Psyche
alle pijlers
Antidepressiva bij burnout
zondag 4 september 2016 om 09:07
Ik zit al lang in een burnout (ai, bijna 2 jaar...) en het is, vooral in het 1e jaar, na opstarten AD weer een heel stuk beter gegaan qua opbouw activiteiten, (vrijwilligers)werk, sport etc, maar daarna teruggevallen tot ik nóg minder kon dan in het begin, bijna niks eigenlijk. Op advies van PsyQ antidepressiva afgebouwd, omdat dit de vermoeidheid ook in stand kan houden. Afbouw over 3 maanden ging aardig, maar nu na 2 maanden voel ik me echt superrot, mentaal en fysiek. Iedere ochtend wakker met een doemgevoel en misselijk van de stress: wéér een dag. En dan: soms huilen huilen huilen, soms angstig dat ik tril als een rietje uren lang, dan weer depressief, soms zo enorm geagiteerd, echt zo razend dat ik me enorm uitput. Maar dan opeens ook wel weer okee. Dat ik denk: nou ja je stelt je echt een beetje aan, het was ook niet, dat het mét AD nou altijd superduper ging. Toen had ik deze emoties ook wel, maar niet zo extreem. Het is wel echt een reactieve 'depressie', ik weet zeker dat als ik gewoon lekker door de bossen kon struinen en andere fijne actieve dingen doen, ik me lang niet zo rot zou voelen. Maar ik lig hier maar, grotendeels. En daar kan ik gewoon helemaal niet mee omgaan.
Nou anyways, woensdag evaluatie bij de psychiater. En de vraag: wel of niet terug aan de AD (eventueel een andere).
Ik vraag me af: wie van jullie heeft AD voor zijn burnout geslikt? Heeft het je geholpen?
Nou anyways, woensdag evaluatie bij de psychiater. En de vraag: wel of niet terug aan de AD (eventueel een andere).
Ik vraag me af: wie van jullie heeft AD voor zijn burnout geslikt? Heeft het je geholpen?
maandag 5 september 2016 om 09:31
Je raakt letterlijk het vertrouwen in jezelf kwijt. Dat is het nare.
Overspannen met angstklachten/depressieve klachten, geagiteerde depressie en misschien nog wel een label. What's in a label? Uiteindelijk moet je je eigen gebruiksaanwijzing leren kennen en dat is voor de een moeilijker dan de andere.
Overspannen met angstklachten/depressieve klachten, geagiteerde depressie en misschien nog wel een label. What's in a label? Uiteindelijk moet je je eigen gebruiksaanwijzing leren kennen en dat is voor de een moeilijker dan de andere.
maandag 5 september 2016 om 09:42
Bloem, ik worstel ook met hetzelfde. Minn aandacht verplaatsen van binnen naar buiten. Afleiding helpt zeker maar ik heb echt flinke afleiding nodig wil ik me echt goed voelen. En flinke afleiding kost me ook een boel energie waar ik zo ongeveer chronisch gebrek aan heb dus daar blijft het een beetje op hangen bij mij.
Verder vind ook ik het hele gebeuren , vooral de eerste maanden , echt traumatisch. Ik denk daar nog vaak aan en ben als de dood nog een keer zo diep weg te zakken. Dat houdt me ook bezig.
Nou ja , aan mij heb je dus eigenlijk niks Ik wilde je alleen laten weten dat ik herken waar je mee worstelt.
Verder vind ook ik het hele gebeuren , vooral de eerste maanden , echt traumatisch. Ik denk daar nog vaak aan en ben als de dood nog een keer zo diep weg te zakken. Dat houdt me ook bezig.
Nou ja , aan mij heb je dus eigenlijk niks Ik wilde je alleen laten weten dat ik herken waar je mee worstelt.
maandag 5 september 2016 om 10:47
@ Bloem;
Klote dat je er al zo lang in zit en het niet beter lijkt te gaan!
(
Ik ben natuurlijk geen psychiater, maar als ik jouw bijwerkingen van het AD afbouwen vind ik dat wel behoorlijk heftig hoor. Benieuwd wat je psychiater hiervan zal zeggen.
En zelf was ik altijd erg tegen pillen, maar door mijn eigen ervaring heb ik daar nu een heel andere mening over. Ik had heel veel baat bij mijn regimen en blijf gewoon het St Janskruid en de Tryptofaan slikken (mag ook van psychiater). Ik denk dan maar: sommige mensen nemen levenslang iets voor hun schildklier od, ik neem dit nu langdurig.
Ik merk dat ik er toch wat vrolijker van word, dingen me minder naar beneden halen en ik dichter bij mezelf blijf.
Ik ben denk ik voor 95% beter (hout vasthouden), maar ik heb het idee dat die resterende 5% nooit meer zal terugkomen. Maar weet je? Dat is oké. Want het is die 5% die mij er ook op wijst wanneer ik over mijn grenzen ga. Dan word ik meteen teruggefloten in de vorm van hartkloppingen, down zijn, extreem vermoeid enz. En dan ga ik meteen beter voor mezelf zorgen: stresserende situaties en mensen van me weghouden, op tijd naar bed, rust nemen, beter eten, yoga, ademhalingsoefeningen, fijne mensen opzoeken, sporten, de natuur in enz. En die dingen doen me dan weer na een paar dagen wat opknappen.
Klote dat je er al zo lang in zit en het niet beter lijkt te gaan!
(Ik ben natuurlijk geen psychiater, maar als ik jouw bijwerkingen van het AD afbouwen vind ik dat wel behoorlijk heftig hoor. Benieuwd wat je psychiater hiervan zal zeggen.
En zelf was ik altijd erg tegen pillen, maar door mijn eigen ervaring heb ik daar nu een heel andere mening over. Ik had heel veel baat bij mijn regimen en blijf gewoon het St Janskruid en de Tryptofaan slikken (mag ook van psychiater). Ik denk dan maar: sommige mensen nemen levenslang iets voor hun schildklier od, ik neem dit nu langdurig.
Ik merk dat ik er toch wat vrolijker van word, dingen me minder naar beneden halen en ik dichter bij mezelf blijf.
Ik ben denk ik voor 95% beter (hout vasthouden), maar ik heb het idee dat die resterende 5% nooit meer zal terugkomen. Maar weet je? Dat is oké. Want het is die 5% die mij er ook op wijst wanneer ik over mijn grenzen ga. Dan word ik meteen teruggefloten in de vorm van hartkloppingen, down zijn, extreem vermoeid enz. En dan ga ik meteen beter voor mezelf zorgen: stresserende situaties en mensen van me weghouden, op tijd naar bed, rust nemen, beter eten, yoga, ademhalingsoefeningen, fijne mensen opzoeken, sporten, de natuur in enz. En die dingen doen me dan weer na een paar dagen wat opknappen.
