Kinderen
alle pijlers
Loslaten
donderdag 10 november 2016 om 14:50
loslaten, zelfstandig worden.
Wie vind dat als moeder nog meer heel lastig?
Ik merk aan mezelf dat ik enorm veel moeite mee heb.
Vandaag moet mijn zoontje van 8 helemaal alleen uit school komen, is een paar minuutjes naar school en we wonen in een dorp. Heb hem wel op de step laten gaan zodat hij over de stoep kan voor mij een veiliger gevoel, al heb ik gewoon buikpijn bij het idee dat hij straks alleen naar huis moet komen. Wie heeft er nog meer zoveel last daarvan?
Wie vind dat als moeder nog meer heel lastig?
Ik merk aan mezelf dat ik enorm veel moeite mee heb.
Vandaag moet mijn zoontje van 8 helemaal alleen uit school komen, is een paar minuutjes naar school en we wonen in een dorp. Heb hem wel op de step laten gaan zodat hij over de stoep kan voor mij een veiliger gevoel, al heb ik gewoon buikpijn bij het idee dat hij straks alleen naar huis moet komen. Wie heeft er nog meer zoveel last daarvan?
donderdag 10 november 2016 om 15:00
Ja!! Dochter is bijna zeven maar ik durf haar niet uit mijn zicht te laten spelen. Dwz; waar ik haar niet makkelijk van uit huis kan zien. Ze mag een blokje om het huis maar dan op de stoep. Kan haar dan in principe 'volgen' voor en achter het huis. En in de speeltuin voor het huis mag ze spelen maar onder geen beding eruit zonder te vragen. Ik hoor soms over kinderen van haar leeftijd die een boodschapje doen. Ik laat haar niet eens uit zicht in de supermarkt. Als ze dan wil spelen in de speelhoek zorg ik dat ik haar steeds zie. Ik ben heel erg en dat weet ik.
Maar weet je? Ik kan haar maar 1x kwijtraken. Dus ik kijk liever een keer teveel dan een keer te weinig.
Toch, stukje bij beetje raken we beide vertrouwder en laat ik haar mondjesmaat eens gaan. Maar echt kleine stapjes hoor. Ze heeft nog een heel leven voor zich zonder mijn ogen op haar. Komt vanzelf wel. We moeten er beide aan toe zijn.
Waarom 'moet' hij alleen thuiskomen?
Maar weet je? Ik kan haar maar 1x kwijtraken. Dus ik kijk liever een keer teveel dan een keer te weinig.
Toch, stukje bij beetje raken we beide vertrouwder en laat ik haar mondjesmaat eens gaan. Maar echt kleine stapjes hoor. Ze heeft nog een heel leven voor zich zonder mijn ogen op haar. Komt vanzelf wel. We moeten er beide aan toe zijn.
Waarom 'moet' hij alleen thuiskomen?
donderdag 10 november 2016 om 15:00
Mijn zoon besloot toen hij 6,5 was dat hij alleen naar school wilde en ik hoefde hem ook niet meer op te halen. Prima. Heel af en toe mag ik nog mee of ophalen maar verder doet hij het alleen. Prima voor z'n zelfstandigheid. Hij is inmiddels 7 en we wonen een paar minuten van school.
Dus nee, ik herken het niet.
Dus nee, ik herken het niet.
Beter spijt van wat je hebt gedaan, dan van wat je niet hebt gedaan
donderdag 10 november 2016 om 15:02
Ik vind het heerlijk!
Kinderen eindelijk allemaal alleen naar school, sleutel mee zodat ik niet hoef te stressen als ik wat later thuis ben.
Dat ik ze even alleen kan laten als ik naar de kapper ga, dat ze hun eigen kamer opruimen en ik ze aan kan spreken op hun gedrag.
Ik ben gewoon een veel leukere moeder als ze 8+ zijn
Kinderen eindelijk allemaal alleen naar school, sleutel mee zodat ik niet hoef te stressen als ik wat later thuis ben.
Dat ik ze even alleen kan laten als ik naar de kapper ga, dat ze hun eigen kamer opruimen en ik ze aan kan spreken op hun gedrag.
Ik ben gewoon een veel leukere moeder als ze 8+ zijn
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
donderdag 10 november 2016 om 15:04
donderdag 10 november 2016 om 15:13
Nee, het ging in stapjes meestal omdat kind er aan toe was om iets alleen te doen.
Soms door toeval. (Alleen in donker maar huis komen door de wintertijd/vroege schemering)
Soms door iets een beetje te forceren, alleen naar school omdat broertje ziek was.
Nu zijn ze 18, 16 en 13 en is het meeste gewoon een logische volgende stap op weg naar hun volwassen leven.
Soms door toeval. (Alleen in donker maar huis komen door de wintertijd/vroege schemering)
Soms door iets een beetje te forceren, alleen naar school omdat broertje ziek was.
Nu zijn ze 18, 16 en 13 en is het meeste gewoon een logische volgende stap op weg naar hun volwassen leven.
donderdag 10 november 2016 om 15:14
donderdag 10 november 2016 om 15:37
quote:Saz schreef op 10 november 2016 @ 15:00:
Ja!! Dochter is bijna zeven maar ik durf haar niet uit mijn zicht te laten spelen. Dwz; waar ik haar niet makkelijk van uit huis kan zien. Ze mag een blokje om het huis maar dan op de stoep. Kan haar dan in principe 'volgen' voor en achter het huis. En in de speeltuin voor het huis mag ze spelen maar onder geen beding eruit zonder te vragen. Ik hoor soms over kinderen van haar leeftijd die een boodschapje doen. Ik laat haar niet eens uit zicht in de supermarkt. Als ze dan wil spelen in de speelhoek zorg ik dat ik haar steeds zie. Ik ben heel erg en dat weet ik.
Maar weet je? Ik kan haar maar 1x kwijtraken. Dus ik kijk liever een keer teveel dan een keer te weinig.
Toch, stukje bij beetje raken we beide vertrouwder en laat ik haar mondjesmaat eens gaan. Maar echt kleine stapjes hoor. Ze heeft nog een heel leven voor zich zonder mijn ogen op haar. Komt vanzelf wel. We moeten er beide aan toe zijn.
Waarom 'moet' hij alleen thuiskomen?Maar dit is toch helemaal niet goed voor het zelfvertrouwen van je kind? Nu leert ze niet dat ze ook maar iets kan zonder dat haar moeder toekijkt.
Ja!! Dochter is bijna zeven maar ik durf haar niet uit mijn zicht te laten spelen. Dwz; waar ik haar niet makkelijk van uit huis kan zien. Ze mag een blokje om het huis maar dan op de stoep. Kan haar dan in principe 'volgen' voor en achter het huis. En in de speeltuin voor het huis mag ze spelen maar onder geen beding eruit zonder te vragen. Ik hoor soms over kinderen van haar leeftijd die een boodschapje doen. Ik laat haar niet eens uit zicht in de supermarkt. Als ze dan wil spelen in de speelhoek zorg ik dat ik haar steeds zie. Ik ben heel erg en dat weet ik.
Maar weet je? Ik kan haar maar 1x kwijtraken. Dus ik kijk liever een keer teveel dan een keer te weinig.
Toch, stukje bij beetje raken we beide vertrouwder en laat ik haar mondjesmaat eens gaan. Maar echt kleine stapjes hoor. Ze heeft nog een heel leven voor zich zonder mijn ogen op haar. Komt vanzelf wel. We moeten er beide aan toe zijn.
Waarom 'moet' hij alleen thuiskomen?Maar dit is toch helemaal niet goed voor het zelfvertrouwen van je kind? Nu leert ze niet dat ze ook maar iets kan zonder dat haar moeder toekijkt.
donderdag 10 november 2016 om 16:01
Loslaten, ik vind tot nu toe dat het vanzelf gaat, als mijn kind ergens aan toe is ben ik het meestal ook.
Verder vindt mijn kind het vaak nog gezellig als ik mee loop oid (niet naar school dat is inmiddels de middelbare, maar bv ophalen bij een schoolfeest, geen probleem en ik hoef dan ook niet spastisch bij of achter het hek te blijven)
Ik kan wel eens ongerust zijn, als hij te laat is of zo. De eerste keren dat hij alleen van school kwam vond ik ook best spannend, nu ik er over nadenk, maar ik was ook trots, ik vind al die stappen naar zelfstandigheid ook wel leuk en grappig, iedere nieuwe fase heeft wel wat vind ik.
Verder vindt mijn kind het vaak nog gezellig als ik mee loop oid (niet naar school dat is inmiddels de middelbare, maar bv ophalen bij een schoolfeest, geen probleem en ik hoef dan ook niet spastisch bij of achter het hek te blijven)
Ik kan wel eens ongerust zijn, als hij te laat is of zo. De eerste keren dat hij alleen van school kwam vond ik ook best spannend, nu ik er over nadenk, maar ik was ook trots, ik vind al die stappen naar zelfstandigheid ook wel leuk en grappig, iedere nieuwe fase heeft wel wat vind ik.
donderdag 10 november 2016 om 16:03
Oeh ja.... En als je weet dat de school om 15.15 uit is.... En dan 15.20 al zenuwachtig worden omdat kindlief nog niet thuis is...
Loslaten, kind vertrouwen, hij/zij kan het nu zelf. Die van mij zijn 8 en 10 en soms de hele middag onderweg van de ene speelplek naar de andere. Af en toe zie ik er 1 voorbij rennen en weet ik dat het nog steeds goed gaat.
En als er iets niet goed gaat dan moet ik ook het vertrouwen hebben dat ze het kunnen oplossen of hulp zoeken. En dat vertrouwen is er, maar dat heeft natuurlijk wel moeten groeien.....
Loslaten, kind vertrouwen, hij/zij kan het nu zelf. Die van mij zijn 8 en 10 en soms de hele middag onderweg van de ene speelplek naar de andere. Af en toe zie ik er 1 voorbij rennen en weet ik dat het nog steeds goed gaat.
En als er iets niet goed gaat dan moet ik ook het vertrouwen hebben dat ze het kunnen oplossen of hulp zoeken. En dat vertrouwen is er, maar dat heeft natuurlijk wel moeten groeien.....
Herinner gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag!
donderdag 10 november 2016 om 16:06
quote:MN-- schreef op 10 november 2016 @ 15:37:
[...]
Maar dit is toch helemaal niet goed voor het zelfvertrouwen van je kind? Nu leert ze niet dat ze ook maar iets kan zonder dat haar moeder toekijkt.Oh, ze doet heel veel zonder dat ik toekijk hoor. Maar dan wel in een omgeving die veilig is en dat ik weet waar ze is. Dochter is een enorme dromer, die vertrouw ik gewoon nog niet 'los'. Maar ik werk eraan en ben er bewust van. Met haar zelfvertrouwen komt het wel goed hoor.
[...]
Maar dit is toch helemaal niet goed voor het zelfvertrouwen van je kind? Nu leert ze niet dat ze ook maar iets kan zonder dat haar moeder toekijkt.Oh, ze doet heel veel zonder dat ik toekijk hoor. Maar dan wel in een omgeving die veilig is en dat ik weet waar ze is. Dochter is een enorme dromer, die vertrouw ik gewoon nog niet 'los'. Maar ik werk eraan en ben er bewust van. Met haar zelfvertrouwen komt het wel goed hoor.