Psyche
alle pijlers
Jong en eenzaam
vrijdag 14 oktober 2016 om 20:37
Haii allemaal,
Al een hele tijd kwakkel ik tegen het volgende aan; ik voel me eenzaam.
Heb het eerst niet toe willen geven omdat ik dacht ah joh ik heb 2 stapvriendinnen, en een jongen waarmee ik een soort "alleen intiem" zijn contact mee heb ( welke nu ook is losgelopen omdat hij gaat daten)
Doordeweeks werk ik fulltime en ben ik mama. Echter heb ik steeds meer het gevoel eigenlijk gewoon helemaal alleen te zijn.
Ik kon heel spontaan zijn maar merk dat ik steeds vaker dicht klap en een soort somber ben. Heb niet iemand die ik zo spontaan kan berichten van hey zullen we wat gaan doen. Ik voel me ook altijd bezwaard om dat te doen alsof ik tot last ben.
Zoals jullie merken ben ik heel goed in het analyseren van mezelf haha maar het gevoel van alleen zijn, en steeds somberder worden lijk ik maar niet kwijt te raken.
Voel me ook helemaal niet mezelf meer, alsof ik steeds mijn best aan het doen ben om in goede aarde te vallen bij iedereen terwijl ik voorheen helemaal niet zo was. Na een feestje kan ik mezelf dan wel voor de kop slaan omdat ik óf zo stil ben geweest, of juist net iets te uitbundig. Snappen jullie het nog?
Ik wil hier vanaf en in staat zijn om leuke contacten/vrienden te hebben.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt en hoe sta je er nu in?
Al een hele tijd kwakkel ik tegen het volgende aan; ik voel me eenzaam.
Heb het eerst niet toe willen geven omdat ik dacht ah joh ik heb 2 stapvriendinnen, en een jongen waarmee ik een soort "alleen intiem" zijn contact mee heb ( welke nu ook is losgelopen omdat hij gaat daten)
Doordeweeks werk ik fulltime en ben ik mama. Echter heb ik steeds meer het gevoel eigenlijk gewoon helemaal alleen te zijn.
Ik kon heel spontaan zijn maar merk dat ik steeds vaker dicht klap en een soort somber ben. Heb niet iemand die ik zo spontaan kan berichten van hey zullen we wat gaan doen. Ik voel me ook altijd bezwaard om dat te doen alsof ik tot last ben.
Zoals jullie merken ben ik heel goed in het analyseren van mezelf haha maar het gevoel van alleen zijn, en steeds somberder worden lijk ik maar niet kwijt te raken.
Voel me ook helemaal niet mezelf meer, alsof ik steeds mijn best aan het doen ben om in goede aarde te vallen bij iedereen terwijl ik voorheen helemaal niet zo was. Na een feestje kan ik mezelf dan wel voor de kop slaan omdat ik óf zo stil ben geweest, of juist net iets te uitbundig. Snappen jullie het nog?
Ik wil hier vanaf en in staat zijn om leuke contacten/vrienden te hebben.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt en hoe sta je er nu in?
vrijdag 14 oktober 2016 om 20:51
quote:Jeetjemina schreef op 14 oktober 2016 @ 20:48:
Heb je hobby's waar je anderen ontmoet?Nee helaas niet, dat is voor mij nog steeds een drempel; nieuwe mensen ontmoeten. Zo stom als het klinkt, maar ik kom altijd mensen tegen die al een hele leuke vriendenkring hebben waarbij ik het idee heb er niet bij te kunnen passen.
Heb je hobby's waar je anderen ontmoet?Nee helaas niet, dat is voor mij nog steeds een drempel; nieuwe mensen ontmoeten. Zo stom als het klinkt, maar ik kom altijd mensen tegen die al een hele leuke vriendenkring hebben waarbij ik het idee heb er niet bij te kunnen passen.
vrijdag 14 oktober 2016 om 21:00
Proberen niet teveel na te denken over hoe je overkomt op anderen. De ene keer ben je misschien wat stiller de andere keer juist net wat uitbundiger, lekker boeien. Het is echt niet dat anderen daar zo op letten. De meeste mensen zijn vooral met zichzelf bezig
Probeer te ontspannen en rustig adem te halen, je hoeft echt niet meer dan gewoon jezelf te zijn in contact met andere mensen.
Probeer te ontspannen en rustig adem te halen, je hoeft echt niet meer dan gewoon jezelf te zijn in contact met andere mensen.
vrijdag 14 oktober 2016 om 21:05
quote:Onbevangen schreef op 14 oktober 2016 @ 21:00:
Proberen niet teveel na te denken over hoe je overkomt op anderen. De ene keer ben je misschien wat stiller de andere keer juist net wat uitbundiger, lekker boeien. Het is echt niet dat anderen daar zo op letten. De meeste mensen zijn vooral met zichzelf bezig
Probeer te ontspannen en rustig adem te halen, je hoeft echt niet meer dan gewoon jezelf te zijn in contact met andere mensen.Het ontspannen en ademhalen moet ik echt onthouden want als ik in gesprek ben met wie dan ook dan merk ik aan mezelf dat ik me echt heel opgejaagd voel en enorm veel bezig ben met hoe ziet diegene mij, wordt ik wel serieus genomen etc etc
Proberen niet teveel na te denken over hoe je overkomt op anderen. De ene keer ben je misschien wat stiller de andere keer juist net wat uitbundiger, lekker boeien. Het is echt niet dat anderen daar zo op letten. De meeste mensen zijn vooral met zichzelf bezig
Probeer te ontspannen en rustig adem te halen, je hoeft echt niet meer dan gewoon jezelf te zijn in contact met andere mensen.Het ontspannen en ademhalen moet ik echt onthouden want als ik in gesprek ben met wie dan ook dan merk ik aan mezelf dat ik me echt heel opgejaagd voel en enorm veel bezig ben met hoe ziet diegene mij, wordt ik wel serieus genomen etc etc
vrijdag 14 oktober 2016 om 21:19
Ja, ik herken het. Ik heb behoefte aan een maatje en zeker niet alleen voor seks.
Zodra ik niet zo iemand heb in mijn leven ben ik niet gelukkig, wil niet zeggen dat ik dan meteen depressief ben, maar het leven is voor mij dan gewoon niet compleet.
toch nieuwe mensen proberen te ontmoeten...er zit niets anders op.
En zodra je 1 of twee vriendinnen om je heen hebt, of een leuke vriend, waarmee het echt klikt dan krijg je vanzelf meer (zelf)vertrouwen ook in andere situaties.
Zodra ik niet zo iemand heb in mijn leven ben ik niet gelukkig, wil niet zeggen dat ik dan meteen depressief ben, maar het leven is voor mij dan gewoon niet compleet.
toch nieuwe mensen proberen te ontmoeten...er zit niets anders op.
En zodra je 1 of twee vriendinnen om je heen hebt, of een leuke vriend, waarmee het echt klikt dan krijg je vanzelf meer (zelf)vertrouwen ook in andere situaties.
vrijdag 14 oktober 2016 om 21:25
quote:shisha schreef op 14 oktober 2016 @ 21:19:
Ja, ik herken het. Ik heb behoefte aan een maatje en zeker niet alleen voor seks.
Zodra ik niet zo iemand heb in mijn leven ben ik niet gelukkig, wil niet zeggen dat ik dan meteen depressief ben, maar het leven is voor mij dan gewoon niet compleet.
toch nieuwe mensen proberen te ontmoeten...er zit niets anders op.
En zodra je 1 of twee vriendinnen om je heen hebt, of een leuke vriend, waarmee het echt klikt dan krijg je vanzelf meer (zelf)vertrouwen ook in andere situaties.
Inderdaad, het niet compleet zijn dat is zo frustrerend. Vind het zo jammer dat ik geen vriendinnen meer heb van bijvoorbeeld de middelbare school. Ben vroeg zwanger geraakt en ja dan is je levensstijl natuurlijk heel anders dan je leeftijdsgenoten.
Mijn contacten beginnen altijd goed, maar het lijkt net alsof ik , zodra ik me openstel, het verwaterd. Denk dat dat me nu ook tegen houdt.
Ja, ik herken het. Ik heb behoefte aan een maatje en zeker niet alleen voor seks.
Zodra ik niet zo iemand heb in mijn leven ben ik niet gelukkig, wil niet zeggen dat ik dan meteen depressief ben, maar het leven is voor mij dan gewoon niet compleet.
toch nieuwe mensen proberen te ontmoeten...er zit niets anders op.
En zodra je 1 of twee vriendinnen om je heen hebt, of een leuke vriend, waarmee het echt klikt dan krijg je vanzelf meer (zelf)vertrouwen ook in andere situaties.
Inderdaad, het niet compleet zijn dat is zo frustrerend. Vind het zo jammer dat ik geen vriendinnen meer heb van bijvoorbeeld de middelbare school. Ben vroeg zwanger geraakt en ja dan is je levensstijl natuurlijk heel anders dan je leeftijdsgenoten.
Mijn contacten beginnen altijd goed, maar het lijkt net alsof ik , zodra ik me openstel, het verwaterd. Denk dat dat me nu ook tegen houdt.
vrijdag 14 oktober 2016 om 21:37
quote:blueeyes*3 schreef op 14 oktober 2016 @ 21:22:
Volgens mij heb jij een hobby nodig. Of beter: 2. Een die je alleen kunt doen, om te ontspannen, en een waar je nieuwe mensen kunt leren kennen.
En zet die negatieve stem in je hoofd eens uit. Stukken rustiger.
Ik wil hem zo ontzettend graag uitzetten, en dat gaat sporadisch goed maar dan gebeurt er weer iets waardoor die net zo hard weer terugkomt. Heel irritant
Een hobby zou ik wel willen, maar ik kan niks bedenken waarbij ik leeftijdsgenoten kan ontmoeten. Vaak zijn er ook al groepen gevormd, en kom ik echt voor een hele hoge drempel te staan.
Volgens mij heb jij een hobby nodig. Of beter: 2. Een die je alleen kunt doen, om te ontspannen, en een waar je nieuwe mensen kunt leren kennen.
En zet die negatieve stem in je hoofd eens uit. Stukken rustiger.
Ik wil hem zo ontzettend graag uitzetten, en dat gaat sporadisch goed maar dan gebeurt er weer iets waardoor die net zo hard weer terugkomt. Heel irritant
Een hobby zou ik wel willen, maar ik kan niks bedenken waarbij ik leeftijdsgenoten kan ontmoeten. Vaak zijn er ook al groepen gevormd, en kom ik echt voor een hele hoge drempel te staan.
vrijdag 14 oktober 2016 om 22:11
quote:robinia10 schreef op 14 oktober 2016 @ 21:59:
Ik lees eigenlijk dat je onzekerder over jezelf bent geworden en meer behoefte aan bevestiging hebt gekregen..??? Waardoor??
Misschien moet je jezelf meer gaan bevestigen ipv die bevestiging bij anderen vandaan te halen???
lastig zoiets. Sterkte!
Ik heb het idee dat misschien mijn verleden mij achtergevolgd, ik heb een zeer moeizame relatie gehad met de vader van mijn zoon (denk aan constant denegreren etc). inmiddels al 3 jaar geleden uit elkaar gegaan. In het begin was ik opgelucht, en voelde ik mij vrij. Maar het is nu net alsof ik veel van wat er toen is gebeurd, steeds in mijn hoofd blijf herhalen en het nu pas allemaal naar boven komt. Terwijl ik weet dat ik geen waarde moet hechten aan de woorden die hij destijds tegen mij heeft uitgesproken...
Maar ik vind het wel vreemd dat dit dan 3 jaar later pas bij mij naar boven komt, dit had dan na de breuk of tijdens de relatie toch al zo moeten zijn?. Zo was ik helemaal niet en het ging in het begin heel goed en was blij eindelijk van hem af te zijn en mijn leven op te pakken.
Ik lees eigenlijk dat je onzekerder over jezelf bent geworden en meer behoefte aan bevestiging hebt gekregen..??? Waardoor??
Misschien moet je jezelf meer gaan bevestigen ipv die bevestiging bij anderen vandaan te halen???
lastig zoiets. Sterkte!
Ik heb het idee dat misschien mijn verleden mij achtergevolgd, ik heb een zeer moeizame relatie gehad met de vader van mijn zoon (denk aan constant denegreren etc). inmiddels al 3 jaar geleden uit elkaar gegaan. In het begin was ik opgelucht, en voelde ik mij vrij. Maar het is nu net alsof ik veel van wat er toen is gebeurd, steeds in mijn hoofd blijf herhalen en het nu pas allemaal naar boven komt. Terwijl ik weet dat ik geen waarde moet hechten aan de woorden die hij destijds tegen mij heeft uitgesproken...
Maar ik vind het wel vreemd dat dit dan 3 jaar later pas bij mij naar boven komt, dit had dan na de breuk of tijdens de relatie toch al zo moeten zijn?. Zo was ik helemaal niet en het ging in het begin heel goed en was blij eindelijk van hem af te zijn en mijn leven op te pakken.
vrijdag 14 oktober 2016 om 23:53
Vanuit hier ook enige herkenning. Zit ook te overwegen om een hobby te gaan doen alleen ik durf echt niet alleen te gaan, haha! Ik weet dat dit ook een drempel is maar wie weet komt er een dag. En nu probeer ik vooral in het moment te leven en alles stap voor stap te nemen. Heb ook echt weinig hechte contacten maar andere kant probeer ik het maar los te laten.
zaterdag 29 oktober 2016 om 23:50
Hoi louisa ik herken je verhaal, heb geen kind maar woon op mezelf, met een vriend die in het buitenland woont. Voel me ook vaak alleen en zit savonds vaak thuis en denk "wat zou het fijn zijn om een huis met vrienden binnen te stappen waar je gewoon jezelf kan zijn". En inderdaad die drempel om nieuwe mensen te leren kennen.. hoe dan en waar en dan nog je eigen onzekerheid erbij. In welke omgeving woon je? Stuur me anders een pb ????
