Kinderen
alle pijlers
wat te doen..
vrijdag 7 april 2017 om 15:41
Ik heb even een andere nick aangemaakt voor dit onderwerp...
De vader van mijn kinderen en ik zijn nu zo`n 2 jaar uit elkaar. Vandaag zat ik met mijn zoontje van 6 op de bank en hij had een natte plek in zijn broek. Ik voelde even of het plas was dus hij giechelde: haha, je hand kwam tegen mijn piemeltje.
Ik ging hem omkleden en even daarna zei hij uit het niets dat papa weleens aan zijn piemeltje zit. Dus ik vroeg of dat per ongeluk was net als daarnet of om te wassen. Hij zegt: Zomaar met zijn hand in mijn broek eraan kietelen als ik bij hem op de bank zit.
Ik schrok natuurlijk heel erg en heb er luchtig nog wat over doorgevraagd en daarna heb ik het met rust gelaten.
Nu zit ik echt helemaal in de knoop wat ik moet doen.
Mijn zoontje heeft best een rijke fantasie en kan goed overdrijven, maar hier komt hij toch niet zomaar mee?
Ik kan er met niemand over praten zolang ik niets weet verder, dus hoopte eigenlijk op wat advies...
Zodra ik ermee naar de huisarts ga is het hek natuurlijk van de dam en het zou voor iedereen behoorlijk traumatisch zijn mocht er niets aan de hand zijn.
De vader van mijn kinderen en ik zijn nu zo`n 2 jaar uit elkaar. Vandaag zat ik met mijn zoontje van 6 op de bank en hij had een natte plek in zijn broek. Ik voelde even of het plas was dus hij giechelde: haha, je hand kwam tegen mijn piemeltje.
Ik ging hem omkleden en even daarna zei hij uit het niets dat papa weleens aan zijn piemeltje zit. Dus ik vroeg of dat per ongeluk was net als daarnet of om te wassen. Hij zegt: Zomaar met zijn hand in mijn broek eraan kietelen als ik bij hem op de bank zit.
Ik schrok natuurlijk heel erg en heb er luchtig nog wat over doorgevraagd en daarna heb ik het met rust gelaten.
Nu zit ik echt helemaal in de knoop wat ik moet doen.
Mijn zoontje heeft best een rijke fantasie en kan goed overdrijven, maar hier komt hij toch niet zomaar mee?
Ik kan er met niemand over praten zolang ik niets weet verder, dus hoopte eigenlijk op wat advies...
Zodra ik ermee naar de huisarts ga is het hek natuurlijk van de dam en het zou voor iedereen behoorlijk traumatisch zijn mocht er niets aan de hand zijn.
vrijdag 7 april 2017 om 18:04
vrijdag 7 april 2017 om 18:07
quote:vaasmettulpen schreef op 07 april 2017 @ 15:54:
Een gesprek aangaan is helaas niet mogelijk, vader is onder psychiatrische behandeling met vermoedens richting een persoonlijkheidsstoornis.
hij vertelde dat het langer was en dat hij zn hand in zn broek deed, is anders dan per ongeluk langskomen, dat kan met aankleden altijd gebeuren.Je kan geen gesprek aan, maar wel veilig je kinderen achterlaten?
Een gesprek aangaan is helaas niet mogelijk, vader is onder psychiatrische behandeling met vermoedens richting een persoonlijkheidsstoornis.
hij vertelde dat het langer was en dat hij zn hand in zn broek deed, is anders dan per ongeluk langskomen, dat kan met aankleden altijd gebeuren.Je kan geen gesprek aan, maar wel veilig je kinderen achterlaten?
vrijdag 7 april 2017 om 18:07
quote:Rooss4.0 schreef op 07 april 2017 @ 16:03:
[...]
Jawel hoor. Niet precies op de toon zoals jij het schrijft maar ik zou dit soort gesprekken beslist aangaan met ex en zoon. Nu is het goddank wel zo dat ex en ik een uitstekende exenrelatie hebben maar ook als dat lastiger was geweest had ik dit gesprek gevoerd. Ex en ik hebben bijna 20 jaar lief en leed gedeeld, ik zou niet weten waarom we niet open zouden kunnen praten over gebeurtenissen en uitspraken.Volgens mij is het gevaar van zelf het gesprek aangaan met een kind over mogelijk misbruik, dat een kind juist door zo'n gesprek kan gaan geloven dat hij misbruikt is. Ook als dat helemaal niet het geval is. Ik weet niet tot welke leeftijd dit is. Ik zou dus niet zomaar mijn kind betrekken in zo'n gesprek en me hier eerst verder in verdiepen en laten voorlichten
[...]
Jawel hoor. Niet precies op de toon zoals jij het schrijft maar ik zou dit soort gesprekken beslist aangaan met ex en zoon. Nu is het goddank wel zo dat ex en ik een uitstekende exenrelatie hebben maar ook als dat lastiger was geweest had ik dit gesprek gevoerd. Ex en ik hebben bijna 20 jaar lief en leed gedeeld, ik zou niet weten waarom we niet open zouden kunnen praten over gebeurtenissen en uitspraken.Volgens mij is het gevaar van zelf het gesprek aangaan met een kind over mogelijk misbruik, dat een kind juist door zo'n gesprek kan gaan geloven dat hij misbruikt is. Ook als dat helemaal niet het geval is. Ik weet niet tot welke leeftijd dit is. Ik zou dus niet zomaar mijn kind betrekken in zo'n gesprek en me hier eerst verder in verdiepen en laten voorlichten
vrijdag 7 april 2017 om 18:15
Eerlijk gezegd ben ik verbaasd over sommige reacties. Dit lijkt me een serieuze zaak en ik zou je zeker willen adviseren om contact op te nemen met een professional.
Ik ken je kind niet, maar dit komt niet spontaan in een kind op. Vooral met de achtergrond van vader, zou ik hier zeker een melding van maken.
Niet het gesprek met vader en zoon aangaan zou ik zeggen. Vermoedelijk zal vader ontkennen.
Ik ben zelf geen moeder en misschien heb ik te weinig kennis van kinderen, maar in mijn omgeving heb ik verhalen gehoord van kinderen die hadden gewild dat er ingegrepen was.
Ik ken je kind niet, maar dit komt niet spontaan in een kind op. Vooral met de achtergrond van vader, zou ik hier zeker een melding van maken.
Niet het gesprek met vader en zoon aangaan zou ik zeggen. Vermoedelijk zal vader ontkennen.
Ik ben zelf geen moeder en misschien heb ik te weinig kennis van kinderen, maar in mijn omgeving heb ik verhalen gehoord van kinderen die hadden gewild dat er ingegrepen was.
vrijdag 7 april 2017 om 18:23
quote:aliva schreef op 07 april 2017 @ 17:04:
[...]
Als het onmogelijk is een redelijk gesprek te voeren, zoals to aanhaalt, wat voor zin heeft dat dan?
Vader boos en onredelijk, kind bang en klapt dicht.
Ik zou via VT gaan, dan zijn ze meteen betrokken.Je kan niet vader omzeilen omdat jij (als moeder) bepaalt dat er geen gesprek mee te voeren valt. En ik vind het een beetje dubbel dat kind er wel gewoon heen gaat als je niet eens een gesprek met die man durft te voeren omdat hij midden in onderzoek naar persoonlijkheidsproblematiek zit. Als vader gezag heeft zal ook via veilig thuis, waar je prima advies kan inwinnen, betrokken moeten worden. Je hoeft vader niets te verwijten, maar het verhaal open te leggen en aangeven dat je het belangrijk vindt te onderzoeken waar het verhaal vandaan komt.
[...]
Als het onmogelijk is een redelijk gesprek te voeren, zoals to aanhaalt, wat voor zin heeft dat dan?
Vader boos en onredelijk, kind bang en klapt dicht.
Ik zou via VT gaan, dan zijn ze meteen betrokken.Je kan niet vader omzeilen omdat jij (als moeder) bepaalt dat er geen gesprek mee te voeren valt. En ik vind het een beetje dubbel dat kind er wel gewoon heen gaat als je niet eens een gesprek met die man durft te voeren omdat hij midden in onderzoek naar persoonlijkheidsproblematiek zit. Als vader gezag heeft zal ook via veilig thuis, waar je prima advies kan inwinnen, betrokken moeten worden. Je hoeft vader niets te verwijten, maar het verhaal open te leggen en aangeven dat je het belangrijk vindt te onderzoeken waar het verhaal vandaan komt.
vrijdag 7 april 2017 om 18:29
quote:vaasmettulpen schreef op 07 april 2017 @ 17:34:
Ik zal even toelichten dat ik niet wil dat ze geen contact meer met vader hebben, maar mijn gevoel zegt al langer dat dit beter zou zijn onder begeleiding.
Ik laat de kinderen niets merken over mijn idee over hun vader, we hebben ook geen ruzies.
Hij leek er zelf totaal geen kwaad in te zien, hij vertelde t ook heel luchtig.
Is een huisarts niet verplicht melding te maken?
Dan nog kan je vader niet omzeilen doordat jij geen zin hebt in een gesprek met hem.
Welke concrete aanwijzingen heb je dat het contact beter onder toezicht zou moeten zijn? Contact onder toezicht is nogal wat, dan moet je wel heel concrete zorgen hebben en als je die hebt zou ik zeggen DOE iets. Als je kind dan óók nog met zo'n verhaal komt (natuurlijk ziet hij er geen kwaad in, dat betekent niet dat het niet erg is) hoef je toch niet meer te twijfelen? Gaat het nou om de veiligheid van je kind of gaat het erom dat jij vader niet mag?
Maar goed, alleen met het verhaal uit je OP zou ik een professional inschakelen om met kind te praten om er hopelijk meer zicht op te krijgen of er wat speelt en, zo ja, wat.
Ik zal even toelichten dat ik niet wil dat ze geen contact meer met vader hebben, maar mijn gevoel zegt al langer dat dit beter zou zijn onder begeleiding.
Ik laat de kinderen niets merken over mijn idee over hun vader, we hebben ook geen ruzies.
Hij leek er zelf totaal geen kwaad in te zien, hij vertelde t ook heel luchtig.
Is een huisarts niet verplicht melding te maken?
Dan nog kan je vader niet omzeilen doordat jij geen zin hebt in een gesprek met hem.
Welke concrete aanwijzingen heb je dat het contact beter onder toezicht zou moeten zijn? Contact onder toezicht is nogal wat, dan moet je wel heel concrete zorgen hebben en als je die hebt zou ik zeggen DOE iets. Als je kind dan óók nog met zo'n verhaal komt (natuurlijk ziet hij er geen kwaad in, dat betekent niet dat het niet erg is) hoef je toch niet meer te twijfelen? Gaat het nou om de veiligheid van je kind of gaat het erom dat jij vader niet mag?
Maar goed, alleen met het verhaal uit je OP zou ik een professional inschakelen om met kind te praten om er hopelijk meer zicht op te krijgen of er wat speelt en, zo ja, wat.
vrijdag 7 april 2017 om 18:41
Als vader inderdaad een persoonlijkheidsstoornis heeft is het (afhankelijk van de problematiek) misschien juist heel verstandig om niet rechtstreeks met vader in gesprek te gaan.
Ik zou dan opteren voor een gesprek met iemand (huisarts, behandelaar oid) erbij.
Stel,dat je het nu met vader bespreekt en die legt het kind als gevolg daarvan zwijgplicht op?
Dan ben je nog verder van huis.
Ik zou dan opteren voor een gesprek met iemand (huisarts, behandelaar oid) erbij.
Stel,dat je het nu met vader bespreekt en die legt het kind als gevolg daarvan zwijgplicht op?
Dan ben je nog verder van huis.
vrijdag 7 april 2017 om 19:40
Het is niet zomaar mogelijk om zoiets te verbieden en ik probeer de omstandigheden wel zo aan te passen dat er altijd nog iemand aanwezig is in huis, maar dan nog is hij veel met ze alleen in een ruimte.
Ik vind het moeilijk om dieper in te gaan op de problematiek omdat iedere ex man op dit forum een narcist lijkt te zijn en het gaat dus om een vermoedelijke narcistische persoonlijkheidsstoornis.
Momenteel is hij erg paranoïde en heeft hij een eigen waarheid die hij voor 100% geloofd. Als hij in zijn hoofd is dat de zon vierkant is zal hij niet stoppen voordat iedereen ervan overtuigd dat hij vierkant is.
Ik weet gewoon zeker dat ik niet verder ga komen door met hem in gesprek te gaan en dat maakt me heel verdrietig. Het is niet dat ik geen vader voor mijn kinderen wil, alles alleen doen is ook geen feest.
Wil ik zorgen dat de kinderen daar niet meer mogen komen moet er al sprake zijn van direct gevaar en in dat geval zal er een gedwongen opname volgen. Dit is niet zomaar en ook niet ter sprake.
Zeker zijn er dingen in zijn ziektebeeld die een heel negatieve invloed op de kinderen hebben, maar niet zo erg dat ik vader kan verbieden zijn kinderen te zien. Ook al zegt mijn gevoel dat enkel even op bezoek gaan beter zou zijn nu. Het is ook niet dat ik ooit geprobeerd heb om dit te verbieden, ik probeer zoveel mogelijk open tegen hem te zijn over mijn zorgen en daar een oplossing voor te zoeken, maar dit valt al echt niet mee.
Ik kan hier allemaal wel veel dieper op ingaan, maar dan krijg ik alleen maar de verwijten dat ik een reden zoek om ze weg te houden, in dat geval had ik een spraakopname gemaakt en meteen naar de huisarts gereden. Ik zoek alleen maar advies op wat mijn zoontje zegt, zonder de hele achtergrond erbij...
Ik vind het moeilijk om dieper in te gaan op de problematiek omdat iedere ex man op dit forum een narcist lijkt te zijn en het gaat dus om een vermoedelijke narcistische persoonlijkheidsstoornis.
Momenteel is hij erg paranoïde en heeft hij een eigen waarheid die hij voor 100% geloofd. Als hij in zijn hoofd is dat de zon vierkant is zal hij niet stoppen voordat iedereen ervan overtuigd dat hij vierkant is.
Ik weet gewoon zeker dat ik niet verder ga komen door met hem in gesprek te gaan en dat maakt me heel verdrietig. Het is niet dat ik geen vader voor mijn kinderen wil, alles alleen doen is ook geen feest.
Wil ik zorgen dat de kinderen daar niet meer mogen komen moet er al sprake zijn van direct gevaar en in dat geval zal er een gedwongen opname volgen. Dit is niet zomaar en ook niet ter sprake.
Zeker zijn er dingen in zijn ziektebeeld die een heel negatieve invloed op de kinderen hebben, maar niet zo erg dat ik vader kan verbieden zijn kinderen te zien. Ook al zegt mijn gevoel dat enkel even op bezoek gaan beter zou zijn nu. Het is ook niet dat ik ooit geprobeerd heb om dit te verbieden, ik probeer zoveel mogelijk open tegen hem te zijn over mijn zorgen en daar een oplossing voor te zoeken, maar dit valt al echt niet mee.
Ik kan hier allemaal wel veel dieper op ingaan, maar dan krijg ik alleen maar de verwijten dat ik een reden zoek om ze weg te houden, in dat geval had ik een spraakopname gemaakt en meteen naar de huisarts gereden. Ik zoek alleen maar advies op wat mijn zoontje zegt, zonder de hele achtergrond erbij...
vrijdag 7 april 2017 om 19:52
Je zult van mij overigens niet horen dat je er op uit bent om je kinderen daar weg te houden hoor.
ik probeer met je mee te denken hoe je dit het beste aan zou kunnen pakken en daar is die achtergrond informatie alleen maar handig voor.
Hun veiligheid moet wel gegarandeerd zijn en dat zul jij voor ze moeten doen.
ik probeer met je mee te denken hoe je dit het beste aan zou kunnen pakken en daar is die achtergrond informatie alleen maar handig voor.
Hun veiligheid moet wel gegarandeerd zijn en dat zul jij voor ze moeten doen.
vrijdag 7 april 2017 om 19:54
vrijdag 7 april 2017 om 20:04
Vaasmettulpen:
Ik zou zeker met de huisarts gaan praten. Die zal ook uit deze info niet veel zekerheid halen maar kan wel advies geven over de te volgen weg. Je kunt bij de huisarts meer open zijn over je man dan hier en over de zorgen die je hebt over de omgang met je kinderen.
Persoonlijk zou ik ook veilig thuis bellen om advies. Het klinkt niet alsof je echt vertrouwen hebt in de stabiliteit van de situatie met vader.
Als er op deze manier extra hulp en mogelijk begeleid bezoek tot stand komt (wat jou toch al een goed idee lijkt) lijkt e dat niet slecht.
Heel veel sterkte, wat zul jij je rot voelen nu.
Ik zou zeker met de huisarts gaan praten. Die zal ook uit deze info niet veel zekerheid halen maar kan wel advies geven over de te volgen weg. Je kunt bij de huisarts meer open zijn over je man dan hier en over de zorgen die je hebt over de omgang met je kinderen.
Persoonlijk zou ik ook veilig thuis bellen om advies. Het klinkt niet alsof je echt vertrouwen hebt in de stabiliteit van de situatie met vader.
Als er op deze manier extra hulp en mogelijk begeleid bezoek tot stand komt (wat jou toch al een goed idee lijkt) lijkt e dat niet slecht.
Heel veel sterkte, wat zul jij je rot voelen nu.
Het is zoals het is
vrijdag 7 april 2017 om 20:10
Het is ook niet aan jou om vader te 'verbieden' contact met zijn kinderen te hebben of te bepalen of dat wel of niet zou kunnen. Blijkbaar zijn je zorgen groot genoeg. Schakel alsjeblieft professionele hulp in, dat kan gewoon zijn om jou te helpen bepalen welke stap je nu moet zetten. Het heeft geen zin om alles op een forum te zetten als je zulke ernstige zorgen hebt.
vrijdag 7 april 2017 om 20:10
quote:vaasmettulpen schreef op 07 april 2017 @ 20:01:
Dat komt vooral omdat ik hem niet meer herken, helemaal niet meer. Maar in hoeverre is dat een alarmbel en welk deel ervan is "oud zeer"? Dat is gewoon moeilijk om objectief te bepalen..
En dat begrijp ik heel goed.
Daarom denk ik dat het goed is dat je daar met iemand over gaat praten.
Geeft school signalen af?
Dat komt vooral omdat ik hem niet meer herken, helemaal niet meer. Maar in hoeverre is dat een alarmbel en welk deel ervan is "oud zeer"? Dat is gewoon moeilijk om objectief te bepalen..
En dat begrijp ik heel goed.
Daarom denk ik dat het goed is dat je daar met iemand over gaat praten.
Geeft school signalen af?
vrijdag 7 april 2017 om 20:11
quote:HasseSimonsdochter schreef op 07 april 2017 @ 19:54:
Ik bedoel, vergeet dat het vast een heel irritante ex is, oud zeer, etc etc,
Diep in je hart... zie je hem ervoor aan? Dat hij dus niet alleen pedo neigingen heeft gericht op jongens, maar ook zijn eigen kind zou misbruiken... heb je ooit signalen gevoeld die enigszins in die richting wijzen?
Je hoeft hem er niet voor aan te kunnen zien. Iemand van wie je het helemaal niet verwacht kan zoiets doen.
Daarnaast kan het wel gebeurd zijn, maar niet door vader.
Of er is niks gebeurd.
Of er is iets anders gebeurd.
Of het was toch een keer per ongeluk.
Of, of, of....
Ik bedoel, vergeet dat het vast een heel irritante ex is, oud zeer, etc etc,
Diep in je hart... zie je hem ervoor aan? Dat hij dus niet alleen pedo neigingen heeft gericht op jongens, maar ook zijn eigen kind zou misbruiken... heb je ooit signalen gevoeld die enigszins in die richting wijzen?
Je hoeft hem er niet voor aan te kunnen zien. Iemand van wie je het helemaal niet verwacht kan zoiets doen.
Daarnaast kan het wel gebeurd zijn, maar niet door vader.
Of er is niks gebeurd.
Of er is iets anders gebeurd.
Of het was toch een keer per ongeluk.
Of, of, of....
vrijdag 7 april 2017 om 20:15