Psyche
alle pijlers
Leven met borderline
dinsdag 11 oktober 2016 om 16:12
Ik zou graag ervaringen horen van mensen met borderline. Wat doe je eraan, hoe leef je ermee?
Ik heb zelf dus borderline voor zolang ik weet. Ik voelde me altijd al anders, voel alles heel heftig, reageer anders op dingen, kan nog wel even doorgaan.
Therapie, dagbehandeling zal binnenkort starten en ik wil boeken erover gaan lezen. Ik vind het zelf moeilijk om ermee te leven. Het gevoel van leegte en ontevredenheid.
Ik zou daarom ook graag van lotgenoten horen hoe jullie het doen.
Ik heb zelf dus borderline voor zolang ik weet. Ik voelde me altijd al anders, voel alles heel heftig, reageer anders op dingen, kan nog wel even doorgaan.
Therapie, dagbehandeling zal binnenkort starten en ik wil boeken erover gaan lezen. Ik vind het zelf moeilijk om ermee te leven. Het gevoel van leegte en ontevredenheid.
Ik zou daarom ook graag van lotgenoten horen hoe jullie het doen.
vrijdag 14 oktober 2016 om 15:13
quote:ringaroundtherosie schreef op 14 oktober 2016 @ 14:52:
[...]
Heb ook negatieve ervaringen met borderliners. Wat klote dat het bij jou zo ver is gegaan het meest frustrerende vond ik nog wel dat de schade die aangericht werd Door de leugens en het gestook altijd werd gesust met: ze vindt het zelf ook erg dat ze zo doet en wees maar blij dat jij dit niet hebt. Confrontaties werden ontweken want daar kon ze niet tegen, ze Had al zo'n slecht zelfbeeld.
Maar wat kun je dan wel doen om een persoon die zo'n gedrag vertoont tot de orde te roepen en een grens te stellen? Als je vervolgens besluit om zo iemand na alle shit uit je leven te bannen word je er nog op aangekeken ook, want ze heeft een stoornis en er ook niet om gevraagd.
Ik ben wel benieuwd of iemand met borderline misschien een beetje kan uitleggen wat er in hem of haar omgaat op het moment dat je bewust leugens verspreidt over iemand. Wat is het achterliggende doel?Dat laatste wil ik zo graag weten. Vroeger waren we echt dikke vrienden, ook al ben ik jaren ouder dan zij is. Zelfs in mijn pubertijd, stuurde ik haar nooit weg omdat ze mijn kleine zusje was. Ik beschermde haar, want ze werd gepest. Ik ging die pestkoppen opzoeken en even hun oren uitwassen. Door rottige familieomstandigheden hebben we elkaar jaren niet gezien. Ik wist ook niet, dat ze die diagnose had. Tot mijn oom, of all people, me belde om te vertellen wat ze had gedaan. Ik geloofde het eerst gewoon niet, het moest echt doordringen. En dat ze die online contacten heeft benaderd, dat geloof je toch niet, dat iemand zo ver gaat? Dat deed ze dan zeker uit overlevingsstrategie, maar waarom bij mij?? Ik was altijd lief tegen haar, ook al had ze vroeger al probleemgedrag. Ze kwam bij mij uithuilen. Ze heeft zelfs even bij me gewoond! Ik denk niet, dat borderliners echt pijn kunnen voelen want wat ze anderen aandoen, is gewoon te erg. Dat kunnen alleen mensen met een hart van steen.
[...]
Heb ook negatieve ervaringen met borderliners. Wat klote dat het bij jou zo ver is gegaan het meest frustrerende vond ik nog wel dat de schade die aangericht werd Door de leugens en het gestook altijd werd gesust met: ze vindt het zelf ook erg dat ze zo doet en wees maar blij dat jij dit niet hebt. Confrontaties werden ontweken want daar kon ze niet tegen, ze Had al zo'n slecht zelfbeeld.
Maar wat kun je dan wel doen om een persoon die zo'n gedrag vertoont tot de orde te roepen en een grens te stellen? Als je vervolgens besluit om zo iemand na alle shit uit je leven te bannen word je er nog op aangekeken ook, want ze heeft een stoornis en er ook niet om gevraagd.
Ik ben wel benieuwd of iemand met borderline misschien een beetje kan uitleggen wat er in hem of haar omgaat op het moment dat je bewust leugens verspreidt over iemand. Wat is het achterliggende doel?Dat laatste wil ik zo graag weten. Vroeger waren we echt dikke vrienden, ook al ben ik jaren ouder dan zij is. Zelfs in mijn pubertijd, stuurde ik haar nooit weg omdat ze mijn kleine zusje was. Ik beschermde haar, want ze werd gepest. Ik ging die pestkoppen opzoeken en even hun oren uitwassen. Door rottige familieomstandigheden hebben we elkaar jaren niet gezien. Ik wist ook niet, dat ze die diagnose had. Tot mijn oom, of all people, me belde om te vertellen wat ze had gedaan. Ik geloofde het eerst gewoon niet, het moest echt doordringen. En dat ze die online contacten heeft benaderd, dat geloof je toch niet, dat iemand zo ver gaat? Dat deed ze dan zeker uit overlevingsstrategie, maar waarom bij mij?? Ik was altijd lief tegen haar, ook al had ze vroeger al probleemgedrag. Ze kwam bij mij uithuilen. Ze heeft zelfs even bij me gewoond! Ik denk niet, dat borderliners echt pijn kunnen voelen want wat ze anderen aandoen, is gewoon te erg. Dat kunnen alleen mensen met een hart van steen.
vrijdag 14 oktober 2016 om 15:18
Ik ben zelfs zo, ik zou haar best kunnen vergeven. Maar madam gooit de hoorn op de haak als ik bel. Ik wil wel met haar praten hoor, ik wil weten waarom? Mijn oom heeft het haar gevraagd en ze zei alleen, dat ze ervan overtuigd was dat ze iedereen voor me moest waarschuwen. Reden onbekend. Haar therapeut raadde haar af om met me om te gaan. Ja, nu is dat wel een goed advies want ik ben nog steeds laaiend. Mijn betrouwbaarheid is nogal belangrijk voor me, om meerdere redenen en die gooit ze te grabbel. Echt, why?
vrijdag 14 oktober 2016 om 15:35
Volgens mij is het gewoon een schreeuw om aandacht. Maar ik denk dat je de vraag waarom beter kunt loslaten want daar krijg je geen antwoord op. Sommige mensen hebben zulke rare hersenkronkels, daar kun je met een normaal verstand niet bij.
Je schrijft het zelf al: zij was ervan overtuigd dat ze dat moest doen. Maar wat die overtuiging dan was weet niemand. Daar kom je ook niet achter. Even heel plat gezegd is ze op dat vlak gewoon gek. Of gestoord, of hoe je het ook wilt noemen. Je mag dat tegenwoordig niet meer zeggen, want dat is niet politiek correct. Maar normaal gedrag is het natuurlijk niet. Verre van.
Je schrijft het zelf al: zij was ervan overtuigd dat ze dat moest doen. Maar wat die overtuiging dan was weet niemand. Daar kom je ook niet achter. Even heel plat gezegd is ze op dat vlak gewoon gek. Of gestoord, of hoe je het ook wilt noemen. Je mag dat tegenwoordig niet meer zeggen, want dat is niet politiek correct. Maar normaal gedrag is het natuurlijk niet. Verre van.
vrijdag 14 oktober 2016 om 15:46
vrijdag 14 oktober 2016 om 15:52
Zo'n overtuiging vind ik meer richting psychotisch neigen dan naar borderline.
Zelf heb ik borderline en Ameliaa, het doet me echt pijn om te lezen hoe je over borderliners denkt. Ik begrijp dat de situatie met je zus heel heftig is en jou veel pijn heeft gedaan en waarschijnlijk nog doet, maar jouw zus is 1 persoon.
Ikzelf heb aardig wat behandelingen gehad en kan nu redelijk goed functioneren. Ups en downs zal ik altijd blijven houden.
Ik heb in het verleden wel relaties beschadigd maar daar nooit anderen bij betrokken, dat ging dan altijd tussen die persoon en mij. En waarom? Omdat ik ervan overtuigd raakte dat die ander alles voor mij was. Ik zette zo iemand op zo'n hoog voetstuk, daar kon diegene alleen maar vanaf vallen. En dat gebeurde natuurlijk ook, vooral door mijn gedrag. En als dat proces begon zag ik alleen nog maar bewijs dat diegene mij zou laten vallen. En dat is pijnlijk. En om te voorkomen dat iemand mij als persoon af zou wijzen, ging ik op een negatieve manier aandacht vragen. Ik wilde ruzie, want dan zou een breuk nog te verdragen zijn want je bent immers boos op elkaar.
Ik heb heel veel moeite met grenzen. Vaak heb ik echt niet in de gaten dat ik eroverheen ga. En hiermee bedoel ik dat ik vrienden of collega's soms als hulpverleners benader. Dat is voor mij een lastige balans.
Inmiddels heb ik veel geleerd in therapie. Ik ben mezelf beter gaan begrijpen, anderen beter gaan begrijpen, ik ben rustiger, weet wat helpend is en wat niet, veel minder destructief enz.
In therapie heb ik natuurlijk erg veel borderliners leren kennen en mijn ervaring is dat de meesten vooral heel erg met zichzelf in de knoop zitten, angstig zijn en uit wanhoop onhandig reageren. Claimen, dreigen jezelf iets aan te doen, destructief gedrag, alles om de angst en het verdriet niet te hoeven voelen.
Daarmee ben ik van mening dat iedereen wel verantwoordelijk is voor het eigen gedrag, borderline of niet. Bij een borderliner zul je misschien wat vaker de relatie moeten herstellen maar ook iemand met borderline kan excuses aanbieden en manieren zoeken om niet weer over grenzen te gaan.
Zoals extreem als de zus van Ameliaa heb ik niet meegemaakt. Vandaar dat ik hier ook een deel van mijn verhaal doe. Jouw zus is echt niet de standaard voor mensen met borderline.
Voor singlegirlx, therapie kan zeker helpen om je leven meer op de rit te krijgen.
Zelf heb ik borderline en Ameliaa, het doet me echt pijn om te lezen hoe je over borderliners denkt. Ik begrijp dat de situatie met je zus heel heftig is en jou veel pijn heeft gedaan en waarschijnlijk nog doet, maar jouw zus is 1 persoon.
Ikzelf heb aardig wat behandelingen gehad en kan nu redelijk goed functioneren. Ups en downs zal ik altijd blijven houden.
Ik heb in het verleden wel relaties beschadigd maar daar nooit anderen bij betrokken, dat ging dan altijd tussen die persoon en mij. En waarom? Omdat ik ervan overtuigd raakte dat die ander alles voor mij was. Ik zette zo iemand op zo'n hoog voetstuk, daar kon diegene alleen maar vanaf vallen. En dat gebeurde natuurlijk ook, vooral door mijn gedrag. En als dat proces begon zag ik alleen nog maar bewijs dat diegene mij zou laten vallen. En dat is pijnlijk. En om te voorkomen dat iemand mij als persoon af zou wijzen, ging ik op een negatieve manier aandacht vragen. Ik wilde ruzie, want dan zou een breuk nog te verdragen zijn want je bent immers boos op elkaar.
Ik heb heel veel moeite met grenzen. Vaak heb ik echt niet in de gaten dat ik eroverheen ga. En hiermee bedoel ik dat ik vrienden of collega's soms als hulpverleners benader. Dat is voor mij een lastige balans.
Inmiddels heb ik veel geleerd in therapie. Ik ben mezelf beter gaan begrijpen, anderen beter gaan begrijpen, ik ben rustiger, weet wat helpend is en wat niet, veel minder destructief enz.
In therapie heb ik natuurlijk erg veel borderliners leren kennen en mijn ervaring is dat de meesten vooral heel erg met zichzelf in de knoop zitten, angstig zijn en uit wanhoop onhandig reageren. Claimen, dreigen jezelf iets aan te doen, destructief gedrag, alles om de angst en het verdriet niet te hoeven voelen.
Daarmee ben ik van mening dat iedereen wel verantwoordelijk is voor het eigen gedrag, borderline of niet. Bij een borderliner zul je misschien wat vaker de relatie moeten herstellen maar ook iemand met borderline kan excuses aanbieden en manieren zoeken om niet weer over grenzen te gaan.
Zoals extreem als de zus van Ameliaa heb ik niet meegemaakt. Vandaar dat ik hier ook een deel van mijn verhaal doe. Jouw zus is echt niet de standaard voor mensen met borderline.
Voor singlegirlx, therapie kan zeker helpen om je leven meer op de rit te krijgen.
vrijdag 14 oktober 2016 om 16:03
quote:multomap schreef op 14 oktober 2016 @ 15:52:
Zo'n overtuiging vind ik meer richting psychotisch neigen dan naar borderline.
Zelf heb ik borderline en Ameliaa, het doet me echt pijn om te lezen hoe je over borderliners denkt. Ik begrijp dat de situatie met je zus heel heftig is en jou veel pijn heeft gedaan en waarschijnlijk nog doet, maar jouw zus is 1 persoon.
Ikzelf heb aardig wat behandelingen gehad en kan nu redelijk goed functioneren. Ups en downs zal ik altijd blijven houden.
Ik heb in het verleden wel relaties beschadigd maar daar nooit anderen bij betrokken, dat ging dan altijd tussen die persoon en mij. En waarom? Omdat ik ervan overtuigd raakte dat die ander alles voor mij was. Ik zette zo iemand op zo'n hoog voetstuk, daar kon diegene alleen maar vanaf vallen. En dat gebeurde natuurlijk ook, vooral door mijn gedrag. En als dat proces begon zag ik alleen nog maar bewijs dat diegene mij zou laten vallen. En dat is pijnlijk. En om te voorkomen dat iemand mij als persoon af zou wijzen, ging ik op een negatieve manier aandacht vragen. Ik wilde ruzie, want dan zou een breuk nog te verdragen zijn want je bent immers boos op elkaar.
Ik heb heel veel moeite met grenzen. Vaak heb ik echt niet in de gaten dat ik eroverheen ga. En hiermee bedoel ik dat ik vrienden of collega's soms als hulpverleners benader. Dat is voor mij een lastige balans.
Inmiddels heb ik veel geleerd in therapie. Ik ben mezelf beter gaan begrijpen, anderen beter gaan begrijpen, ik ben rustiger, weet wat helpend is en wat niet, veel minder destructief enz.
In therapie heb ik natuurlijk erg veel borderliners leren kennen en mijn ervaring is dat de meesten vooral heel erg met zichzelf in de knoop zitten, angstig zijn en uit wanhoop onhandig reageren. Claimen, dreigen jezelf iets aan te doen, destructief gedrag, alles om de angst en het verdriet niet te hoeven voelen.
Daarmee ben ik van mening dat iedereen wel verantwoordelijk is voor het eigen gedrag, borderline of niet. Bij een borderliner zul je misschien wat vaker de relatie moeten herstellen maar ook iemand met borderline kan excuses aanbieden en manieren zoeken om niet weer over grenzen te gaan.
Zoals extreem als de zus van Ameliaa heb ik niet meegemaakt. Vandaar dat ik hier ook een deel van mijn verhaal doe. Jouw zus is echt niet de standaard voor mensen met borderline.
Voor singlegirlx, therapie kan zeker helpen om je leven meer op de rit te krijgen.Mooie posting, respect !!
Zo'n overtuiging vind ik meer richting psychotisch neigen dan naar borderline.
Zelf heb ik borderline en Ameliaa, het doet me echt pijn om te lezen hoe je over borderliners denkt. Ik begrijp dat de situatie met je zus heel heftig is en jou veel pijn heeft gedaan en waarschijnlijk nog doet, maar jouw zus is 1 persoon.
Ikzelf heb aardig wat behandelingen gehad en kan nu redelijk goed functioneren. Ups en downs zal ik altijd blijven houden.
Ik heb in het verleden wel relaties beschadigd maar daar nooit anderen bij betrokken, dat ging dan altijd tussen die persoon en mij. En waarom? Omdat ik ervan overtuigd raakte dat die ander alles voor mij was. Ik zette zo iemand op zo'n hoog voetstuk, daar kon diegene alleen maar vanaf vallen. En dat gebeurde natuurlijk ook, vooral door mijn gedrag. En als dat proces begon zag ik alleen nog maar bewijs dat diegene mij zou laten vallen. En dat is pijnlijk. En om te voorkomen dat iemand mij als persoon af zou wijzen, ging ik op een negatieve manier aandacht vragen. Ik wilde ruzie, want dan zou een breuk nog te verdragen zijn want je bent immers boos op elkaar.
Ik heb heel veel moeite met grenzen. Vaak heb ik echt niet in de gaten dat ik eroverheen ga. En hiermee bedoel ik dat ik vrienden of collega's soms als hulpverleners benader. Dat is voor mij een lastige balans.
Inmiddels heb ik veel geleerd in therapie. Ik ben mezelf beter gaan begrijpen, anderen beter gaan begrijpen, ik ben rustiger, weet wat helpend is en wat niet, veel minder destructief enz.
In therapie heb ik natuurlijk erg veel borderliners leren kennen en mijn ervaring is dat de meesten vooral heel erg met zichzelf in de knoop zitten, angstig zijn en uit wanhoop onhandig reageren. Claimen, dreigen jezelf iets aan te doen, destructief gedrag, alles om de angst en het verdriet niet te hoeven voelen.
Daarmee ben ik van mening dat iedereen wel verantwoordelijk is voor het eigen gedrag, borderline of niet. Bij een borderliner zul je misschien wat vaker de relatie moeten herstellen maar ook iemand met borderline kan excuses aanbieden en manieren zoeken om niet weer over grenzen te gaan.
Zoals extreem als de zus van Ameliaa heb ik niet meegemaakt. Vandaar dat ik hier ook een deel van mijn verhaal doe. Jouw zus is echt niet de standaard voor mensen met borderline.
Voor singlegirlx, therapie kan zeker helpen om je leven meer op de rit te krijgen.Mooie posting, respect !!
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 14 oktober 2016 om 16:16
quote:Ameliaaa schreef op 14 oktober 2016 @ 13:20:
Kan best zijn dat ik generaliseer. Ik neem het risico iig nooit meer. Ik vermijd borderliners vanaf nu. Overlevingsstrategie, my ass! Dat mens heeft allemaal contacten van mij gebeld en ze leugens over mij verteld. De schade is nogal groot. Uithalen, liegen, mensen zwart maken, zo noem je dat. Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.quote:Ameliaaa schreef op 14 oktober 2016 @ 13:43:
Omdat ik ze allemaal over 1 kam ga scheren nu. De schade is zo groot, dat ik het me niet kan veroorloven, iets anders te doen. De stoornis is in de kern gelijk hoor. Kun je niet zeggen van buitenlanders ofzo. Dus ik vind dat geen discriminatie, eerder realistisch. Je hebt geen idee, die vrouw is mijn eigen zus namelijk. Ze heeft de hele familie gebeld, zelfs mensen die zij nog nooit heeft ontmoet en gelogen over me. Walgelijke leugens. Dat noem je 'splitting'. Borderliners jagen graag mensen uit elkaar. Ik weet niet waarom. Maar als die term bestaat, doen psychiaters ook aan discriminatie? I think not. Splitting hoort bij borderline. En de term borderliner ga er maar aan wennen. Iedereen heeft een hekel aan borderliners en wat mij betreft hebben ze groot gelijk.
Ik vind het echt walgelijk zoals jij generaliserend over 'borderliners' praat. Je hebt ook overduidelijk totaal geen verstand van hoe een borderline persoonlijkheidsstoornis werkt of wat een borderline persoonlijkheidsstoornis veroorzaakt. Je houdt vol om mensen met bps op een heel nare manier over één kam te scheren. Dat je iedereen met bps zo beoordeelt op basis van je ervaring met 1 persoon zegt mijns inziens iets over jou.
Heel naar dat jij een zus hebt met zo'n forse stoornis die zich heel naar en heftig uit, dat gaat zeker niet op voor iedereen met borderline. Ik vraag me oprecht af waarom je dat niet snapt, je kent 1 (!!) persoon! Er lopen genoeg mensen rond met borderline die niet opvallen omdat hun stoornis zich anders uit. Dit betekent niet dat wat jij met jouw zus hebt meegemaakt niet verschrikkelijk is en dat je vreselijk behandeld bent door haar. Borderline of niet, zij blijft daarvoor verantwoordelijk. Maar hou het bij haar, ZIJ is het die dit doet en gedaan heeft. Ik snap wel dat je laaiend bent op haar.
Kan best zijn dat ik generaliseer. Ik neem het risico iig nooit meer. Ik vermijd borderliners vanaf nu. Overlevingsstrategie, my ass! Dat mens heeft allemaal contacten van mij gebeld en ze leugens over mij verteld. De schade is nogal groot. Uithalen, liegen, mensen zwart maken, zo noem je dat. Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.quote:Ameliaaa schreef op 14 oktober 2016 @ 13:43:
Omdat ik ze allemaal over 1 kam ga scheren nu. De schade is zo groot, dat ik het me niet kan veroorloven, iets anders te doen. De stoornis is in de kern gelijk hoor. Kun je niet zeggen van buitenlanders ofzo. Dus ik vind dat geen discriminatie, eerder realistisch. Je hebt geen idee, die vrouw is mijn eigen zus namelijk. Ze heeft de hele familie gebeld, zelfs mensen die zij nog nooit heeft ontmoet en gelogen over me. Walgelijke leugens. Dat noem je 'splitting'. Borderliners jagen graag mensen uit elkaar. Ik weet niet waarom. Maar als die term bestaat, doen psychiaters ook aan discriminatie? I think not. Splitting hoort bij borderline. En de term borderliner ga er maar aan wennen. Iedereen heeft een hekel aan borderliners en wat mij betreft hebben ze groot gelijk.
Ik vind het echt walgelijk zoals jij generaliserend over 'borderliners' praat. Je hebt ook overduidelijk totaal geen verstand van hoe een borderline persoonlijkheidsstoornis werkt of wat een borderline persoonlijkheidsstoornis veroorzaakt. Je houdt vol om mensen met bps op een heel nare manier over één kam te scheren. Dat je iedereen met bps zo beoordeelt op basis van je ervaring met 1 persoon zegt mijns inziens iets over jou.
Heel naar dat jij een zus hebt met zo'n forse stoornis die zich heel naar en heftig uit, dat gaat zeker niet op voor iedereen met borderline. Ik vraag me oprecht af waarom je dat niet snapt, je kent 1 (!!) persoon! Er lopen genoeg mensen rond met borderline die niet opvallen omdat hun stoornis zich anders uit. Dit betekent niet dat wat jij met jouw zus hebt meegemaakt niet verschrikkelijk is en dat je vreselijk behandeld bent door haar. Borderline of niet, zij blijft daarvoor verantwoordelijk. Maar hou het bij haar, ZIJ is het die dit doet en gedaan heeft. Ik snap wel dat je laaiend bent op haar.
anoniem_242853 wijzigde dit bericht op 14-10-2016 16:28
Reden: quote toegevoegd
Reden: quote toegevoegd
% gewijzigd
vrijdag 14 oktober 2016 om 16:42
quote:ringaroundtherosie schreef op 14 oktober 2016 @ 14:52:
[...]
Heb ook negatieve ervaringen met borderliners. Wat klote dat het bij jou zo ver is gegaan het meest frustrerende vond ik nog wel dat de schade die aangericht werd Door de leugens en het gestook altijd werd gesust met: ze vindt het zelf ook erg dat ze zo doet en wees maar blij dat jij dit niet hebt. Confrontaties werden ontweken want daar kon ze niet tegen, ze Had al zo'n slecht zelfbeeld.
Maar wat kun je dan wel doen om een persoon die zo'n gedrag vertoont tot de orde te roepen en een grens te stellen? Als je vervolgens besluit om zo iemand na alle shit uit je leven te bannen word je er nog op aangekeken ook, want ze heeft een stoornis en er ook niet om gevraagd.
Ik ben wel benieuwd of iemand met borderline misschien een beetje kan uitleggen wat er in hem of haar omgaat op het moment dat je bewust leugens verspreidt over iemand. Wat is het achterliggende doel?
Ik heb geen borderline, maar misschien kan ik ook wel voor een deel wat uitleg geven. Mensen met borderline hebben een probleem met relaties en hechten. Vaak speelt er een enorme angst om afgewezen of verlaten te worden. Dat kan ertoe leiden dat ze een ander gaan afstoten (op de meest harde manieren), dit kan verschillende redenen hebben. Bijvoorbeeld omdat de angst om verlaten te worden zo groot is dat ze de veiligheid van het (in hun ogen) 'onvermijdelijke' opzoeken/uitlokken en de ander bij ze wegjagen. Of om de ander te testen, ze willen dat de ander bewijst dat ze wél echt van ze houden, ook als ze vervelende en nare dingen doen. Of ze voelen zich afgewezen en niet gezien en gaan dan allerlei dingen doen om toch op de één of andere manier aandacht te krijgen. Niet per se omdat ze graag in het middelpunt staan, maar omdat ze zó ontzettend verloren zijn zonder die constante bevestiging, zonder dat iemand anders ze ziet.
Zulk gedrag moet je nooit sussen of de verantwoordelijkheid bij iemand wegnemen, dat voedt alleen de problematiek. Iemand met zulke problematiek moet in therapie leren dat de patronen die ze hebben opgebouwd door hun vroege leven niet meer nodig zijn in het hier en nu. En dat dat soort gedrag ook niet kán.
Als ik iemand in mijn omgeving had met borderline die zich uit op een manier die mij schaadt zou ik blijven aangeven wat niet kan en daar ook consequenties aan stellen. Als het echt niet te doen is moet je, om jezelf te beschermen, het contact verbreken. Maar dat doe je niet zomaar als het iemand is die je ook erg liefhebt. Ik zou in dat geval er wel op aandringen dat diegene in therapie ging. Het verandert niet vanzelf. Wel blijven aanspreken op het gedrag. Op een rustig moment kan je er ook over proberen te praten, aangeven wat het met je doet als zij zich zo gedragen en vragen of ze weten waardoor het komt, wat er in ze omgaat. Dit zal niet iedereen met borderline kunnen.
Angst is een emotie die onder heel veel gedrag zit die iemand met borderline uit. De enorme angst om verlaten en afgewezen te worden, niet belangrijk genoeg te zijn, en tegelijkertijd de overtuiging dat dat onvermijdelijk is. Dan krijg je situaties zoals de voorbeelden hierboven, ze gaan zorgen dat ze dan zelf de relatie verpesten, dan houden ze het in de hand en kan de ander ze in ieder geval niet verlaten, maar jagen zij zelf de ander weg. Of ze voelen zich bij het minste en geringste afgewezen of onbelangrijk en zijn daar dan ontzettend boos over. Het is namelijk van levensbelang voor ze om gezien te worden, voor iemand belangrijk te zijn. En tegelijkertijd kunnen ze die nabijheid vaak niet aan, want als iemand ze wél ziet, wél dichtbij komt neemt de angst om verlaten te worden weer toe. Vandaar dat het nare gedrag toch vaak overleving is. Dat praat het zeker niet goed, want ze kunnen anderen ontzettende pijn ermee aandoen en zien de zaken ook niet rationeel dan zoals jij waarschijnlijk hebt ervaren en zoals Ameliaaa schrijft over haar zus. Het kan onbegrijpelijk zijn voor een ander.
Nog iets wat het complexer maakt is dat mensen met borderline vaak mensen opzoeken die ze niet zo goed behandelen. Daar wordt het dan een nog groter zooitje van.
Dit zijn maar een paar uitingen die kunnen voorkomen bij mensen met borderline. Het kan er ook heel anders uitzien. Ook stille mensen, mensen die heel rustig of heel lief overkomen kunnen borderline hebben.
[...]
Heb ook negatieve ervaringen met borderliners. Wat klote dat het bij jou zo ver is gegaan het meest frustrerende vond ik nog wel dat de schade die aangericht werd Door de leugens en het gestook altijd werd gesust met: ze vindt het zelf ook erg dat ze zo doet en wees maar blij dat jij dit niet hebt. Confrontaties werden ontweken want daar kon ze niet tegen, ze Had al zo'n slecht zelfbeeld.
Maar wat kun je dan wel doen om een persoon die zo'n gedrag vertoont tot de orde te roepen en een grens te stellen? Als je vervolgens besluit om zo iemand na alle shit uit je leven te bannen word je er nog op aangekeken ook, want ze heeft een stoornis en er ook niet om gevraagd.
Ik ben wel benieuwd of iemand met borderline misschien een beetje kan uitleggen wat er in hem of haar omgaat op het moment dat je bewust leugens verspreidt over iemand. Wat is het achterliggende doel?
Ik heb geen borderline, maar misschien kan ik ook wel voor een deel wat uitleg geven. Mensen met borderline hebben een probleem met relaties en hechten. Vaak speelt er een enorme angst om afgewezen of verlaten te worden. Dat kan ertoe leiden dat ze een ander gaan afstoten (op de meest harde manieren), dit kan verschillende redenen hebben. Bijvoorbeeld omdat de angst om verlaten te worden zo groot is dat ze de veiligheid van het (in hun ogen) 'onvermijdelijke' opzoeken/uitlokken en de ander bij ze wegjagen. Of om de ander te testen, ze willen dat de ander bewijst dat ze wél echt van ze houden, ook als ze vervelende en nare dingen doen. Of ze voelen zich afgewezen en niet gezien en gaan dan allerlei dingen doen om toch op de één of andere manier aandacht te krijgen. Niet per se omdat ze graag in het middelpunt staan, maar omdat ze zó ontzettend verloren zijn zonder die constante bevestiging, zonder dat iemand anders ze ziet.
Zulk gedrag moet je nooit sussen of de verantwoordelijkheid bij iemand wegnemen, dat voedt alleen de problematiek. Iemand met zulke problematiek moet in therapie leren dat de patronen die ze hebben opgebouwd door hun vroege leven niet meer nodig zijn in het hier en nu. En dat dat soort gedrag ook niet kán.
Als ik iemand in mijn omgeving had met borderline die zich uit op een manier die mij schaadt zou ik blijven aangeven wat niet kan en daar ook consequenties aan stellen. Als het echt niet te doen is moet je, om jezelf te beschermen, het contact verbreken. Maar dat doe je niet zomaar als het iemand is die je ook erg liefhebt. Ik zou in dat geval er wel op aandringen dat diegene in therapie ging. Het verandert niet vanzelf. Wel blijven aanspreken op het gedrag. Op een rustig moment kan je er ook over proberen te praten, aangeven wat het met je doet als zij zich zo gedragen en vragen of ze weten waardoor het komt, wat er in ze omgaat. Dit zal niet iedereen met borderline kunnen.
Angst is een emotie die onder heel veel gedrag zit die iemand met borderline uit. De enorme angst om verlaten en afgewezen te worden, niet belangrijk genoeg te zijn, en tegelijkertijd de overtuiging dat dat onvermijdelijk is. Dan krijg je situaties zoals de voorbeelden hierboven, ze gaan zorgen dat ze dan zelf de relatie verpesten, dan houden ze het in de hand en kan de ander ze in ieder geval niet verlaten, maar jagen zij zelf de ander weg. Of ze voelen zich bij het minste en geringste afgewezen of onbelangrijk en zijn daar dan ontzettend boos over. Het is namelijk van levensbelang voor ze om gezien te worden, voor iemand belangrijk te zijn. En tegelijkertijd kunnen ze die nabijheid vaak niet aan, want als iemand ze wél ziet, wél dichtbij komt neemt de angst om verlaten te worden weer toe. Vandaar dat het nare gedrag toch vaak overleving is. Dat praat het zeker niet goed, want ze kunnen anderen ontzettende pijn ermee aandoen en zien de zaken ook niet rationeel dan zoals jij waarschijnlijk hebt ervaren en zoals Ameliaaa schrijft over haar zus. Het kan onbegrijpelijk zijn voor een ander.
Nog iets wat het complexer maakt is dat mensen met borderline vaak mensen opzoeken die ze niet zo goed behandelen. Daar wordt het dan een nog groter zooitje van.
Dit zijn maar een paar uitingen die kunnen voorkomen bij mensen met borderline. Het kan er ook heel anders uitzien. Ook stille mensen, mensen die heel rustig of heel lief overkomen kunnen borderline hebben.
vrijdag 14 oktober 2016 om 17:51
Helder verhaal tiny potato (en multomap), dankjewel! Waardeer de moeite die je ervoor hebt genomen.
Ik kan me voorstellen dat die vicieuze, zelf gecreëerde cirkel killing is voor een borderliner. Feit is ook dat het killing is voor degene die erin betrokken wordt ondanks goede bedoelingen. Ik hoop dat er ergens op de achtergrond toch wel begrip mogelijk is bij een borderliner voor degene die uiteindelijk de handdoek in de ring gooit, en een reëel beeld van hoe iemand daartoe overgaat.
Ik kan me voorstellen dat die vicieuze, zelf gecreëerde cirkel killing is voor een borderliner. Feit is ook dat het killing is voor degene die erin betrokken wordt ondanks goede bedoelingen. Ik hoop dat er ergens op de achtergrond toch wel begrip mogelijk is bij een borderliner voor degene die uiteindelijk de handdoek in de ring gooit, en een reëel beeld van hoe iemand daartoe overgaat.
vrijdag 14 oktober 2016 om 17:56
Dat is mogelijk maar vraagt veel tijd en inzicht.
Ik weet nu hoe ik een paar jaar terug relaties kapot maakte. Toen ik daar middenin zat, had ik daar totaal geen inzicht in. Voor mij voelde het alsof de ander mij in de steek liet, een gevoel dat zo sterk was, dat het voor mij de realiteit was.
Dan vraagt het van ieder mens veel inzicht, ongeacht of iemand borderline heeft of niet. En er zijn ook zat mensen zonder borderline die beroerd met anderen omgaan.
Ik weet nu hoe ik een paar jaar terug relaties kapot maakte. Toen ik daar middenin zat, had ik daar totaal geen inzicht in. Voor mij voelde het alsof de ander mij in de steek liet, een gevoel dat zo sterk was, dat het voor mij de realiteit was.
Dan vraagt het van ieder mens veel inzicht, ongeacht of iemand borderline heeft of niet. En er zijn ook zat mensen zonder borderline die beroerd met anderen omgaan.
vrijdag 14 oktober 2016 om 18:13
quote:tinypotato schreef op 14 oktober 2016 @ 16:16:
Ik vind het echt walgelijk zoals jij generaliserend over 'borderliners' praat. Je hebt ook overduidelijk totaal geen verstand van hoe een borderline persoonlijkheidsstoornis werkt of wat een borderline persoonlijkheidsstoornis veroorzaakt. Je houdt vol om mensen met bps op een heel nare manier over één kam te scheren. Dat je iedereen met bps zo beoordeelt op basis van je ervaring met 1 persoon zegt mijns inziens iets over jou.
Heel naar dat jij een zus hebt met zo'n forse stoornis die zich heel naar en heftig uit, dat gaat zeker niet op voor iedereen met borderline. Ik vraag me oprecht af waarom je dat niet snapt, je kent 1 (!!) persoon! Er lopen genoeg mensen rond met borderline die niet opvallen omdat hun stoornis zich anders uit. Dit betekent niet dat wat jij met jouw zus hebt meegemaakt niet verschrikkelijk is en dat je vreselijk behandeld bent door haar. Borderline of niet, zij blijft daarvoor verantwoordelijk. Maar hou het bij haar, ZIJ is het die dit doet en gedaan heeft. Ik snap wel dat je laaiend bent op haar.
Eerlijk gezegd interesseert het me geen moer hoe zo´n stoornis werkt of wat het veroorzaakt. Als je weet dat je zo´n stoornis hebt kan je hulp zoeken, veel plezier bij de psycholoog.
Maar als je denkt op een waardeloze manier achter mijn rug om mijn leven te verpesten omdat je dat normaal vindt, of omdat je aandacht wil of weetikhetwat, trap ik je zonder pardon uit mijn leven.
Ga maar fijn bij een psycholoog of psychiater uitzoeken hoe dat nou werkt, met grenzen en respect voor een ander. Daar kun je in een besloten kleine setting lekker alles uitproberen wat je leuk vindt. Maar waag het niet om het in mijn leven nog eens te proberen, want ik richt je te gronde. Ook ik heb grenzen en gevoel, ga je daar overheen, krijg je nog een kans. Maar echt geen oneindige.
En dat is dan jammer voor de borderliner in kwestie.
Ik vind het echt walgelijk zoals jij generaliserend over 'borderliners' praat. Je hebt ook overduidelijk totaal geen verstand van hoe een borderline persoonlijkheidsstoornis werkt of wat een borderline persoonlijkheidsstoornis veroorzaakt. Je houdt vol om mensen met bps op een heel nare manier over één kam te scheren. Dat je iedereen met bps zo beoordeelt op basis van je ervaring met 1 persoon zegt mijns inziens iets over jou.
Heel naar dat jij een zus hebt met zo'n forse stoornis die zich heel naar en heftig uit, dat gaat zeker niet op voor iedereen met borderline. Ik vraag me oprecht af waarom je dat niet snapt, je kent 1 (!!) persoon! Er lopen genoeg mensen rond met borderline die niet opvallen omdat hun stoornis zich anders uit. Dit betekent niet dat wat jij met jouw zus hebt meegemaakt niet verschrikkelijk is en dat je vreselijk behandeld bent door haar. Borderline of niet, zij blijft daarvoor verantwoordelijk. Maar hou het bij haar, ZIJ is het die dit doet en gedaan heeft. Ik snap wel dat je laaiend bent op haar.
Eerlijk gezegd interesseert het me geen moer hoe zo´n stoornis werkt of wat het veroorzaakt. Als je weet dat je zo´n stoornis hebt kan je hulp zoeken, veel plezier bij de psycholoog.
Maar als je denkt op een waardeloze manier achter mijn rug om mijn leven te verpesten omdat je dat normaal vindt, of omdat je aandacht wil of weetikhetwat, trap ik je zonder pardon uit mijn leven.
Ga maar fijn bij een psycholoog of psychiater uitzoeken hoe dat nou werkt, met grenzen en respect voor een ander. Daar kun je in een besloten kleine setting lekker alles uitproberen wat je leuk vindt. Maar waag het niet om het in mijn leven nog eens te proberen, want ik richt je te gronde. Ook ik heb grenzen en gevoel, ga je daar overheen, krijg je nog een kans. Maar echt geen oneindige.
En dat is dan jammer voor de borderliner in kwestie.
vrijdag 14 oktober 2016 om 19:06
quote:lothlorien schreef op 14 oktober 2016 @ 18:13:
[...]
Eerlijk gezegd interesseert het me geen moer hoe zo´n stoornis werkt of wat het veroorzaakt. Als je weet dat je zo´n stoornis hebt kan je hulp zoeken, veel plezier bij de psycholoog.
Maar als je denkt op een waardeloze manier achter mijn rug om mijn leven te verpesten omdat je dat normaal vindt, of omdat je aandacht wil of weetikhetwat, trap ik je zonder pardon uit mijn leven.
Ga maar fijn bij een psycholoog of psychiater uitzoeken hoe dat nou werkt, met grenzen en respect voor een ander. Daar kun je in een besloten kleine setting lekker alles uitproberen wat je leuk vindt. Maar waag het niet om het in mijn leven nog eens te proberen, want ik richt je te gronde. Ook ik heb grenzen en gevoel, ga je daar overheen, krijg je nog een kans. Maar echt geen oneindige.
En dat is dan jammer voor de borderliner in kwestie.
Natuurlijk. Je moet jezelf beschermen tegen iemand die misbruik van je maakt, over je grenzen heen gaat of je beschadigt, om welke reden dan ook. Mijn reactie was om het aanhoudend generaliseren en iedereen met een borderline persoonlijkheidsstoornis over één kam scheren op zo'n nare manier, omdat je 1 (!!) persoon kent die het had.
Natuurlijk moet diegene naar therapie en is die persoon gewoon verantwoordelijk voor zijn/haar eigen gedrag.
[...]
Eerlijk gezegd interesseert het me geen moer hoe zo´n stoornis werkt of wat het veroorzaakt. Als je weet dat je zo´n stoornis hebt kan je hulp zoeken, veel plezier bij de psycholoog.
Maar als je denkt op een waardeloze manier achter mijn rug om mijn leven te verpesten omdat je dat normaal vindt, of omdat je aandacht wil of weetikhetwat, trap ik je zonder pardon uit mijn leven.
Ga maar fijn bij een psycholoog of psychiater uitzoeken hoe dat nou werkt, met grenzen en respect voor een ander. Daar kun je in een besloten kleine setting lekker alles uitproberen wat je leuk vindt. Maar waag het niet om het in mijn leven nog eens te proberen, want ik richt je te gronde. Ook ik heb grenzen en gevoel, ga je daar overheen, krijg je nog een kans. Maar echt geen oneindige.
En dat is dan jammer voor de borderliner in kwestie.
Natuurlijk. Je moet jezelf beschermen tegen iemand die misbruik van je maakt, over je grenzen heen gaat of je beschadigt, om welke reden dan ook. Mijn reactie was om het aanhoudend generaliseren en iedereen met een borderline persoonlijkheidsstoornis over één kam scheren op zo'n nare manier, omdat je 1 (!!) persoon kent die het had.
Natuurlijk moet diegene naar therapie en is die persoon gewoon verantwoordelijk voor zijn/haar eigen gedrag.
zaterdag 15 oktober 2016 om 03:03
Toch snap ik het niet, zoveel emoties die oplopen, en toch geen begrip hebben voor de emoties van anderen. Of er zo overheen stappen. Ik snap niet, dat inleven blijkbaar moeilijk is, als je zelf weet hoe rot je je kunt voelen. Ik denk dat borderliners zelf veel pijn lijden in het leven en dat ze anderen willen kwetsen zodat ze er niet alleen in zijn, ofzoiets.
Mijn zus was vroeger bv altijd jaloers op jan en alleman, ook op mij. En ze dacht echt toen ik haar ontmoette, dat ik haar wilde bespotten. Ik had een foto van ons samen op facebook gezet en ik zag dat zij een quote had gepost met zoiets als, bedankt dat je een foto post waarop jij eruit ziet als een model en ik als een varken. Hallo? Ik was juist trots en blij. Maar zij denkt dat ik dat doe om haar te kwetsen. Nou ja, ik ben dan wel boos, ze blijft toch mijn zus. Ik laat mensen niet vallen als een baksteen, ook al doet zij dat wel. Ik zie haar wel weer verschijnen. Maar deze keer wel wat beter voorbereid.
De term borderliner is een veel gebruikte term die ik niet als kwetsend zie, sorry dames, maar het is veel korter typen dan: mensen met borderline persoonlijkheidsstoornis. Niet overal iets slechts in zien aub. Ik snap dat er verschillende soorten zijn hoor. Maar hoe moet ik haar dan noemen? Borderliner met extra symptomen, type duivelinnetje?
Mijn zus was vroeger bv altijd jaloers op jan en alleman, ook op mij. En ze dacht echt toen ik haar ontmoette, dat ik haar wilde bespotten. Ik had een foto van ons samen op facebook gezet en ik zag dat zij een quote had gepost met zoiets als, bedankt dat je een foto post waarop jij eruit ziet als een model en ik als een varken. Hallo? Ik was juist trots en blij. Maar zij denkt dat ik dat doe om haar te kwetsen. Nou ja, ik ben dan wel boos, ze blijft toch mijn zus. Ik laat mensen niet vallen als een baksteen, ook al doet zij dat wel. Ik zie haar wel weer verschijnen. Maar deze keer wel wat beter voorbereid.
De term borderliner is een veel gebruikte term die ik niet als kwetsend zie, sorry dames, maar het is veel korter typen dan: mensen met borderline persoonlijkheidsstoornis. Niet overal iets slechts in zien aub. Ik snap dat er verschillende soorten zijn hoor. Maar hoe moet ik haar dan noemen? Borderliner met extra symptomen, type duivelinnetje?
zaterdag 15 oktober 2016 om 09:29
Wat dacht je van, 'mijn zus' Ameliaaa?
En het is niet zo zeer dat je zegt 'borderliners' maar dat je dingen schrijft als 'Iedereen heeft een hekel aan borderliners en wat mij betreft hebben ze groot gelijk.' en 'Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.' Je zegt dat ze ALLEMAAL zo zijn als jouw zus.
Goed dat je wat beter voorbereid kan zijn als je haar weer gaat zien, je moet jezelf beschermen tegen het gedrag van je zus.
En het is niet zo zeer dat je zegt 'borderliners' maar dat je dingen schrijft als 'Iedereen heeft een hekel aan borderliners en wat mij betreft hebben ze groot gelijk.' en 'Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.' Je zegt dat ze ALLEMAAL zo zijn als jouw zus.
Goed dat je wat beter voorbereid kan zijn als je haar weer gaat zien, je moet jezelf beschermen tegen het gedrag van je zus.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:47
Ameliaa, in jouw posts lees ik veel woede. Herken je het dat je zo boos kunt zijn dat je niet meer stilstaat bij de gevoelens van een ander?
Zo gaat dat bij mensen met borderline ook, alleen zijn de emoties nog intenser. En wanneer je vol zit met woede, verdriet, angst maar ook blijdschap, is er nagenoeg geen ruimte meer om de emoties van een ander te herkennen en erkennen. De emoties overheersen het gezonde verstand.
En dat is een verschil tussen mensen met en mensen zonder borderline. Bij mensen zonder borderline gebeurt het af en toe dat de emoties zo hoog oplopen dat je geen ruimte meer hebt voor een ander. Bij mensen met borderline zijn de emoties bijna voortdurend extreem hoog.
Dat is dus geen onwil maar echt onmacht. En het vraagt veel therapie, geduld en oefening om daar beter mee om te kunnen gaan. Zoveel dat de gemiddelde mens daar amper de motivatie voor kan opbrengen.
Ik praat echt niet goed wat je zus gedaan heeft, ik vind het terecht dat je dat haar heel kwalijk neemt maar ik hoop dat ik je vragen een beetje kan beantwoorden.
Zo gaat dat bij mensen met borderline ook, alleen zijn de emoties nog intenser. En wanneer je vol zit met woede, verdriet, angst maar ook blijdschap, is er nagenoeg geen ruimte meer om de emoties van een ander te herkennen en erkennen. De emoties overheersen het gezonde verstand.
En dat is een verschil tussen mensen met en mensen zonder borderline. Bij mensen zonder borderline gebeurt het af en toe dat de emoties zo hoog oplopen dat je geen ruimte meer hebt voor een ander. Bij mensen met borderline zijn de emoties bijna voortdurend extreem hoog.
Dat is dus geen onwil maar echt onmacht. En het vraagt veel therapie, geduld en oefening om daar beter mee om te kunnen gaan. Zoveel dat de gemiddelde mens daar amper de motivatie voor kan opbrengen.
Ik praat echt niet goed wat je zus gedaan heeft, ik vind het terecht dat je dat haar heel kwalijk neemt maar ik hoop dat ik je vragen een beetje kan beantwoorden.
dinsdag 18 oktober 2016 om 12:16
quote:20062016 schreef op 11 oktober 2016 @ 18:52:
[...]
On topic. Is in ieder geval goed, dat je een vriend, kinderen, huis en baan hebt. Ik heb ook dagbehandeling gedaan, maar dat is jaren geleden, dus misschien achterhaald. Ik ben er niet veel mee opgeschoten. Het keerpunt voor mij kwam, toen ik veel met mensen op ging trekken die ook problemen hadden en er boven op waren gekomen. Die heten ervaringsdeskundigen en werken soms ook betaald bij organisaties. Ik heb van mijn probleem mijn werk gemaakt. Dat is hoe ik eruit ben gekomen.
Begin voor jou kan ook zijn: wat is je hobby of passie? Wat doe je graag? Het risico bestaat dat al je energie naar andere dingen toe gaat en niet naar jezelf.
Daar ben ik dus ook bang voor, dat ik dagbehandeling ga doen en er niks mee opschiet. Maar ja wat heb ik te verliezen... Dus ik ga het maar gewoon aan.
Dat is ook een probleem van me, ik heb geen hobby's of passie, ik heb niet iets wat ik graag doe. Daar worstel ik zelf ook al jaren mee door te zoeken naar iets. Ik heb wel dat ik graag mijn motorrijbewijs zou willen halen en dan gaan touren. Maar dit vind ik ook weer niet leuk om alleen te doen dus vraag me af of dat iets is....
[...]
On topic. Is in ieder geval goed, dat je een vriend, kinderen, huis en baan hebt. Ik heb ook dagbehandeling gedaan, maar dat is jaren geleden, dus misschien achterhaald. Ik ben er niet veel mee opgeschoten. Het keerpunt voor mij kwam, toen ik veel met mensen op ging trekken die ook problemen hadden en er boven op waren gekomen. Die heten ervaringsdeskundigen en werken soms ook betaald bij organisaties. Ik heb van mijn probleem mijn werk gemaakt. Dat is hoe ik eruit ben gekomen.
Begin voor jou kan ook zijn: wat is je hobby of passie? Wat doe je graag? Het risico bestaat dat al je energie naar andere dingen toe gaat en niet naar jezelf.
Daar ben ik dus ook bang voor, dat ik dagbehandeling ga doen en er niks mee opschiet. Maar ja wat heb ik te verliezen... Dus ik ga het maar gewoon aan.
Dat is ook een probleem van me, ik heb geen hobby's of passie, ik heb niet iets wat ik graag doe. Daar worstel ik zelf ook al jaren mee door te zoeken naar iets. Ik heb wel dat ik graag mijn motorrijbewijs zou willen halen en dan gaan touren. Maar dit vind ik ook weer niet leuk om alleen te doen dus vraag me af of dat iets is....
dinsdag 18 oktober 2016 om 12:19
quote:YellowDiamond schreef op 12 oktober 2016 @ 14:38:
[...]
Als het waar is dat hij haar weer in huis heeft genomen dan kiest hij daar zelf voor dus met hem heb ik geen enkel medelijden maar wel met die arme kinderen die nergens om gevraagd hebben.
Die arme kinderen zijn wel mijn/onze kinderen en ik ben dus hun moeder.
Omdat ik BPS heb moet ik, volgens jou, maar ergens alleen zitten verpieteren en geen leven hebben zodat mijn kinderen hun moeder niet meer zien?
[...]
Als het waar is dat hij haar weer in huis heeft genomen dan kiest hij daar zelf voor dus met hem heb ik geen enkel medelijden maar wel met die arme kinderen die nergens om gevraagd hebben.
Die arme kinderen zijn wel mijn/onze kinderen en ik ben dus hun moeder.
Omdat ik BPS heb moet ik, volgens jou, maar ergens alleen zitten verpieteren en geen leven hebben zodat mijn kinderen hun moeder niet meer zien?
dinsdag 18 oktober 2016 om 12:23
quote:Ameliaaa schreef op 12 oktober 2016 @ 22:08:
Ik heb recent iemand leren kennen met borderline. Ik heb even een sabbatical nodig en een paar miljoen pleisters voor mijn hart. En een antwoord op de vraag: waarom? Dus ik lees wel mee, vind je het goed? Waarom slopen borderliners mensen hun hart graag? En stampen ze je graag plat? Geen romantische relatie trouwens hoor, dat niet eens, maar borderline is ook een hechtingsstoornis, heb ik begrepen en dat hechten met andere mensen: . Ik kan er een boek over schrijven terwijl we een paar maanden met elkaar omgingen. Ik had het allemaal gedaan en kreeg nog een paar trappen na terwijl ik nogal verzorgend en beschermend en liefdevol met haar bezig was. Dus ik hoop, dat de therapie helpt.
Mag ik dat vragen aan mensen met borderline, helpt de therapie? Is het dan niet meer zo, dat je continue mensen uit je leven dondert en ze daarna zwart gaat maken bij anderen? Ga je dan niet meer mensen lastig vallen en pesten? Waarom vinden mensen met borderline dat zo leuk want ik hoor weinig anders en ik heb die ervaring nu ook. Hele erge stoornis, dat weet ik wel. Heel erg dat je het hebt ook. En waarom lijkt het ineens zoveel voor te komen?? Of lijkt dat maar zo? Het zijn bepaald geen muurbloempjes natuurlijk. Anyway, sterkte met de therapie, ik hoop dat je er een aangenamer mens van kan worden. Voor zover ik ervaring met borderline heb dan he.
Je scheert idd mensen met borderline erg over één kam. Ergens logisch want je kent één voorbeeld met dit etiket en denkt dat iedereen dan precies hetzelfde is. Dat is dus niet het geval. Ik herken het namelijk niet van 'mensen hun hart slopen en plat stampen'. Ook het 'mensen uit je leven donderen en zwartmaken' is niet iets wat ik doe.
Zo zie je maar dat dat één kant van een BPS kan zijn toevallig waar jij mee te maken hebt gehad. Als je een naaste van mij spreekt zul je weer hele andere dingen te horen krijgen.
Ik heb recent iemand leren kennen met borderline. Ik heb even een sabbatical nodig en een paar miljoen pleisters voor mijn hart. En een antwoord op de vraag: waarom? Dus ik lees wel mee, vind je het goed? Waarom slopen borderliners mensen hun hart graag? En stampen ze je graag plat? Geen romantische relatie trouwens hoor, dat niet eens, maar borderline is ook een hechtingsstoornis, heb ik begrepen en dat hechten met andere mensen: . Ik kan er een boek over schrijven terwijl we een paar maanden met elkaar omgingen. Ik had het allemaal gedaan en kreeg nog een paar trappen na terwijl ik nogal verzorgend en beschermend en liefdevol met haar bezig was. Dus ik hoop, dat de therapie helpt.
Mag ik dat vragen aan mensen met borderline, helpt de therapie? Is het dan niet meer zo, dat je continue mensen uit je leven dondert en ze daarna zwart gaat maken bij anderen? Ga je dan niet meer mensen lastig vallen en pesten? Waarom vinden mensen met borderline dat zo leuk want ik hoor weinig anders en ik heb die ervaring nu ook. Hele erge stoornis, dat weet ik wel. Heel erg dat je het hebt ook. En waarom lijkt het ineens zoveel voor te komen?? Of lijkt dat maar zo? Het zijn bepaald geen muurbloempjes natuurlijk. Anyway, sterkte met de therapie, ik hoop dat je er een aangenamer mens van kan worden. Voor zover ik ervaring met borderline heb dan he.
Je scheert idd mensen met borderline erg over één kam. Ergens logisch want je kent één voorbeeld met dit etiket en denkt dat iedereen dan precies hetzelfde is. Dat is dus niet het geval. Ik herken het namelijk niet van 'mensen hun hart slopen en plat stampen'. Ook het 'mensen uit je leven donderen en zwartmaken' is niet iets wat ik doe.
Zo zie je maar dat dat één kant van een BPS kan zijn toevallig waar jij mee te maken hebt gehad. Als je een naaste van mij spreekt zul je weer hele andere dingen te horen krijgen.
dinsdag 18 oktober 2016 om 12:25
quote:Ameliaaa schreef op 12 oktober 2016 @ 22:11:
[...]
Nou sorry dat ik het zeg maar To schrijft wel heel erg veel, en dan gaan dingen opvallen, zelfs mij en ik ben nooit goed op de hoogte. En het hoort bij de stoornis, om veel aandacht erg prettig te vinden. Ja dat is gewoon zo, dat merk je aan het forumgedrag van To.Dat heeft helemaal niet als achterliggende gedachte om aandacht te vragen. Hier is de enige plek waar ik mijn gevoelens neer kan zetten en hopelijk mensen tegenkom die dingen herkennen en evt. tips kunnen geven.
[...]
Nou sorry dat ik het zeg maar To schrijft wel heel erg veel, en dan gaan dingen opvallen, zelfs mij en ik ben nooit goed op de hoogte. En het hoort bij de stoornis, om veel aandacht erg prettig te vinden. Ja dat is gewoon zo, dat merk je aan het forumgedrag van To.Dat heeft helemaal niet als achterliggende gedachte om aandacht te vragen. Hier is de enige plek waar ik mijn gevoelens neer kan zetten en hopelijk mensen tegenkom die dingen herkennen en evt. tips kunnen geven.
dinsdag 18 oktober 2016 om 12:28
quote:Ameliaaa schreef op 14 oktober 2016 @ 13:20:
Kan best zijn dat ik generaliseer. Ik neem het risico iig nooit meer. Ik vermijd borderliners vanaf nu. Overlevingsstrategie, my ass! Dat mens heeft allemaal contacten van mij gebeld en ze leugens over mij verteld. De schade is nogal groot. Uithalen, liegen, mensen zwart maken, zo noem je dat. Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.Ook dit is jouw ervaring met één persoon. Deze dingen die jij noemt doe ik als borderliner dan weer niet. Er zit dus een groot verschil in hoe borderline zich uit bij verschillende mensen.
Kan best zijn dat ik generaliseer. Ik neem het risico iig nooit meer. Ik vermijd borderliners vanaf nu. Overlevingsstrategie, my ass! Dat mens heeft allemaal contacten van mij gebeld en ze leugens over mij verteld. De schade is nogal groot. Uithalen, liegen, mensen zwart maken, zo noem je dat. Borderliners hebben alleen geen geweten he. Het doet ze echt he-lemaal niks om iemand ont-zettend veel pijn te doen. Ik vind het gewoon hele nare mensen. Waarschijnlijk allemaal.Ook dit is jouw ervaring met één persoon. Deze dingen die jij noemt doe ik als borderliner dan weer niet. Er zit dus een groot verschil in hoe borderline zich uit bij verschillende mensen.
dinsdag 18 oktober 2016 om 15:36
Singlegirl,
Een tip van mij zou zijn is om voor jezelf op te komen tijdens therapie. En om adviezen vanuit therapie op te volgen, hoe moeilijk ook.
Vanuit mijn behandelingen zag ik echt verschil tussen groepsgenoten die de therapie ondergingen zelf weinig actief waren en groepsgenoten die dingen gingen uitproberen, soms op hun snufferd gingen en weer verder gingen proberen.
Het zal zwaar worden maar dat is je leven nu vaak ook al, anders ga je niet in behandeling.
Ga ervoor!
Een tip van mij zou zijn is om voor jezelf op te komen tijdens therapie. En om adviezen vanuit therapie op te volgen, hoe moeilijk ook.
Vanuit mijn behandelingen zag ik echt verschil tussen groepsgenoten die de therapie ondergingen zelf weinig actief waren en groepsgenoten die dingen gingen uitproberen, soms op hun snufferd gingen en weer verder gingen proberen.
Het zal zwaar worden maar dat is je leven nu vaak ook al, anders ga je niet in behandeling.
Ga ervoor!
dinsdag 18 oktober 2016 om 16:51
quote:multomap schreef op 15 oktober 2016 @ 10:47:
Ameliaa, in jouw posts lees ik veel woede. Herken je het dat je zo boos kunt zijn dat je niet meer stilstaat bij de gevoelens van een ander?
Dankjewel voor je uitleg en nee, dat herken ik niet. Maar het lijkt me wel een verklaring voor mijn zusters gedrag idd. De eerste die ik snap, dwz, ik heb zelf die chaos en intensiteit van emoties niet maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. De vraag is nu alleen, waarom is ze zo boos op me. Daar ben ik nog niet uit.
Maar misschien is het mijn karakter, ik ben nogal direct en het kan zijn, dat ze zich door mij geïntimideerd voelde. Ze heeft zich in een hele andere richting ontwikkeld en ik voelde aan, dat ze niet wist wat ze met me aan moest. Misschien ook wel oud zeer, ik ben ouder en heb me vroeger nogal dominant opgesteld altijd. Ze had ook veel problemen en ik ben zo van, oplossen vrouw, niet zeuren. Gewoon gaan werken en je best doen. Beetje te bot misschien. Zou dat kunnen?
Ameliaa, in jouw posts lees ik veel woede. Herken je het dat je zo boos kunt zijn dat je niet meer stilstaat bij de gevoelens van een ander?
Dankjewel voor je uitleg en nee, dat herken ik niet. Maar het lijkt me wel een verklaring voor mijn zusters gedrag idd. De eerste die ik snap, dwz, ik heb zelf die chaos en intensiteit van emoties niet maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. De vraag is nu alleen, waarom is ze zo boos op me. Daar ben ik nog niet uit.
Maar misschien is het mijn karakter, ik ben nogal direct en het kan zijn, dat ze zich door mij geïntimideerd voelde. Ze heeft zich in een hele andere richting ontwikkeld en ik voelde aan, dat ze niet wist wat ze met me aan moest. Misschien ook wel oud zeer, ik ben ouder en heb me vroeger nogal dominant opgesteld altijd. Ze had ook veel problemen en ik ben zo van, oplossen vrouw, niet zeuren. Gewoon gaan werken en je best doen. Beetje te bot misschien. Zou dat kunnen?
