Psyche
alle pijlers
Twijfel over diagnose: second opinion?
dinsdag 26 juli 2016 om 18:56
Vandaag is tegen mij gezegd dat er genoeg aanwijzingen zijn dat ik de borderline persoonlijkheidsstoornis heb, door een psychiater die mij vandaag pas voor de eerste keer gezien heeft.
De grond hiervan zijn aantekeningen uit mijn dossier van behandelaren die mij slechts kort hebben gezien en een intakegesprek met een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Die toverde tijdens de intake een DSM handboek te voorschijn, begon alle kenmerken van borderline op te noemen en vroeg of ik mij daarin herkende. Ik herkende mij in vier van de negen kenmerken, te weinig om de diagnose te krijgen. Bovendien mag zij niet eens de diagnose stellen, daartoe is ze niet bevoegd. Dus ik dacht: oke, dat is gelukkig van tafel. Ten onrechte dus.
Het zit mij erg dwars. Zo'n diagnose is niet alleen stigmatiserend, ook heb ik sterke twijfels over de juistheid daarvan. Bij borderline stel ik mij agressieve types voor, die constant om aandacht vragen en ruzie zoeken, maar zo ben ik juist helemaal niet.
Anderen - vriendinnen, familie, collega's omschrijven mij juist als rustig, gevoelig en introvert. Wat ik dan wel herken, is suicidaliiteit, automutilatie, stemmingswisselingen, impulsiviteit. Vanuit mijn eetstoornis ben ik wel manipulatief gewest, maar dat zit hem niet in mij als persoon.
En, dat is mijn belangrijkste argument: er is geen psychiatrisch onderzoek aan vooraf gegaan. Zoiets kan toch pas worden vastgesteld na het doorlopen van allerlei vragenlijsten?
Wat nu? Kan ik een second opinion aanvragen bij een kliniek die hier wel in gespecialiseerd is? Heb ik daarvoor een verwijzing van de huisarts nodig? En wordt het vergoed door de verzekering?
Ik ben ook wel benieuwd of er meer mensen zijn, bij wie de diagnose bps ten onrechte is gesteld. Ik ben hier eigenlijk best wel van ontdaan.
De grond hiervan zijn aantekeningen uit mijn dossier van behandelaren die mij slechts kort hebben gezien en een intakegesprek met een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Die toverde tijdens de intake een DSM handboek te voorschijn, begon alle kenmerken van borderline op te noemen en vroeg of ik mij daarin herkende. Ik herkende mij in vier van de negen kenmerken, te weinig om de diagnose te krijgen. Bovendien mag zij niet eens de diagnose stellen, daartoe is ze niet bevoegd. Dus ik dacht: oke, dat is gelukkig van tafel. Ten onrechte dus.
Het zit mij erg dwars. Zo'n diagnose is niet alleen stigmatiserend, ook heb ik sterke twijfels over de juistheid daarvan. Bij borderline stel ik mij agressieve types voor, die constant om aandacht vragen en ruzie zoeken, maar zo ben ik juist helemaal niet.
Anderen - vriendinnen, familie, collega's omschrijven mij juist als rustig, gevoelig en introvert. Wat ik dan wel herken, is suicidaliiteit, automutilatie, stemmingswisselingen, impulsiviteit. Vanuit mijn eetstoornis ben ik wel manipulatief gewest, maar dat zit hem niet in mij als persoon.
En, dat is mijn belangrijkste argument: er is geen psychiatrisch onderzoek aan vooraf gegaan. Zoiets kan toch pas worden vastgesteld na het doorlopen van allerlei vragenlijsten?
Wat nu? Kan ik een second opinion aanvragen bij een kliniek die hier wel in gespecialiseerd is? Heb ik daarvoor een verwijzing van de huisarts nodig? En wordt het vergoed door de verzekering?
Ik ben ook wel benieuwd of er meer mensen zijn, bij wie de diagnose bps ten onrechte is gesteld. Ik ben hier eigenlijk best wel van ontdaan.
woensdag 14 september 2016 om 20:05
quote:rebecca_90 schreef op 14 september 2016 @ 18:48:
Klopt ja. Mijn voorkeur zou uitgaan naar 'mentalisation based therapy', dit is echter deeltijd en dus geen optie, helaas...
Ik heb inderdaad gegoogled en herken mij er wel wat in, ja.
Het is vooral gericht op emotieregulatie en ik heb daar soms wel problemen mee. Anderzijds voel ik me soms ook wel stabiel.
Vooral nu ik aan de slaapmedicatie zit , ben enorm afgevlakt daardoor.Er zijn mogelijkheden om je hiervoor ziek te melden, gedeeltelijk de ziektewet in te gaan. Is dat een optie om eens te onderzoeken?
Klopt ja. Mijn voorkeur zou uitgaan naar 'mentalisation based therapy', dit is echter deeltijd en dus geen optie, helaas...
Ik heb inderdaad gegoogled en herken mij er wel wat in, ja.
Het is vooral gericht op emotieregulatie en ik heb daar soms wel problemen mee. Anderzijds voel ik me soms ook wel stabiel.
Vooral nu ik aan de slaapmedicatie zit , ben enorm afgevlakt daardoor.Er zijn mogelijkheden om je hiervoor ziek te melden, gedeeltelijk de ziektewet in te gaan. Is dat een optie om eens te onderzoeken?
donderdag 15 september 2016 om 22:48
Een diagnose wordt gesteld om een behandel plan te starten. Heb je geen borderline zal de behandeling voor borderline niet werken. heb jij baat bij de borderline behandeling is dat toch prima alleen jij weet de diagnose, laat het stigma los en probeer het. Staar je niet blind op je diagnose maar de stappen die jij maakt.
Accept the things you cannot change and change only the things you can change: yourself
vrijdag 16 september 2016 om 12:00
quote:Dewegomhoog schreef op 15 september 2016 @ 22:48:
Een diagnose wordt gesteld om een behandel plan te starten. Heb je geen borderline zal de behandeling voor borderline niet werken. heb jij baat bij de borderline behandeling is dat toch prima alleen jij weet de diagnose, laat het stigma los en probeer het. Staar je niet blind op je diagnose maar de stappen die jij maakt.
De behandeling van verschillende persoonlijkheidsstoornissen komt veelal overeen.
En eens met het loslaten van de stigma. Het is ook ontzettend zonde, want je werkt mee aan die stigma. Borderline uit zich lang niet altijd zoals het stigmabeeld, maar ook Rebecca houdt dit stigma in stand door pertinent geen borderline diagnose te willen terwijl er helemaal NIEMAND is buiten haar behandelaren om die die diagnose hoeft te weten. Erg zonde.
Een diagnose wordt gesteld om een behandel plan te starten. Heb je geen borderline zal de behandeling voor borderline niet werken. heb jij baat bij de borderline behandeling is dat toch prima alleen jij weet de diagnose, laat het stigma los en probeer het. Staar je niet blind op je diagnose maar de stappen die jij maakt.
De behandeling van verschillende persoonlijkheidsstoornissen komt veelal overeen.
En eens met het loslaten van de stigma. Het is ook ontzettend zonde, want je werkt mee aan die stigma. Borderline uit zich lang niet altijd zoals het stigmabeeld, maar ook Rebecca houdt dit stigma in stand door pertinent geen borderline diagnose te willen terwijl er helemaal NIEMAND is buiten haar behandelaren om die die diagnose hoeft te weten. Erg zonde.
vrijdag 16 september 2016 om 12:14
Inderdaad, ik ben het met de voorgaande eens...het gaat er uiteindelijk om dat je leert omgaan met jezelf in deze wereld.
Met je denkpatronen, je emoties, je lichaam, je relaties, je werk en met je vrije tijd en dat je daar een prettige balans in gaat vinden.
Hulp is daarbij welkom op dit moment in je leven en hoe ze het ook noemen, dat zijn uiteindelijk allemaal maar woorden.
En woorden schieten altijd te kort om een mens te beschrijven.
Probeer er uit te halen wat je er van kunt gebruiken en vervolg je levensweg met moed en trots.
Achter de wolken schijnt de zon, uiteindelijk...en dan kun je jezelf dankbaar zijn en kijk je heel anders op deze periode terug.
Met je denkpatronen, je emoties, je lichaam, je relaties, je werk en met je vrije tijd en dat je daar een prettige balans in gaat vinden.
Hulp is daarbij welkom op dit moment in je leven en hoe ze het ook noemen, dat zijn uiteindelijk allemaal maar woorden.
En woorden schieten altijd te kort om een mens te beschrijven.
Probeer er uit te halen wat je er van kunt gebruiken en vervolg je levensweg met moed en trots.
Achter de wolken schijnt de zon, uiteindelijk...en dan kun je jezelf dankbaar zijn en kijk je heel anders op deze periode terug.
vrijdag 16 september 2016 om 14:08
zaterdag 17 september 2016 om 12:57
quote:tinypotato schreef op 14 september 2016 @ 20:16:
Ik kan je vertellen dat de mentalisation based therapy wel echt heel goed is. Dus als je dat geregeld kan krijgen. Je doet het voor jezelf hè en je toekomst.
Die lijkt mij inderdaad ook heel goed, ik zou daar graag mee willen beginnen.
Echter, het is een beetje complex. Bij mijn werk heb ik een jaarcontract en het is extreem moeilijk om werk te vinden in die richting. Daarom is het voor mij heel belangrijk om dit jaar wel vol te maken.
Voor ambulante mbt is een wachtlijst van 1 jaar,. En deeltijd is 4 dagen, dat kan niet ivm werk. ;(
Dus dan wordt het of die Dgt (wat niet mijn voorkeur heeft) of individuele gesprekken, maar de psychiater denkt dat dat te weinig uithaalt.
Ik kan je vertellen dat de mentalisation based therapy wel echt heel goed is. Dus als je dat geregeld kan krijgen. Je doet het voor jezelf hè en je toekomst.
Die lijkt mij inderdaad ook heel goed, ik zou daar graag mee willen beginnen.
Echter, het is een beetje complex. Bij mijn werk heb ik een jaarcontract en het is extreem moeilijk om werk te vinden in die richting. Daarom is het voor mij heel belangrijk om dit jaar wel vol te maken.
Voor ambulante mbt is een wachtlijst van 1 jaar,. En deeltijd is 4 dagen, dat kan niet ivm werk. ;(
Dus dan wordt het of die Dgt (wat niet mijn voorkeur heeft) of individuele gesprekken, maar de psychiater denkt dat dat te weinig uithaalt.
zaterdag 17 september 2016 om 23:46
Nee, niet De Viersprong, maar een 'gewone' grote ggz-instelling.. Waar ik naartoe verwezen ben door de huisarts na een 'crisis', het was niet de instelling van mijn voorkeur.
Wat mij tegenstaat, is dat het een erg symptoomgerichte therapie is.
Het destructieve gedrag staat centraal, niet wat daarachter zit. Ik vraag me ook af of het wel ernstig genoeg is bij mij.
Wat mij tegenstaat, is dat het een erg symptoomgerichte therapie is.
Het destructieve gedrag staat centraal, niet wat daarachter zit. Ik vraag me ook af of het wel ernstig genoeg is bij mij.
zondag 18 september 2016 om 13:38
Het hoeft niet 'ernstig' genoeg te zijn, je haalt eruit wat aansluit bij jouw situatie. Maar ik snap je andere overweging wel, echter ken ik jouw situatie natuurlijk niet. Als je destructief gedrag kent is DGT misschien wel een prima begin en al helemaal als je het individueel doet kan je therapeut de therapie-elementen toch op jouw proces aanpassen?
Ga in gesprek met ze, vertel hoe jij het ziet en luister ook goed naar hun overwegingen. En gezien je beperkt wordt door je werk en wachtlijsten is kan het misschien niet precies zoals je het wil en zal je wel ergens moeten beginnen.
Afhankelijk van hoe hoog de nood is kun je ook overwegen om over te stappen naar een expertise centrum zoals De Viersprong of Scelta o.i.d.
Ga in gesprek met ze, vertel hoe jij het ziet en luister ook goed naar hun overwegingen. En gezien je beperkt wordt door je werk en wachtlijsten is kan het misschien niet precies zoals je het wil en zal je wel ergens moeten beginnen.
Afhankelijk van hoe hoog de nood is kun je ook overwegen om over te stappen naar een expertise centrum zoals De Viersprong of Scelta o.i.d.
vrijdag 5 mei 2017 om 03:14
Beste Rebecca,
Ik lees je topic en hoewel het al even geleden is, wil ik toch reageren.
Allereerst begrijp ik dat je geschrokken bent van deze diagnose omdat deze helaas vaak negatief in de belangstelling komt. Borderline kent vele gradaties, variërend van low level en niet kunnen functioneren tot high level en redelijk tot goed kunnen functioneren. Daarnaast is er niet zoiets als " de Borderliner". Wat jij beschrijft zijn de extreme kenmerken. Ik ken verschillende mensen met borderline en sommigen zijn nogal extravert en aanwezig terwijl anderen juist introvert zijn. Het betreft inderdaad een "stoornis" waarbij emotieregulatieproblemen op de voorgrond staan. Vaak gaat het gepaard met een laag zelfbeeld en verlatingsangst en soms met automutileren en suicidepogingen maar dat is niet altijd het geval.
Voor wat betreft de onduidelijkheid omtrent je diagnose, herken ik mij daar wel in. Ik ben in de loop der jaren door diverse behandelaars met verschillende diagnoses, die soms haaks op elkaar staan, gediagnosticeerd. Wat mij is opgevallen is het feit dat iedereen disgnosticeert vanuit zijn discipline en daar de nadruk oplegt. Een therapeut van persoonlijkheid diagnosticeerde mij met persoonlijkheidsstoornis NAO, een psychiater van stemming dacht aan een bipolaire stoornis en een angstpsycholoog aan complexe PTSS, waarin ik mezelf het meest herken. Toch ben en blijf ik dezelfde persoon, met dezelfde karaktertrekken. Je bent niet je diagnose maar hebt een diagnose. Luister naar je gevoel en zoek een therapeut waarmee je een klik hebt en een behandeling waarin je vertrouwen hebt, anders heeft het weinig resultaat.
Laat je niet kisten door bepaalde negatieve reacties of oordelen van anderen, die ik helaas ook in dit topic bespeur. Dat zegt meer over de ander dan over jou. Vertrouw op jezelf, want alleen jij kunt jezelf genezen door in je kracht te gaan staan en te vertrouwen op jezelf. Een therapeut is slechts een begeleider die je daarbij kan ondersteunen.
Ik hoop dat je inmiddels de juiste hulp hebt gevonden. Heel veel sterkte en kracht gewenst.
Ik lees je topic en hoewel het al even geleden is, wil ik toch reageren.
Allereerst begrijp ik dat je geschrokken bent van deze diagnose omdat deze helaas vaak negatief in de belangstelling komt. Borderline kent vele gradaties, variërend van low level en niet kunnen functioneren tot high level en redelijk tot goed kunnen functioneren. Daarnaast is er niet zoiets als " de Borderliner". Wat jij beschrijft zijn de extreme kenmerken. Ik ken verschillende mensen met borderline en sommigen zijn nogal extravert en aanwezig terwijl anderen juist introvert zijn. Het betreft inderdaad een "stoornis" waarbij emotieregulatieproblemen op de voorgrond staan. Vaak gaat het gepaard met een laag zelfbeeld en verlatingsangst en soms met automutileren en suicidepogingen maar dat is niet altijd het geval.
Voor wat betreft de onduidelijkheid omtrent je diagnose, herken ik mij daar wel in. Ik ben in de loop der jaren door diverse behandelaars met verschillende diagnoses, die soms haaks op elkaar staan, gediagnosticeerd. Wat mij is opgevallen is het feit dat iedereen disgnosticeert vanuit zijn discipline en daar de nadruk oplegt. Een therapeut van persoonlijkheid diagnosticeerde mij met persoonlijkheidsstoornis NAO, een psychiater van stemming dacht aan een bipolaire stoornis en een angstpsycholoog aan complexe PTSS, waarin ik mezelf het meest herken. Toch ben en blijf ik dezelfde persoon, met dezelfde karaktertrekken. Je bent niet je diagnose maar hebt een diagnose. Luister naar je gevoel en zoek een therapeut waarmee je een klik hebt en een behandeling waarin je vertrouwen hebt, anders heeft het weinig resultaat.
Laat je niet kisten door bepaalde negatieve reacties of oordelen van anderen, die ik helaas ook in dit topic bespeur. Dat zegt meer over de ander dan over jou. Vertrouw op jezelf, want alleen jij kunt jezelf genezen door in je kracht te gaan staan en te vertrouwen op jezelf. Een therapeut is slechts een begeleider die je daarbij kan ondersteunen.
Ik hoop dat je inmiddels de juiste hulp hebt gevonden. Heel veel sterkte en kracht gewenst.
