Psyche
alle pijlers
Minder spullen bezitten geeft rust?
zondag 11 september 2016 om 22:39
Minder spullen bezitten geeft rust, zo lees ik het vaak op diverse sites. Maar is dat ook zo?
Ik bezit een zolder vol met spullen waarvan ik denk, leuk voor later en komt vast nog eens van pas. Inmiddels is het een bomvolle zolder. En daarbij ook nog eens bomvolle kasten. Maar later komt eigenlijk nooit en van pas zijn de meeste spullen al ongeveer 10 jaar niet meer. Dus ik ben vol goede moed vandaag begonnen met ruimen. Maar dat valt me toch vies tegen. Op een of ander manier kan ik moeilijk afstand doen van dingen terwijl ik ze nooit gebruik. Hoe doen jullie dat, bewaren jullie ook alles of bijna niets?
Wat ik me sterk afvraag is of bijna lege zolders en kasten daadwerkelijk rust geven?
Ik bezit een zolder vol met spullen waarvan ik denk, leuk voor later en komt vast nog eens van pas. Inmiddels is het een bomvolle zolder. En daarbij ook nog eens bomvolle kasten. Maar later komt eigenlijk nooit en van pas zijn de meeste spullen al ongeveer 10 jaar niet meer. Dus ik ben vol goede moed vandaag begonnen met ruimen. Maar dat valt me toch vies tegen. Op een of ander manier kan ik moeilijk afstand doen van dingen terwijl ik ze nooit gebruik. Hoe doen jullie dat, bewaren jullie ook alles of bijna niets?
Wat ik me sterk afvraag is of bijna lege zolders en kasten daadwerkelijk rust geven?
dinsdag 13 september 2016 om 10:31
quote:s-a-r-kast schreef op 12 september 2016 @ 16:50:
Ok, het is hier echt te warm voor (om ieder kledingstuk te passen).
Het ergste is nog dat ik een hele grote stapel "oh dat is eigenlijk best leuk!" heb nu Misschien helpt het als je het zo aanpakt: leg een stuk of vijf rokken/jurken/tops/broeken naast elkaar (dus hetzelfde type kleding) en kies de drie leukste. Doe dat steeds per vijf stuks. Ben je daarmee klaar, dan kun je de stapel kleding die je niet hebt gekozen nog een keer op deze manier doorlopen. Maar na de eerste of tweede ronde kan die kleding zeer waarschijnlijk weg.
Ok, het is hier echt te warm voor (om ieder kledingstuk te passen).
Het ergste is nog dat ik een hele grote stapel "oh dat is eigenlijk best leuk!" heb nu Misschien helpt het als je het zo aanpakt: leg een stuk of vijf rokken/jurken/tops/broeken naast elkaar (dus hetzelfde type kleding) en kies de drie leukste. Doe dat steeds per vijf stuks. Ben je daarmee klaar, dan kun je de stapel kleding die je niet hebt gekozen nog een keer op deze manier doorlopen. Maar na de eerste of tweede ronde kan die kleding zeer waarschijnlijk weg.
dinsdag 13 september 2016 om 10:34
Ik heb voornamelijk moeite met spullen weggooien waarvan ik denk dat ik er nog wel eens wat mee ga doen, of nog wel eens nuttig kunnen zijn.
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
dinsdag 13 september 2016 om 10:40
Heel herkenbaar Baudolino. Ons huis staat ook voor de helft vol met 'dingen die ooit nog eens van pas kunnen komen'. Inderdaad ook tijdschriften om ooit nog eens te lezen (al heb ik pas wel met wat pijn in mijn hart een stapel van een halve meter in de papierbak gegooid) en speelgoed voor over een paar jaar. Ik ben zelf ook zo opgevoed, mijn moeder bewaarde zelfs vrijwel alle dozen en doosjes die het huis binnenkwamen (van een verpakking van koekjes t/m bananendozen) omdat het later wel eens van pas zou kunnen komen. En soms kwam het dan inderdaad ook van pas, als we wilden knutselen, als er een pakketje verstuurd moest worden, etc etc. Dat is het lastige, al die dingen kunnen mogelijk ooit van pas komen maar je weet niet wat wel en wat niet en op welke termijn.
dinsdag 13 september 2016 om 10:40
quote:Baudolino schreef op 13 september 2016 @ 10:34:
Ik heb voornamelijk moeite met spullen weggooien waarvan ik denk dat ik er nog wel eens wat mee ga doen, of nog wel eens nuttig kunnen zijn.
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
Kleine stapjes maken een groot verschil. Als het straks echt herfstig is, zou je de tijdschriften erbij kunnen pakken, alle recepten die je wel wat lijken uitknippen/inscannen/fotograferen en er een (al dan niet digitaal) kookboek van maken. Zelfs als je het dan uiteindelijk nooit gebruikt neemt het toch minder ruimte in dan nu En het houd je wel een middagje zoet haha.
Ik heb hetzelfde gedaan met verschillende (kook) tijdschriften en er via zo'n fotoboek site een mooi "nieuw kookboek" van laten maken. Scheelde een halve kast aan ruimte haha.
Ik heb voornamelijk moeite met spullen weggooien waarvan ik denk dat ik er nog wel eens wat mee ga doen, of nog wel eens nuttig kunnen zijn.
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
Kleine stapjes maken een groot verschil. Als het straks echt herfstig is, zou je de tijdschriften erbij kunnen pakken, alle recepten die je wel wat lijken uitknippen/inscannen/fotograferen en er een (al dan niet digitaal) kookboek van maken. Zelfs als je het dan uiteindelijk nooit gebruikt neemt het toch minder ruimte in dan nu En het houd je wel een middagje zoet haha.
Ik heb hetzelfde gedaan met verschillende (kook) tijdschriften en er via zo'n fotoboek site een mooi "nieuw kookboek" van laten maken. Scheelde een halve kast aan ruimte haha.
dinsdag 13 september 2016 om 10:41
quote:Baudolino schreef op 13 september 2016 @ 10:34:
Ik heb voornamelijk moeite met spullen weggooien waarvan ik denk dat ik er nog wel eens wat mee ga doen, of nog wel eens nuttig kunnen zijn.
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
Ja, veel spullen worden een soort taak. Hoeveel tijd kost het om een tijdschrift te lezen en die dingen eruit te halen? Want als je nu al die tijd niet hebt, hoe ga je dan tijd maken om zo'n recept uit te proberen of die boeken uit de boekentips te lezen?
Hoeveel ruimte kosten die strijkkralen? Misschien kun je een keer wat vriendinnetjes van je dochter uitnodigen voor een strijkkralenfeestje. Laat ze een hele middag allerlei figuren maken, strijk het en geef het mee naar huis. Gezellig en het ruimt op. Een ander idee is de strijkkralen als cadeautje weggeven aan vriendinnetjes.
Als ik iets wil bewaren voor later, stel ik de vraag: is het moeilijk om hier later aan te komen of is het duur? Zo ja, dan bewaar ik het. Zo nee, dan doe ik het weg. Strijkkralen zijn makkelijk aan te komen. Oude Linda's wat moeilijker. Maar zou het je stiekem niet vreselijk opluchten als die stapel tijdschriften weg is en je die uren niet meer hoef te besteden aan het doorbladeren naar nieuwe taken die ook weer uren kosten?
Ik heb voornamelijk moeite met spullen weggooien waarvan ik denk dat ik er nog wel eens wat mee ga doen, of nog wel eens nuttig kunnen zijn.
Ik heb bijvoorbeeld heel veel Linda's bewaard. Echt stapels. Want, ik ga nog een keer alle lekkere recepten er uit halen, de boekentips, enz. Denk ik.
En speelgoed. Mijn dochter is 6 en ze heeft heel veel strijkkralen. Ze heeft toen ze 3 was, een keer een doos vol gekregen van een vriendin van mij die het nog over had van haar dochter. Echt een doos vol. Maar toen was ze er nog te klein voor.
Daarna op haar 4e en 5e verjaardag heeft ze er nog meer van gekregen, maar ze speelt er nog steeds niet mee.
Heeft er totaal geen interesse in.
En dan denk ik, moet ik het nou al wegdoen, of kan die interesse nog komen?
Ja, veel spullen worden een soort taak. Hoeveel tijd kost het om een tijdschrift te lezen en die dingen eruit te halen? Want als je nu al die tijd niet hebt, hoe ga je dan tijd maken om zo'n recept uit te proberen of die boeken uit de boekentips te lezen?
Hoeveel ruimte kosten die strijkkralen? Misschien kun je een keer wat vriendinnetjes van je dochter uitnodigen voor een strijkkralenfeestje. Laat ze een hele middag allerlei figuren maken, strijk het en geef het mee naar huis. Gezellig en het ruimt op. Een ander idee is de strijkkralen als cadeautje weggeven aan vriendinnetjes.
Als ik iets wil bewaren voor later, stel ik de vraag: is het moeilijk om hier later aan te komen of is het duur? Zo ja, dan bewaar ik het. Zo nee, dan doe ik het weg. Strijkkralen zijn makkelijk aan te komen. Oude Linda's wat moeilijker. Maar zou het je stiekem niet vreselijk opluchten als die stapel tijdschriften weg is en je die uren niet meer hoef te besteden aan het doorbladeren naar nieuwe taken die ook weer uren kosten?
dinsdag 13 september 2016 om 10:45
Mij helpt het wel als ik het online ook kan vinden. Zoals tijdschriften (en zelfs Allerhande's enzo) willen bewaren om de recepten en boekentips, dat had ik ook. Tot ik me realiseerde dat er duizenden recepten en boekentips op internet staan die net zo lekker en goed zijn als die in zo'n tijdschrift. Dat hielp om de tijdschriften weg te gooien en al mijn kookboeken naar de kringloop te brengen.
dinsdag 13 september 2016 om 10:51
quote:mariposita schreef op 13 september 2016 @ 10:41:
[...]
Ja, veel spullen worden een soort taak. Daar sla je de spijker op z'n kop denk ik. Dat geeft bij mij deels de onrust. Zakken kinderkleding die uitgezocht moeten worden en deels op Marktplaats gezet, een enorme bak met foto's van vroeger die nog ingeplakt moeten worden, een wasrek voor aan de muur en een rolgordijn die nog opgehangen moeten worden. Het 'dat houdt je een middagje zoet' wat hierboven staat is bij mij juist het probleem: ik heb niet zomaar een middagje over. En als ik het al heb dan lijkt soms alles zo'n druppel op de gloeiende plaat (al kan zo'n druppel ook een fijn gevoel geven als je het toch gedaan hebt).
[...]
Ja, veel spullen worden een soort taak. Daar sla je de spijker op z'n kop denk ik. Dat geeft bij mij deels de onrust. Zakken kinderkleding die uitgezocht moeten worden en deels op Marktplaats gezet, een enorme bak met foto's van vroeger die nog ingeplakt moeten worden, een wasrek voor aan de muur en een rolgordijn die nog opgehangen moeten worden. Het 'dat houdt je een middagje zoet' wat hierboven staat is bij mij juist het probleem: ik heb niet zomaar een middagje over. En als ik het al heb dan lijkt soms alles zo'n druppel op de gloeiende plaat (al kan zo'n druppel ook een fijn gevoel geven als je het toch gedaan hebt).
dinsdag 13 september 2016 om 10:53
Veel spullen zijn zeker een taak! Het fijne van het opruimen/ontspullen vond ik dat al die middagen de laatste waren dat ik mij om bepaalde spullen hoefde te bekommeren.
Al is het als het eenmaal achter de rug is ook nog wel een taak/flink wennen om te zorgen dat de spullen niet weet langzaam je huis weer overnemen.
Al is het als het eenmaal achter de rug is ook nog wel een taak/flink wennen om te zorgen dat de spullen niet weet langzaam je huis weer overnemen.
dinsdag 13 september 2016 om 10:57
quote:Mystery schreef op 12 september 2016 @ 06:39:
Nadat laatst een familid was overleden en de spullen werden opgeruimd, werd ik er zo naar van dat brieven etc werden gelezen en besproken.
Dat gaf de doorslag om een aantal zaken nu echt rigoreus weg te gooien: oude brieven, dagboeken, schoolagrnda's, poezie album (waar ik als kind al weinig mee had, al die zoete gedichfjes. Dus echt veel stond er niet in). Ik keek de spullen eens door, en het zei me allemaal weinig meer. Dat was uit een andere tijd. Ik hrb er geen spijt van, voelt erg vrij Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)
Nadat laatst een familid was overleden en de spullen werden opgeruimd, werd ik er zo naar van dat brieven etc werden gelezen en besproken.
Dat gaf de doorslag om een aantal zaken nu echt rigoreus weg te gooien: oude brieven, dagboeken, schoolagrnda's, poezie album (waar ik als kind al weinig mee had, al die zoete gedichfjes. Dus echt veel stond er niet in). Ik keek de spullen eens door, en het zei me allemaal weinig meer. Dat was uit een andere tijd. Ik hrb er geen spijt van, voelt erg vrij Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)
dinsdag 13 september 2016 om 11:00
Vroeger was ik elke maand wel een keer een kamer aan het opruimen. En elke keer kreeg ik weer die leuke plannen door mijn handen, waar ik nooit tijd (of ruimte!) voor had. Die reisboeken over Italië voor die reis die ik ooit ging maken, ze namen een hele plank in beslag. En dat niet alleen, elke keer als de boekenkast leeghaalde om eens goed schoon te maken, voelde ik me weer falen, want die reis had ik nog steeds niet gemaakt.
En natuurlijk bleef het niet alleen bij die reisboeken, maar ook een trits kookboeken van allerlei keukens, een cursus Italiaans, een bak vol garen want borduren scheen een heel mindfulle bezigheid te zijn en dat wilde ik natuurlijk zijn! Etc. etc. etc.
Door een heleboel weg te doen, heb ik nu wel tijd en ruimte voor de hobby's en interesses waarvoor ik de spullen nog in huis heb. En het mooie is: daar ga ik dus ook mee aan de gang (als ik niet op het forum zit haha). Uiteindelijk was opruimen vooral een kwestie van me realiseren dat ik met sommige dingen niet op korte termijn aan de gang kan of wil (Italië-reis is er nog steeds niet van gekomen) of dat ik niet zo iemand ben of word die leuk een middagje uit een kookboek gaat zitten koken. En dat dat prima is.
En natuurlijk bleef het niet alleen bij die reisboeken, maar ook een trits kookboeken van allerlei keukens, een cursus Italiaans, een bak vol garen want borduren scheen een heel mindfulle bezigheid te zijn en dat wilde ik natuurlijk zijn! Etc. etc. etc.
Door een heleboel weg te doen, heb ik nu wel tijd en ruimte voor de hobby's en interesses waarvoor ik de spullen nog in huis heb. En het mooie is: daar ga ik dus ook mee aan de gang (als ik niet op het forum zit haha). Uiteindelijk was opruimen vooral een kwestie van me realiseren dat ik met sommige dingen niet op korte termijn aan de gang kan of wil (Italië-reis is er nog steeds niet van gekomen) of dat ik niet zo iemand ben of word die leuk een middagje uit een kookboek gaat zitten koken. En dat dat prima is.
dinsdag 13 september 2016 om 11:01
quote:Dormouse schreef op 13 september 2016 @ 10:53:
Veel spullen zijn zeker een taak! Het fijne van het opruimen/ontspullen vond ik dat al die middagen de laatste waren dat ik mij om bepaalde spullen hoefde te bekommeren.
Al is het als het eenmaal achter de rug is ook nog wel een taak/flink wennen om te zorgen dat de spullen niet weet langzaam je huis weer overnemen.Ik mag alleen dingen kopen die ik binnen 2 weken ook echt ga gebruiken. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar die gedachte zorgt wel dat ik bij de Action niet gedachteloos m'n mandje vol spulletjes doe omdat het zo goedkoop is.
Veel spullen zijn zeker een taak! Het fijne van het opruimen/ontspullen vond ik dat al die middagen de laatste waren dat ik mij om bepaalde spullen hoefde te bekommeren.
Al is het als het eenmaal achter de rug is ook nog wel een taak/flink wennen om te zorgen dat de spullen niet weet langzaam je huis weer overnemen.Ik mag alleen dingen kopen die ik binnen 2 weken ook echt ga gebruiken. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar die gedachte zorgt wel dat ik bij de Action niet gedachteloos m'n mandje vol spulletjes doe omdat het zo goedkoop is.
dinsdag 13 september 2016 om 11:05
quote:nicole123 schreef op 13 september 2016 @ 10:57:
[...]
Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)Fotograferen, documentje van maken enndesnoods een wachtwoord op zetten als je het echt niet weg kan doen. Of eerst andere zaken opruimen en het (voorlopig) laten liggen kan ook.
[...]
Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)Fotograferen, documentje van maken enndesnoods een wachtwoord op zetten als je het echt niet weg kan doen. Of eerst andere zaken opruimen en het (voorlopig) laten liggen kan ook.
dinsdag 13 september 2016 om 11:09
quote:mariposita schreef op 13 september 2016 @ 11:01:
[...]
Ik mag alleen dingen kopen die ik binnen 2 weken ook echt ga gebruiken. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar die gedachte zorgt wel dat ik bij de Action niet gedachteloos m'n mandje vol spulletjes doe omdat het zo goedkoop is.De Action is inderdaad een ramp wat dat betreft haha. Het is vaak mijn smaak niet, maar zit toch veel bij van "oh... Dat is misschien wel handig..." Het is dan ze fijne schoonmaakartikelen (en schrijfwaren) hebben anders meed ik de hele winkel haha.
[...]
Ik mag alleen dingen kopen die ik binnen 2 weken ook echt ga gebruiken. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar die gedachte zorgt wel dat ik bij de Action niet gedachteloos m'n mandje vol spulletjes doe omdat het zo goedkoop is.De Action is inderdaad een ramp wat dat betreft haha. Het is vaak mijn smaak niet, maar zit toch veel bij van "oh... Dat is misschien wel handig..." Het is dan ze fijne schoonmaakartikelen (en schrijfwaren) hebben anders meed ik de hele winkel haha.
dinsdag 13 september 2016 om 11:19
quote:nicole123 schreef op 13 september 2016 @ 10:57:
[...]
Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)Dat heb ik dus inmiddels wel allemaal opgeruimd. Precies om die reden: genant als dat gelezen wordt.
[...]
Dit vind ik een heel lastige. Ik heb best veel van die dingen: agenda's van de middelbare school met allerlei teksten van mijn vriendinnen erin, dagboeken, liefdesbrieven van exen, etc. etc. Het zijn allemaal dingen die je nooit meer kunt vervangen als ze weg zijn. Maar veel van die dingen zijn wel dermate prive dat ik inderdaad wel eens gedacht heb dat ik het niet prettig zou vinden als mijn nabestaanden het gaan zitten lezen als ik er niet meer ben. Toch maar alles weggooien dan wat je niet wilt dat iemand anders ooit ziet of leest? Of in een doos doen en een briefje erin dat ze dat na je overlijden direct ongelezen weg moeten gooien? (op dit moment vertrouw ik mijn omgeving wel dat ze dat dan zullen respecteren, maar voor de toekomst weet je dat natuurlijk nooit zeker)Dat heb ik dus inmiddels wel allemaal opgeruimd. Precies om die reden: genant als dat gelezen wordt.
dinsdag 13 september 2016 om 11:24
dinsdag 13 september 2016 om 11:29
quote:Dormouse schreef op 13 september 2016 @ 11:05:
[...]
Fotograferen, documentje van maken enndesnoods een wachtwoord op zetten als je het echt niet weg kan doen. Of eerst andere zaken opruimen en het (voorlopig) laten liggen kan ook.Ik denk dat ik dan toch voor het laatste ga, of voor helemaal weggooien. Al vind ik het digitaliseren op zich een heel goede oplossing hoor, het lost precies het probleem op. Maar het is alweer zo'n grote taak erbij en daar liggen er al zoveel van. Met een baan van 32 uur en 2 kleine kinderen kom ik aan dit soort dingen gewoonweg echt niet toe. Daarnaast vind ik juist die papieren versies hun charme hebben, door zo'n agenda heenbladeren enzo. Een digitale versie kijk ik nooit meer naar denk ik. Al geeft dat misschien ook weer aan dat ik het net zo goed weg kan gooien, als die teksten me niet zo dierbaar zijn dat ik ze dan nog zal inkijken.
[...]
Fotograferen, documentje van maken enndesnoods een wachtwoord op zetten als je het echt niet weg kan doen. Of eerst andere zaken opruimen en het (voorlopig) laten liggen kan ook.Ik denk dat ik dan toch voor het laatste ga, of voor helemaal weggooien. Al vind ik het digitaliseren op zich een heel goede oplossing hoor, het lost precies het probleem op. Maar het is alweer zo'n grote taak erbij en daar liggen er al zoveel van. Met een baan van 32 uur en 2 kleine kinderen kom ik aan dit soort dingen gewoonweg echt niet toe. Daarnaast vind ik juist die papieren versies hun charme hebben, door zo'n agenda heenbladeren enzo. Een digitale versie kijk ik nooit meer naar denk ik. Al geeft dat misschien ook weer aan dat ik het net zo goed weg kan gooien, als die teksten me niet zo dierbaar zijn dat ik ze dan nog zal inkijken.
dinsdag 13 september 2016 om 11:41
Ik merk dat ik meer heb als ik minder heb. Als ik teveel spullen heb, weet ik niet meer wat ik heb, zelfs niet als ik iets nodig heb, of ik weet dat ik het ergens moet hebben maar kan het niet vinden. Als ik weinig heb, heb ik overzicht, weet ik wel wat ik bezit of kan ik het snel vinden als ik het nodig heb.
Spreuken 18:2
dinsdag 13 september 2016 om 11:44
Voorheen bewaarde ik alles en daar werd ik heel chaotisch van. Altijd alles kwijt zijn, tussen spullen graven om iets te vinden en alles vangt maar stof dus schoonmaken was ook niet leuk. Vreselijk. Ik heb 80% van de zooi weggeflikkerd en het was een verademing. Nooit iets van gemist ook.
Ik heb allerlei tips gelezen maar uiteindelijk was het een kwestie van verstand op nul, vuilniszak in de hand, je even kwaad maken en laden maar. De eerste spullen zijn lastig, maar op een gegeven moment gaat die knop om.
Ik heb zo weinig mogelijk opbergruimte en dat is ideaal om het bewaren tegen te gaan.
Ik heb allerlei tips gelezen maar uiteindelijk was het een kwestie van verstand op nul, vuilniszak in de hand, je even kwaad maken en laden maar. De eerste spullen zijn lastig, maar op een gegeven moment gaat die knop om.
Ik heb zo weinig mogelijk opbergruimte en dat is ideaal om het bewaren tegen te gaan.
dinsdag 13 september 2016 om 11:44
quote:mariposita schreef op 13 september 2016 @ 11:24:
[...]
Maak het leuk of doe het weg.
Die tijdschriften kun je ook op de wc leggen of meenemen in de bus/trein/wachtkamer. In een week heb je dan vast wel een tijdschrift 'af'.
Ik heb de tijdschriften allemaal gelezen hoor. Het is meer het bewaren voor het geval dat...
Moeten kinderen tegenwoordig nog wel eens wat uit tijdschriften knippen op school?
Dingen die gelinkt zijn aan een bepaald thema ofzo?
[...]
Maak het leuk of doe het weg.
Die tijdschriften kun je ook op de wc leggen of meenemen in de bus/trein/wachtkamer. In een week heb je dan vast wel een tijdschrift 'af'.
Ik heb de tijdschriften allemaal gelezen hoor. Het is meer het bewaren voor het geval dat...
Moeten kinderen tegenwoordig nog wel eens wat uit tijdschriften knippen op school?
Dingen die gelinkt zijn aan een bepaald thema ofzo?
dinsdag 13 september 2016 om 11:45
agenda's schoolboeken -schriften nooit bewaard
er liggen wel heel veel foto's waar ik ook nauwelijks meer naar kijk,van allerlei vakanties. Die zullen de rest van de familie helemaal niet interesseren, dus dat is voor hen wel makkelijk opruimen.
(kook)boeken gaan er soms wat van weg.
hele stapel lakens heb ik iemand meegegeven die er een familie in Polen blij mee gaat maken
Dus ik ben op de goede weg
er liggen wel heel veel foto's waar ik ook nauwelijks meer naar kijk,van allerlei vakanties. Die zullen de rest van de familie helemaal niet interesseren, dus dat is voor hen wel makkelijk opruimen.
(kook)boeken gaan er soms wat van weg.
hele stapel lakens heb ik iemand meegegeven die er een familie in Polen blij mee gaat maken
Dus ik ben op de goede weg
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 13 september 2016 om 11:48
quote:Baudolino schreef op 13 september 2016 @ 11:44:
[...]
Ik heb de tijdschriften allemaal gelezen hoor. Het is meer het bewaren voor het geval dat...
Moeten kinderen tegenwoordig nog wel eens wat uit tijdschriften knippen op school?
Dingen die gelinkt zijn aan een bepaald thema ofzo?Bel een school in je buurt op en vraag het. Of wordt lid van een weggeefgroep
[...]
Ik heb de tijdschriften allemaal gelezen hoor. Het is meer het bewaren voor het geval dat...
Moeten kinderen tegenwoordig nog wel eens wat uit tijdschriften knippen op school?
Dingen die gelinkt zijn aan een bepaald thema ofzo?Bel een school in je buurt op en vraag het. Of wordt lid van een weggeefgroep
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 13 september 2016 om 12:30
Ik ben bezig met verhuizen. Daarvoor moet ik een heleboel wegdoen omdat het simpelweg niet gaat passen in het nieuwe huis. Het is een enorm gedoe om alles uit te zoeken en te bepalen waar het naartoe moet.
Maar steeds als er weer iets weg is merk ik ook meteen dat het goed is en vooral dat ik het niet mis. Het lag daar immers maar gewoon, al jaren bewaard voor misschien later ooit nog eens. Maar ja, voor hetzelfde geld krijg ik nooit kleinkinderen bijvoorbeeld. Of vergeet ik zelfs dat ik bepaalde spullen nog heb.
Het bevalt me tot nu toe prima. Het is alleen maar ballast, waar ik ook nog eens mensen mee zou opzadelen, mocht er voortijdig iets met mij gebeuren.
Maar steeds als er weer iets weg is merk ik ook meteen dat het goed is en vooral dat ik het niet mis. Het lag daar immers maar gewoon, al jaren bewaard voor misschien later ooit nog eens. Maar ja, voor hetzelfde geld krijg ik nooit kleinkinderen bijvoorbeeld. Of vergeet ik zelfs dat ik bepaalde spullen nog heb.
Het bevalt me tot nu toe prima. Het is alleen maar ballast, waar ik ook nog eens mensen mee zou opzadelen, mocht er voortijdig iets met mij gebeuren.
