Kinderen
alle pijlers
Botsende verboden
dinsdag 20 september 2016 om 16:07
N.a.v. het topic kutkinderen, wil ik eens kijken hoe andere ouders deze situatie zouden aanpakken.
Ik heb 3 kinderen. Mijn vriendin ook, zelfde leeftijd, allemaal jongens tussen 3-9 jaar, die samen altijd veel lol hebben. We komen geregeld bij elkaar op een bepaalde locatie, waar het niet gewenst is dat kinderen rennen en gillen. Ik heb dat die van mij dus verboden en in principe doen ze dat daar dan ook niet meer. We zijn daar nooit heel lang, dus dat moet te doen zijn voor ze en normaal lukt ze dat ook prima.
Van haar mogen haar kinderen het wel. En voor die van mij is het dan vrijwel onmogelijk om het verbod te onthouden blijkbaar, laat staan om zich eraan te houden. We zijn er wel eens op aangesproken, tot mijn grote schaamte. Daarna ging het een paar keer wat beter, maar inmiddels verslapt haar handhaving weer en heeft de mijne daardoor geen effect meer. Ik heb haar er ook wel eens over aangesproken, dan zegt ze wel, oh ja, roept haar kinderen tot de orde, maar laat het daarna weer gaan. Ik spreek haar kinderen ook wel eens aan, maar die kijken mij dan aan alsof ze water zien branden.
Hoe zouden jullie dit aanpakken? Deze locatie vermijden is overigens geen oplossing, daar moeten we nu eenmaal geregeld zijn en dan moeten de kinderen zich gewoon aan de geldende regels houden.
Ik heb 3 kinderen. Mijn vriendin ook, zelfde leeftijd, allemaal jongens tussen 3-9 jaar, die samen altijd veel lol hebben. We komen geregeld bij elkaar op een bepaalde locatie, waar het niet gewenst is dat kinderen rennen en gillen. Ik heb dat die van mij dus verboden en in principe doen ze dat daar dan ook niet meer. We zijn daar nooit heel lang, dus dat moet te doen zijn voor ze en normaal lukt ze dat ook prima.
Van haar mogen haar kinderen het wel. En voor die van mij is het dan vrijwel onmogelijk om het verbod te onthouden blijkbaar, laat staan om zich eraan te houden. We zijn er wel eens op aangesproken, tot mijn grote schaamte. Daarna ging het een paar keer wat beter, maar inmiddels verslapt haar handhaving weer en heeft de mijne daardoor geen effect meer. Ik heb haar er ook wel eens over aangesproken, dan zegt ze wel, oh ja, roept haar kinderen tot de orde, maar laat het daarna weer gaan. Ik spreek haar kinderen ook wel eens aan, maar die kijken mij dan aan alsof ze water zien branden.
Hoe zouden jullie dit aanpakken? Deze locatie vermijden is overigens geen oplossing, daar moeten we nu eenmaal geregeld zijn en dan moeten de kinderen zich gewoon aan de geldende regels houden.
..
dinsdag 20 september 2016 om 17:47
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.
dinsdag 20 september 2016 om 18:03
quote:portishead schreef op 20 september 2016 @ 17:47:
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.Ik snap dus echt niet waarom die broer van jou niet kan verzinnen dat hij de regel moet opstellen "als we samen met tante X en haar kinderen eten dan blijven jullie aan tafel"
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.Ik snap dus echt niet waarom die broer van jou niet kan verzinnen dat hij de regel moet opstellen "als we samen met tante X en haar kinderen eten dan blijven jullie aan tafel"
dinsdag 20 september 2016 om 18:12
quote:portishead schreef op 20 september 2016 @ 17:47:
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.
Bij ons geldt in zo´n geval de regel; als alle kinderen klaar zijn mogen ze van tafel. Kinderen hoeven niet op de volwassenen te wachten, maar dus wel op elkaar.
Geval van TO; Je eigen kinderen toch in het gareel houden en de kinderen van je vriendin zijn jouw verantwoordelijkheid niet. Evengoed zou ik me aan iets dergelijks zo ergeren dat ik afspraken zou gaan vermijden eerlijk gezegd.
Kinderen mogen best kind zijn, maar de wereld draait niet om hen. En ik heb wel eens een ADHD-kind meegenomen naar een restaurant. Hoewel stilzitten wat lastig voor haar was, hebben we wel afgesproken; je blijft aan tafel totdat ik zeg dat jullie mogen gaan. En toen het eenmaal rustig was in het restaurant mochten ze rondlopen, maar de kelner heeft voorrang en je mag niet gillen of rennen. Maar wel bijvoorbeeld in de hal naar het aquarium en er staat ook een tv. Je kunt ze nou eenmaal niet op de stoel vastbinden en ook uit eten moet je leren. Maar pertinent niet luisteren is aan mij niet besteed, zelfs als moeder word ik daar best wel pissig van.
Grappig is dan wel weer dat mijn eigen dochter (nu 16) zich vaak ergert aan ´onopgevoede´ kinderen. Zelf zegt ze daar nu over; ik vond het niet altijd leuk dat ik allerlei dingen niet mocht maar ik snap het nu wel en ik ben blij dat jullie het mij wel hebben geleerd.
Maar dat is dus pas tien jaar later .
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.
Bij ons geldt in zo´n geval de regel; als alle kinderen klaar zijn mogen ze van tafel. Kinderen hoeven niet op de volwassenen te wachten, maar dus wel op elkaar.
Geval van TO; Je eigen kinderen toch in het gareel houden en de kinderen van je vriendin zijn jouw verantwoordelijkheid niet. Evengoed zou ik me aan iets dergelijks zo ergeren dat ik afspraken zou gaan vermijden eerlijk gezegd.
Kinderen mogen best kind zijn, maar de wereld draait niet om hen. En ik heb wel eens een ADHD-kind meegenomen naar een restaurant. Hoewel stilzitten wat lastig voor haar was, hebben we wel afgesproken; je blijft aan tafel totdat ik zeg dat jullie mogen gaan. En toen het eenmaal rustig was in het restaurant mochten ze rondlopen, maar de kelner heeft voorrang en je mag niet gillen of rennen. Maar wel bijvoorbeeld in de hal naar het aquarium en er staat ook een tv. Je kunt ze nou eenmaal niet op de stoel vastbinden en ook uit eten moet je leren. Maar pertinent niet luisteren is aan mij niet besteed, zelfs als moeder word ik daar best wel pissig van.
Grappig is dan wel weer dat mijn eigen dochter (nu 16) zich vaak ergert aan ´onopgevoede´ kinderen. Zelf zegt ze daar nu over; ik vond het niet altijd leuk dat ik allerlei dingen niet mocht maar ik snap het nu wel en ik ben blij dat jullie het mij wel hebben geleerd.
Maar dat is dus pas tien jaar later .
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 20 september 2016 om 18:15
quote:portishead schreef op 20 september 2016 @ 17:47:
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.Als je broer zijn kinderen aan tafel zou houden, dan zou dat in dezelfde redering zijn omdat jij dan bepaalt wat zijn kinderen wel of niet mogen. Die hele stelling is dus lichtelijk kolderiek. Ik gok dat je kinderen het wel leuk vinden dat de regels buigbaar zijn bij dat soort gelegenheden, en zijn dat niet juist de allerleukste jeugdherinneringen, dat het een gezellige bende was als we bij opa en oma op bezoek waren? Je zou het ook fijn kunnen vinden dat er duidelijk begrensde gelegenheden zijn waarin je kinderen uit de band kunnen springen, in het gareel lopen moeten ze al elke school/werkdag, en je schrijft zelf al dat ze het verschil tussen thuis en op bezoek probleemloos zelf begrijpen. Je kan ook overdrijven met 24/7 opvoeden (of africhten)..
Heel vervelend dilemma. Hier speelt een soortgelijk iets in de familie. Onze kinderen moeten aan tafel blijven tot iedereen klaar is met eten en mijn broer zegt altijd tegen zijn kinderen dat ze al van tafel af mogen.
Ik heb daar tot op heden geen oplossing voor. Meestal kijken mijn kinderen me op een gegeven moment smekend aan en dan mogen ze toch maar van tafel. Ik baal daar wel van want eigenlijk laat ik mijn broer dan dus bepalen wat wel en niet mag aangaande mijn kinderen. Gelukkig begrijpen mijn kinderen wel dat de regel wel gehandhaafd blijft als hun oom er niet bij is.
In jouw geval TO zou ik afspreken vermijden.Als je broer zijn kinderen aan tafel zou houden, dan zou dat in dezelfde redering zijn omdat jij dan bepaalt wat zijn kinderen wel of niet mogen. Die hele stelling is dus lichtelijk kolderiek. Ik gok dat je kinderen het wel leuk vinden dat de regels buigbaar zijn bij dat soort gelegenheden, en zijn dat niet juist de allerleukste jeugdherinneringen, dat het een gezellige bende was als we bij opa en oma op bezoek waren? Je zou het ook fijn kunnen vinden dat er duidelijk begrensde gelegenheden zijn waarin je kinderen uit de band kunnen springen, in het gareel lopen moeten ze al elke school/werkdag, en je schrijft zelf al dat ze het verschil tussen thuis en op bezoek probleemloos zelf begrijpen. Je kan ook overdrijven met 24/7 opvoeden (of africhten)..
dinsdag 20 september 2016 om 18:18
quote:Ceylon schreef op 20 september 2016 @ 18:12:
[...]
Bij ons geldt in zo´n geval de regel; als alle kinderen klaar zijn mogen ze van tafel. Kinderen hoeven niet op de volwassenen te wachten, maar dus wel op elkaar .Tja, dat doen ze dus ook niet, die kinderen lusten zelf niets en worden ook daarin niet bijgestuurd, meestal zijn ze al binnen 5 minuten van tafel en liggen hun borden nog vol
[...]
Bij ons geldt in zo´n geval de regel; als alle kinderen klaar zijn mogen ze van tafel. Kinderen hoeven niet op de volwassenen te wachten, maar dus wel op elkaar .Tja, dat doen ze dus ook niet, die kinderen lusten zelf niets en worden ook daarin niet bijgestuurd, meestal zijn ze al binnen 5 minuten van tafel en liggen hun borden nog vol
dinsdag 20 september 2016 om 18:23
quote:portishead schreef op 20 september 2016 @ 18:18:
[...]
Tja, dat doen ze dus ook niet, die kinderen lusten zelf niets en worden ook daarin niet bijgestuurd, meestal zijn ze al binnen 5 minuten van tafel en liggen hun borden nog vol
En dat blijft zo omdat ze niet aan tafel hoeven blijven. Dat heb ik gezien met oppaskinderen. Die waren na twee boterhammen klaar en vlogen dan terug naar school. Toen kwam er een brief van school, algemeen, dat dat niet de bedoeling was. Blijkbaar deden ze dat bijna allemaal. Toen heb ik de regel; je blijft sowieso aan tafel tot half één´ ingesteld.
Bleken ze ineens zes of meer boterhammen op te kunnen.
En ik zou die borden helemaal niet volscheppen maar de schalen op tafel zetten en de kinderen zelf laten kiezen, maar goed, dat is een totaal andere discussie.
Je kunt je kinderen heus uitleggen dat je broer nou eenmaal andere regels hanteert en dat jij het daar niet mee eens bent, maar helaas, je hebt over zijn kinderen nou eenmaal geen zeggenschap.
Ik zou wel proberen om het voor je eigen kinderen extra gezellig te maken, want als zij continue moeten luisteren naar saaie volwassen gesprekken terwijl neefjes/nichtjes door de kamer rennen en bij de tv hangen, is dat echt niet leuk.
[...]
Tja, dat doen ze dus ook niet, die kinderen lusten zelf niets en worden ook daarin niet bijgestuurd, meestal zijn ze al binnen 5 minuten van tafel en liggen hun borden nog vol
En dat blijft zo omdat ze niet aan tafel hoeven blijven. Dat heb ik gezien met oppaskinderen. Die waren na twee boterhammen klaar en vlogen dan terug naar school. Toen kwam er een brief van school, algemeen, dat dat niet de bedoeling was. Blijkbaar deden ze dat bijna allemaal. Toen heb ik de regel; je blijft sowieso aan tafel tot half één´ ingesteld.
Bleken ze ineens zes of meer boterhammen op te kunnen.
En ik zou die borden helemaal niet volscheppen maar de schalen op tafel zetten en de kinderen zelf laten kiezen, maar goed, dat is een totaal andere discussie.
Je kunt je kinderen heus uitleggen dat je broer nou eenmaal andere regels hanteert en dat jij het daar niet mee eens bent, maar helaas, je hebt over zijn kinderen nou eenmaal geen zeggenschap.
Ik zou wel proberen om het voor je eigen kinderen extra gezellig te maken, want als zij continue moeten luisteren naar saaie volwassen gesprekken terwijl neefjes/nichtjes door de kamer rennen en bij de tv hangen, is dat echt niet leuk.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 20 september 2016 om 18:24
dinsdag 20 september 2016 om 18:48
quote:Lavendel_Madelief schreef op 20 september 2016 @ 18:03:
[...]
Ik snap dus echt niet waarom die broer van jou niet kan verzinnen dat hij de regel moet opstellen "als we samen met tante X en haar kinderen eten dan blijven jullie aan tafel"Zij geeft aan dat ze er van baalt, want dan laat ze haar broer bepalen wat wel en niet mag aangaande haar kinderen. En dan suggereer jij dat haar broer precies hetzelfde zou moeten doen, waar zijn zus van baalt. Namelijk zijn zus de regels van zijn kinderen laten bepalen...
[...]
Ik snap dus echt niet waarom die broer van jou niet kan verzinnen dat hij de regel moet opstellen "als we samen met tante X en haar kinderen eten dan blijven jullie aan tafel"Zij geeft aan dat ze er van baalt, want dan laat ze haar broer bepalen wat wel en niet mag aangaande haar kinderen. En dan suggereer jij dat haar broer precies hetzelfde zou moeten doen, waar zijn zus van baalt. Namelijk zijn zus de regels van zijn kinderen laten bepalen...
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! 
woensdag 21 september 2016 om 14:39
Ja hoor, TO had het even druk met andere dingen.
Ik heb er zelf ook nog eens over nagedacht en denk dat ik het toch nog maar eens met mijn vriendin er over ga hebben. Het lastige is gewoon dat zij het hele probleem zelf niet zo ziet, terwijl ik weet dat anderen er wel een probleem mee hebben. Afgelopen weekend waren we ook ergens, vrij vroeg in de ochtend en toen liet zij haar kinderen zonder toezicht buiten spelen, terwijl ze daarbij echt een enorme hoop kabaal maakten, gewoon in een woonwijk. Dat kán gewoon niet 's ochtends om 8 uur, vind ik. En zelf hou ik er ook niet van als mijn kinderen maar ongebreideld rond lopen te rennen en gillen, omdat ik toch al niet zo goed tegen lawaai kan. Ik hoop dat ik het haar kan laten inzien en anders ook nog maar eens extra mijn eigen kinderen inpeperen dat ze op die momenten zich toch moeten proberen te beheersen, ook al doet de rest dat niet. Maar dat is gewoon heel lastig voor jonge kinderen, die laten zich in het vuur van het spel toch al gauw meeslepen.
Ik heb er zelf ook nog eens over nagedacht en denk dat ik het toch nog maar eens met mijn vriendin er over ga hebben. Het lastige is gewoon dat zij het hele probleem zelf niet zo ziet, terwijl ik weet dat anderen er wel een probleem mee hebben. Afgelopen weekend waren we ook ergens, vrij vroeg in de ochtend en toen liet zij haar kinderen zonder toezicht buiten spelen, terwijl ze daarbij echt een enorme hoop kabaal maakten, gewoon in een woonwijk. Dat kán gewoon niet 's ochtends om 8 uur, vind ik. En zelf hou ik er ook niet van als mijn kinderen maar ongebreideld rond lopen te rennen en gillen, omdat ik toch al niet zo goed tegen lawaai kan. Ik hoop dat ik het haar kan laten inzien en anders ook nog maar eens extra mijn eigen kinderen inpeperen dat ze op die momenten zich toch moeten proberen te beheersen, ook al doet de rest dat niet. Maar dat is gewoon heel lastig voor jonge kinderen, die laten zich in het vuur van het spel toch al gauw meeslepen.
..