kat inslapen

17-03-2017 11:57 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo iedereen,



Helaas heb ik afgelopen week te horen gekregen dat mijn kat een vergroot hart heeft en dat hij niet meer beter zal worden en dat het al in de laatste fase is. Zijn hart pompt niet meer goed, waardoor hij zich niet lekker voelt en snel buiten adem is. Hij krijgt wel medicijnen om de symptomen te bestrijden (bloedverdunners, plastabletten). Maar de arts zei dat hij hoe dan ook niet lang meer heeft. Hij eet af en toe wel een beetje en drinkt ook. Maar ik zie aan hem dat hij bijna niet meer kan, hij is ook al behoorlijk wat afgevallen in korte tijd. Ook zondert hij zich af, terwijl hij altijd bij me kwam liggen als ik tv keek. Nu zit ik te denken om hem in te laten slapen. Ik vind het een erg moeilijke beslissing. Maar het is niet eerlijk hem zo te laten lijden. Ik vroeg mij af wanneer jullie de beslissing namen om je kat in te laten slapen. Want ik heb het gevoel dat ik het nooit zeker ga weten.



Dank jullie wel
Alle reacties Link kopieren
Het is moeilijk, maar ik voel me persoonlijk liever schuldig over te vroeg dan te laat.



Spreek uit ervaring, mijn moeder is met al haar dieren altijd te laat, erg pijnlijk om te zien.



Ik ben ben er zelf een keer 'vroeg' bij geweest, als in dezelfde dag de knoop doorgehakt. Ik weet dat het beter was (fret had duidelijk pijn) maar toch vraag je je achteraf of er niet toch wat aan te doen was geweest... Tuurlijk niet, maar verdriet doet dat met je. Ze heeft niet onnodig te lang geleden.
Dappere beslissing. Mijn ouders waren een keer te laat. Hij was al een paar weken uitgeput, maar de knoop werd te laat doorgehakt. 's Ochtends vroeg de dierenarts gebeld, afspraak stond 's middags. Toen beide ouders net even weg waren is hij vanzelf gegaan, en vond later een van mijn ouders hem naast zijn voerbakje.



Het gedichtje raakt me diep.



Veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
voor jou en je kat. Zo'n besluit is altijd heel zwaar
koekies zijn lekker
Alle reacties Link kopieren
Beste allemaal,



Bedankt voor jullie lieve en mooie berichtjes. Heeft me wel echt geholpen. Mijn lieve schat is vandaag om half 4 ingeslapen. Ik ga hem vreselijk missen. Ik heb hem in mijn armen genomen toen hij zijn prikjes kreeg. De arts herhaalde zelf ook dat als hij niet aan sloeg op de pillen door meer te gaan eten, hij eigenlijk aan het lijden was. Nu heeft hij zijn rust en dat geeft me wel een geruststellend gevoel. Gelukkig heb ik nog alle mooie herinneringen aan hem. Hij heeft me altijd heel veel liefde gegeven.
Heel veel sterkte.
Sterkte To, ik lees nu je bericht pas. Je bent een lieve vriend geweest voor je kat door hem zo goed tot aan zijn einde te verzorgen
Ik haak even in op een oud topic, omdat ik me wat verlegen voel een eigen topic te openen. Ik heb een poes van bijna 21, ze ziet en hoort weinig meer, is dementerend al een tijdje en sinds een paar dagen is ze helemaal de weg kwijt. Ze doet continue kleine plasjes her en der door het huis en lijkt de hele dag rond te dwalen, heel onrustig miauwend.



Ik vind dat het tijd is. Maar mijn vriend wil het nog even aankijken. Ik vind dat niet okee eigenlijk maar hoe haal ik hem over, om in te zien dat ze het leven nu echt niet leuk meer vindt? Ze loopt ook een beetje door de poten heen, de achterpoten. Ik ga wel met haar naar de dierenarts maar weet nu al wat mijn vriend gaat zeggen. Ze kan nog best even door. Ja misschien wel maar ze is zo in de war. Ze eet nog wel goed, het lichaam werkt nog wel maar de geest niet. En de dierenarts zal haar best voor even op kunnen lappen misschien.



As we speak probeert ze steeds op de ban te piesen, ik breng haar dan naar de kattenbak, waarna ze gewoon weer terughobbelt en het weer doet.



Ik vind het echt tijd maar ja, hoe breng ik dat nu aan mijn vriend? Hij houdt erg veel van haar daarom vindt hij het zo moeilijk. Iemand advies?
Kun je drie dingen bedenken die ze heel graag deed voor ze dement werd? Dat is haar kwaliteit van leven. Als één daarvan wegvalt, is het tijd. Houden van is op tijd loslaten, niet tot het gaatje proberen door te gaan omdat je geen afscheid kunt nemen. Dat is egoïsme.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven