Kinderen
alle pijlers
Schoolreis
vrijdag 17 maart 2017 om 19:19
vrijdag 17 maart 2017 om 21:47
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 21:17:
Waar het op neerkomt, is dat ik geen fluit snap van dit topic. Generaties lang zijn kinderen op schoolreisjes gegaan, gewoon in een bus, met een aantal leerkrachten erbij, die verdomd goed zelf konden inschatten welke kinderen ze even wat meer ruimte konden geven en welke kinderen ze wat meer in de gaten moesten houden, want weet je, daar zijn die leerkrachten voor opgeleid. En dus is het generaties zo geweest dat ouders hun kinderen vrolijk kwamen uitzwaaien als ze om 8 uur in de ochtend in de bus stapten, gewoon naar huis gingen in de wetenschap dat er goed voor hun kroost gezorgd zou worden, en om 5 of 6 uur in de middag haalden ze de kinderen weer op, die dan met rode wangen van plezier volop babbelden over alle belevenissen van de dag.
Maar is ook dit nu al verworden tot een issue waar langdurig overleg tussen ouder en leerkracht voor nodig is, allerlei apen en beren op de weg, want tja... Jantje kan soms baldadig zijn en Marietje wat teruggetrokken, en wat als daar niet genoeg op gelet wordt... Nou, lekker vertrouwen heb je dan in de school. Enerzijds geven steeds meer ouders aan dat steeds meer opvoedingstaken maar op school moeten worden uitgevoerd, omdat ze er zelf niet aan toe komen of geen tijd voor hebben, maar met een schoolreisje is het dan opeens drama... Grow up... en dan bedoel ik dus de ouders...
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.
Waar het op neerkomt, is dat ik geen fluit snap van dit topic. Generaties lang zijn kinderen op schoolreisjes gegaan, gewoon in een bus, met een aantal leerkrachten erbij, die verdomd goed zelf konden inschatten welke kinderen ze even wat meer ruimte konden geven en welke kinderen ze wat meer in de gaten moesten houden, want weet je, daar zijn die leerkrachten voor opgeleid. En dus is het generaties zo geweest dat ouders hun kinderen vrolijk kwamen uitzwaaien als ze om 8 uur in de ochtend in de bus stapten, gewoon naar huis gingen in de wetenschap dat er goed voor hun kroost gezorgd zou worden, en om 5 of 6 uur in de middag haalden ze de kinderen weer op, die dan met rode wangen van plezier volop babbelden over alle belevenissen van de dag.
Maar is ook dit nu al verworden tot een issue waar langdurig overleg tussen ouder en leerkracht voor nodig is, allerlei apen en beren op de weg, want tja... Jantje kan soms baldadig zijn en Marietje wat teruggetrokken, en wat als daar niet genoeg op gelet wordt... Nou, lekker vertrouwen heb je dan in de school. Enerzijds geven steeds meer ouders aan dat steeds meer opvoedingstaken maar op school moeten worden uitgevoerd, omdat ze er zelf niet aan toe komen of geen tijd voor hebben, maar met een schoolreisje is het dan opeens drama... Grow up... en dan bedoel ik dus de ouders...
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 17 maart 2017 om 21:48
Als ik de plattegrond bekijk, lijkt het qua grootte een beetje vergelijkbaar met Julianatoren? Daar gingen ze bij onze school in groep 4 al zelfstandig het park in. Ik was mee dat jaar, er was 1 begeleider op 8,5 kind ongeveer. Ging prima hoor, de kinderen liepen zonder begeleiding in groepjes rond, kwamen af en toe bij de vaste plek of bij de ouders/juffen die rond liepen als ze hun vriendjes even kwijt waren en dan sloten ze zo weer aan bij een ander groepje. En dat ging om drie klassen grootstedelijke kinderen, die allemaal niet alleen op straat mochten spelen of een boodschap mochten doen met hun max. 7 jaar. Dus niet van het meest zelfstandige soort, zeg maar.
Waar ben je bang voor? Heeft je kind geen vriendjes in de groep, valt hij er snel buiten? Is hij het pispaaltje? Mag hij rond jullie huis al alleen buiten spelen? Kan hij al alleen naar de winkel, of op een andere manier zichzelf op dat soort kleine uitstapjes redden? Kun je wat beter uitleggen waarom jij en je kind er zo zenuwachtig van worden?
Ik kan me best situaties voorstellen waarin je kind zich zorgen maakt, bijvoorbeeld als hij het pispaaltje is en altijd al buitengesloten wordt. Dan is een groepje bij een ouder wel zo "veilig", omdat de kans op buitensluiten of pesten minder groot is. Maar als het gewoon een gezond kind is, met vriendjes en misschien zelfs met een beetje zelfstandigheid door alleen op straat spelen, dan denk ik dat je zelf even een grote meid moet zijn en je je zoontje ook van zijn zenuwen af moet helpen. Hij is al 8 hè. Hij heeft een mond om te praten, het hele park loopt vol met klas- en/of schoolgenootjes en er zijn voldoende volwassenen in het park aan wie hij kan vragen waar de picknic-tafels staan, of waar de verzamelplek ook is.
Ze zullen 'm echt niet kwijt raken. Op een normale schoolreisdag wordt er een aantal keer gezamenlijk afgesproken, om even iets te drinken, of om te lunchen. Dan worden de koppen geteld en als de groep niet compleet is, wordt er even door een paar ouders gezocht. (Die-ene die bij ons kwijt was, zat gewoon nog een rondje extra in de leukste attractie. )
Waar ben je bang voor? Heeft je kind geen vriendjes in de groep, valt hij er snel buiten? Is hij het pispaaltje? Mag hij rond jullie huis al alleen buiten spelen? Kan hij al alleen naar de winkel, of op een andere manier zichzelf op dat soort kleine uitstapjes redden? Kun je wat beter uitleggen waarom jij en je kind er zo zenuwachtig van worden?
Ik kan me best situaties voorstellen waarin je kind zich zorgen maakt, bijvoorbeeld als hij het pispaaltje is en altijd al buitengesloten wordt. Dan is een groepje bij een ouder wel zo "veilig", omdat de kans op buitensluiten of pesten minder groot is. Maar als het gewoon een gezond kind is, met vriendjes en misschien zelfs met een beetje zelfstandigheid door alleen op straat spelen, dan denk ik dat je zelf even een grote meid moet zijn en je je zoontje ook van zijn zenuwen af moet helpen. Hij is al 8 hè. Hij heeft een mond om te praten, het hele park loopt vol met klas- en/of schoolgenootjes en er zijn voldoende volwassenen in het park aan wie hij kan vragen waar de picknic-tafels staan, of waar de verzamelplek ook is.
Ze zullen 'm echt niet kwijt raken. Op een normale schoolreisdag wordt er een aantal keer gezamenlijk afgesproken, om even iets te drinken, of om te lunchen. Dan worden de koppen geteld en als de groep niet compleet is, wordt er even door een paar ouders gezocht. (Die-ene die bij ons kwijt was, zat gewoon nog een rondje extra in de leukste attractie. )
vrijdag 17 maart 2017 om 21:49
quote:Solomio schreef op 17 maart 2017 @ 21:47:
[...]
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.Wat zeg je dat weer mooi!
[...]
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.Wat zeg je dat weer mooi!
vrijdag 17 maart 2017 om 21:53
quote:Solomio schreef op 17 maart 2017 @ 21:47:
[...]
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....
[...]
Wat kan een slecht geheugen toch een zegen zijn: dat je alleen maar onthoudt hoe perfect vroeger alles was.
Dat je vergeet dat er kinderen met een gebroken arm terugkwamen van schoolreis, omdat er niet genoeg toezicht was.
Dat er totaal geen aandacht was voor kinderen voor wie een schoolreisje een ware kwelling was.
Enz. Enz. Enz.
Heerlijk als je dat allemaal vergeet.
Wel lastig om een goed gesprek te voeren met iemand die daardoor alleen maar vindt dat vroeger alles beter was.Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 17 maart 2017 om 21:53
Ze mogen inderdaad vrij rondlopen in het park, dat is ook waar ik een beetje mee zit.
En ik heb misschien ook wel een beetje een vervelende ervaring; als kind heb ik een keer meegemaakt dat er klasgenootje werd afgevoerd met een ambulance tijdens een schoolreis. Was uit een attractie gevallen. Zie het nog voor me dat hij op een hekje klapte...
Dus ik zal inderdaad wat overbezorgd zijn wat schoolreis betreft...
En ik heb misschien ook wel een beetje een vervelende ervaring; als kind heb ik een keer meegemaakt dat er klasgenootje werd afgevoerd met een ambulance tijdens een schoolreis. Was uit een attractie gevallen. Zie het nog voor me dat hij op een hekje klapte...
Dus ik zal inderdaad wat overbezorgd zijn wat schoolreis betreft...
vrijdag 17 maart 2017 om 21:55
quote:MissCupcake123 schreef op 17 maart 2017 @ 21:53:
Ze mogen inderdaad vrij rondlopen in het park, dat is ook waar ik een beetje mee zit.
En ik heb misschien ook wel een beetje een vervelende ervaring; als kind heb ik een keer meegemaakt dat er klasgenootje werd afgevoerd met een ambulance tijdens een schoolreis. Was uit een attractie gevallen. Zie het nog voor me dat hij op een hekje klapte...
Dus ik zal inderdaad wat overbezorgd zijn wat schoolreis betreft... Kleine ongelukjes voorkom je niet, maar zoiets als wat je hier beschrijft, dat lijkt me met alle overtrokken en doorgeschoten veiligheidsmaatregelen van tegenwoordig toch geen reëel gevaar meer.
Ze mogen inderdaad vrij rondlopen in het park, dat is ook waar ik een beetje mee zit.
En ik heb misschien ook wel een beetje een vervelende ervaring; als kind heb ik een keer meegemaakt dat er klasgenootje werd afgevoerd met een ambulance tijdens een schoolreis. Was uit een attractie gevallen. Zie het nog voor me dat hij op een hekje klapte...
Dus ik zal inderdaad wat overbezorgd zijn wat schoolreis betreft... Kleine ongelukjes voorkom je niet, maar zoiets als wat je hier beschrijft, dat lijkt me met alle overtrokken en doorgeschoten veiligheidsmaatregelen van tegenwoordig toch geen reëel gevaar meer.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:55
vrijdag 17 maart 2017 om 21:56
Overigens: vandaag is er een klasgenootje van mijn kind in het speelkwartier afgevoerd met een gebroken pols: ongelukkig gestruikeld over een stuk speelgoed op het schoolplein. Daar hoef je dus ook niet eens voor op schoolreisje te zijn. De kans lijkt me in zo'n overbeveiligd pretpark eerder kleiner dan groter, dat er iets gebeurt.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:56
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 21:46:
[...]
Schoolreisje vinden alle kinderen over het algemeen leuk, en leerkrachten hebben echt verdomd goed in de gaten of ze een bepaalde leerling wat meer onder hun vleugels moeten nemen en doen dat dan ook echt wel. Gewoon vertrouwen hebben in die mensen, zou ik zeggen.
Echt?
En de rest van je post: ????
Leerkrachten zijn ook maar mensen. Dochter hier mocht elk jaar opnieuw ergens de lijm in een groepje zijn. Soort assistente van de juf oid. Die heeft echt niet louter leuke herinneringen.
[...]
Schoolreisje vinden alle kinderen over het algemeen leuk, en leerkrachten hebben echt verdomd goed in de gaten of ze een bepaalde leerling wat meer onder hun vleugels moeten nemen en doen dat dan ook echt wel. Gewoon vertrouwen hebben in die mensen, zou ik zeggen.
Echt?
En de rest van je post: ????
Leerkrachten zijn ook maar mensen. Dochter hier mocht elk jaar opnieuw ergens de lijm in een groepje zijn. Soort assistente van de juf oid. Die heeft echt niet louter leuke herinneringen.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:56
vrijdag 17 maart 2017 om 21:56
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 21:53:
[...]
Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....Gelukkig dat we het toch nog eens zijn geworden.
[...]
Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....Gelukkig dat we het toch nog eens zijn geworden.
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 17 maart 2017 om 21:58
Voor jou; bijt op je tong en niet zeuren (tegen je kind).
Voor je kind; bekijk samen de plattegrond en de foto´s, zodat er dingen herkenbaar zijn. Dat neemt vast een deel onrust weg. En als je het je kunt permitteren kun je altijd nog overwegen om er in het weekend een gezinsuitstapje heen te maken.
Voor je kind; bekijk samen de plattegrond en de foto´s, zodat er dingen herkenbaar zijn. Dat neemt vast een deel onrust weg. En als je het je kunt permitteren kun je altijd nog overwegen om er in het weekend een gezinsuitstapje heen te maken.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
vrijdag 17 maart 2017 om 21:59
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 21:44:
[...]
Natuurlijk blijft er een begeleider/leerkracht bij jonge kinderen. Wat dacht je dan? Dat die naast de touringcar een borrel gingen zitten drinken in de zon en de kinderen van 6 of 7 jaar het zelf lieten uitzoeken in een pretpark? Alleen al het feit dat je het je afvraagt, wat een onzin. Destijds bleven de leerkrachten die meegingen al bij de kinderen, en hielden alles in de gaten, waarom zou dat tegenwoordig anders zijn?Lees even terug. Volgens TO gaan ze zelf rondlopen, dus geen groepjes met begeleiders. Daar zou ik als ouder niet blij mee zijn.
[...]
Natuurlijk blijft er een begeleider/leerkracht bij jonge kinderen. Wat dacht je dan? Dat die naast de touringcar een borrel gingen zitten drinken in de zon en de kinderen van 6 of 7 jaar het zelf lieten uitzoeken in een pretpark? Alleen al het feit dat je het je afvraagt, wat een onzin. Destijds bleven de leerkrachten die meegingen al bij de kinderen, en hielden alles in de gaten, waarom zou dat tegenwoordig anders zijn?Lees even terug. Volgens TO gaan ze zelf rondlopen, dus geen groepjes met begeleiders. Daar zou ik als ouder niet blij mee zijn.
vrijdag 17 maart 2017 om 22:00
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 21:53:
[...]
Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....
Niet legio, maar wel enkele.
Ik snap werkelijk niet dat jij zo positief denkt over zo ongeveer alles van vroeger. En verdorie altijd negatief als het over werkende moeders, kinderopvang en dergelijke gaat. Dus over het heden.
[...]
Ja, was ik totaal vergeten, dat legio kinderen destijds afwezig waren na een schoolreisje vanwege gebroken ledematen, getormenteerde zieltjes vanwege het dagje uit, psychische kwellingen, enz. Tjee, wat die schoolreisjes destijds niet allemaal teweeg brachten... dank voor de reminder, het komt opeens weer allemaal boven... nee... we kunnen schoolreisjes beter afschaffen, want de kwelling die het is voor kinders... gewoon mishandeling....
Niet legio, maar wel enkele.
Ik snap werkelijk niet dat jij zo positief denkt over zo ongeveer alles van vroeger. En verdorie altijd negatief als het over werkende moeders, kinderopvang en dergelijke gaat. Dus over het heden.
vrijdag 17 maart 2017 om 22:07
quote:sssssst schreef op 17 maart 2017 @ 22:00:
[...]
Niet legio, maar wel enkele.
Ik snap werkelijk niet dat jij zo positief denkt over zo ongeveer alles van vroeger. En verdorie altijd negatief als het over werkende moeders, kinderopvang en dergelijke gaat. Dus over het heden.Het gaat over een schoolreisje. En echt niet dat die destijds (of tegenwoordig) op de terugweg in een soort gipsvluchten veranderden, omdat talloze kinderen met gebroken armen of benen de terugreis moesten aanvaarden. En dan dat hele gezanik over psychische moeilijkheden met een schoolreisje, of wat dan ook, hou toch op. Waar zijn we mee bezig. Ik kan me schoolreisjes echt niet anders herinneren dan blije kinderen die in een bus klommen om een dagje pret te gaan maken, echt geen bus vol met getraumatiseerde zieltjes die zuchtend de dag probeerden door te komen, en echt geen bus vol kinders met gebroken ledematen op de terugweg. Doe eens normaal, en maak niet overal een drama van.
[...]
Niet legio, maar wel enkele.
Ik snap werkelijk niet dat jij zo positief denkt over zo ongeveer alles van vroeger. En verdorie altijd negatief als het over werkende moeders, kinderopvang en dergelijke gaat. Dus over het heden.Het gaat over een schoolreisje. En echt niet dat die destijds (of tegenwoordig) op de terugweg in een soort gipsvluchten veranderden, omdat talloze kinderen met gebroken armen of benen de terugreis moesten aanvaarden. En dan dat hele gezanik over psychische moeilijkheden met een schoolreisje, of wat dan ook, hou toch op. Waar zijn we mee bezig. Ik kan me schoolreisjes echt niet anders herinneren dan blije kinderen die in een bus klommen om een dagje pret te gaan maken, echt geen bus vol met getraumatiseerde zieltjes die zuchtend de dag probeerden door te komen, en echt geen bus vol kinders met gebroken ledematen op de terugweg. Doe eens normaal, en maak niet overal een drama van.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 17 maart 2017 om 22:17
Schoolreisjes kan van alles gebeuren, ben meerdere keren op een schoolreisje mee geweest, een van die keren stapte ik in een kuiltje en viel op mijn knieen, kapot tot bloedens toe. Spannend, juf zat onder het bloed.
De kinderen 4 jarigen hoorden de ambulance al aankomen, en hun fantasie ging op de loop. Het was de enige keer van al die reisjes dat de verband trommel is gebruikt. De kinderen hadden bij thuiskomst heel wat te vertellen. Het duurde weken eer mijn knieen genezen waren
De kinderen 4 jarigen hoorden de ambulance al aankomen, en hun fantasie ging op de loop. Het was de enige keer van al die reisjes dat de verband trommel is gebruikt. De kinderen hadden bij thuiskomst heel wat te vertellen. Het duurde weken eer mijn knieen genezen waren
het is nooit te laat om te leven
vrijdag 17 maart 2017 om 22:18
quote:pejeka schreef op 17 maart 2017 @ 22:07:
[...]
Het gaat over een schoolreisje. En echt niet dat die destijds (of tegenwoordig) op de terugweg in een soort gipsvluchten veranderden, omdat talloze kinderen met gebroken armen of benen de terugreis moesten aanvaarden. En dan dat hele gezanik over psychische moeilijkheden met een schoolreisje, of wat dan ook, hou toch op. Waar zijn we mee bezig. Ik kan me schoolreisjes echt niet anders herinneren dan blije kinderen die in een bus klommen om een dagje pret te gaan maken, echt geen bus vol met getraumatiseerde zieltjes die zuchtend de dag probeerden door te komen, en echt geen bus vol kinders met gebroken ledematen op de terugweg. Doe eens normaal, en maak niet overal een drama van.Dat zegt ook helemaal niemand dat iedereen getraumatiseerd terug kwam. Maar het tegendeel, dat er alleen maar gelukkige kinderen terug kwamen, is gewoon ook niet waar.
[...]
Het gaat over een schoolreisje. En echt niet dat die destijds (of tegenwoordig) op de terugweg in een soort gipsvluchten veranderden, omdat talloze kinderen met gebroken armen of benen de terugreis moesten aanvaarden. En dan dat hele gezanik over psychische moeilijkheden met een schoolreisje, of wat dan ook, hou toch op. Waar zijn we mee bezig. Ik kan me schoolreisjes echt niet anders herinneren dan blije kinderen die in een bus klommen om een dagje pret te gaan maken, echt geen bus vol met getraumatiseerde zieltjes die zuchtend de dag probeerden door te komen, en echt geen bus vol kinders met gebroken ledematen op de terugweg. Doe eens normaal, en maak niet overal een drama van.Dat zegt ook helemaal niemand dat iedereen getraumatiseerd terug kwam. Maar het tegendeel, dat er alleen maar gelukkige kinderen terug kwamen, is gewoon ook niet waar.
vrijdag 17 maart 2017 om 22:34
vrijdag 17 maart 2017 om 22:36
Maar stel nou dat jouw kind (niet per sé van to) inderdaad terugkeert met een botbreuk doordat juf in een onbewaakt ogenblik even de andere kant op keek, zou dat dan voldoende zijn om stante pede op hoge poten naar de betreffende juf te marcheren?
Ik denk dan: het had ook bij mij voor het huis in de speeltuin kunnen gebeuren, alsof je dan achtjarige jongens voortdurend in de gaten houdt.
Ik denk dan: het had ook bij mij voor het huis in de speeltuin kunnen gebeuren, alsof je dan achtjarige jongens voortdurend in de gaten houdt.
vrijdag 17 maart 2017 om 22:37
Ik vond schoolreisjes de hel, maar denk je echt dat iemand daar ook maar iets van merkte?
Dat ik stiekem heel even snel zat te huilen op de wc om snel weer "vrolijk" terug te komen.
Nee hoor laten we nou niet doen alsof iedereen het reuze naar zijn of haar zin heeft op schoolreisjes.
Maar goed voor TO wel wat off-topic inmiddels denk ik.
Dat ik stiekem heel even snel zat te huilen op de wc om snel weer "vrolijk" terug te komen.
Nee hoor laten we nou niet doen alsof iedereen het reuze naar zijn of haar zin heeft op schoolreisjes.
Maar goed voor TO wel wat off-topic inmiddels denk ik.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben