Spreken in het openbaar

27-10-2016 21:22 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Over een maand is het zo ver, dan mag ik weer een speech geven.

Speech zit al bijna in mijn hoofd, maar komt het ook uit mijn mond?

Ik heb podiumangst en niet een lichte: het is tot letterlijk kotsen en 10 keer naar de wc.

Totale zenuwen in mijn maag, een rood hoofd en een stem waaraan je dat allemaal hoort, vergeten wat ik wil zeggen (al ligt een papier zo groot als Nederland voor me, of zonder papier want 'laten we wat anders proberen') en ga zo maar door.



Waarom dan toch voor een groep gaan staan en mijn verhaal doen als het zoveel van mij vergt?

Omdat het beroeps/carrière technisch dit mij op een nieuw niveau brengen.



Wat ik allemaal gedaan heb om het te verbeteren?

Nlp, mindfulness en heel heel veel oefenen.

En ik heb ook gesproken voor groepen, maar de zenuwen worden steeds erger.

De angst is beklemmend.



Wie heeft de gouden tip?
Alle reacties Link kopieren
Wat ontzettend vervelend, misschien helpt het je om jezelf iedere dag in de spiegel te zeggen dat je goed kunt praten tegen groepen, zonder angst. Dan zul je hier op een gegeven moment in gaan geloven. Hopelijk kan het je helpen en sta jij binnenkort met meer zelfvertrouwen en meer rust van te voren voor de groep.



Succes!!
Alle reacties Link kopieren
richt je op een bepaald punt aan de horizon, over de hoofden van je toeschouwers heen. Daar kijk je steeds naar als je zenuwen voelt opborrelen.



Dan lijkt het net of je het publiek toespreekt en kom je niet aarzelend over.



Werkt voor mij als een tiet.
Alle reacties Link kopieren
Via accl kun je een cursus doen, helpt echt super goed!
Alle reacties Link kopieren
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 27-10-2016 22:58
Reden: 'medisch' advies
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Scheelt het als je kunt spreken vanuit je hart? Dus maw: als je het onderwerp totaal beheerst?
An apple a day keeps the doctor away
Alle reacties Link kopieren
Gewoon verstand op nul en niemand aan kijken tijdens de presentatie. Ik kijk altijd naar een punt achter in de zaal. Het lijkt net of ik de mensen aankijk, maar ik kijk niemand aan en kan dan dus ook niet afgeleid worden door strenge blikken enz.
Alle reacties Link kopieren
Verstand op nul, dat zou idd wel helpen, maar dat gaat maar door en door. Ik heb het uitknopje nog niet gevonden.



Dank jullie allemaal voor het meedenken en accl ga ik zeker verder naar kijken.
Jezelf voorstellen dat iedereen in de zaal naakt is



Meer cursussen volgen om hier vanaf te komen...
quote:Philae schreef op 27 oktober 2016 @ 21:39:

Gewoon verstand op nul en niemand aan kijken tijdens de presentatie. Ik kijk altijd naar een punt achter in de zaal. Het lijkt net of ik de mensen aankijk, maar ik kijk niemand aan en kan dan dus ook niet afgeleid worden door strenge blikken enz.



Ik spreek heel vaak in het openbaar en ik kijk mensen juist wel direct aan. Ik zoek de interactie, speel in op reacties van mensen en improviseer graag. Ik heb ook echt plezier erin en dat werkt.

Maar, dat heeft wel wat jaren geduurd. Je moet daar echt ervaring in opdoen.



Wat mij in het begin heeft geholpen is, naast inhoudelijk voorbereiden, me ook verdiepen in de groep voor wie ik moest spreken, de locatie verkennen, nazoeken of er actualiteiten zijn die ergens spelen. Op die manier voelt het steeds vertrouwder en zeg nou zelf, ze hebben je toch niet voor niets gevraagd? Je zal vast iets interessants te vertellen hebben .
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zelf een cursus gevolgd hierover. Duurde enkele dagen. Erg interessant. Blijf het wel spannend vinden, maar gewone spanning, geen beklemmende spanning. Het valt te leren.
Alle reacties Link kopieren
Meld je aan bij Toastmasters, daar kun je leren hoe je moet presenteren.

http://www.toastmasters.nl/nl/



Vrienden van mij doen het ook en zijn er erg enthousiast over. Qua contributie is het stukken goedkoper dan een cursus volgen. Vaak zijn bijeenkomsten tweewekelijks en je werkt een bepaald programma af.
Alle reacties Link kopieren
quote:CaptainJaneway schreef op 27 oktober 2016 @ 21:32:

richt je op een bepaald punt aan de horizon, over de hoofden van je toeschouwers heen. Daar kijk je steeds naar als je zenuwen voelt opborrelen.



Dan lijkt het net of je het publiek toespreekt en kom je niet aarzelend over.



Werkt voor mij als een tiet.vind ik een hele slechte tip. Contact maken met je publiek, mensen aankijken. Dan komt je boodschap over. Niet langs je publiek gaan praten, dan kun je ook niet inspelen op (non-verbale) reacties van het publiek
Alle reacties Link kopieren
Na een lange tijd ontdekt dat ik baat heb bij een ibuprofen. Duidelijk placebo effect, maar het helpt me echt om rustig te blijven. En daar gaat het toch om?



Daarnaast diverse trainingen gevolgd waar ik niets aan heb gehad. Twee dingen die wel werken voor mij: 1) paar keer diep in en uit ademen en 2) tig keer tegen mezelf zeggen "DAT is mijn plek " en dan ook echt jezelf op die plek visualiseren (enige tip uit cursus die mij helpt).



Ik maak altijd oogcontact. Dit helpt mij focussen. Gebruik ook geen papier etc.
Alle reacties Link kopieren
quote:Nummertje189 schreef op 27 oktober 2016 @ 21:35:

[...] Ja, inderdaad! Heeft mij enorm geholpen.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 27-10-2016 22:58
Reden: 'quote' verwijderd
% gewijzigd
Heel vaak doen, echt heel vaak.

Ik ben best verlegen en introvert en was vroeger ook dagen zenuwachtig en misselijk, diarree, noem het maar op. Ik ben op school al toneel gaan spelen, heb tijdens mijn studie werkgroepen en voorlichting gegeven etc etc. Spreek nu moeiteloos voor een zaal met honderden mensen. Het interesseert me gewoon niet meer of er twee mensen zitten of 200.



In jouw geval zou ik een cursus doen waarbij je ook heel veel oefent. En verder dus zo vaak mogelijk presentaties geven.
Alle reacties Link kopieren
Zorgen dat er iemand in de zaal zit die glimlacht en ja knikt. Een fijne collega dus.



En de gedachte dat iets over 20 minuten (of 24 uur, dag vooraf), weer voorbij is.
Alle reacties Link kopieren
Accl en propranol? Dat zijn chemicaliën. Hoe kunnen die nou weer helpen bij presentaties?
quote:Nummertje189 schreef op 27 oktober 2016 @ 21:35:

[...]



Werkt bij mij ook!



Ik kon soms vreselijk trillen, echt irritant. Bij mij is het plots ontstaan, voorheen nooit last van gehad en helaas ook nooit meer over gegaan.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 27-10-2016 22:58
Reden: 'quote' verwijderd
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ik speech iedere dag voor zo'n 400 man totaal. Vrijwel iedereen kijkt me aan als ik iets sta te vertellen daar. In het begin keek ik enigszins over ze heen naar achteren, daarna liet ik mijn blik zwerven over de mensen zonder écht oogcontact te maken.

Nu weet ik dat het ergste wat er kan gebeuren is dat ik mij verspreek. En dat is meer dan eens gebeurd en ik lach dan gewoon met de mensen mee.

Is dat waar jij bang voor bent? Dat je evt fouten maakt?
Alle reacties Link kopieren
quote:noorderlicht76 schreef op 27 oktober 2016 @ 21:52:

[...]





vind ik een hele slechte tip. Contact maken met je publiek, mensen aankijken. Dan komt je boodschap over. Niet langs je publiek gaan praten, dan kun je ook niet inspelen op (non-verbale) reacties van het publiek



nou mag jij een hele slechte tip vinden hoor. Voor mij werkt het.



Spreekt voor zich zelf dat je contact maakt met je publiek. De eerste de beste oetlul weet dat. Duh!



Ik zeg dan ook, focus je op een bepaald punt als je zenuwen voelt opborrelen. Die zenuwen ebben vanzelf weg als je voelt dat het beter gaat en die zenuwvlinders zijn bovendien niet de hele tijd aanwezig. Geen nood dus om de hele speech naar dat punt te kijken. Alleen als je het even niet meer aankunt omdat je bijvoorbeeld afgeleid wordt door een fronsende toeschouwer of mensen die tussendoor zitten te kleppen.



Ik heb een goeie tip voor jou: beter lezen.
Alle reacties Link kopieren
Denk je emoties eens weg. Stel dat ik de TO ben. Wat is dan het ergste dat mij kan overkomen als ik voor een groep mensen een verhaal houd?
"People, what a bunch of bastards"
Wat is het allerergste wat er kan gebeuren? Dat je even niet uit je woorden komt? Dan probeer je het even later nog een keer. Weglopen doen ze toch niet, ervan uitgaande dat het nette mensen zijn.



Wat mij wel eens hielp was om alleen steekwoorden op papier (eventueel een Powerpointpresentatie) te zetten. Mijn ervaring is dat zinnen lezen en vertellen niet zo goed gaat zodra je zenuwachtig bent, terwijl je wel een verhaaltje kunt vertellen per steekwoord.

Bouw wat stiltes in die het publiek de tijd geven om na te denken, terwijl jij kunt bedenken wat het vervolg van je verhaal wordt.

Als je iets belangrijks vergeet te vertellen kun je daar altijd later nog op terug komen en je kunt je ook afvragen of er überhaupt iemand is die iets mist, jij bent ten slotte de 'expert' die iets gaat vertellen.

Zorg dat je niet alleen aan het woord bent, maar stel ook vragen of laat het publiek discussiëren of bijvoorbeeld voorbeelden bedenken. Scheelt jou weer praten. Door het interactief te maken voel ik me meer "een van hen" in plaats van een tegenover de menigte.

Trek iets aan waar je je prettig in voelt en schoenen waar je stevig op staat.



Voor mij is het ook makkelijker gezegd dan gedaan, maar als ik er eenmaal sta, vind ik het altijd al minder erg dan ik van tevoren dacht. Ook al weet ik soms van de zenuwen een minuut later al niet meer wat ik in de minuut daarvoor verteld heb.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 27-10-2016 22:59
Reden: 'medisch' advies
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ik kreeg van iemand ooit de tip om gewoon aan te geven dat je het wel spannend vindt. Door het te benoemen haal je een stuk van die spanning weg. Ligt er natuurlijk wel een beetle aan voor wie je spreekt. En het is ook een kwestie van het vaak te doen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven