Psyche
alle pijlers
Veel te onderdanig.
zondag 16 oktober 2016 om 10:57
Ik merk vaak aan mijzelf dat ik mij veel te onderdanig / bescheiden opstel.
Nu ik 27 ben is het wel minder dan een paar jaren geleden, maar nog steeds heb ik veel te weinig ''schijt'' aan mensen om het maar even zo te zeggen. Natuurlijk ben ik niet van plan om een asociale tokkie te worden, maar ik vind dat ik best wat meer voor mijzelf mag staan en wat minder voorkomend mag worden.
In mijn vriendinnengroep heb ik jaren lang eigenlijk min of meer onbewust een ondergeschikte rol geaccepteerd. Een van mijn beste vriendinnen van tijdens mijn studententijd deed vaak belerend tegen mij, en op de één of andere manier accepteerde ik dit ook. Als er andere meiden bij waren, liet ik mijzelf door haar ook vaak opzij schuiven. Dat soort dingen heb ik inmiddels wel afgeleerd en inmiddels heb ik ook afstand van haar genomen en is het meer van 'als het niet normaal / met respect kan, dan maar niet', maar bijvoorbeeld bij mijn nieuwe werk heb ik dit nog wel veel te veel, dat ik mij veel te onderdanig opstel naar nieuwe collega's. Ook kijk ik veel te snel / veel op tegen mensen, waarbij dit helemaal niet nodig is. Natuurlijk moet je altijd wel respect voor iedereen blijven houden, maar ik zie anderen snel als mijn meerdere en dat klopt gewoon niet.
Hoe word ik hier beter in?
Nu ik 27 ben is het wel minder dan een paar jaren geleden, maar nog steeds heb ik veel te weinig ''schijt'' aan mensen om het maar even zo te zeggen. Natuurlijk ben ik niet van plan om een asociale tokkie te worden, maar ik vind dat ik best wat meer voor mijzelf mag staan en wat minder voorkomend mag worden.
In mijn vriendinnengroep heb ik jaren lang eigenlijk min of meer onbewust een ondergeschikte rol geaccepteerd. Een van mijn beste vriendinnen van tijdens mijn studententijd deed vaak belerend tegen mij, en op de één of andere manier accepteerde ik dit ook. Als er andere meiden bij waren, liet ik mijzelf door haar ook vaak opzij schuiven. Dat soort dingen heb ik inmiddels wel afgeleerd en inmiddels heb ik ook afstand van haar genomen en is het meer van 'als het niet normaal / met respect kan, dan maar niet', maar bijvoorbeeld bij mijn nieuwe werk heb ik dit nog wel veel te veel, dat ik mij veel te onderdanig opstel naar nieuwe collega's. Ook kijk ik veel te snel / veel op tegen mensen, waarbij dit helemaal niet nodig is. Natuurlijk moet je altijd wel respect voor iedereen blijven houden, maar ik zie anderen snel als mijn meerdere en dat klopt gewoon niet.
Hoe word ik hier beter in?
zondag 16 oktober 2016 om 11:40
Inderdaad een assertiviteitscurus! Heb het zelf niet gehad maar een vriendin van mij, ze had er echt veel baat aan!
Doordat ze nee leerde zeggen en wat voorzichzelf op durfde komen is ze een stuk zekerder van zichzelf geworden, vergeleken met pakweg 4 jaar geleden een heel groot verschil!
Gaat niet ineens maar in stappen, je zag haar met de maanden zekerder worden.
Laatst zei ze ook dat ze sindsdien ook weet wat ze wil en nog belangrijker, wat ze niet wil. Hierdoor is ze echt gegroeid in alles. Werk, relatie eigenlijk haar hele leven.
Doordat ze nee leerde zeggen en wat voorzichzelf op durfde komen is ze een stuk zekerder van zichzelf geworden, vergeleken met pakweg 4 jaar geleden een heel groot verschil!
Gaat niet ineens maar in stappen, je zag haar met de maanden zekerder worden.
Laatst zei ze ook dat ze sindsdien ook weet wat ze wil en nog belangrijker, wat ze niet wil. Hierdoor is ze echt gegroeid in alles. Werk, relatie eigenlijk haar hele leven.
zondag 16 oktober 2016 om 19:00
Het wordt tijd om hier succeservaringen in op te doen: leg aan je goede vriendinnen uit waar je mee bezig bent en vraag of ze je kunnen steunen. Ik weet niet of je dit op je werk ook kunt delen (ligt een beetje aan wat voor soort werk/team), als het kan, vertel ze dan wat jouw leerpunt is.
Ga het vervolgens gewoon doen: je weet heel goed hoe je op een vriendelijke manier kunt aangeven wat jij wilt, doe dit! Sta stil bij je successen, door ze bijvoorbeeld ergens op te schrijven, of elke keer dat het gelukt is een briefje waar kort opstaat wat je hebt gedaan, in een potje te stoppen. Een keer in de zoveel tijd maak je het potje open, lees je al je briefjes en vier je je succes met jezelf door.... dat wat jij fijn vindt.
Zie het luchtig en maak er een feestje van!
Succes!
Ga het vervolgens gewoon doen: je weet heel goed hoe je op een vriendelijke manier kunt aangeven wat jij wilt, doe dit! Sta stil bij je successen, door ze bijvoorbeeld ergens op te schrijven, of elke keer dat het gelukt is een briefje waar kort opstaat wat je hebt gedaan, in een potje te stoppen. Een keer in de zoveel tijd maak je het potje open, lees je al je briefjes en vier je je succes met jezelf door.... dat wat jij fijn vindt.
Zie het luchtig en maak er een feestje van!
Succes!
maandag 17 oktober 2016 om 02:18
Hoi,
Het kan zijn dat die reaktie bij jouw heel automatisch gaat en voor je het weet weer is opgetreden.
Dus ondanks dat je heel bewust bent van wat er gaande is (je onderdanig opstellen) gebeurt het toch.
En dat is heel lastig. Ik kan me voorstellen dat je baalt.
Wat je misschien zou kunnen helpen is gewoon een beetje gaan oefenen met een bepaalde positie innemen op de werkvloer. Omdat het niet van nature bij je komt zou je soms even iets kunnen forceren in jezelf met een bepaalde positie tov een collega. Dus even iets opstappen en een andere reaktie geven dan je van jezelf gewend bent. Kijk daarnaast gelijk wat voor gevoel het je geeft.
Dat is heel belangrijk want dat kan er heel goed aan ten grondslag liggen.
Het kan je waarschijnlijk wat oncomfortabel maken maar laat het bestaan. Voel het gewoon.
Weet verder dat veel van je ongelijke positie vooral ook afspeelt in je hoofd. Zoals op kijken tegen mensen.
Daar kun je ook wat mee doen. Het koppie is krachtig en je kunt zelf buigingen in je denkpatroon gaan maken. Jezelf als krachtig volledig gelijkwaardig persoon zien te midden van anderen. Met een heel fijn leven en werkleven waar je diepe voldoening uithaalt.
Hoe ziet dat eruit? Hoe zou je dat ingevuld willen zien hebben. Visualisatie kan waarschijnljik best wat voor je doen.
Verder...lees ook veel af van verbale en non verbale reakties van andere mensen. Mensen die reageren zoals jij ook graag zou willen reageren. Wat zie je als krachtig, wat is hun houding,wat voor woorden gebruiken ze.
Het kan zijn dat die reaktie bij jouw heel automatisch gaat en voor je het weet weer is opgetreden.
Dus ondanks dat je heel bewust bent van wat er gaande is (je onderdanig opstellen) gebeurt het toch.
En dat is heel lastig. Ik kan me voorstellen dat je baalt.
Wat je misschien zou kunnen helpen is gewoon een beetje gaan oefenen met een bepaalde positie innemen op de werkvloer. Omdat het niet van nature bij je komt zou je soms even iets kunnen forceren in jezelf met een bepaalde positie tov een collega. Dus even iets opstappen en een andere reaktie geven dan je van jezelf gewend bent. Kijk daarnaast gelijk wat voor gevoel het je geeft.
Dat is heel belangrijk want dat kan er heel goed aan ten grondslag liggen.
Het kan je waarschijnlijk wat oncomfortabel maken maar laat het bestaan. Voel het gewoon.
Weet verder dat veel van je ongelijke positie vooral ook afspeelt in je hoofd. Zoals op kijken tegen mensen.
Daar kun je ook wat mee doen. Het koppie is krachtig en je kunt zelf buigingen in je denkpatroon gaan maken. Jezelf als krachtig volledig gelijkwaardig persoon zien te midden van anderen. Met een heel fijn leven en werkleven waar je diepe voldoening uithaalt.
Hoe ziet dat eruit? Hoe zou je dat ingevuld willen zien hebben. Visualisatie kan waarschijnljik best wat voor je doen.
Verder...lees ook veel af van verbale en non verbale reakties van andere mensen. Mensen die reageren zoals jij ook graag zou willen reageren. Wat zie je als krachtig, wat is hun houding,wat voor woorden gebruiken ze.
