Dilemma?
woensdag 24 augustus 2016 om 13:33
quote:yogonaise schreef op 24 augustus 2016 @ 09:40:
Even weer wat frustratie van mij.
Man was weer daar. Man en broer hebben dezelfde periode vakantie gehad. Broer is weg geweest, wij niet. (alleen af en toe een dagje weg) Broer komt daar, heeft niets gezegd tegen man en vice versa. Broer is weg, wordt man door ouders op matje geroepen. Waarom hij niet aan broer had gevraagd hoe zijn vakantie was. Man heeft toch ook vakantie gehad? Broer informeert daar toch ook niet naar? Maar daar wordt niet over gevallen. Het is toch met 2 maten meten of niet?
Je doet er niks aan. Ik vind het toch elke keer niet kloppen dit soort dingen.
Ik denk dat je een aantal zaken moet scheiden.
1. De patronen die je man heeft met zijn ouders. Dat is jouw zaak niet, maar het probleem van je man Hij gaat niets aan deze wisselwerking veranderen. Als hij er last van heeft moet hij naar een peut gaan. Anders moet hij accepteren dat hij de rest van hun leven dit gezeik voor lief neemt.
2. De negatieve discussies die hij aan jou overbrengt. Wat moet jij daarmee? Je kunt er niets mee, zit geen boodschap in, brengt alleen een hoop negativiteit. Zeg tegen je man 'man dit is jouw probleem, moet je zelf mee dealen, ik kan hier niets mee. Als je het kwijt moet, schrijf je het maar op papier of vertel je het tegen de kat.'
3. Het onvermogen van bepaale mensen ligt niet aan jou. Ze zeggen dat ze niets ft doen, maar vragen ze jou hoe het met je gaat, vragen ze jou wat niet goed is aangekomen? Nee. Ze hebben geen vermogen tot reflectie. Dat is hun probleem. Laat het daar ook.
Het enige wat jij kan doen is jouw grens stellen, door je niet bloot te stellen aan contact met hun. En dat is jouw probleem.
Je moet dus 2 grenzen stellen:
Naar je schoonouders-> dat heb je gedaan
Naar je man-> geen gezeik meer overbrengen. Heb je daar problemen mee, naar de peut.
Dit kan niemand anders voor je doen, dit moet je zelf doen.
Even weer wat frustratie van mij.
Man was weer daar. Man en broer hebben dezelfde periode vakantie gehad. Broer is weg geweest, wij niet. (alleen af en toe een dagje weg) Broer komt daar, heeft niets gezegd tegen man en vice versa. Broer is weg, wordt man door ouders op matje geroepen. Waarom hij niet aan broer had gevraagd hoe zijn vakantie was. Man heeft toch ook vakantie gehad? Broer informeert daar toch ook niet naar? Maar daar wordt niet over gevallen. Het is toch met 2 maten meten of niet?
Je doet er niks aan. Ik vind het toch elke keer niet kloppen dit soort dingen.
Ik denk dat je een aantal zaken moet scheiden.
1. De patronen die je man heeft met zijn ouders. Dat is jouw zaak niet, maar het probleem van je man Hij gaat niets aan deze wisselwerking veranderen. Als hij er last van heeft moet hij naar een peut gaan. Anders moet hij accepteren dat hij de rest van hun leven dit gezeik voor lief neemt.
2. De negatieve discussies die hij aan jou overbrengt. Wat moet jij daarmee? Je kunt er niets mee, zit geen boodschap in, brengt alleen een hoop negativiteit. Zeg tegen je man 'man dit is jouw probleem, moet je zelf mee dealen, ik kan hier niets mee. Als je het kwijt moet, schrijf je het maar op papier of vertel je het tegen de kat.'
3. Het onvermogen van bepaale mensen ligt niet aan jou. Ze zeggen dat ze niets ft doen, maar vragen ze jou hoe het met je gaat, vragen ze jou wat niet goed is aangekomen? Nee. Ze hebben geen vermogen tot reflectie. Dat is hun probleem. Laat het daar ook.
Het enige wat jij kan doen is jouw grens stellen, door je niet bloot te stellen aan contact met hun. En dat is jouw probleem.
Je moet dus 2 grenzen stellen:
Naar je schoonouders-> dat heb je gedaan
Naar je man-> geen gezeik meer overbrengen. Heb je daar problemen mee, naar de peut.
Dit kan niemand anders voor je doen, dit moet je zelf doen.
woensdag 14 september 2016 om 12:53
Op zich is het natuurlijk best aardig dat broer de foto's aan man geeft. In een normale situatie zou ik dat ook erg tof vinden.
Is er vroeger iets gebeurd? Heeft man ooit iets bij broer, ouders of anders gedaan waardoor broer nu een streepje voor heeft?
Niet dat ik je niet geloof, maar ik vind het zo raar als ouders één van de kinderen geweldig vinden en de ander echt helemaal niets. Dan hebben ze blijkbaar wel het vermogen om lief te hebben, maar iets maakt dat ze dat maar bij 1 kind kunnen.
Is er vroeger iets gebeurd? Heeft man ooit iets bij broer, ouders of anders gedaan waardoor broer nu een streepje voor heeft?
Niet dat ik je niet geloof, maar ik vind het zo raar als ouders één van de kinderen geweldig vinden en de ander echt helemaal niets. Dan hebben ze blijkbaar wel het vermogen om lief te hebben, maar iets maakt dat ze dat maar bij 1 kind kunnen.
woensdag 14 september 2016 om 13:20
quote:yogonaise schreef op 14 september 2016 @ 12:19:
Ik plaatst dit nog even om te 'checken' of mijn gevoel klopt.
Man was weer bij ouders. Broer had foto's van vroeger gevonden en had ze aan ouders gegeven. Man mag later foto's meenemen waar hij zelf op staat.
Nu wordt broer door ouders de hemel in geprezen dat het wel een goed gebaar is van broer dat man de foto's mag houden.
Ik vind dit nogal vreemd. Er is toch niets bijzonders aan, het is toch normaal dat man foto's mag meenemen waar ie zelf op staat. Broer communiceert ook nooit met man, dus nu is het ook weer via ouders gegaan. Maar het vreemde vind ik dat broer hierdoor de hemel in wordt geprezen voor zoiets simpels en man altijd op het matje wordt geroepen over allerlei dingen. Dit klopt toch niet?
Je kunt het op verschillende manieren interpreteren: een negatieve, een positieve en een neutrale. Maar volgens mij is het zinniger om je niet meer zo te richten op hun gedrag, maar op dat van jou. Dus: probeer het los te laten, waar het jou niet aangaat. Waar het jou wel aangaat, al dan niet via je man: geef je grenzen aan. Je komt steeds met nieuwe voorbeelden. En ik snap wel dat je het gedrag van je schoonouders niet fijn vindt, maar steeds nieuwe voorbeelden aandragen, gaat het niet veranderen. Alleen jij kunt verandering aanbrengen in wat het met jou doet.
(Nog even over dat feliciteren: niet in heel NL is het gebruikelijk om anderen dan de jarige te feliciteren, hoor! Ik (Amsterdammer) hoorde daar pas voor het eerst van toen ik bij de familie van mijn man (West-Fries) over de vloer kwam. En ik eerst steeds maar zeggen: "Nee, ik ben niet jarig hoor, Pietje/Elsje is jarig!" )
Ik plaatst dit nog even om te 'checken' of mijn gevoel klopt.
Man was weer bij ouders. Broer had foto's van vroeger gevonden en had ze aan ouders gegeven. Man mag later foto's meenemen waar hij zelf op staat.
Nu wordt broer door ouders de hemel in geprezen dat het wel een goed gebaar is van broer dat man de foto's mag houden.
Ik vind dit nogal vreemd. Er is toch niets bijzonders aan, het is toch normaal dat man foto's mag meenemen waar ie zelf op staat. Broer communiceert ook nooit met man, dus nu is het ook weer via ouders gegaan. Maar het vreemde vind ik dat broer hierdoor de hemel in wordt geprezen voor zoiets simpels en man altijd op het matje wordt geroepen over allerlei dingen. Dit klopt toch niet?
Je kunt het op verschillende manieren interpreteren: een negatieve, een positieve en een neutrale. Maar volgens mij is het zinniger om je niet meer zo te richten op hun gedrag, maar op dat van jou. Dus: probeer het los te laten, waar het jou niet aangaat. Waar het jou wel aangaat, al dan niet via je man: geef je grenzen aan. Je komt steeds met nieuwe voorbeelden. En ik snap wel dat je het gedrag van je schoonouders niet fijn vindt, maar steeds nieuwe voorbeelden aandragen, gaat het niet veranderen. Alleen jij kunt verandering aanbrengen in wat het met jou doet.
(Nog even over dat feliciteren: niet in heel NL is het gebruikelijk om anderen dan de jarige te feliciteren, hoor! Ik (Amsterdammer) hoorde daar pas voor het eerst van toen ik bij de familie van mijn man (West-Fries) over de vloer kwam. En ik eerst steeds maar zeggen: "Nee, ik ben niet jarig hoor, Pietje/Elsje is jarig!" )
woensdag 14 september 2016 om 16:16