Psyche
alle pijlers
To the bone
zaterdag 15 juli 2017 om 21:10
zondag 16 juli 2017 om 01:23
Was voor mij (geen miskraam) al heftig, dan kan ik me voorstellen dat het voor jou zoveel heftiger is.kattenvrouwtje89 schreef: ↑15-07-2017 21:24Ik heb 'm vanavond gezien. Omdat ik zelf twee miskramen heb gehad vond ik dat stuk het heftigste. Vond het voor de rest een mooie rustige film. (Mooi is misschien niet het juiste woord, maar jullie snappen me vast wel..)
zondag 16 juli 2017 om 05:13
Goede film.
Ik kan me voorstellen dat als je in het echt met die ziekte te maken hebt, deze film best wel impact zal hebben.
In die zin van dat je sommige zaken heel goed begrijpt. Maar het is geen film die me aan het denken heeft gezet.
Keanu Reeves doet mee. Dat vond ik wel een aardige verrassing.
Ik kan me voorstellen dat als je in het echt met die ziekte te maken hebt, deze film best wel impact zal hebben.
In die zin van dat je sommige zaken heel goed begrijpt. Maar het is geen film die me aan het denken heeft gezet.
Keanu Reeves doet mee. Dat vond ik wel een aardige verrassing.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
zondag 16 juli 2017 om 05:58
Ik schreef er op het Netflix deel 3 topic kort iets over.
Ik heb de film gisterochtend bekeken.
Vind het een mooie film en ben blij hem bekeken te hebben. Kon hem kijken zonder brok in mijn keel. Veel herkenbaar, weergegeven op een laagdrempelige en in mijn ogen nuchtere wijze.
Er is al veel ophef rondom de film las ik. Ik begrijp dat mensen liever niet geconfronteerd worden met deze materie. Echter de realiteit is dat dit voor sommige mensen het leven is.
Ik heb de film gisterochtend bekeken.
Vind het een mooie film en ben blij hem bekeken te hebben. Kon hem kijken zonder brok in mijn keel. Veel herkenbaar, weergegeven op een laagdrempelige en in mijn ogen nuchtere wijze.
Er is al veel ophef rondom de film las ik. Ik begrijp dat mensen liever niet geconfronteerd worden met deze materie. Echter de realiteit is dat dit voor sommige mensen het leven is.
zondag 16 juli 2017 om 11:30
Best gek, waarom willen mensen in films wel worden geconfronteerd met moord, verkrachtingen, allerlei vormen van misbruik, nare ziektes, en ga zo maar door. Maar dit gaat te ver? Ik denk dat dat vooral is omdat men er niet voor open staat hoe de patiënten erin staan. Daar kunnen ze zich niet genoeg in inleven, want wie 'wil' nou zichzelf uithongeren / kapot maken / etc. etc. Is het vooral een kwestie van inlevingsvermogen? Of wat maakt het dat mensen hier niet mee geconfronteerd willen worden?Troeteltje schreef: ↑16-07-2017 05:58Er is al veel ophef rondom de film las ik. Ik begrijp dat mensen liever niet geconfronteerd worden met deze materie. Echter de realiteit is dat dit voor sommige mensen het leven is.
Dit is inderdaad 'gewoon' de realiteit voor sommige mensen, en dat zijn er nog best veel denk ik zo. Er heerst een taboe op.
zondag 16 juli 2017 om 11:58
zondag 16 juli 2017 om 16:19
Nokie, confrontatie en het ongrijpbare maakt misschien angstig. Daarnaast het stigma idd. Het is een psychiatrische ziekte die vaak afgedaan is door mensen met het idee dat het om aandacht gaat. Je omschrijft het wat mij betreft vrij duidelijk. Mensen stoppen graag in hokjes. Dat maakt iets "benaderbaar" en "concreet". Denken ze!
Consuela, ik vind de realiteit idd ook heftiger en complexer dan deze film.
Ik ben zelf herstellende van. Emma heb ik nog niet gekeken, kan dat nog niet. Deze film echter vond ik prettig "kijkbaar".
Consuela, ik vind de realiteit idd ook heftiger en complexer dan deze film.
Ik ben zelf herstellende van. Emma heb ik nog niet gekeken, kan dat nog niet. Deze film echter vond ik prettig "kijkbaar".
zondag 16 juli 2017 om 16:45
Troeteltje schreef: ↑16-07-2017 16:19Nokie, confrontatie en het ongrijpbare maakt misschien angstig. Daarnaast het stigma idd. Het is een psychiatrische ziekte die vaak afgedaan is door mensen met het idee dat het om aandacht gaat. Je omschrijft het wat mij betreft vrij duidelijk. Mensen stoppen graag in hokjes. Dat maakt iets "benaderbaar" en "concreet". Denken ze!
Consuela, ik vind de realiteit idd ook heftiger en complexer dan deze film.
Ik ben zelf herstellende van. Emma heb ik nog niet gekeken, kan dat nog niet. Deze film echter vond ik prettig "kijkbaar".
Dat kan ik mij wel voorstellen ja, Emma vond ik zelf ook heftig en dat terwijl ik niet kamp zelf met een eetstoornis...
zondag 16 juli 2017 om 21:41
maandag 17 juli 2017 om 00:30
Hier ook een ex-anorexia-patiënt. Ik vond het een mooie film voor als je niets van eetstoornissen weet. Sommige dingen waren heel herkenbaar en mooi in beeld gebracht, zoals het lachje toen Ellen was afgevallen in de kliniek, en het grappen over de calorieën in snot, en de boosheid op de therapeut.
Maar het verhaal vond ik erg cliché en wat al gezegd werd; een eetstoornis is zoveel complexer dan de film doet geloven. En alsof je dan na zo'n 'droom' ineens de knop omzet en er hup, voor gaat. De weg die dan volgt, die zou pas de moeite waard zijn om te filmen. Het gevecht met het eten, gewicht, aankomen, gevecht dus met je allergrootste angst en met jezelf..
Maar het verhaal vond ik erg cliché en wat al gezegd werd; een eetstoornis is zoveel complexer dan de film doet geloven. En alsof je dan na zo'n 'droom' ineens de knop omzet en er hup, voor gaat. De weg die dan volgt, die zou pas de moeite waard zijn om te filmen. Het gevecht met het eten, gewicht, aankomen, gevecht dus met je allergrootste angst en met jezelf..
maandag 17 juli 2017 om 07:10
Ik vond het wel een mooie film, maar ik had verwacht dat die arts wat meer in beeld zou zijn met zijn 'radicale' methodes. Ik heb zelf geen eetstoornis, dus voor mij zat er alleen herkenbaarheid in dingen die ik in documentaires over het onderwerp heb gezien. Ik vond het ook onverwacht dat ze opeens de knop omgooide, het was mooi geweest als de film daarna nog was doorgegaan. Ik vond Emma wil leven schokkender, maar dat zal er ook mee te maken hebben dat het een documentaire was.
