Psyche
alle pijlers
Overdracht
dinsdag 23 augustus 2016 om 15:34
Ik voel mij onzeker over het starten van dit topic. Wie van jullie is er bekend met het fenomeen overdracht? Waarschijnlijk denk je dan gelijk o ze is verliefd op haar therapeut. Dat ben ik niet. Ik heb al heel lang echt zo langs als ik mij kan herinneren vaak een vrouwelijk voorbeeld. Dit konden juffen,bazen, verpleegsters die voor een langere tijd voor mij zorgden zijn. Wanneer ik dan een complimentje kreeg ging ik stralen. Kon letterlijk heel hard werken om goede resultaten te halen en zo gezien te worden.
De mate waarin lijkt wel iets te veranderen nu ik ouder en wat zekerder word van mijzelf. Bij verdriet of pijn fantaseer ik wel eens dat ik getroost word door diegene.
In de praktijk zorgt het ervoor dat ik mensen die aan het profiel voldoen vaak op afstand houd. Lukt niet altijd,soms breekt ook een ander er dwars doorheen.
Ik merk zelf dat ik er een enorm oordeel over heb. En wie weet levert mij dit een hele snelle forumdiagnose op. Toch neem ik het risico want ik pieker er vaak over.
De mate waarin lijkt wel iets te veranderen nu ik ouder en wat zekerder word van mijzelf. Bij verdriet of pijn fantaseer ik wel eens dat ik getroost word door diegene.
In de praktijk zorgt het ervoor dat ik mensen die aan het profiel voldoen vaak op afstand houd. Lukt niet altijd,soms breekt ook een ander er dwars doorheen.
Ik merk zelf dat ik er een enorm oordeel over heb. En wie weet levert mij dit een hele snelle forumdiagnose op. Toch neem ik het risico want ik pieker er vaak over.
dinsdag 23 augustus 2016 om 15:56
dinsdag 23 augustus 2016 om 15:57
Dank je wel voor je reactie,Wollstone. Misschien is gemakkelijk denken over mijzelf nog de grootste uitdaging.
Toen ik net begon met werken ben ik bij een grenzenloze bazin terecht gekomen. Zo eentje die dag en nacht werk(te). Ik was onder de indruk. Werkte ongeveer net zo grenzeloos. Kreeg complimeten,promotie en werd gezien.
Tot ik te vroeg in mijn loopbaan een nieuw te ontwikkelen functie kreeg. Niet eentje waarvoor ik opgeleid was. Slechte begeleiding ook door de bazin. Uiteindelijk ziek geworden en ander werk gaan doen. Ik mocht nog wel terugkomen.
Niet gedaan.
Toen wel geleerd dat iedereen feilbaar is. Dat heeft wel lang geduurd. Want zij kon toch alles
Toen ik net begon met werken ben ik bij een grenzenloze bazin terecht gekomen. Zo eentje die dag en nacht werk(te). Ik was onder de indruk. Werkte ongeveer net zo grenzeloos. Kreeg complimeten,promotie en werd gezien.
Tot ik te vroeg in mijn loopbaan een nieuw te ontwikkelen functie kreeg. Niet eentje waarvoor ik opgeleid was. Slechte begeleiding ook door de bazin. Uiteindelijk ziek geworden en ander werk gaan doen. Ik mocht nog wel terugkomen.
Niet gedaan.
Toen wel geleerd dat iedereen feilbaar is. Dat heeft wel lang geduurd. Want zij kon toch alles
dinsdag 23 augustus 2016 om 16:28
Heb je vroeger iemand gemist die er voor je was als je je niet fijn voelde en een veilige haven zocht? Ik herken me heel erg in wat jij beschrijft. Zelf denk ik dat het komt doordat ik me thuis niet veilig voelde. Mijn ouders waren wel lief maar toch miste ik iets. Ik zocht dat bij docenten etc en genoot van die aandacht die ik dan van ze kreeg. Nu heb ik een betere band met mijn ouders en merk ik dat die overdracht zoals jij het beschrijft veel minder is.
dinsdag 23 augustus 2016 om 16:33
quote:roodkluisje schreef op 23 augustus 2016 @ 15:57:
Dank je wel voor je reactie,Wollstone. Misschien is gemakkelijk denken over mijzelf nog de grootste uitdaging.
Toen ik net begon met werken ben ik bij een grenzenloze bazin terecht gekomen. Zo eentje die dag en nacht werk(te). Ik was onder de indruk. Werkte ongeveer net zo grenzeloos. Kreeg complimeten,promotie en werd gezien.
Tot ik te vroeg in mijn loopbaan een nieuw te ontwikkelen functie kreeg. Niet eentje waarvoor ik opgeleid was. Slechte begeleiding ook door de bazin. Uiteindelijk ziek geworden en ander werk gaan doen. Ik mocht nog wel terugkomen.
Niet gedaan.
Toen wel geleerd dat iedereen feilbaar is. Dat heeft wel lang geduurd. Want zij kon toch alles Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.
Dank je wel voor je reactie,Wollstone. Misschien is gemakkelijk denken over mijzelf nog de grootste uitdaging.
Toen ik net begon met werken ben ik bij een grenzenloze bazin terecht gekomen. Zo eentje die dag en nacht werk(te). Ik was onder de indruk. Werkte ongeveer net zo grenzeloos. Kreeg complimeten,promotie en werd gezien.
Tot ik te vroeg in mijn loopbaan een nieuw te ontwikkelen functie kreeg. Niet eentje waarvoor ik opgeleid was. Slechte begeleiding ook door de bazin. Uiteindelijk ziek geworden en ander werk gaan doen. Ik mocht nog wel terugkomen.
Niet gedaan.
Toen wel geleerd dat iedereen feilbaar is. Dat heeft wel lang geduurd. Want zij kon toch alles Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.
dinsdag 23 augustus 2016 om 16:50
quote:Woll_Stone schreef op 23 augustus 2016 @ 16:33:
[...]
Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.Eens met WS. En naast een gezonde kijk op jezelf een gezonde kijk op de ander (die ander niet zo op een voetstuk plaatsen alsof die onfeilbaar is).
[...]
Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.Eens met WS. En naast een gezonde kijk op jezelf een gezonde kijk op de ander (die ander niet zo op een voetstuk plaatsen alsof die onfeilbaar is).
dinsdag 23 augustus 2016 om 17:19
quote:Woll_Stone schreef op 23 augustus 2016 @ 16:33:
[...]
Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.
Mooi opgeschreven! Het beschrijft het gene waar ik nu mee bezig ben. Niet heel bewust,als in het proberen te forceren,maar ergens op de achtergrond.
En sinds ik mijn grenzen weet,dit aangeef,gaan er deuren voor mij open. Onlangs gesolliciteerd naar een te gekke baan en... gekregen!
[...]
Het lijkt me goed als je werkt aan het verstevigen van jezelf (en dan bedoel ik niet dikker worden ) Maar meer zelfvertrouwen krijgen en meer afgaan op wat je zelf wil, zelfkennis enzo. Dan kun je op een gezonde manier het voorbeeld van mensen volgen, zonder dat je jezelf daarin kwijtraakt, tot aan je eigen grenzen.
Mooi opgeschreven! Het beschrijft het gene waar ik nu mee bezig ben. Niet heel bewust,als in het proberen te forceren,maar ergens op de achtergrond.
En sinds ik mijn grenzen weet,dit aangeef,gaan er deuren voor mij open. Onlangs gesolliciteerd naar een te gekke baan en... gekregen!
dinsdag 23 augustus 2016 om 17:24
dinsdag 23 augustus 2016 om 17:50
quote:roodkluisje schreef op 23 augustus 2016 @ 17:19:
[...]
Mooi opgeschreven! Het beschrijft het gene waar ik nu mee bezig ben. Niet heel bewust,als in het proberen te forceren,maar ergens op de achtergrond.
En sinds ik mijn grenzen weet,dit aangeef,gaan er deuren voor mij open. Onlangs gesolliciteerd naar een te gekke baan en... gekregen!
Gefeliciteerd!
Het woord autonomie beschrijft goed wat ik bedoel: je eigen persoon zijn, wat meer onafhankelijk van anderen. Succes, volgens mij weet je al heel goed hoe het zit.
[...]
Mooi opgeschreven! Het beschrijft het gene waar ik nu mee bezig ben. Niet heel bewust,als in het proberen te forceren,maar ergens op de achtergrond.
En sinds ik mijn grenzen weet,dit aangeef,gaan er deuren voor mij open. Onlangs gesolliciteerd naar een te gekke baan en... gekregen!
Gefeliciteerd!
Het woord autonomie beschrijft goed wat ik bedoel: je eigen persoon zijn, wat meer onafhankelijk van anderen. Succes, volgens mij weet je al heel goed hoe het zit.
dinsdag 23 augustus 2016 om 18:01
Overdracht is het overbrengen van gevoelens en verwachtingen op anderen. Dit kan naar een persoon of een situatie.
Bij jou lijkt het te gaan om aandacht krijgen en gezien worden.
Andere mensen kunnen daar niet doorheen breken, jij bent het zelf die in die mensen iets herkent (wat jij profiel noemt) en dus deze mensen al dan niet toelaat. Wellicht om jezelf te beschermen tegen jouw gevoelens of verwachtingen bij deze mensen.
Andere mensen (of situaties) zijn dus geen oorzaak van jouw overdracht maar kunnen wel een trigger zijn.
Wat is je oordeel en waar pieker je over?
Bij jou lijkt het te gaan om aandacht krijgen en gezien worden.
Andere mensen kunnen daar niet doorheen breken, jij bent het zelf die in die mensen iets herkent (wat jij profiel noemt) en dus deze mensen al dan niet toelaat. Wellicht om jezelf te beschermen tegen jouw gevoelens of verwachtingen bij deze mensen.
Andere mensen (of situaties) zijn dus geen oorzaak van jouw overdracht maar kunnen wel een trigger zijn.
Wat is je oordeel en waar pieker je over?
Ik neem alleen verantwoording voor wat ik zeg, niet voor hoe jij het interpreteert
woensdag 24 augustus 2016 om 16:41
@Brznv (Boer zoekt naar vrouw?)
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Ik begrijp heel goed dat andere mensen geen oorzaak zijn van mij gevoelens. Zou maf zijn.
Ik weet dat het iets is wat zich binnen in mij afspeelt. Er doorheen breken heb ik misschien niet duidelijk omschreven. Het is eerder zelf je defensie een stukje laten vallen.
Het onderstaand oordeel is de irrationele versie ervan. Kan hem steeds vaker nuanceren.
Wat mijn oordeel is? Dat mijn gevoelens raar zijn. Dat ik die behoefte tot gezien worden niet nodig zou moeten hebben. En dat ik het fijn zou vinden als mijn ouders dat zouden kunnen. Of kunnen ze het wel maar heb ik daar niet genoeg aan. Gelukkig ben ik anoniem
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Ik begrijp heel goed dat andere mensen geen oorzaak zijn van mij gevoelens. Zou maf zijn.
Ik weet dat het iets is wat zich binnen in mij afspeelt. Er doorheen breken heb ik misschien niet duidelijk omschreven. Het is eerder zelf je defensie een stukje laten vallen.
Het onderstaand oordeel is de irrationele versie ervan. Kan hem steeds vaker nuanceren.
Wat mijn oordeel is? Dat mijn gevoelens raar zijn. Dat ik die behoefte tot gezien worden niet nodig zou moeten hebben. En dat ik het fijn zou vinden als mijn ouders dat zouden kunnen. Of kunnen ze het wel maar heb ik daar niet genoeg aan. Gelukkig ben ik anoniem
woensdag 24 augustus 2016 om 17:40
Gezien willen worden, is niet raar. Dat heeft iedereen nodig. Maar niet iedereen heeft daar de bewuste behoefte aan zoals jij.
Zoals je al aangeeft, is jouw behoefte groter dan je ouders je (kunnen?) geven.
Dat kan betekenen dat ze weinig geven of dat ze het anders uiten dan hoe jij verwacht.
Wellicht kan je jouw gevoel een keer aan je ouders vertellen, niet in een verwijtende sfeer maar als weergave van jouw gevoel.
Hoe dan ook, zoals ook in eerdere reacties, werk aan je zelfvertrouwen en realiseer je dat perfectie in een mens niet bestaat.
Ga door met het ontwikkelen van je autonomie. Dat je daar bewust mee bezig bent, geeft al aan dat je op de goede weg bent.
en je schrijft ook nog eens fatsoenlijk en foutloos Nederlands, daarmee onderscheid je je positief van een behoorlijk aantal mensen hier
Zoals je al aangeeft, is jouw behoefte groter dan je ouders je (kunnen?) geven.
Dat kan betekenen dat ze weinig geven of dat ze het anders uiten dan hoe jij verwacht.
Wellicht kan je jouw gevoel een keer aan je ouders vertellen, niet in een verwijtende sfeer maar als weergave van jouw gevoel.
Hoe dan ook, zoals ook in eerdere reacties, werk aan je zelfvertrouwen en realiseer je dat perfectie in een mens niet bestaat.
Ga door met het ontwikkelen van je autonomie. Dat je daar bewust mee bezig bent, geeft al aan dat je op de goede weg bent.
en je schrijft ook nog eens fatsoenlijk en foutloos Nederlands, daarmee onderscheid je je positief van een behoorlijk aantal mensen hier
Ik neem alleen verantwoording voor wat ik zeg, niet voor hoe jij het interpreteert
woensdag 24 augustus 2016 om 23:52
Ik denk dat mijn ouders, door al hun persoonlijke weerwar heen, echt hun best doen. Alleen waar ik uit die kluwe ben gestapt,zitten zij er nog midden in.
Ik heb het gevoel dat de liefde niet altijd onvoorwaardelijk was. Ik heb langere tijd op een ouderpositie gezeten binnen het gezin.
De waardering volgde van de ene partij en de afkeuring van de andere partij.
Ik heb hier nu duidelijke afspraken over met hen. Dat ik dit niet meer wil en kan. Het is nu tijd om te ontdekken wat ik wil.
Ik probeer te genieten van wat er wel is maar niet meer om kosten wat het kost de boel gezellig te maken.
*Bedankt voor het compliment wat betreft de taal. Wel een geslaagd product van de opvoeding Ik spreek niet eens het plaatselijk dialect. Op een paar typische woorden na dan. Maakt hier ook niet zoveel uit**
Ik heb het gevoel dat de liefde niet altijd onvoorwaardelijk was. Ik heb langere tijd op een ouderpositie gezeten binnen het gezin.
De waardering volgde van de ene partij en de afkeuring van de andere partij.
Ik heb hier nu duidelijke afspraken over met hen. Dat ik dit niet meer wil en kan. Het is nu tijd om te ontdekken wat ik wil.
Ik probeer te genieten van wat er wel is maar niet meer om kosten wat het kost de boel gezellig te maken.
*Bedankt voor het compliment wat betreft de taal. Wel een geslaagd product van de opvoeding Ik spreek niet eens het plaatselijk dialect. Op een paar typische woorden na dan. Maakt hier ook niet zoveel uit**
