Psyche
alle pijlers
Wordt het beter?
maandag 22 augustus 2016 om 23:38
2 maanden geleden ben ik verkracht, door een bekende. In eerste instantie deed ik als of er niks gebeurd was, gewoon door gaan met alles. Dit lukte in het begin aardig, maar al snel lukte het niet meer, en ik kreeg ik er last van. Ik heb toen een paar vrienden in vertrouwen genomen. Daarna ging het wel aardig, tot een past wkn geleden, ik heb toen hulp bij de huisarts gezocht. De afgelopen wkn ging het wel okay, tot gisteren. Ik kreeg een appje van een kennis, ik vondt hem vroeger altijd wel leuk om te zien, en nu wil hij wat mij drinken en mij beter leren kennen. Ik raakte daar door totaal in paniek, ik heb weer last van chronische hyperventilatie, en heb amper geslapen. De gedachte dat een "vreemde man" weer dicht bij mij komt, vindt ik verschrikkelijk. Terwijl ik "vroeger" meteen ja had gezegd. En dit maakt mij ook zo ontzettend boos, boos omdat ik mij zo laat beïnvloeden door die ene gebeurtenis, ik wil mij normaal voelen, en overal van kunnen genieten, ipv contant gespannen zijn. Praten er over vindt ik ontzettend moeilijk als mijn beste vriend er over begint, doe ik een beetje lacherig, dat alles wel goed komt, en dat het wel okay gaat. Maar van binnen kan ik het wel uitschreeuwen, en wil ik er wel over praten, vertellen hoe ik mij echt voel. Maar dan voel ik mij meteen ook zo'n aansteller, en schaam mij zo ontzettend, dat praten niet echt lukt. Ik heb geen idee wat ik met dit topic wil, gewoon even van mij afschrijven..,
dinsdag 23 augustus 2016 om 09:53
quote:orlandia schreef op 23 augustus 2016 @ 05:43:
en daar worden maandag kinderen aan zijn zorg toegelaten.
En je voelt je niet verplicht om daar iets mee te doen?
Je weet dat hij het nogmaals zal doen zeg je maar je doet geen aangifte en brengt hem dus bewust in contact met kwetsbare kinderen die zich niet kunnen verweren of wat ook!?
Weet je wat voor impact het heeft op kinderen als ze sexueel worden misbruikt!??
Je maakt jezelf medeplichtig (en dus schuldig) als je dit laat gebeuren, dat weet je toch!?
en daar worden maandag kinderen aan zijn zorg toegelaten.
En je voelt je niet verplicht om daar iets mee te doen?
Je weet dat hij het nogmaals zal doen zeg je maar je doet geen aangifte en brengt hem dus bewust in contact met kwetsbare kinderen die zich niet kunnen verweren of wat ook!?
Weet je wat voor impact het heeft op kinderen als ze sexueel worden misbruikt!??
Je maakt jezelf medeplichtig (en dus schuldig) als je dit laat gebeuren, dat weet je toch!?
dinsdag 23 augustus 2016 om 09:56
dinsdag 23 augustus 2016 om 10:32
quote:cookie84 schreef op 23 augustus 2016 @ 09:53:
[...]
En je voelt je niet verplicht om daar iets mee te doen?
Je weet dat hij het nogmaals zal doen zeg je maar je doet geen aangifte en brengt hem dus bewust in contact met kwetsbare kinderen die zich niet kunnen verweren of wat ook!?
Weet je wat voor impact het heeft op kinderen als ze sexueel worden misbruikt!??
Je maakt jezelf medeplichtig (en dus schuldig) als je dit laat gebeuren, dat weet je toch!?
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
[...]
En je voelt je niet verplicht om daar iets mee te doen?
Je weet dat hij het nogmaals zal doen zeg je maar je doet geen aangifte en brengt hem dus bewust in contact met kwetsbare kinderen die zich niet kunnen verweren of wat ook!?
Weet je wat voor impact het heeft op kinderen als ze sexueel worden misbruikt!??
Je maakt jezelf medeplichtig (en dus schuldig) als je dit laat gebeuren, dat weet je toch!?
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
dinsdag 23 augustus 2016 om 10:36
quote:zjeentje schreef op 23 augustus 2016 @ 10:32:
[...]
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
Oeps, sorry, en ik was nog wel van plan, als ik zou reageren, dan alleen op TO.
Bij dezen dan, voor jullie allebei een
En TO, ik snap dat aangifte doen niet alleen moeilijk is omdat hij jou een schuldgevoel aanpraat, maar ook omdat het een bekende is.
Ik vind dit echt vreselijk voor je.
[...]
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
Oeps, sorry, en ik was nog wel van plan, als ik zou reageren, dan alleen op TO.
Bij dezen dan, voor jullie allebei een
En TO, ik snap dat aangifte doen niet alleen moeilijk is omdat hij jou een schuldgevoel aanpraat, maar ook omdat het een bekende is.
Ik vind dit echt vreselijk voor je.
dinsdag 23 augustus 2016 om 11:39
Orlandia, dit kan toch niet zomaar gebeuren? Ik wordt al misselijk als ik er aan denk! Ik heb wel vrienden in vertrouwen genomen, maar ik heb het er sindsdien niet echt meer met hun over gehad. Ik ben ook bij een psycholoog, maar daar ben ik pas 2 x geweest, en er zit nu iets langer tussen ivm vakantie. In plaats dat het minder wordt, heb ik er steeds meer moeite mee om "gewoon" door te gaan. En dat is juist wat ik zo graag wil, mij voelen zoals ik mij voelde voor het gebeurde. Niet steeds achterom hoeven kijken, niet zo gespannen voelen, en mij niet zo klote voelen. Er zitten ook goede dagen tussen hoor, maar de slechte overheersen. Wat aangifte betreft, er is geen bewijs meer, mijn woord tegen het zijne, daar kan de politie toch niets meer mee? Het lijkt mij verschrikkelijk om alle details te moeten vertellen, en dat het uiteindelijk niets oplevert.
dinsdag 23 augustus 2016 om 12:06
quote:zjeentje schreef op 23 augustus 2016 @ 10:32:
[...]
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
Orlandia hoeft nu geen aangifte tegen zichzelf te doen, ze is slachtoffer. Wel heeft ze de plicht om aangifte te doen tegen haar neef voor wat hij haar heeft aangedaan! Daarbij moet ze ook vertellen dat hij een kdv heeft, politie onderneemt dan stappen zodat hij niks kan doen.
Als orlandia hier niks mee doet en hij maakt slachtoffers, ja dan is ze medeplichtig want ze had dit kunnen (moeten) voorkomen.
[...]
Ja, dan ben je medeplichtig.
Je kunt toch ook naar de politie, zonder aangifte te doen over jezelf?
(Of niet?)
Orlandia hoeft nu geen aangifte tegen zichzelf te doen, ze is slachtoffer. Wel heeft ze de plicht om aangifte te doen tegen haar neef voor wat hij haar heeft aangedaan! Daarbij moet ze ook vertellen dat hij een kdv heeft, politie onderneemt dan stappen zodat hij niks kan doen.
Als orlandia hier niks mee doet en hij maakt slachtoffers, ja dan is ze medeplichtig want ze had dit kunnen (moeten) voorkomen.
dinsdag 23 augustus 2016 om 12:24
Ninepien, ik kan zo voorstellen dat je toen geen aangifte hebt gedaan en dat je nu misschien wel zou willen, maar het idee dat je dat verhaal aan de politie moet vertellen, die er waarschijnlijk niks aan kan doen, je ervan weerhoudt.
Wat een machteloos gevoel.
Zie je hufter eigenlijk nog wel eens, aangezien het een bekende is?
Wat een machteloos gevoel.
Zie je hufter eigenlijk nog wel eens, aangezien het een bekende is?
dinsdag 23 augustus 2016 om 12:26
quote:cookie84 schreef op 23 augustus 2016 @ 12:06:
[...]
Orlandia hoeft nu geen aangifte tegen zichzelf te doen, ze is slachtoffer. Wel heeft ze de plicht om aangifte te doen tegen haar neef voor wat hij haar heeft aangedaan! Daarbij moet ze ook vertellen dat hij een kdv heeft, politie onderneemt dan stappen zodat hij niks kan doen.
Als orlandia hier niks mee doet en hij maakt slachtoffers, ja dan is ze medeplichtig want ze had dit kunnen (moeten) voorkomen.Dat bedoel ik ook eigenlijk. Maar ik gebruikte net verkeerde woorden. (Over jezelf)
[...]
Orlandia hoeft nu geen aangifte tegen zichzelf te doen, ze is slachtoffer. Wel heeft ze de plicht om aangifte te doen tegen haar neef voor wat hij haar heeft aangedaan! Daarbij moet ze ook vertellen dat hij een kdv heeft, politie onderneemt dan stappen zodat hij niks kan doen.
Als orlandia hier niks mee doet en hij maakt slachtoffers, ja dan is ze medeplichtig want ze had dit kunnen (moeten) voorkomen.Dat bedoel ik ook eigenlijk. Maar ik gebruikte net verkeerde woorden. (Over jezelf)
dinsdag 23 augustus 2016 om 14:13
dinsdag 23 augustus 2016 om 14:13
Lieve to ik weet niet wat de politie uiteindelijk voor je kan betekenen, ik weet wel dat het altijd zin heeft om aangifte te doen. Ook al is er 'geen bewijs' meer. En ja het zal enorm rot en moeilijk zijn om je verhaal te doen daar, maar het zal je ook opluchting geven. En de politie herkent een slachtoffer wel, helaas komt het vaker voor en er zijn helaas zoveel die geen aangifte willen/ durven doen.
Het zal meedragen aan het verwerken, je leven weer op te pakken en het een plekje geven. Vergeten zal je het nooit maar het kan wel een plekje krijgen.
Ik hoop dat het iets is waar je over na wilt denken want het is zo belangrijk. Je hoeft niet vanmiddag aangifte te doen, dat mag bwv volgende week of maand ook nog. Neem iemand mee die je vertrouwt zodat die je kan steunen.
Het zal meedragen aan het verwerken, je leven weer op te pakken en het een plekje geven. Vergeten zal je het nooit maar het kan wel een plekje krijgen.
Ik hoop dat het iets is waar je over na wilt denken want het is zo belangrijk. Je hoeft niet vanmiddag aangifte te doen, dat mag bwv volgende week of maand ook nog. Neem iemand mee die je vertrouwt zodat die je kan steunen.
dinsdag 23 augustus 2016 om 15:51
Best raar dat hij contact heeft opgenomen vind ik.
Goed dat je hem hebt geblokkeerd.
Je zult hem uiteraard nog wel tegenkomen.
Bedenk wat je wilt doen of zeggen als je ineens oog in oog met hem staat.
Ik hoop niet dat je bang bent. Liever dat je woest bent.
Wanner je anticipeert op een eventuele ontmoeting, ben je in elk geval iets sterker.
Goed dat je hem hebt geblokkeerd.
Je zult hem uiteraard nog wel tegenkomen.
Bedenk wat je wilt doen of zeggen als je ineens oog in oog met hem staat.
Ik hoop niet dat je bang bent. Liever dat je woest bent.
Wanner je anticipeert op een eventuele ontmoeting, ben je in elk geval iets sterker.
dinsdag 23 augustus 2016 om 18:05
Nu ben ik idd vooral bang, soms woest, het wisselt een beetje... Ik schrok ook toen hij ineens appjes begon te sturen, het waren vooral verwijten, we hadden namelijk vlak voor dat het gebeurde ruzie gehad. Ik denk dat hij flink gedronken had, daar ging onze ruzie ook over. Maar ik heb hem nu geblokkeerd. Ik heb geen idee wat ik zou willen doen of zeggen als hij ineens voor mij zou staan, ik hoop dat ik hem nooit meer tegen kom.
dinsdag 23 augustus 2016 om 19:29
Allereerst
Wat ontzettend naar dat dit je overkomen is.
Je bent bij een psycholoog onder behandeling, en ik zou zeggen: geef dit tijd! Wat je hebt meegemaakt is heel traumatisch en daar ben je niet 1-2-3 vanaf. Toch klinkt dit wat je beschrijft best wel 'gezond'. Het is 2 maanden geleden gebeurd, je functioneerde weer heel behoorlijk, tot het appje van je kennis. Het klinkt misschien stom, maar het goede nieuws is echt, serieus, dat je daarvoor redelijk functioneerde. Het appje van je kennis is een soort van directe trigger richting de verkrachting en het is heel logisch dat je hier last van hebt. Jouw waarschuwingssysteem werkt goed, het geeft nu 'gevaar' aan.
Mijn tip: bespreken met je psycholoog, als je niet of moeilijk kunt praten, schrijf het dan op. Je psycholoog kan je helpen met het verwerken van de verkrachting en de trigger die je hebt is een heel duidelijke en ook heel bruikbaar in je therapie.
Zeg tegen je kennis dat jouw hoofd nu, door omstandigheden (als je deze niet wilt of durft te vertellen) niet staat naar een afspraak met hem en dat je zelf aangeeft als dit veranderd is.
Nogmaals, het klinkt echt heel goed zoals je hiermee dealt. Jouw psycholoog kan je vast en zeker helpen met het verwerken van dit stukje trauma en het antwoord op je vraag 'wordt het beter': ja, absoluut!
Sterkte!!!
Wat ontzettend naar dat dit je overkomen is.
Je bent bij een psycholoog onder behandeling, en ik zou zeggen: geef dit tijd! Wat je hebt meegemaakt is heel traumatisch en daar ben je niet 1-2-3 vanaf. Toch klinkt dit wat je beschrijft best wel 'gezond'. Het is 2 maanden geleden gebeurd, je functioneerde weer heel behoorlijk, tot het appje van je kennis. Het klinkt misschien stom, maar het goede nieuws is echt, serieus, dat je daarvoor redelijk functioneerde. Het appje van je kennis is een soort van directe trigger richting de verkrachting en het is heel logisch dat je hier last van hebt. Jouw waarschuwingssysteem werkt goed, het geeft nu 'gevaar' aan.
Mijn tip: bespreken met je psycholoog, als je niet of moeilijk kunt praten, schrijf het dan op. Je psycholoog kan je helpen met het verwerken van de verkrachting en de trigger die je hebt is een heel duidelijke en ook heel bruikbaar in je therapie.
Zeg tegen je kennis dat jouw hoofd nu, door omstandigheden (als je deze niet wilt of durft te vertellen) niet staat naar een afspraak met hem en dat je zelf aangeeft als dit veranderd is.
Nogmaals, het klinkt echt heel goed zoals je hiermee dealt. Jouw psycholoog kan je vast en zeker helpen met het verwerken van dit stukje trauma en het antwoord op je vraag 'wordt het beter': ja, absoluut!
Sterkte!!!
woensdag 24 augustus 2016 om 20:35
