Kinderen
alle pijlers
Mijn moeder
dinsdag 7 februari 2017 om 11:00
Dag allemaal,
Ik heb een vraag waarbij ik niet goed weet hoe ik er mee om moet gaan.. Mijn moeder is... te makkelijk. Ze heeft 0 ambities.
Ze werkt twee dagen, maar daarnaast doet ze vrij weinig. Het interesseert haar allemaal niks. Ze moet echt aangespoord worden om iets in het huishouden te doen. Ze ziet het niet en daarnaast interesseert het haar ook niet. Tot grote irritatie van mijn vader.
Ze is al haar hele leven zo. Wanneer ik vroeger moest trakteren op school en ik iets leuks wilde trakteren, begon ze al te zuchten en vroeg ze waarom ik weer iets moeilijks moest hebben (ik vroeg dan om een cake). Waarom kon ik niet gewoon op een zakje chips trakteren? Dat is toch ook lekker?
Wanneer ze nu visite heeft op haar verjaardag, maakt ze zich ook nergens druk om. Het kan goed zijn dat er te weinig drank in huis is en een bak chips op tafel is toch gewoon prima? Mensen komen toch niet om te eten is dan haar reactie.
Daarnaast is ze ook wat te zwaar. Ze zou wel af willen vallen, maar natuurlijk wil ze daar niks aan doen. Sporten is stom en niet haar ding.
Laatst gaf ik aan dat ik misschien wel een grote reis wilde gaan maken. Ook daar snapt ze niks van: "kind, ga toch gewoon lekker een weekje naar overrijssel". Dat kan toch ook leuk zijn!
Verder zegt ze nooit iets wanneer er meerdere mensen zijn. Je moet dan echt iets één op één tegen haar zeggen, anders zegt ze niks.
Ze mist ook heel vaak informatie. Dan hebben we het al een half uur over 'Pietje' en dan zegt zij opeens oooh... hebben jullie het over 'Jantje'?.
Ik vind het heel erg om te zeggen, maar er zit gewoon niet zoveel in. Mensen laten haar ook gewoon een beetje links liggen en dat vind ik niet leuk. Op een feestje komt ze altijd een beetje naast me staan en dan denk ik: mam, alsjeblieft zoek wat contacten (er zijn dan genoeg mensen die ze ook kent).
Het is ook niet dat ze er mee lijkt te zitten of onzeker is. Als iemand weg loopt van haar, vind ze dat een vervelend mens. Ze heeft niet het inzicht dat het ook wel eens aan haar zelf kan liggen.
Zelf ben ik best ambitieus. Ik heb universitaire opleiding gedaan, ik vind het belangrijk om gezond te zijn, ik vind het leuk om mijn huis gezellig te maken en als mensen op visite zijn vind ik het belangrijk dat ze het 'goed' hebben bij mij.
Ik merk dat ik hierdoor af en toe wat geïrriteerd raak en dat wil ik niet. Het is een goed mens en ze geeft erg veel om mij en mijn broers.
Echter vind ik het vervelend voor mijn vader die soms gek wordt van dit lakse gedrag en ook ik baal er van.
Ik weet dat ik haar moet accepteren, maar dat is soms lastig. Herkent iemand dit? Hoe moet ik hiermee omgaan?
Ik heb een vraag waarbij ik niet goed weet hoe ik er mee om moet gaan.. Mijn moeder is... te makkelijk. Ze heeft 0 ambities.
Ze werkt twee dagen, maar daarnaast doet ze vrij weinig. Het interesseert haar allemaal niks. Ze moet echt aangespoord worden om iets in het huishouden te doen. Ze ziet het niet en daarnaast interesseert het haar ook niet. Tot grote irritatie van mijn vader.
Ze is al haar hele leven zo. Wanneer ik vroeger moest trakteren op school en ik iets leuks wilde trakteren, begon ze al te zuchten en vroeg ze waarom ik weer iets moeilijks moest hebben (ik vroeg dan om een cake). Waarom kon ik niet gewoon op een zakje chips trakteren? Dat is toch ook lekker?
Wanneer ze nu visite heeft op haar verjaardag, maakt ze zich ook nergens druk om. Het kan goed zijn dat er te weinig drank in huis is en een bak chips op tafel is toch gewoon prima? Mensen komen toch niet om te eten is dan haar reactie.
Daarnaast is ze ook wat te zwaar. Ze zou wel af willen vallen, maar natuurlijk wil ze daar niks aan doen. Sporten is stom en niet haar ding.
Laatst gaf ik aan dat ik misschien wel een grote reis wilde gaan maken. Ook daar snapt ze niks van: "kind, ga toch gewoon lekker een weekje naar overrijssel". Dat kan toch ook leuk zijn!
Verder zegt ze nooit iets wanneer er meerdere mensen zijn. Je moet dan echt iets één op één tegen haar zeggen, anders zegt ze niks.
Ze mist ook heel vaak informatie. Dan hebben we het al een half uur over 'Pietje' en dan zegt zij opeens oooh... hebben jullie het over 'Jantje'?.
Ik vind het heel erg om te zeggen, maar er zit gewoon niet zoveel in. Mensen laten haar ook gewoon een beetje links liggen en dat vind ik niet leuk. Op een feestje komt ze altijd een beetje naast me staan en dan denk ik: mam, alsjeblieft zoek wat contacten (er zijn dan genoeg mensen die ze ook kent).
Het is ook niet dat ze er mee lijkt te zitten of onzeker is. Als iemand weg loopt van haar, vind ze dat een vervelend mens. Ze heeft niet het inzicht dat het ook wel eens aan haar zelf kan liggen.
Zelf ben ik best ambitieus. Ik heb universitaire opleiding gedaan, ik vind het belangrijk om gezond te zijn, ik vind het leuk om mijn huis gezellig te maken en als mensen op visite zijn vind ik het belangrijk dat ze het 'goed' hebben bij mij.
Ik merk dat ik hierdoor af en toe wat geïrriteerd raak en dat wil ik niet. Het is een goed mens en ze geeft erg veel om mij en mijn broers.
Echter vind ik het vervelend voor mijn vader die soms gek wordt van dit lakse gedrag en ook ik baal er van.
Ik weet dat ik haar moet accepteren, maar dat is soms lastig. Herkent iemand dit? Hoe moet ik hiermee omgaan?
dinsdag 7 februari 2017 om 11:36
quote:Kralenketting83 schreef op 07 februari 2017 @ 11:06:
Ik zie iemand die mogelijk al heel lang zwaar depressief is en waarvan de eigenlijke 'zelf' niet gezien wordt.
'Haar hele leven' is waarschijnlijk jou hele leven. Ooit gevraagd naar haar jeugddromen?
Of jij de aangewezen persoon ben om hier iets aan te doen is een 2e.
Whut?! Ik ben alles behalve ambitieus, nooit grote toekomstdromen gehad, ben vrij makkelijk in het huishouden (noodzakelijk kwaad wat mij betreft), kan me prima vermaken in mijn eigen omgeving, ben geen sportmens, maar ben ook zeker niet zwaar depressief.
TO, ik denk dat jij jouw manier van leven teveel met dat van je moeder vergelijkt. Zij is kennelijk tevreden met hoe ze is en handelt, net als jij dat bent met jouw manier van doen. Accepteer dat, want ik denk niet dat ze omwille van jouw ideeën zal willen veranderen, en daar heeft ze nog gelijk in ook wat mij betreft.
Ik zie iemand die mogelijk al heel lang zwaar depressief is en waarvan de eigenlijke 'zelf' niet gezien wordt.
'Haar hele leven' is waarschijnlijk jou hele leven. Ooit gevraagd naar haar jeugddromen?
Of jij de aangewezen persoon ben om hier iets aan te doen is een 2e.
Whut?! Ik ben alles behalve ambitieus, nooit grote toekomstdromen gehad, ben vrij makkelijk in het huishouden (noodzakelijk kwaad wat mij betreft), kan me prima vermaken in mijn eigen omgeving, ben geen sportmens, maar ben ook zeker niet zwaar depressief.
TO, ik denk dat jij jouw manier van leven teveel met dat van je moeder vergelijkt. Zij is kennelijk tevreden met hoe ze is en handelt, net als jij dat bent met jouw manier van doen. Accepteer dat, want ik denk niet dat ze omwille van jouw ideeën zal willen veranderen, en daar heeft ze nog gelijk in ook wat mij betreft.
dinsdag 7 februari 2017 om 11:41
dinsdag 7 februari 2017 om 11:47
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.
dinsdag 7 februari 2017 om 11:50
quote:miekemv schreef op 07 februari 2017 @ 11:47:
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.
Zo zo, nu ook al een verstandelijke beperking...
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.
Zo zo, nu ook al een verstandelijke beperking...
dinsdag 7 februari 2017 om 11:50
dinsdag 7 februari 2017 om 11:53
Ik ben ook geen moeder die allerlei ingewikkelde traktaties in elkaar knutselde. Maar goed, als kind erom vroeg ging ik niet staan zuchten en steunen, dan deed ik het gewoon.
Enfin, klinkt alsof je moeder inderdaad gewoon weinig ambitieus is. Vind ik geen probleem.
Het zou ook nog kunnen dat er meer aan ten grondslag ligt.
Depressieve klachten bv, licht verstandelijke beperking, slechthorendheid (omdat ze gesprekken niet kan volgen ).
Als zij het zelf vervelend vindt moet ze (evt met ondersteuning ) hulp zoeken. Als ze ermee kan leven is het niet aan jou om verandering te eisen.
Enfin, klinkt alsof je moeder inderdaad gewoon weinig ambitieus is. Vind ik geen probleem.
Het zou ook nog kunnen dat er meer aan ten grondslag ligt.
Depressieve klachten bv, licht verstandelijke beperking, slechthorendheid (omdat ze gesprekken niet kan volgen ).
Als zij het zelf vervelend vindt moet ze (evt met ondersteuning ) hulp zoeken. Als ze ermee kan leven is het niet aan jou om verandering te eisen.
dinsdag 7 februari 2017 om 11:56
quote:miekemv schreef op 07 februari 2017 @ 11:47:
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.Een dieperliggende oorzaak hoeft er niet te zijn, To moet maar accepteren dat introverte mensen er ook gewoon mogen zijn.
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.Een dieperliggende oorzaak hoeft er niet te zijn, To moet maar accepteren dat introverte mensen er ook gewoon mogen zijn.
dinsdag 7 februari 2017 om 11:57
Dat is niet wat ik zeg maar ook dat gaat snel op VIVA.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.
dinsdag 7 februari 2017 om 12:00
quote:miekemv schreef op 07 februari 2017 @ 11:57:
Dat is niet wat ik zeg maar ook dat gaat snel op VIVA.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.Dat denk ik nou juist wel, de hele OP staat er bol van.
Dat is niet wat ik zeg maar ook dat gaat snel op VIVA.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.Dat denk ik nou juist wel, de hele OP staat er bol van.
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 7 februari 2017 om 12:08
quote:miekemv schreef op 07 februari 2017 @ 11:57:
Dat is niet wat ik zeg maar ook dat gaat snel op VIVA.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.Goh ja en misschien is To wel een narcist en heeft ze daardoor zo weinig inlevingsvermogen.
Dat is niet wat ik zeg maar ook dat gaat snel op VIVA.
Ik zeg dat het mogelijk is dat er soms een dieperliggende oorzaak kan zijn en dat het vermogen dan gewoon niet aanwezig is.
Dan denk je dat het onwil is of begrijp je gedrag niet. Of voel je je onbegrepen als je opgroeit. Dus ik denk niet dat TO op haar moeder neerkijkt.Goh ja en misschien is To wel een narcist en heeft ze daardoor zo weinig inlevingsvermogen.
dinsdag 7 februari 2017 om 12:12
Dochter gaat in gesprek met vader;
Pa, zoek een andere vrouw iemand die universiteit heeft gedaan, die geen maatje meer heeft, die goed voor zichzelf zorgt, die een sociaal gesprek kan voeren met verjaardagen. Een vrouw die 40 uur in de week werkt, die een feestje kan organiseren en meer dan een bak chips kan neer zetten.
Een vrouw die naast 40 uur werk in de week ook gaat sporten en een gezonde kijk op het leven heeft.
Pa grijp je kans en ga scheiden, je verdient beter Pa dan mijn moeder.
Pa, zoek een andere vrouw iemand die universiteit heeft gedaan, die geen maatje meer heeft, die goed voor zichzelf zorgt, die een sociaal gesprek kan voeren met verjaardagen. Een vrouw die 40 uur in de week werkt, die een feestje kan organiseren en meer dan een bak chips kan neer zetten.
Een vrouw die naast 40 uur werk in de week ook gaat sporten en een gezonde kijk op het leven heeft.
Pa grijp je kans en ga scheiden, je verdient beter Pa dan mijn moeder.
dinsdag 7 februari 2017 om 12:16
dinsdag 7 februari 2017 om 12:18
quote:miekemv schreef op 07 februari 2017 @ 11:47:
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.Ze heeft ook gewerkt zodat dochter kon studeren aan de universiteit misschien had ze dat ook wel liever gedaan studeren aan de universiteit in plaats van kinderen groot brengen.
Ik snap dat het kan iriteren ondanks al haar goede bedoelingen. Welk opleidingsniveau heeft ze zelf en is ze bijvoorbeeld zelfredzaam zonder je vader?
Heeft ze misschien iets waardoor het gewone leven of haar begripsvermogen laag ligt? Depressie is al genoemd, maar er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van een licht verstandelijke beperking. Als je de dieperliggende oorzaak kent maakt het de acceptatie voor jou wellicht gemakkelijker.Ze heeft ook gewerkt zodat dochter kon studeren aan de universiteit misschien had ze dat ook wel liever gedaan studeren aan de universiteit in plaats van kinderen groot brengen.
dinsdag 7 februari 2017 om 12:21
dinsdag 7 februari 2017 om 12:23
quote:7102 schreef op 07 februari 2017 @ 12:18:
[...]
Ze heeft ook gewerkt zodat dochter kon studeren aan de universiteit misschien had ze dat ook wel liever gedaan studeren aan de universiteit in plaats van kinderen groot brengen.Ja dat is zo. Aan de andere kant had haar dat misschien ook niks uitgemaakt. Nou maakt het ook niks uit maar misschien ligt dat ook te ver buiten haar belevingswereld. Weet ik veel, hopelijk kan TO zelf eea toelichten voordat ik de discussie voer voor haar.
[...]
Ze heeft ook gewerkt zodat dochter kon studeren aan de universiteit misschien had ze dat ook wel liever gedaan studeren aan de universiteit in plaats van kinderen groot brengen.Ja dat is zo. Aan de andere kant had haar dat misschien ook niks uitgemaakt. Nou maakt het ook niks uit maar misschien ligt dat ook te ver buiten haar belevingswereld. Weet ik veel, hopelijk kan TO zelf eea toelichten voordat ik de discussie voer voor haar.
dinsdag 7 februari 2017 om 12:26
Er hoeft geen dieperliggende oorzaak te zijn maar het kan wel. Ik herken wel het een en ander in het verhaal en hier was het wel het gevolg van een depressie. En dat was niet leuk. Alles teveel vinden. Het huishouden laten verslonzen. Sociale evenementen mijden. Niet op vakantie willen. En dat heeft best weerslag gehad op ons. Heeft je moeder wel plezier in de dingen die ze wel doet? Al is het in je ogen heel weinig?
dinsdag 7 februari 2017 om 12:27
Iedereen bedankt voor de reacties.
Sorry als ik over ben gekomen als iemand die op haar neerkijkt. Het doet me alleen vaak zeer als ik mensen naar haar zie kijken van: huh? Snap je het nou niet helemaal? Of gauw klaar zijn met haar.
Ik heb hier nog nooit met iemand over gesproken en ik neem het juist altijd voor haar op als er zo een soort situatie zich voor doet. Zo ga ik er bijvoorbeeld nooit op in als ik zie dat mijn vader zich ergert en ik probeer haar er altijd bij te betrekken.En ja... Soms baal ik er ook van. Maar dat laat ik niet merken, omdat ik weet dat ze zo is en het beste voor mij wil en ze veel goeie kanten heeft. Echter voel ik soms weinig betrokkenheid of raakvlakken.
Sorry als ik over ben gekomen als iemand die op haar neerkijkt. Het doet me alleen vaak zeer als ik mensen naar haar zie kijken van: huh? Snap je het nou niet helemaal? Of gauw klaar zijn met haar.
Ik heb hier nog nooit met iemand over gesproken en ik neem het juist altijd voor haar op als er zo een soort situatie zich voor doet. Zo ga ik er bijvoorbeeld nooit op in als ik zie dat mijn vader zich ergert en ik probeer haar er altijd bij te betrekken.En ja... Soms baal ik er ook van. Maar dat laat ik niet merken, omdat ik weet dat ze zo is en het beste voor mij wil en ze veel goeie kanten heeft. Echter voel ik soms weinig betrokkenheid of raakvlakken.