Psyche
alle pijlers
Huildag
donderdag 17 augustus 2017 om 21:17
Hoi,
Even van me afschrijven..
Ik heb een hectisch half jaar achter de rug (waarin ik: ben gescheiden, van baan ben verwisseld, 3 maanden thuisloos ben geweest, mijn nieuwe vriend heb leren kennen, gezondheidsproblemen heb gehad en een heftige gebeurtenis heb meegemaakt)
Ik was na de afgelopen periode + een aantal weken klussen in mijn vriends nieuwbouw huis (waarin ik ook ben ingetrokken) zo toe aan vakantie.. en vandaag is hij dan daar; mijn eerste vakantiedag! Ik keek er zo naar uit!
Vriendlief is vanochtend vetrokken naar een festival en komt zondagavond weer thuis. Ik heb de aankomende dagen ook leuke afspraken staan met vriendinnen en keek ook uit naar even wat uurtjes alleen.. maar wat een baal dag is het!
Ik heb al de hele dag huilbuien, voel me rot, verdrietig en alleen en ik kan er geen vinger op leggen. Ik kan me nergens toe zetten (ben wel naar mijn kappersafspraak geweest en heb eten gekookt) en ik heb ook opeens geen zin meer in mijn plannen voor dit weekend. Herkent iemand dit? Komt de spanning van de afgelopen tijd er uit?
Ik wil me helemaal niet zo voelen en ik baal van mezelf, maar het lukt me niet om die knop om te zetten vandaag..
Bah!
Even van me afschrijven..
Ik heb een hectisch half jaar achter de rug (waarin ik: ben gescheiden, van baan ben verwisseld, 3 maanden thuisloos ben geweest, mijn nieuwe vriend heb leren kennen, gezondheidsproblemen heb gehad en een heftige gebeurtenis heb meegemaakt)
Ik was na de afgelopen periode + een aantal weken klussen in mijn vriends nieuwbouw huis (waarin ik ook ben ingetrokken) zo toe aan vakantie.. en vandaag is hij dan daar; mijn eerste vakantiedag! Ik keek er zo naar uit!
Vriendlief is vanochtend vetrokken naar een festival en komt zondagavond weer thuis. Ik heb de aankomende dagen ook leuke afspraken staan met vriendinnen en keek ook uit naar even wat uurtjes alleen.. maar wat een baal dag is het!
Ik heb al de hele dag huilbuien, voel me rot, verdrietig en alleen en ik kan er geen vinger op leggen. Ik kan me nergens toe zetten (ben wel naar mijn kappersafspraak geweest en heb eten gekookt) en ik heb ook opeens geen zin meer in mijn plannen voor dit weekend. Herkent iemand dit? Komt de spanning van de afgelopen tijd er uit?
Ik wil me helemaal niet zo voelen en ik baal van mezelf, maar het lukt me niet om die knop om te zetten vandaag..
Bah!
donderdag 17 augustus 2017 om 21:23
donderdag 17 augustus 2017 om 21:23
Iedereen heeft wel eens een baaldag.
Je hebt wél dingen gedaan, naar de kapper en koken lijkt me voldoende.
Ga zo lekker naar bed. Morgen is er weer een dag.
Tegenwoordig denkt iedereen dat huilen en klote dagen er niet bij horen, maar iedereen heeft ze. Meerder baaldagen in de maand is normaal.
Welterusten!
Je hebt wél dingen gedaan, naar de kapper en koken lijkt me voldoende.
Ga zo lekker naar bed. Morgen is er weer een dag.
Tegenwoordig denkt iedereen dat huilen en klote dagen er niet bij horen, maar iedereen heeft ze. Meerder baaldagen in de maand is normaal.
Welterusten!
donderdag 17 augustus 2017 om 21:27
Lijkt me super logisch na alles wat je hebt meegemaakt.
Huil lekker, staar wat voor je uit, praat erover met vriendinnen of familie, schrijf alles eens op in een dagboek. En zorg dat je de komende tijd in lekker rustig kabbelend water terechtkomt en blijft!
En als je dan niet rustiger wordt, een paar gesprekjes met een psych?
Huil lekker, staar wat voor je uit, praat erover met vriendinnen of familie, schrijf alles eens op in een dagboek. En zorg dat je de komende tijd in lekker rustig kabbelend water terechtkomt en blijft!
En als je dan niet rustiger wordt, een paar gesprekjes met een psych?
cosmopolitan2208 wijzigde dit bericht op 17-08-2017 21:28
1.22% gewijzigd
donderdag 17 augustus 2017 om 21:37
Bedankt voor jullie reacties!
Jullie hebben gelijk, maar het overviel me zo! Ik heb vandaag de ogen uit mijn kop gehuild. Zit nu op de bank met een zak chips een beetje te zappen en ga zo inderdaad maar lekker op tijd slapen!
@ Hommeltjes/Miedo ik heb inderdaad weinig tijd genomen voor mijn emoties, voor mijn gevoel moest ik doorgaan om alles op de rit te krijgen en zo goed mogelijk te laten verlopen. Nu wordt het inderdaad tijd voor mijn emoties!
Jullie hebben gelijk, maar het overviel me zo! Ik heb vandaag de ogen uit mijn kop gehuild. Zit nu op de bank met een zak chips een beetje te zappen en ga zo inderdaad maar lekker op tijd slapen!
@ Hommeltjes/Miedo ik heb inderdaad weinig tijd genomen voor mijn emoties, voor mijn gevoel moest ik doorgaan om alles op de rit te krijgen en zo goed mogelijk te laten verlopen. Nu wordt het inderdaad tijd voor mijn emoties!
donderdag 17 augustus 2017 om 21:44
en highfive lieve Foodlover,Ik had, om totaal andere redenen (ook te veel opgebouwde stress, nieuwe vriend sinds 3 maanden wat mijn onzekerheid en verlatingsangst ontstaan in mijn jeugd weet ik sinds kort, flink triggerde) afgelopen vrijdag ineens een soort van inzinking...
Dat resulteerde zich in pijn in mn hele lichaam en totaal kapot.
Heb me ziek moeten melden afgelopen week want het ging totaal niet.
Ik verzet me er niet tegen en accepteer het want ik ga hier sterker uitkomen, net als jij.
Te veel stress is behoorlijk vermoeiend als dat er ineens uitkomt, let dus goed op jezelf en alleen naar je afspraken gaan als je je ok voelt.
Hou je taai en wees lief voor jezelf.
Trouwens ik heb vd week na veel gezeik eindelijk een doorverwijzing gekregen naar een psycholoog, is dat een idee voor jou, een paar gesprekken met een psych?
donderdag 17 augustus 2017 om 21:53
Klinkt heel 'normaal', hoewel het voor jou natuurlijk wel even heftig is zo'n dag.
Ik denk ook dat het goed is dat het er nu even uitkomt. Hoort gewoon bij de verwerking.
Volgens mij kunnen je lichaam en geest zich vaak nog een tijd overeind houden, als er nog van alles moet gebeuren. Je wordt dus eigenlijk geholpen
Op een vrije dag, als even niks moet, is er ruimte voor gevoelens die zich normaal niet zo laten gelden.
Prima, want als ik zo lees hoe bewogen afgelopen half jaar... dan kan dat ook niet zomaar voorbij gaan... dat vraagt verwerking.
Ik denk ook dat het goed is dat het er nu even uitkomt. Hoort gewoon bij de verwerking.
Volgens mij kunnen je lichaam en geest zich vaak nog een tijd overeind houden, als er nog van alles moet gebeuren. Je wordt dus eigenlijk geholpen
Op een vrije dag, als even niks moet, is er ruimte voor gevoelens die zich normaal niet zo laten gelden.
Prima, want als ik zo lees hoe bewogen afgelopen half jaar... dan kan dat ook niet zomaar voorbij gaan... dat vraagt verwerking.
donderdag 17 augustus 2017 om 22:25
Lief van je en een knuffel terug! Die kun jij, lees ik, ook wel gebruiken!Alicereturns schreef: ↑17-08-2017 21:44
Ik had, om totaal andere redenen (ook te veel opgebouwde stress, nieuwe vriend sinds 3 maanden wat mijn onzekerheid en verlatingsangst ontstaan in mijn jeugd weet ik sinds kort, flink triggerde) afgelopen vrijdag ineens een soort van inzinking...
Dat resulteerde zich in pijn in mn hele lichaam en totaal kapot.
Heb me ziek moeten melden afgelopen week want het ging totaal niet.
Ik verzet me er niet tegen en accepteer het want ik ga hier sterker uitkomen, net als jij.
Te veel stress is behoorlijk vermoeiend als dat er ineens uitkomt, let dus goed op jezelf en alleen naar je afspraken gaan als je je ok voelt.
Hou je taai en wees lief voor jezelf.
Trouwens ik heb vd week na veel gezeik eindelijk een doorverwijzing gekregen naar een psycholoog, is dat een idee voor jou, een paar gesprekken met een psych?
Ik laat mijn emoties voor nu ook maar gewoon lekker gaan en kijk even aan hoe het de komende dagen gaat! Ik voel me ook al heel de week niet lekker, alles doet zeer, moe en buikpijn.. misschien was dat al wel een voorteken?
Misschien zijn een aantal gesprekken met een psych ook geen slecht idee.. ik denk er eens over na! Knap van je dat je die stap hebt gezet!
Jij ook heel veel succes de komende tijd. Luister goed naar jezelf!
donderdag 17 augustus 2017 om 22:39
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:43
Ik was toen een half jaar eerder bevallen van mijn tweede kindje en net weer aan het werk. Die dag had ik vrij genomen van werk terwijl de kinderen naar de crèche gingen. Dus echt vrij. Daarvoor maanden tussen babygehuil en peuter buien gezeten. De meeste mensen trekken dat, ik niet. Maar allemaal goedgekomenredbulletje schreef: ↑17-08-2017 21:46Vind ik niet gek als je maandenlang geen vrije dag had. Waarom niet eigenlijk?
vrijdag 18 augustus 2017 om 07:33
Dank je wel, lief van jeFoodlover-24 schreef: ↑17-08-2017 22:25Lief van je en een knuffel terug! Die kun jij, lees ik, ook wel gebruiken!
Ik laat mijn emoties voor nu ook maar gewoon lekker gaan en kijk even aan hoe het de komende dagen gaat! Ik voel me ook al heel de week niet lekker, alles doet zeer, moe en buikpijn.. misschien was dat al wel een voorteken?
Misschien zijn een aantal gesprekken met een psych ook geen slecht idee.. ik denk er eens over na! Knap van je dat je die stap hebt gezet!
Jij ook heel veel succes de komende tijd. Luister goed naar jezelf!
