Psyche
alle pijlers
Ervaringen deeltijdbehandeling SOLK
zondag 30 oktober 2016 om 11:31
Hallo viva dames! (& enkele heer)
Over een aantal weken start ik met een deeltijdbehandeling van 1 dag in de week voor SOLK (somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten). Mijn klachten zijn niet onverklaarbaar, maar omdat je ook weer leert te vertrouwen op je lichaam enzo denkt mijn therapeut dat ik er toch baat bij zal hebben.
Zijn hier mensen die ook een deeltijdbehandeling voor SOLK hebben gevolgd? Hoe zag zo'n er bij jullie uit? En hebben jullie er wat aan gehad?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen
Mijn therapeut heeft wel globaal verteld wat het inhoudt, maar ik ben vooral benieuwd hoe andere mensen het ervaren (hebben).
En ik zit nog met het volgende dilemma. Die ene dag in de week kan ik niet werken. Ik heb onregelmatige werktijden dus dat is opzich geen probleem, ik heb ook gewoon recht op een vaste roostervrije dag. Ik ga dit morgen met m'n leidinggevende bespreken, maar ik vraag me af of ik de reden moet vertellen waarom ik juist die dag m'n vaste roostervrije dag wil. Wat zouden jullie doen? Ik heb een heel goed contact met m'n leidinggevende, maar ik ben natuurlijk niet verplicht om het te vertellen. Aan de andere kant hoop ik dat als ik het wel vertel ze er misschien rekening mee willen houden dat ik de dag ervoor geen avonddienst word ingeroosterd (de deeltijdbehandeling begint vroeg).
Alvast bedankt!
Over een aantal weken start ik met een deeltijdbehandeling van 1 dag in de week voor SOLK (somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten). Mijn klachten zijn niet onverklaarbaar, maar omdat je ook weer leert te vertrouwen op je lichaam enzo denkt mijn therapeut dat ik er toch baat bij zal hebben.
Zijn hier mensen die ook een deeltijdbehandeling voor SOLK hebben gevolgd? Hoe zag zo'n er bij jullie uit? En hebben jullie er wat aan gehad?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen
Mijn therapeut heeft wel globaal verteld wat het inhoudt, maar ik ben vooral benieuwd hoe andere mensen het ervaren (hebben).
En ik zit nog met het volgende dilemma. Die ene dag in de week kan ik niet werken. Ik heb onregelmatige werktijden dus dat is opzich geen probleem, ik heb ook gewoon recht op een vaste roostervrije dag. Ik ga dit morgen met m'n leidinggevende bespreken, maar ik vraag me af of ik de reden moet vertellen waarom ik juist die dag m'n vaste roostervrije dag wil. Wat zouden jullie doen? Ik heb een heel goed contact met m'n leidinggevende, maar ik ben natuurlijk niet verplicht om het te vertellen. Aan de andere kant hoop ik dat als ik het wel vertel ze er misschien rekening mee willen houden dat ik de dag ervoor geen avonddienst word ingeroosterd (de deeltijdbehandeling begint vroeg).
Alvast bedankt!
zondag 30 oktober 2016 om 11:46
Geen ervaring met SOLK.
Maar ik ben het niet helemaal eens met SpringDing. Als je goed contact hebt met je lg en de bedrijfscultuur is dusdanig dat er begrip/ruimte is voor mensen die iets mankeren dan kun je het wel vertellen. Zeker als jouw klachten ook je werk beinvloeden, want dan zul je je werk beter kunnen doen als je goede hulp krijgt voor je klachten. Zo heb ik het ook gedeeld met mijn lg toen ik mijn werkdagen moest veranderen ivm dagtherapie 2 x per week. Was veel begrip voor en geen problemen. Maar ik werk dus in een tak van sport waar je niet afgerekend wordt op dit soort dingen.
Maar ik ben het niet helemaal eens met SpringDing. Als je goed contact hebt met je lg en de bedrijfscultuur is dusdanig dat er begrip/ruimte is voor mensen die iets mankeren dan kun je het wel vertellen. Zeker als jouw klachten ook je werk beinvloeden, want dan zul je je werk beter kunnen doen als je goede hulp krijgt voor je klachten. Zo heb ik het ook gedeeld met mijn lg toen ik mijn werkdagen moest veranderen ivm dagtherapie 2 x per week. Was veel begrip voor en geen problemen. Maar ik werk dus in een tak van sport waar je niet afgerekend wordt op dit soort dingen.
zondag 30 oktober 2016 om 12:13
Bedankt voor jullie reacties springding en missmilicent. M'n leidinggevende weet van m'n lichamelijke klachten, val daardoor ook regelmatig een dagje uit en daar heeft ze alle begrip voor. Dus qua dat ziet ze dat ik aan herstel werk. Ze weet alleen niet dat ik ook in behandeling ben voor mentale klachten (die samenhangen met het lichamelijke), en daar is toch een soort taboe op. Misschien kan ik het inderdaad beter niet vertellen. Ik kan het eventueel altijd later nog vertellen mocht het nodig zijn.
zondag 30 oktober 2016 om 12:16
Dan vertel je toch gewoon over het gedeelte van de lichamelijke klachten en dat je daar therapie voor krijgt? Je hoeft niet alles open en bloot op tafel te leggen. Mocht het allemaal goed lopen en je (en zij) ziet verbetering, ook op de werkvloer, kun je altijd nog wat meer vertellen als je dat wil.
Succes!
Succes!
zondag 30 oktober 2016 om 12:45
Dat is inderdaad ook een optie, thnx! Denk dat ik het dan gooi op 'lotgenotengroep' ofzo. Klinkt toch iets minder heftig misschien...
Ik had in m'n hoofd alleen de opties: wel of niet vertellen. Dit is misschien een mooie tussenweg, lang leve het viva forum
Ik ga even afwachten hoe het gesprek loopt en dan kijk ik ter plekke wel wat ik vertel, maar denk dat het iets in deze richting wordt..
Ik had in m'n hoofd alleen de opties: wel of niet vertellen. Dit is misschien een mooie tussenweg, lang leve het viva forum
Ik ga even afwachten hoe het gesprek loopt en dan kijk ik ter plekke wel wat ik vertel, maar denk dat het iets in deze richting wordt..
zondag 30 oktober 2016 om 13:09
Je krijgt misschien meer begrip van je leidinggevende en dat kan natuurlijk prettig zijn, maar je moet er toch echt rekening mee houden dat het ook tegen je kan werken en dat je er bij bijv een reorganisatie eerder uitgaat dan dat anders gebeurd zou zijn. Hoe begripvol een werkgever ook is, uiteindelijk wil hij het liefst personeel dat zo gezond mogelijk is. En in de huidige economie geldt voor heel veel banen 'voor jou twee anderen'. Je leidinggevende praat er misschien ook wel met anderen over van wie je liever niet hebt dat ze het weten. Bovendien kun je altijd later nog besluiten om het te vertellen, maar als je het eenmaal verteld hebt, is de geest uit de fles en kan je het niet meer terugnemen. Er rust toch nog steeds een taboe op psychische klachten en hoe onterecht dat ook mag zijn, dat is de werkelijkheid.
Hier een worteltje, daar wat groen, lekker rennen in het gras.
Wat was het leven makkelijk toen ik nog een konijntje was.
Wat was het leven makkelijk toen ik nog een konijntje was.
zondag 30 oktober 2016 om 13:12
Je kunt het ook brengen als revalidatie. Is vaak een wat meer geaccepteerde term.
Voor iemand in mijn omgeving heb ik me wel in solk behandelingen verdiept. Bij elke instelling zal het wat anders zijn, maar ze bestaan meestal uit mindfullness en psycho motore therapie, plus delen van ervaringen. Dat is even uit mijn hoofd hoor. Voor dit soort behandelingen kun je vaak geen goede inschatting maken vooraf hoe het jou zal bevallen, bij iedereen is het anders. Maar ik zou je aanraden om van de instelling die het aanbiedt specifiekere informatie te krijgen.
Voor iemand in mijn omgeving heb ik me wel in solk behandelingen verdiept. Bij elke instelling zal het wat anders zijn, maar ze bestaan meestal uit mindfullness en psycho motore therapie, plus delen van ervaringen. Dat is even uit mijn hoofd hoor. Voor dit soort behandelingen kun je vaak geen goede inschatting maken vooraf hoe het jou zal bevallen, bij iedereen is het anders. Maar ik zou je aanraden om van de instelling die het aanbiedt specifiekere informatie te krijgen.
zondag 30 oktober 2016 om 13:34
quote:merlineke schreef op 30 oktober 2016 @ 13:09:
Je krijgt misschien meer begrip van je leidinggevende en dat kan natuurlijk prettig zijn, maar je moet er toch echt rekening mee houden dat het ook tegen je kan werken en dat je er bij bijv een reorganisatie eerder uitgaat dan dat anders gebeurd zou zijn. Hoe begripvol een werkgever ook is, uiteindelijk wil hij het liefst personeel dat zo gezond mogelijk is. En in de huidige economie geldt voor heel veel banen 'voor jou twee anderen'. Je leidinggevende praat er misschien ook wel met anderen over van wie je liever niet hebt dat ze het weten. Bovendien kun je altijd later nog besluiten om het te vertellen, maar als je het eenmaal verteld hebt, is de geest uit de fles en kan je het niet meer terugnemen. Er rust toch nog steeds een taboe op psychische klachten en hoe onterecht dat ook mag zijn, dat is de werkelijkheid.Exact dit. Helaas zelf ondervonden, maar wel mijn les geleerd!
Je krijgt misschien meer begrip van je leidinggevende en dat kan natuurlijk prettig zijn, maar je moet er toch echt rekening mee houden dat het ook tegen je kan werken en dat je er bij bijv een reorganisatie eerder uitgaat dan dat anders gebeurd zou zijn. Hoe begripvol een werkgever ook is, uiteindelijk wil hij het liefst personeel dat zo gezond mogelijk is. En in de huidige economie geldt voor heel veel banen 'voor jou twee anderen'. Je leidinggevende praat er misschien ook wel met anderen over van wie je liever niet hebt dat ze het weten. Bovendien kun je altijd later nog besluiten om het te vertellen, maar als je het eenmaal verteld hebt, is de geest uit de fles en kan je het niet meer terugnemen. Er rust toch nog steeds een taboe op psychische klachten en hoe onterecht dat ook mag zijn, dat is de werkelijkheid.Exact dit. Helaas zelf ondervonden, maar wel mijn les geleerd!
zondag 30 oktober 2016 om 14:49
Dat is inderdaad ook waar ik bang voor ben, of dat er op een andere manier naar me gekeken gaat worden. Dat was ook mijn dilemma. Maar als ik het ga vertellen ga ik het sowieso echt op het lichamelijke gooien inderdaad, want dat weet ze toch al, lotgenoten contact of revalidatie is inderdaad ook wel een goeie. Of gewoon behandelingen. Ik ga even kijken hoe het loopt, maar ben er iig wel uit dat ik niks over het mentale deel ga vertellen.
Dankjewel voor de uitleg foodsandbeats. Het zal inderdaad per instelling verschillen. Ik weet wel dat ze in ieder geval gaan werken met cognitieve gedragstherapie en dat er een fysiotherapeut bij betrokken is, maar m'n therapeut heeft er weinig over verteld en op de website is er ook weinig over te vinden. Ik ga het volgende week toch nog maar eens aan m'n therapeut vragen en misschien dat ze een foldertje hebben ofzo.
Ik zie het allemaal vanzelf wel natuurlijk, maar wil graag weten waar ik aan toe ben
Dankjewel voor de uitleg foodsandbeats. Het zal inderdaad per instelling verschillen. Ik weet wel dat ze in ieder geval gaan werken met cognitieve gedragstherapie en dat er een fysiotherapeut bij betrokken is, maar m'n therapeut heeft er weinig over verteld en op de website is er ook weinig over te vinden. Ik ga het volgende week toch nog maar eens aan m'n therapeut vragen en misschien dat ze een foldertje hebben ofzo.
Ik zie het allemaal vanzelf wel natuurlijk, maar wil graag weten waar ik aan toe ben