Creepy gedrag

Iedere vrouw heeft hier waarschijnlijk tientallen voorbeelden van, al is ze ze misschien ook weer al gewoon vergeten. Want het is zo gewoon, dat we ze ook weer gewoon klasseren als 'normaal'. Vorig jaar was er ook al een hele twitter oproep om als vrouw je verhaal te delen, met de #wijoverdrijvenniet.



Hier wat voorbeelden: http://www.demorgen.be/bu ... en-van-seksisme-b4edd7b3/

Als je dit soort topics leest lijkt het soms of je als vrouw geen voet buiten de deur kan zetten zonder dit soort narigheid mee te maken. Die ervaring heb ik niet: de overgrote meerderheid van de mannen die ik in mijn leven ben tegengekomen waren normaal. Maar ik heb ook de nodige engerds achter me aan gehad, zeker toen ik wat jonger en onzekerder was. En elke griezel is er een te veel.



Ooit werd ik op straat aangesproken door een wildvreemde man die me brutaal bij de arm pakte en mee probeerde te trekken om "gezellig koffie te gaan drinken". Toen ik zei dat ik daar geen zin in had bleef hij aandringen en vervolgens ging hij zeuren om mijn telefoonnummer. Dat heb ik hem nog gegeven ook, om van hem af te zijn . Vervolgens belde hij me wekenlang tientallen keren per dag. Het hield pas op toen een vriend van me mijn telefoon opnam en hem opdroeg me met rust te laten. Ik ben nog lang bang geweest om die vent tegen te komen, maar ik heb hem gelukkig nooit meer gezien.



Overigens is dit al jaren geleden en nu zou ik het heel anders aanpakken: een keel opzetten, zeker mijn nummer niet geven, en als het nodig zou zijn zou ik niet aarzelen een flinke dreun uit te delen. Maar ja, achteraf is het makkelijk praten.

Ik heb goed ervaren hoe creepy mannen kunnen zijn, toen ik achter de rookworstenpan van de Hema werkte. Wat een 'grappige' opmerkingen. Vooral de man die me na werktijd naar huis achtervolgde. Ik was 15.

Ik vind het sowieso wel bijzonder dat mensen (mannen over het algemeen) denken dat als je aan het werk bent ze een vrijbrief hebben om je lastig te vallen. Bij promotiewerk was het nog wel het toppunt, ik stond op straat samples uit te delen en ben in drie uur 7 keer aangesproken door jongens/mannen om mijn nummer. Best leuk en zie het ook als compliment, maar ze gaan gewoon niet weg als nee zegt. Blijven staan dralen met allerlei vragen terwijl ik gewoon mijn werk wil doen. En vervolgens nemen ze het product ook nog niet aan!

Ik denk dat creepy gedrag hier ook erg veel voorkomt. Het is namelijk iets dat irritant en soms beangstigend is, maar vaak niet ernstig genoeg om iets mee/aan te doen. Een hoop kan dus ongestraft gebeuren. Gewoon, omdat sommige mannen zich niet in kunnen houden, of niet eens doorhebben dat hun gedrag grensoverschrijdend is.



Mijn lijstje:

- Als tiener ontelbaar vaak nagefloten/nagetoeterd door allang volwassen mannen (dat leer je gauw negeren), een keer fietste er een man langs die zin had in seks en dat even wilde delen, en twee keer achtervolgd. Oh, en een keer over mijn been geaaid toen ik 's avonds bij een bushalte stond, door een vrouw. Dit alles toen ik 14-16 was, en ik zag er niet ouder uit.

- Tijdens het hardlopen in het bos achtervolgd door een fietser

- Opmerkingen, gefluit en gestaar, vooral als ik in sportkleding of een jurkje gekleed ga

- Mannen die in de verdediging schieten of gaan schelden als je niet reageert of afwijzend reageert op avances. Mannen die denken recht te hebben op een uitleg waarom je geen zin hebt om met ze te praten.

- Man van de baas die een gesprek met mijn (niet echt grote) decolleté voerde

- Vastgegrepen en betast, daarna nog achtervolgd (aangifte van gedaan, hij zit nu vast).



Behalve het laatste voorbeeld zijn het dingen waar ik prima omheen kan leven, maar irritant is het wel. Ik sta er dubbel in omdat ik me zelden bedreigd voel en het gewoon negeer, en ik wel belangrijker dingen kan bedenken waar we iets aan moeten doen. Maar tegelijkertijd vind ik het heel onbeschoft dat mensen zich op die manier opdringen en het stoort me dat sommigen het blijkbaar normaal en acceptabel gedrag vinden.

Sommige dingen zijn niet creepy bedoeld, maar nee, ik heb geen zin in je compliment als het betekent dat ik wordt geacht er vriendelijk voor te bedanken en nee, ik wil niet lachen.

quote:Finitos schreef op 11 oktober 2016 @ 20:48:

[...]





Eerlijk gezegd, een mix van ongeloof en interesse in de sociale kant van de maatschappij. In dat forum kwamen erg asociale tot zelfs beangstigende ervaringen naar boven, ervaringen die ik als man nauwelijks of zeg maar niet heb meegemaakt. Vandaar ook de ongeloof.



Dus niet om je te verkneukelen of ideeën op te doen?



Het voelt een beetje alsof een blanke Amerikaan in zwarte wijk op straat gaat vragen hoe het voelt om te leven met idee dat op elk moment kunt worden aangehouden zonder reden en zelfs doodgeschoten....een beetje misplaatst zeg maar.