setraline? doodsbang?
woensdag 14 september 2016 om 18:41
Ik ben echt zo bang. Ik heb nieuwe medicijnen gekregen van de dokter. setraline. De dosering is goed alleen ik ben bang zodra ik dit slik dat ik het moet blijven slikken, ik heb heb telang in een negatieve sfeer gezeten dat ik gewoon niet meer weet wat ik moet doen. Ik ben zo zwak geworden en ik voel mij zo zwak, ik was vroeger altijd zo sterk, maar op mijn 18e ging het mis, ik had weg moesten rennen van huis of naar de dokter moesten gaan en pillen moesten vragen... Had ik dat gedaan dan was mijn leven goed geweest nu. Ik ben nu 24 en ja heb heel mijn leven voor mij, 0 maar ik ben gewoon bang dat ik gewoon weer na mijn herstel met medicatie terugvallen krijg. De depressie is niet genetisch, het is ontstaan door een situatie in mijn jeugd toen ik erg kwetsbaar was....daarvoor was ik altijd gelukkig en blij en vol met leven en nu.... Zo gesloten en droevig. Ik ga aan de slag met de medicatie en uit huis en ik wil gewoon graag weer horen dat het goed gaat komen met mij, dat ik wel normaal kan leven en gezond kan zijn. Ik ben te bang dat ik te oud ben en het gwoon te laat is. Help hoe is sertaline? Ienand ervaring?
woensdag 14 september 2016 om 18:52
Ik heb die vroeger gehad die medicatie. In het begin samen met de arts de dosering langzaamaan opgebouwd. Het was voor toen echt het zetje dat ik nodig had om uit de depressie te komen.
Toen ik weer een tijd beter was heb ik deze ook onder begeleiding van de arts weer afgebouwd. Ik ben dus tevreden. Maar iedereen reageerd anders op medicatie.
Voor de een werkt pilletje A beter dat pilletje B.
Dus overleg goed met je arts en stel vragen mbt medicatie ook aan hem. Daar is die beste man/vrouw voor.
Toen ik weer een tijd beter was heb ik deze ook onder begeleiding van de arts weer afgebouwd. Ik ben dus tevreden. Maar iedereen reageerd anders op medicatie.
Voor de een werkt pilletje A beter dat pilletje B.
Dus overleg goed met je arts en stel vragen mbt medicatie ook aan hem. Daar is die beste man/vrouw voor.
woensdag 14 september 2016 om 19:04
quote:Keukenkast schreef op 14 september 2016 @ 18:52:
Ik heb die vroeger gehad die medicatie. In het begin samen met de arts de dosering langzaamaan opgebouwd. Het was voor toen echt het zetje dat ik nodig had om uit de depressie te komen.
Toen ik weer een tijd beter was heb ik deze ook onder begeleiding van de arts weer afgebouwd. Ik ben dus tevreden. Maar iedereen reageerd anders op medicatie.
Voor de een werkt pilletje A beter dat pilletje B.
Dus overleg goed met je arts en stel vragen mbt medicatie ook aan hem. Daar is die beste man/vrouw voor.was je beter na de medicatie?
Ik heb die vroeger gehad die medicatie. In het begin samen met de arts de dosering langzaamaan opgebouwd. Het was voor toen echt het zetje dat ik nodig had om uit de depressie te komen.
Toen ik weer een tijd beter was heb ik deze ook onder begeleiding van de arts weer afgebouwd. Ik ben dus tevreden. Maar iedereen reageerd anders op medicatie.
Voor de een werkt pilletje A beter dat pilletje B.
Dus overleg goed met je arts en stel vragen mbt medicatie ook aan hem. Daar is die beste man/vrouw voor.was je beter na de medicatie?
woensdag 14 september 2016 om 19:11
Adem in, adem uit…
Het is begrijpelijk dat je allerlei gevoelens hebt bij het nemen van deze grote stap. Medicatie starten is niet niks. Maar dit kan een keerpunt in je leven zijn. Grijp deze kans met beide handen aan. Werk met je arts aan de dosering indien nodig, en stop ermee of probeer iets anders als het na een maand of 2 a 3 nog steeds niet goed voelt. Dit kan net het zetje in de rug nodig zijn om bepaalde vlakken van je leven opnieuw te bekijken en aan te pakken. Je bent echt nog jong. Bekijk je vriendschappen, je werk en/of school, en maak een kort lijstje van haalbare zaken die je voor het einde van dit jaar wilt doen/bereiken. Dat geeft je een doel, en hopelijk iets om naar uit te kijken en je goed over te voelen. Succes!
Het is begrijpelijk dat je allerlei gevoelens hebt bij het nemen van deze grote stap. Medicatie starten is niet niks. Maar dit kan een keerpunt in je leven zijn. Grijp deze kans met beide handen aan. Werk met je arts aan de dosering indien nodig, en stop ermee of probeer iets anders als het na een maand of 2 a 3 nog steeds niet goed voelt. Dit kan net het zetje in de rug nodig zijn om bepaalde vlakken van je leven opnieuw te bekijken en aan te pakken. Je bent echt nog jong. Bekijk je vriendschappen, je werk en/of school, en maak een kort lijstje van haalbare zaken die je voor het einde van dit jaar wilt doen/bereiken. Dat geeft je een doel, en hopelijk iets om naar uit te kijken en je goed over te voelen. Succes!
woensdag 14 september 2016 om 19:14
Nicole, het zou leuk zijn als je ook eens reageerde in al je oude topics. Wel zo respectvol... Op veel van je 'komt het ooit wel goed met mij'-vragen is daar ook uitgebreid gereageerd.
Met sertraline heb ik ervaring ja, maar het effect is bij iedereen anders. Bang hoef je er in ieder geval niet voor te zijn.
Met sertraline heb ik ervaring ja, maar het effect is bij iedereen anders. Bang hoef je er in ieder geval niet voor te zijn.
woensdag 14 september 2016 om 19:16
quote:nicole6592 schreef op 14 september 2016 @ 19:04:
[...]
was je beter na de medicatie?
Die medicatie gaf me net het laatste zetje die ik nodig had om eraan te werken dat ik uit de depressie kwam. Het is dus geen wondermiddel, je zult er zelf ook aan moeten werken.
Is voor mij nu een jaar of 10 geleden en heb mn leven goed op de rit nu. Opleiding afgemaakt, gestuurd, baan. Etc
[...]
was je beter na de medicatie?
Die medicatie gaf me net het laatste zetje die ik nodig had om eraan te werken dat ik uit de depressie kwam. Het is dus geen wondermiddel, je zult er zelf ook aan moeten werken.
Is voor mij nu een jaar of 10 geleden en heb mn leven goed op de rit nu. Opleiding afgemaakt, gestuurd, baan. Etc
woensdag 14 september 2016 om 19:22
quote:Keukenkast schreef op 14 september 2016 @ 19:16:
[...]
Die medicatie gaf me net het laatste zetje die ik nodig had om eraan te werken dat ik uit de depressie kwam. Het is dus geen wondermiddel, je zult er zelf ook aan moeten werken.
Is voor mij nu een jaar of 10 geleden en heb mn leven goed op de rit nu. Opleiding afgemaakt, gestuurd, baan. Etchoe voelde je je dan? Gelukkig? Blij? Ik voel niks. Ik voel alsof ik geen zin heb in het leven maar leef door
[...]
Die medicatie gaf me net het laatste zetje die ik nodig had om eraan te werken dat ik uit de depressie kwam. Het is dus geen wondermiddel, je zult er zelf ook aan moeten werken.
Is voor mij nu een jaar of 10 geleden en heb mn leven goed op de rit nu. Opleiding afgemaakt, gestuurd, baan. Etchoe voelde je je dan? Gelukkig? Blij? Ik voel niks. Ik voel alsof ik geen zin heb in het leven maar leef door
woensdag 14 september 2016 om 19:28
quote:nicole6592 schreef op 14 september 2016 @ 19:22:
[...]
hoe voelde je je dan? Gelukkig? Blij? Ik voel niks. Ik voel alsof ik geen zin heb in het leven maar leef door
Ik kreeg stukken meer energie. Had weer de puf om op te staan en aan de volgende dag te denken.
En dat kwam echt niet van de een op de andere dag. Die medicatie heeft bij mij ook een tijd geduurd totdat ik effect merkte. En is nog een aantal keer opgehoogd.
Maar zoiets kun je het beste aan je arts vragen hoelang het duurt voordat je effect merkt. En dan kun je ook concrete afspraken maken, wat als het totaal niks voor me doet?
Maar sertraline is geen wonderpil he. Je zult zelf ook aan de slag moeten gaan en het is geen makkelijke weg.
En zoals ik al eerder zei, iedereen reageert anders op medicatie, dat moet je ook in je achterhoofd houden.
[...]
hoe voelde je je dan? Gelukkig? Blij? Ik voel niks. Ik voel alsof ik geen zin heb in het leven maar leef door
Ik kreeg stukken meer energie. Had weer de puf om op te staan en aan de volgende dag te denken.
En dat kwam echt niet van de een op de andere dag. Die medicatie heeft bij mij ook een tijd geduurd totdat ik effect merkte. En is nog een aantal keer opgehoogd.
Maar zoiets kun je het beste aan je arts vragen hoelang het duurt voordat je effect merkt. En dan kun je ook concrete afspraken maken, wat als het totaal niks voor me doet?
Maar sertraline is geen wonderpil he. Je zult zelf ook aan de slag moeten gaan en het is geen makkelijke weg.
En zoals ik al eerder zei, iedereen reageert anders op medicatie, dat moet je ook in je achterhoofd houden.
woensdag 14 september 2016 om 19:28
Het is geen wondermiddel. Het doet niets enorm groots met je gevoel. Het kan de ergste depressies iets minder zwaar maken, maar ook alle andere emoties. Dat is alles. De rest moet je zelf doen.
Nogmaals: ik zou het fijn vinden als je eens zou reageren in je oude topics. Waarom doen mensen anders moeite om je te helpen?
Nogmaals: ik zou het fijn vinden als je eens zou reageren in je oude topics. Waarom doen mensen anders moeite om je te helpen?
woensdag 14 september 2016 om 19:40
Je kan het ook zo bekijken:
De medicatie kan je helpen, maar misschien kom je er nooit vanaf (dat is niet waarschijnlijk als de oorzaak van de depressie in je omgeving heeft gezeten).
Je kan de medicatie niet nemen vanwege je angsten, en dan....? Vul maar in hoe je denkt dat de situatie dan verder gaat.
Vaak is het zo dat door medicatie te gebruiken dingen net iets minder vervelend worden waardoor er ruimte komt om te werken aan waar je last van hebt in therapie. Het geeft de therapie ruimte en kans om aan te slaan. Alsnog moet JIJ het werk doen in de therapie. Het voordeel daarvan is dat je de vaardigheden leert om jezelf te helpen zodat je na verloop van tijd hopelijk van de medicatie af kan komen.
De medicatie kan je helpen, maar misschien kom je er nooit vanaf (dat is niet waarschijnlijk als de oorzaak van de depressie in je omgeving heeft gezeten).
Je kan de medicatie niet nemen vanwege je angsten, en dan....? Vul maar in hoe je denkt dat de situatie dan verder gaat.
Vaak is het zo dat door medicatie te gebruiken dingen net iets minder vervelend worden waardoor er ruimte komt om te werken aan waar je last van hebt in therapie. Het geeft de therapie ruimte en kans om aan te slaan. Alsnog moet JIJ het werk doen in de therapie. Het voordeel daarvan is dat je de vaardigheden leert om jezelf te helpen zodat je na verloop van tijd hopelijk van de medicatie af kan komen.
woensdag 14 september 2016 om 20:29
woensdag 14 september 2016 om 20:32
quote:Koffiehagedis schreef op 14 september 2016 @ 19:28:
Het is geen wondermiddel. Het doet niets enorm groots met je gevoel. Het kan de ergste depressies iets minder zwaar maken, maar ook alle andere emoties. Dat is alles. De rest moet je zelf doen.
Nogmaals: ik zou het fijn vinden als je eens zou reageren in je oude topics. Waarom doen mensen anders moeite om je te helpen?
Precies. Maand na maand hetzelfde blijven posten waar je of niet naar luistert of totaal niet meer op reageert.
Wat verwacht je van het forum?
Het is geen wondermiddel. Het doet niets enorm groots met je gevoel. Het kan de ergste depressies iets minder zwaar maken, maar ook alle andere emoties. Dat is alles. De rest moet je zelf doen.
Nogmaals: ik zou het fijn vinden als je eens zou reageren in je oude topics. Waarom doen mensen anders moeite om je te helpen?
Precies. Maand na maand hetzelfde blijven posten waar je of niet naar luistert of totaal niet meer op reageert.
Wat verwacht je van het forum?
donderdag 15 september 2016 om 13:04
quote:tinypotato schreef op 14 september 2016 @ 19:40:
Je kan het ook zo bekijken:
De medicatie kan je helpen, maar misschien kom je er nooit vanaf (dat is niet waarschijnlijk als de oorzaak van de depressie in je omgeving heeft gezeten).
Je kan de medicatie niet nemen vanwege je angsten, en dan....? Vul maar in hoe je denkt dat de situatie dan verder gaat.
Vaak is het zo dat door medicatie te gebruiken dingen net iets minder vervelend worden waardoor er ruimte komt om te werken aan waar je last van hebt in therapie. Het geeft de therapie ruimte en kans om aan te slaan. Alsnog moet JIJ het werk doen in de therapie. Het voordeel daarvan is dat je de vaardigheden leert om jezelf te helpen zodat je na verloop van tijd hopelijk van de medicatie af kan komen.de oorzaak van mij depressie is mijn zus. Zij heeft mij depressief gemaakt. Ik probeerde haar vroeger altijd te helpen maar haar geschreeuw en gescheld en anti sociale gedrag maakte mij depri. Ik woon nog steeds thuis met haar maar ik ben te zwak op mijzelf te gaan wonen in deze conditie. Ik heb ook geen goeie vrienden ben helemaal dichtgeklapt afgelopen jaren en was te dom om te realiseren dat zij het was
Je kan het ook zo bekijken:
De medicatie kan je helpen, maar misschien kom je er nooit vanaf (dat is niet waarschijnlijk als de oorzaak van de depressie in je omgeving heeft gezeten).
Je kan de medicatie niet nemen vanwege je angsten, en dan....? Vul maar in hoe je denkt dat de situatie dan verder gaat.
Vaak is het zo dat door medicatie te gebruiken dingen net iets minder vervelend worden waardoor er ruimte komt om te werken aan waar je last van hebt in therapie. Het geeft de therapie ruimte en kans om aan te slaan. Alsnog moet JIJ het werk doen in de therapie. Het voordeel daarvan is dat je de vaardigheden leert om jezelf te helpen zodat je na verloop van tijd hopelijk van de medicatie af kan komen.de oorzaak van mij depressie is mijn zus. Zij heeft mij depressief gemaakt. Ik probeerde haar vroeger altijd te helpen maar haar geschreeuw en gescheld en anti sociale gedrag maakte mij depri. Ik woon nog steeds thuis met haar maar ik ben te zwak op mijzelf te gaan wonen in deze conditie. Ik heb ook geen goeie vrienden ben helemaal dichtgeklapt afgelopen jaren en was te dom om te realiseren dat zij het was
donderdag 15 september 2016 om 16:35
Dus voor de zoveelste keer: tijd om nu aan jezelf te denken. In het verleden blijven hangen heeft geen zin.
Maak je school af en maak met je therapeut een stappenplan van wat je zou willen leren, hoe je kunt werken aan het opbouwen van sociale contacten, en bespreek met huisarts en/of therapeut je vragen omtrent antidepressivagebruik.
Maak je school af en maak met je therapeut een stappenplan van wat je zou willen leren, hoe je kunt werken aan het opbouwen van sociale contacten, en bespreek met huisarts en/of therapeut je vragen omtrent antidepressivagebruik.