwoord is in elk geval hetzelfde, ieder van die beroepen wordt beoefend door een mens, niet door een robot en niet door God. Dat brengt voordelen met zich mee (empathie bijvoorbeeld) maar dat maakt de kans op fouten en persoonlijke verschillen ook groter. Zou jij liever een robot als hulpverlener willen hebben? Ik niet, en ik denk de meerderheid van de mensen ook niet. Die willen graag de menselijkheid kant zien, maar goed daarmee komt ook het risico dat jij en de hulpverlener gewoon simpel weg geen klik hebben. Dat is een risico dat je neemt, zo is het nou eenmaal.
Elk beroep dat uitgevoerd wordt door mensen, daar zitten betere en mindere tussen. Dat geldt vast en zeker ook voor het beroep dat jij uit oefent.Natuurlijk zijn er verschillen. Maar als ik sommige dingen hierboven lees, dan kan dat toch echt niet hoor. Een vuilnisman hoeft echt niet empathisch en invoelend te zijn, maar bij een hulpverlener is dat toch wel een vereiste. Juist omdat je met mensen werkt, vaak ik een kwetsbare periode, moet je ze kunnen helpen op een juiste manier, zonder ze verder naar beneden te halen. Maar daarvoor moet een hulpverlener zich dus wel kwetsbaar op durven stellen. De cliënt is nou eenmaal lang niet altijd goed in staat voor zichzelf op te komen.
woensdag 17 augustus 2016 om 10:54
Een vuilnisman hoeft niet empathisch te zijn, maar wel sterk genoeg om vuilniszakken van de straat te halen. Doet hij dat niet, dan is het geen goede vuilnisman, net als dat een niet-empathische hulpverlener geen goede hulpverlener is.
Als een hulpverlener iemand cliënten onheus bejegent, is dat heel kwalijk. Maar een straat vol stinkende vuilniszakken is ook kwalijk.
Als een hulpverlener iemand cliënten onheus bejegent, is dat heel kwalijk. Maar een straat vol stinkende vuilniszakken is ook kwalijk.
woensdag 17 augustus 2016 om 11:06
Ik heb de allerslechtste hulpverlener ooit getroffen denk ik, die behoorlijk misbruik van mij heeft gemaakt.
Daarna een therapeut met wie ik geen klik had, en die erg onoprecht was (mijn interpretatie)
Gelukkig ook twee hele fijne hulpverleners. De eerste ging helaas met pensioen maar nu heb ik ook iemand (gelukkig een vrouw) met wie het goed klikt.
Daarna een therapeut met wie ik geen klik had, en die erg onoprecht was (mijn interpretatie)
Gelukkig ook twee hele fijne hulpverleners. De eerste ging helaas met pensioen maar nu heb ik ook iemand (gelukkig een vrouw) met wie het goed klikt.
Hakuna matata!
woensdag 17 augustus 2016 om 11:31
Ik heb ook een slechte getroffen, helaas voel je het verschil ook pas goed als je daarna weer een goede treft.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.
Doubt kills more dreams than failure ever will
woensdag 17 augustus 2016 om 12:07
Ik heb inmiddels 16 jaar ervaring in de ggz en heb heel wat slechte hulpverleners gehad. De eerste psychiater heeft de verkeerde diagnose gesteld, tijdens mijn eerste opname werd er heel slecht naar mij geluisterd en werd ik erg aan mijn lot overgelaten. Toen ik met ontslag ging, kreeg ik bij het ontslaggesprek te horen dat niemand op de afdeling mij had begrepen. Maar niemand had mij vragen gesteld over wat er aan de hand was!
Mijn eerste psycholoog vond mijn problematiek te zwaar om te behandelen, de tweede beweerde dat bepaalde dingen waar ik het erg moeilijk mee had, geen invloed konden hebben op mijn depressies en de derde zei dat hij mij niet kon helpen anders om te gaan met deze problemen. Toch heb ik kort geleden besloten het nog een laatste keer te proberen met therapie en ik sta nu op de wachtlijst.
Na de eerste heb ik nog 3 psychiaters gehad en verder dan pillen voorschrijven kwam het nooit. Informatie over mijn ziekte, hoe daarmee om te gaan, bijwerkingen van medicijnen etc etc heb ik allemaal zelf moeten opzoeken. Ik ben een tijdje lid geweest van een lotgenotengroep en daar viel het mij op dat de meerderheid van de ervaringen met hulpverleners ook negatief was. Ik hoor erg veel negatieve verhalen over de ggz en veel minder over de somatische zorg. Ik ben sinds een jaar ook kind aan huis bij huisarts en ziekenhuis voor lichamelijke ziekte (kanker) en daar was en is echt alle zorg, zowel medisch als verpleegkundig, echt geweldig.
Mijn eerste psycholoog vond mijn problematiek te zwaar om te behandelen, de tweede beweerde dat bepaalde dingen waar ik het erg moeilijk mee had, geen invloed konden hebben op mijn depressies en de derde zei dat hij mij niet kon helpen anders om te gaan met deze problemen. Toch heb ik kort geleden besloten het nog een laatste keer te proberen met therapie en ik sta nu op de wachtlijst.
Na de eerste heb ik nog 3 psychiaters gehad en verder dan pillen voorschrijven kwam het nooit. Informatie over mijn ziekte, hoe daarmee om te gaan, bijwerkingen van medicijnen etc etc heb ik allemaal zelf moeten opzoeken. Ik ben een tijdje lid geweest van een lotgenotengroep en daar viel het mij op dat de meerderheid van de ervaringen met hulpverleners ook negatief was. Ik hoor erg veel negatieve verhalen over de ggz en veel minder over de somatische zorg. Ik ben sinds een jaar ook kind aan huis bij huisarts en ziekenhuis voor lichamelijke ziekte (kanker) en daar was en is echt alle zorg, zowel medisch als verpleegkundig, echt geweldig.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
donderdag 18 augustus 2016 om 15:46
quote:VivaFleur schreef op 17 augustus 2016 @ 11:31:
Ik heb ook een slechte getroffen, helaas voel je het verschil ook pas goed als je daarna weer een goede treft.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.
Hier wil ik toch nog op reageren.
Mijn ervaring met die desbetreffende psychiatrisch verpleegkundige was dus dat zij voortdurend vrijwel alle problemen die zich voordeden op mijn vorm van ASS (autisme) afschoof.
Dat vond ik zo gemakkelijk en goedkoop ook.
Nooit verplaatste zij zich in de probleemsituatie(s) die ik voorlegde en altijd kreeg ik het gevoel dat alle schuld telkens weer bij mij lag (wat gewoon vaak niet zo was).
Het heeft toch wel behoorlijk wat onvrede bij mij nagelaten.
Ik heb ook een slechte getroffen, helaas voel je het verschil ook pas goed als je daarna weer een goede treft.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.
Hier wil ik toch nog op reageren.
Mijn ervaring met die desbetreffende psychiatrisch verpleegkundige was dus dat zij voortdurend vrijwel alle problemen die zich voordeden op mijn vorm van ASS (autisme) afschoof.
Dat vond ik zo gemakkelijk en goedkoop ook.
Nooit verplaatste zij zich in de probleemsituatie(s) die ik voorlegde en altijd kreeg ik het gevoel dat alle schuld telkens weer bij mij lag (wat gewoon vaak niet zo was).
Het heeft toch wel behoorlijk wat onvrede bij mij nagelaten.
donderdag 18 augustus 2016 om 15:52
ik had een hele fijne spv er.. maar ik moest naar het fact team en daar kreeg ik een niet zo fijne spv er
twee jaar mee vol gehouden en onlangs ben ik geswitcht naar een andere die wel weer fijn is, al mis ik mn eerste spv er nog steeds.
Psychiaters en psychologen zijn matig. ik heb altijd het gevoel dat ze niet goed doorhebben hoe het echt met je gaat. Een leuke lach en vrolijk over komen kijken ze niet of nauwelijks doorheen en wat angst met een mens doet hebben ze ook niet altijd door is mijn indruk
twee jaar mee vol gehouden en onlangs ben ik geswitcht naar een andere die wel weer fijn is, al mis ik mn eerste spv er nog steeds.
Psychiaters en psychologen zijn matig. ik heb altijd het gevoel dat ze niet goed doorhebben hoe het echt met je gaat. Een leuke lach en vrolijk over komen kijken ze niet of nauwelijks doorheen en wat angst met een mens doet hebben ze ook niet altijd door is mijn indruk
donderdag 18 augustus 2016 om 19:58
quote:VivaFleur schreef op 17 augustus 2016 @ 11:31:
Ik heb ook een slechte getroffen, helaas voel je het verschil ook pas goed als je daarna weer een goede treft.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.Als er volgens jou dingen zijn gebeurd die echt niet kunnen kun je een klacht indienen bij het College van Toezicht. Dit kan helpend zijn voor jezelf en anderen beschermen tegen betreffende behandelaar.
Ik heb ook een slechte getroffen, helaas voel je het verschil ook pas goed als je daarna weer een goede treft.
Ik heb toen wel mijn ongenoegen geuit maar als antwoord daarop kreeg ik vermoedens van een persoonlijksheidsstoornis.
Volgens haar was ik namelijk onterecht boos. Ze reageerde niet of nauwelijks op de inhoud maar gooide het op mijn karakter.
Kan er nog kwaad om worden om zo met je cliënt en met kritiek om te gaan.
Uiteindelijk wel weggegaan bij haar en heb daarna goede behandelaren getroffen.
Ik heb nu meerdere behandelaren en zie nog steeds verschil in deskundigheid maar geen kwalijke zaken meer.
Ze kunnen kritiek goed verdragen en kunnen afwijken van hun eerste insteek. Ik kan nu gewoon een gesprek voeren in plaats van de eenrichtingsgesprekken wat ik bij die eerdere behandelaar had ervaren.
Ik hoop maar gewoon dat ze niet meer schade berokkent bij andere cliënten al vrees ik het wel. Als cliënt sta je al niet zo sterk, anders zou je er uberhaupt niet zitten.
De behandelaren die ik nu heb moedigen me nu juist zelfs aan om mijn gevoel te volgen en boos te worden als iets te lang voortsleept. Ik ben echt blij dat ik bij die eerdere therapeut weg ben. Als ik daar was gebleven had ze mijn zelfvertrouwen verder ondergraven.Als er volgens jou dingen zijn gebeurd die echt niet kunnen kun je een klacht indienen bij het College van Toezicht. Dit kan helpend zijn voor jezelf en anderen beschermen tegen betreffende behandelaar.
