Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
donderdag 17 augustus 2017 om 22:22
In een ander topic dat nu op het forum actief is, kun je precies lezen waarom het geen goed idee is om thuisblijfmoeder te zijn. Jonge vrouw, thuisblijfmoeder, kind van 2 en 6 weken zwanger van de 2e. Vriend heeft een ander en vertrekt. Vervolgens vindt blijkbaar iedereen het normaal dat die vrouw een bijstandsuitkering gaat aanvragen, want zielig en eerst even bijkomen. Blijkbaar ben ik de enige die het een normale gang van zaken vindt om gelijk achter een baan aan te gaan. Ben ik nu zo ouderwets of zijn jonge vrouwen tegenwoordig zo gemakzuchtig?
donderdag 17 augustus 2017 om 22:23
.pejeka schreef: ↑17-08-2017 22:10Dan moet je gewoon accepteren dat je moeder en je schoonmoeder van een andere generatie zijn en het dus logisch is dat ze zich dat afvragen. Net zo goed als dat mijn oma destijds met ons naar Countdown keek en vervolgens stelde dat ze geen verstand had van "hotjazz" (alle popmuziek noemde zij hotjazz).
Ofwel: je kunt de schuld voor je eigen voorkeuren, zienswijzen en keuzes niet leggen bij je ouders of grootouders. Jij bent een mens van deze tijd, en in deze tijd staan alle mogelijkheden gelijkwaardig open voor man en vrouw. Als jij er dan voor kiest daar geen gebruik van te maken omdat je moeder een ander idee heeft, is dat JOUW probleem, niet het probleem van de maatschappij of van de keuzevrijheid.
Tegelijkertijd vind ik dat "emancipatie" betekent dat welke keuze er ook gemaakt wordt, en uit welke overwegingen ook, behoort te worden gerespecteerd, ook als dat een keuze is die niet noodzakelijkerwijze de jouwe zou zijn, of als dat een keuze is die in feite neerkomt op het traditionele rollenpatroon. Immers, als die keuzes niét mogelijk zouden zijn, zou er sprake zijn van dictatuur, en niet van vrije keuze.
Ik leg de schuld van mijn keuzes niet bij mijn ouders of schoonouders. Ik accepteer dat zij van een andere generatie zijn. Allemaal prima. Maar wat zij zeggen en vinden horen en merken mijn kinderen ook.
De invloed op de volgende generatie is groter dan alleen de ouders helaas.
donderdag 17 augustus 2017 om 22:26
Er zijn nog twee topics van vrouwen die thuis zijn gebleven en nu geen kant op kunnen nu hun partner zich misdraagt. Die topics zouden verplichte kost moeten zijn bij maatschappijleer.Andersom schreef: ↑16-08-2017 08:10Leuk topic over de gevolgen van niet goed doordachte keuzes.
geld-recht/financile-tips-scheiding-hui ... ges/388675
donderdag 17 augustus 2017 om 22:31
.pejeka schreef: ↑17-08-2017 22:10Dan moet je gewoon accepteren dat je moeder en je schoonmoeder van een andere generatie zijn en het dus logisch is dat ze zich dat afvragen. Net zo goed als dat mijn oma destijds met ons naar Countdown keek en vervolgens stelde dat ze geen verstand had van "hotjazz" (alle popmuziek noemde zij hotjazz).
Ofwel: je kunt de schuld voor je eigen voorkeuren, zienswijzen en keuzes niet leggen bij je ouders of grootouders. Jij bent een mens van deze tijd, en in deze tijd staan alle mogelijkheden gelijkwaardig open voor man en vrouw. Als jij er dan voor kiest daar geen gebruik van te maken omdat je moeder een ander idee heeft, is dat JOUW probleem, niet het probleem van de maatschappij of van de keuzevrijheid.
Tegelijkertijd vind ik dat "emancipatie" betekent dat welke keuze er ook gemaakt wordt, en uit welke overwegingen ook, behoort te worden gerespecteerd, ook als dat een keuze is die niet noodzakelijkerwijze de jouwe zou zijn, of als dat een keuze is die in feite neerkomt op het traditionele rollenpatroon. Immers, als die keuzes niét mogelijk zouden zijn, zou er sprake zijn van dictatuur, en niet van vrije keuze.
Prima, mits je het zo regelt dat je zodra de omstandigheden wijzigen niet afhankelijk bent van bijstand of welke regeling dan ook uit ons sociale stelsel.
Ik heb geen begrip voor mensen die kiezen voor een kostwinnersmodel met in hun achterhoofd de bijstand als vangnet voor als de relatie mis loopt.
Ik vind het steeds belangrijker worden dat er een soort verplichte zelfredzaamheid komt.
Ik betaal met liefde belasting om het sociale stelsel in stand te houden voor hen die het echt nodig hebben, niet voor hen die bewust kiezen met deze sociale zekerheid als vangnet.
donderdag 17 augustus 2017 om 22:34
Andersom schreef: ↑17-08-2017 22:31.
Prima, mits je het zo regelt dat je zodra de omstandigheden wijzigen niet afhankelijk bent van bijstand of welke regeling dan ook uit ons sociale stelsel.
Ik heb geen begrip voor mensen die kiezen voor een kostwinnersmodel met in hun achterhoofd de bijstand als vangnet voor als de relatie mis loopt.
Ik vind het steeds belangrijker worden dat er een soort verplichte zelfredzaamheid komt.
Ik betaal met liefde belasting om het sociale stelsel in stand te houden voor hen die het echt nodig hebben, niet voor hen die bewust kiezen met deze sociale zekerheid als vangnet.
Als je aan een relatie begint met in het achterhoofd dat die relatie mis gaat lopen of hooguit tijdelijk zal zijn, ben je so-wie-so al fout bezig, lijkt me, qua instelling jegens de relatie.
En als je voor verplichte zelfredzaamheid bent, zou ik zeggen: laten we dan eens beginnen de uitkeringen van de immigranten stop te zetten, die hier nog nooit een cent hebben bijgedragen, maar wel levenslang die uitkering gaan genieten. Laat die dan eerst maar eens zelfredzaam worden.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 17 augustus 2017 om 22:42
.pejeka schreef: ↑17-08-2017 22:34Als je aan een relatie begint met in het achterhoofd dat die relatie mis gaat lopen of hooguit tijdelijk zal zijn, ben je so-wie-so al fout bezig, lijkt me, qua instelling jegens de relatie.
En als je voor verplichte zelfredzaamheid bent, zou ik zeggen: laten we dan eens beginnen de uitkeringen van de immigranten stop te zetten, die hier nog nooit een cent hebben bijgedragen, maar wel levenslang die uitkering gaan genieten. Laat die dan eerst maar eens zelfredzaam worden.
Nee, het ging niet over het mislopen van de relatie. Het gaat mij om de keuze van niet werken. Het gaat niet alleen om scheiden het gaat ook om overlijden, om het werkloos/arbeidsongeschikt raken van de kostwinner.
Om het geen verantwoordelijkheid nemen voor je eigen en/of gezamenlijke financiële toekomst.
donderdag 17 augustus 2017 om 22:49
Dat kunnen mensen op allerlei manier doen. Met levensverzekeringen, overlijdensverzekeringen, beleggingen, enz. Dat hoeft niet persé door beiden aan het arbeidsproces deel te nemen. Dat is één optie, maar niet de enige.Andersom schreef: ↑17-08-2017 22:42.
Nee, het ging niet over het mislopen van de relatie. Het gaat mij om de keuze van niet werken. Het gaat niet alleen om scheiden het gaat ook om overlijden, om het werkloos/arbeidsongeschikt raken van de kostwinner.
Om het geen verantwoordelijkheid nemen voor je eigen en/of gezamenlijke financiële toekomst.
Maar waar het om gaat is dat de keuzevrijheid er moet zijn. Eén kostwinner, twee gedeeltelijke kostwinners, of twee mensen die allebei fulltime werken. Want daar ging de emancipatie over, dié keuzevrijheid, die er moest zijn, en daar zijn de kaders nu voor aanwezig. Vervolgens is het aan de mensen zélf binnen die kaders het model te kiezen dat zij het prettigst vinden in hun specifieke situatie. En dan vind ik het not done als mensen die willens en wetens, in volle bewustzijn, kiezen voor een model met één kostwinner, de volle lading krijgen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 17 augustus 2017 om 22:57
.pejeka schreef: ↑17-08-2017 22:49Dat kunnen mensen op allerlei manier doen. Met levensverzekeringen, overlijdensverzekeringen, beleggingen, enz. Dat hoeft niet persé door beiden aan het arbeidsproces deel te nemen. Dat is één optie, maar niet de enige.
Maar waar het om gaat is dat de keuzevrijheid er moet zijn. Eén kostwinner, twee gedeeltelijke kostwinners, of twee mensen die allebei fulltime werken. Want daar ging de emancipatie over, dié keuzevrijheid, die er moest zijn, en daar zijn de kaders nu voor aanwezig. Vervolgens is het aan de mensen zélf binnen die kaders het model te kiezen dat zij het prettigst vinden in hun specifieke situatie. En dan vind ik het not done als mensen die willens en wetens, in volle bewustzijn, kiezen voor een model met één kostwinner, de volle lading krijgen.
Lees hier dan eens hoe vaak dat goed gaat. Het wordt niet of nauwelijks geregeld, na de keuze voor het kostwinnersmodel is het klaar. De verzekering wordt niet geregeld, want er is bijstand. En daar betaal ik tegen wil en dank dan aan mee!
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:02
Ben Belgische en denk persoonlijk dat je BE en NL niet met elkaar kunt vergelijken. Heb een lange periode in NL gewerkt en gewoond en daar inderdaad maar met korte periodes voltijds gewerkt, dat kwam omdat ik geen voltijdse baan kon krijgen (lees veel meer tijdelijke contracten en moeilijk om een voltijds contract te krijgen, dus meerdere banen naast elkaar om voltijds te werken). Toen we naar BE gingen verhuisden heb ik drie sollicitatiebrieven gestuurd en bij alle drie de bedrijven werd ik aangenomen met een voltijds contract van onbepaalde duur. Zowel de keuze hebben als deze voorwaarden, was een luxe die ik NL nooit had meegemaakt.MrsNiceGuy schreef: ↑17-08-2017 00:58Ik ben het in grote lijnen met je eens in dit topic en wou eigenlijk eerst alle bladzijden lezen vooraleer te reageren maar dit kan ik niet negeren.
Jij zit door je topsalaris in de positie dat je minder uren kan maken en toch genoeg verdienen. Dat geldt helaas niet voor alle alleenstaande moeders.
Zelf heb ik het redelijk goed en red ik het met mijn 32 uur net (over 5 dagen verdeeld) Maar nu zoon wat ouder wordt overweeg ik om terug 38 uur te gaan werken. Hoe ouder hij wordt, hoe duurder alles ook wordt.
Verder verbaast het me dat er weinig input is van Belgische vrouwen. Bij ons werken de meeste vrouwen toch echt wel minstens 4 dagen.
Zoals NYC thuisblijft met een partner die maar 28 uur werkt, dat zou financieel in België echt niet haalbaar zijn. Of elk 3 dagen werken ook niet. Daarbij komt dat deeltijds werken voor een man hier not done tenzij hij bijna op pensioen gaat.
Tenslotte ben ik van mening dat heel veel vrouwen maar wat graag thuisblijven onder het mom van de kinderen, het zware huishouden, de veeleisende maar goed betaalde job van hun partner maar dat gewoon de ambitie of de zin ontbreekt om buitenshuis te werken. Terwijl wij alleenstaande moeders bewijzen dat de combinatie werk-gezin zeker haalbaar is, als je maar wil! Zelfs als je er thuis ook nog eens alleen voor staat.
Nu we in BE wonen moeten mijn man en ik inderdaad voltijds gaan werken. Het is financieel anders gewoon niet haalbaar en als kinderloze vrouw word je hier aangekeken op minder werken dan 38u. Het is echt wel een mentaliteitsverschil waar ik NL nooit mee te maken heb gehad. Tevens hebben we in BE een huis moeten kopen (eerst huurden we, maar onze verhuurder weigerde om de woning te onderhouden en bijvoorbeeld lekkage te maken. In NL worden huurders beter beschermd en verkiezen meer mensen huren boven kopen).
Ik deel je mening dat veel vrouwen het 'makkelijk' vinden om thuis te blijven en blijf het knap vinden dat er zoveel vrouwen wel gaan werken ondanks dat ze alleenstaande zijn met kinderen.
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:52
Ook als je werkende vrouw bent kan je niet in de toekomst kijken. Je kan op hoge leeftijd ontslagen worden en moeite hebben aan een nieuwe baan te komen of zelfs helemaal niet meer aan de bak komen. Je kan ook als werkende vrouw scheiden en je man alimentatie moeten betalen zodat je zelf niks over houd in de maand. (Omdat Jij meer werkte en of meer verdiende) Niemand kan in de toekomst kijken.
vrijdag 18 augustus 2017 om 19:46
Ik betaal tegen wil en dank aan zó véél mee. Ik betaal aan wil en dank mee aan het levenslange onderhoud van kansloze immigranten die hier toch een verblijfsstatus krijgen. Ik betaal tegen wil en dank mee aan voorzieningen waar ik zelf nooit meer gebruik van kan maken (ik heb jaren premie VUT betaald, zodat ik op mijn 61e zou kunnen uitstromen, maar zoals het er nu uitziet mag/MOET ik toch tot mijn 68/69 werken). En ga zo maar door.
Vind ik nog dat mensen die scheiden, na die scheiding in principe de eigen broek op moeten houden, en dat mag best aangescherpt worden. Laat echter onverlet dat ik vind dat mensen die gedurende hun relatie voor een bepaalde rolverdeling kiezen, de vrijheid moeten hebben dat te doen en dat het dan niet netjes is (en die geluiden zie je dan voornamelijk vanuit zogenaamd geëmancipeerde vrouwen) de vrouwen die voor een rol als huisvrouw kiezen af te schilderen als minderwaardig of gemakzuchtig of onverantwoordelijk of wat dan ook. Er is voor gestreden dat ALLE keuzes mogelijk zouden moeten zijn, dus accepteer dat dan ook zonder veroordeling.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 19 augustus 2017 om 06:33
Als beide partners werken heb je altijd nog een salaris achter de hand. Je financiële positie is dan per definitie minder kwetsbaar dan wanneer er slechts één kostwinner is. Ik zie niet waarom het voor een vrouw minder erg zou zijn dan voor een man, of waarom je dit speciaal zou noemen.
Je kan ook als werkende vrouw scheiden en je man alimentatie moeten betalen zodat je zelf niks over houd in de maand.
Nee, dat kan niet. Er is geen rechter die zal bepalen dat je je volledige salaris aan je ex moet afstaan.
En afgezien daarvan: waarom is het blijkbaar erg als je als vrouw alimentatie moet betalen, maar wordt het normaal gevonden als een man dat moet?
zaterdag 19 augustus 2017 om 07:03
Ja dat kan wel, natuurlijk ook niet het hele salaris. Ik zeg niet dat dat het wel normaal wordt gevonden als een man dat wel moet doen dat maak jij er van.Tr0tter schreef: ↑19-08-2017 06:33Als beide partners werken heb je altijd nog een salaris achter de hand. Je financiële positie is dan per definitie minder kwetsbaar dan wanneer er slechts één kostwinner is. Ik zie niet waarom het voor een vrouw minder erg zou zijn dan voor een man, of waarom je dit speciaal zou noemen.
Nee, dat kan niet. Er is geen rechter die zal bepalen dat je je volledige salaris aan je ex moet afstaan.
En afgezien daarvan: waarom is het blijkbaar erg als je als vrouw alimentatie moet betalen, maar wordt het normaal gevonden als een man dat moet?
En niet iedereen is getrouwd je hebt ook alleenstaande ouders met een goede baan die kunnen ook in de situatie terecht komen dat ze hun baan verliezen. Je hebt ook huismoeders die alleenstaand zijn die niet (willen) werken en dus wel op de werkende mens teert. Dan snap ik dat je daar een probleem mee hebt. Maar ik snap t probleem niet dat als beide partners ermee instemmen dat de vrouw thuis blijft dat dat voor sommige als iets gezien wordt wat echt niet meer kan.
zaterdag 19 augustus 2017 om 08:38
.Lovely7 schreef: ↑19-08-2017 07:03Ja dat kan wel, natuurlijk ook niet het hele salaris. Ik zeg niet dat dat het wel normaal wordt gevonden als een man dat wel moet doen dat maak jij er van.
En niet iedereen is getrouwd je hebt ook alleenstaande ouders met een goede baan die kunnen ook in de situatie terecht komen dat ze hun baan verliezen. Je hebt ook huismoeders die alleenstaand zijn die niet (willen) werken en dus wel op de werkende mens teert. Dan snap ik dat je daar een probleem mee hebt. Maar ik snap t probleem niet dat als beide partners ermee instemmen dat de vrouw thuis blijft dat dat voor sommige als iets gezien wordt wat echt niet meer kan.
Lees het hele topic nog eens door, daarin staat precies uitgelegd waarom het in de meeste gevallen niet meer kan. En als je het dan nog niet snapt, dan snap ik waarom nog zo veel paren er vrijwilliger voor kiezen. En snap ik ook hoe het komt dat nog zo veel (vaak) vrouwen in de problemen komen als het leven anders loopt dan gedacht. Het ligt gewoon aan het niet snappen van hoe de maatschappij in elkaar steekt, het niet snappen van wet- en regelgeving omtrent inkomen en sociale voorzieningen en het niet snappen van welke afspraken er nodig zijn als je het wel doet.
zaterdag 19 augustus 2017 om 08:44
Even wat tussendoor: huisvrouw zijn betekende vroeger wat anders:
Huisvrouw, vroeger en nu[bewerken]
"Huisvrouw" was in de 17e en 18e eeuw de aanduiding van gehuwde vrouw, echtgenote. De term gaf meer haar status aan dan haar bezigheden. Die hingen af van de maatschappelijke positie van het gezin. In welgestelde milieu's gaf de huisvrouw leiding aan het huispersoneel dat de huishouding uitvoerde. Ze stelde het menu samen, gaf opdracht voor de inkopen en rekende daarna alle uitgaven na. In minder welgestelde kringen voerde de huisvrouw de werkzaamheden in huis deels of geheel zelf uit.
Het merendeel van de bevolking vond in die eeuwen haar bestaan op het platteland in landbouw en veeteelt. De huisvrouw van de boer had als boerin ook een taak in het bedrijf van haar man, waardoor ze in de moderne betekenis niet als huisvrouw kan worden beschouwd. In de arbeidersgezinnen, die vanaf de Industriële revolutie de fabrieken draaiend hielden, moesten mannen, vrouwen en kinderen in lange werkdagen een karige kost verdienen. Voor goede voeding, hygiëne en opvoeding van de kinderen was er geen tijd en geen geld. Pas in de 20e eeuw kon een beter geschoolde en betaalde mannelijke arbeidersbevolking het zich veroorloven zijn vrouw thuis te houden om een goede huishouding te voeren.
Een huisvrouw leerde van haar moeder of in een "dienstje" (een dienstbetrekking bij een "mevrouw"), hoe alle huishoudklusjes goed en snel uit te voeren. Daarbij kwam de huishoudschool, waar ook de toekomstige mevrouwen een vormingsjaar kregen om leiding te kunnen geven aan de huishouding.
De traditionele rolverdeling verdween vanaf de jaren zestig van de twintigste eeuw geleidelijk. In Noordwest-Europa aan het begin van de eenentwintigste eeuw zijn de taken binnen het huishouden niet meer standaard ingedeeld. Van mannen wordt meestal verwacht, dat zij ook taken in het huishouden en kinderverzorging op zich nemen.
Door technische ontwikkelingen zoals de wasmachine en de stofzuiger, werd het huishouden in rijke landen in de loop der jaren aanmerkelijk minder arbeidsintensief. Andere voorbeelden van zaken die het huishouden minder intensief maken zijn bijvoorbeeld voorgesneden groenten, kreukvrije kleding die niet gestreken hoeft te worden en koelkast en diepvries die inkopen op voorraad mogelijk maken. Mede daardoor kunnen huisvrouwen vaker op de arbeidsmarkt actief zijn.
In Nederland en België hebben rijke gezinnen waar beide partners werken hebben veelal een werkster of huishoudelijke hulp die betaald wordt voor het schoonmaken van het huis.
Voor klusjes in en rondom huis zorgt de huisvrouw ervoor dat de juiste persoon wordt ingehuurd, zoals een loodgieter, klusjesman, tuinman, huishoudelijke hulp en verpleger van een ziek familielid. Extra inkomen dat verdiend wordt door een huisvrouw die (deels) betaald gaat werken, kan dan gebruikt worden voor het uitbesteden van deze taken. De relatieve baten van het extra inkomen moeten dan afgewogen worden tegen de extra kosten die gemaakt worden om het huishouden deels uit te besteden.
Huisvrouw, vroeger en nu[bewerken]
"Huisvrouw" was in de 17e en 18e eeuw de aanduiding van gehuwde vrouw, echtgenote. De term gaf meer haar status aan dan haar bezigheden. Die hingen af van de maatschappelijke positie van het gezin. In welgestelde milieu's gaf de huisvrouw leiding aan het huispersoneel dat de huishouding uitvoerde. Ze stelde het menu samen, gaf opdracht voor de inkopen en rekende daarna alle uitgaven na. In minder welgestelde kringen voerde de huisvrouw de werkzaamheden in huis deels of geheel zelf uit.
Het merendeel van de bevolking vond in die eeuwen haar bestaan op het platteland in landbouw en veeteelt. De huisvrouw van de boer had als boerin ook een taak in het bedrijf van haar man, waardoor ze in de moderne betekenis niet als huisvrouw kan worden beschouwd. In de arbeidersgezinnen, die vanaf de Industriële revolutie de fabrieken draaiend hielden, moesten mannen, vrouwen en kinderen in lange werkdagen een karige kost verdienen. Voor goede voeding, hygiëne en opvoeding van de kinderen was er geen tijd en geen geld. Pas in de 20e eeuw kon een beter geschoolde en betaalde mannelijke arbeidersbevolking het zich veroorloven zijn vrouw thuis te houden om een goede huishouding te voeren.
Een huisvrouw leerde van haar moeder of in een "dienstje" (een dienstbetrekking bij een "mevrouw"), hoe alle huishoudklusjes goed en snel uit te voeren. Daarbij kwam de huishoudschool, waar ook de toekomstige mevrouwen een vormingsjaar kregen om leiding te kunnen geven aan de huishouding.
De traditionele rolverdeling verdween vanaf de jaren zestig van de twintigste eeuw geleidelijk. In Noordwest-Europa aan het begin van de eenentwintigste eeuw zijn de taken binnen het huishouden niet meer standaard ingedeeld. Van mannen wordt meestal verwacht, dat zij ook taken in het huishouden en kinderverzorging op zich nemen.
Door technische ontwikkelingen zoals de wasmachine en de stofzuiger, werd het huishouden in rijke landen in de loop der jaren aanmerkelijk minder arbeidsintensief. Andere voorbeelden van zaken die het huishouden minder intensief maken zijn bijvoorbeeld voorgesneden groenten, kreukvrije kleding die niet gestreken hoeft te worden en koelkast en diepvries die inkopen op voorraad mogelijk maken. Mede daardoor kunnen huisvrouwen vaker op de arbeidsmarkt actief zijn.
In Nederland en België hebben rijke gezinnen waar beide partners werken hebben veelal een werkster of huishoudelijke hulp die betaald wordt voor het schoonmaken van het huis.
Voor klusjes in en rondom huis zorgt de huisvrouw ervoor dat de juiste persoon wordt ingehuurd, zoals een loodgieter, klusjesman, tuinman, huishoudelijke hulp en verpleger van een ziek familielid. Extra inkomen dat verdiend wordt door een huisvrouw die (deels) betaald gaat werken, kan dan gebruikt worden voor het uitbesteden van deze taken. De relatieve baten van het extra inkomen moeten dan afgewogen worden tegen de extra kosten die gemaakt worden om het huishouden deels uit te besteden.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:05
Oh ik snap t wel hoor, van beide kanten af gezien. Maar snap jij t zelf wel? Want alles kan ook in duigen vallen als je wel beide werkt. Als je wel denkt dat je alles goed voor elkaar hebt( wat denk ik ook gewoon kan als je vrouw thuis blijft en jij werkt of andersom) ?Andersom schreef: ↑19-08-2017 08:38.
Lees het hele topic nog eens door, daarin staat precies uitgelegd waarom het in de meeste gevallen niet meer kan. En als je het dan nog niet snapt, dan snap ik waarom nog zo veel paren er vrijwilliger voor kiezen. En snap ik ook hoe het komt dat nog zo veel (vaak) vrouwen in de problemen komen als het leven anders loopt dan gedacht. Het ligt gewoon aan het niet snappen van hoe de maatschappij in elkaar steekt, het niet snappen van wet- en regelgeving omtrent inkomen en sociale voorzieningen en het niet snappen van welke afspraken er nodig zijn als je het wel doet.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:17
.Lovely7 schreef: ↑19-08-2017 10:05Oh ik snap t wel hoor, van beide kanten af gezien. Maar snap jij t zelf wel? Want alles kan ook in duigen vallen als je wel beide werkt. Als je wel denkt dat je alles goed voor elkaar hebt( wat denk ik ook gewoon kan als je vrouw thuis blijft en jij werkt of andersom) ?
Ja ik snap het heel goed, twee banen, dus twee inkomens, spreidt het risico. De kans dat er wat misloopt met beide inkomens is veel kleiner dan dat er iets misloopt met één.
Het verlies van twee banen in één jaar heb ik meegemaakt dus ik weet ook hoe dat voelt.
Toch denk ik dat je als stel de beste kansen hebt als je allebei werkt.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:20
Wat naief.
Natuurlijk kan een relatie mis gaan. Relaties gaan namelijk heel vaak mis. Het zou uiterst dom zijn om je niet op die mogelijkheid voor te bereiden.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:34
Nee hoor Pien, ben het met je eens. Ik snap dat ook totaal niet.Pientjexxxx schreef: ↑17-08-2017 22:22In een ander topic dat nu op het forum actief is, kun je precies lezen waarom het geen goed idee is om thuisblijfmoeder te zijn. Jonge vrouw, thuisblijfmoeder, kind van 2 en 6 weken zwanger van de 2e. Vriend heeft een ander en vertrekt. Vervolgens vindt blijkbaar iedereen het normaal dat die vrouw een bijstandsuitkering gaat aanvragen, want zielig en eerst even bijkomen. Blijkbaar ben ik de enige die het een normale gang van zaken vindt om gelijk achter een baan aan te gaan. Ben ik nu zo ouderwets of zijn jonge vrouwen tegenwoordig zo gemakzuchtig?
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:39
Dat is je goed recht en ieder doet t op zijn eigen manier. Je heb ook stellen waarvan de man zoveel verdiend dat voor fulltime tweeverdieners niet eens haalbaar is. Je kan ook nooit in ieder ander zijn portomonee kijken. Dus als t kan laat ieder dan lekker zijn eigen ding doen.Andersom schreef: ↑19-08-2017 10:17.
Ja ik snap het heel goed, twee banen, dus twee inkomens, spreidt het risico. De kans dat er wat misloopt met beide inkomens is veel kleiner dan dat er iets misloopt met één.
Het verlies van twee banen in één jaar heb ik meegemaakt dus ik weet ook hoe dat voelt.
Toch denk ik dat je als stel de beste kansen hebt als je allebei werkt.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:50
.Lovely7 schreef: ↑19-08-2017 10:39Dat is je goed recht en ieder doet t op zijn eigen manier. Je heb ook stellen waarvan de man zoveel verdiend dat voor fulltime tweeverdieners niet eens haalbaar is. Je kan ook nooit in ieder ander zijn portomonee kijken. Dus als t kan laat ieder dan lekker zijn eigen ding doen.
Maar wat heeft de hoogte van het inkomen te maken met het feit of je wel of niet beiden gaat werken? Dat snap ik dus niet.
Wij hebben een heel goed leven door mijn man zijn goede salaris. Ik ga binnenkort twee en misschien drie dagen werken, man werkt er vier. Hij verdient drie keer wat ik verdien. Dus financieel voor ons gezin zou hij beter wat meer uren kunnen maken. Hij kan in vier uur extra meer binnenharken dan ik in die extra dag. Mar als ik drie dagen ga werken ben ik dichter bij financiële onafhankelijkheid.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:30
Dat snap ik helemaal en dat is de reden dat ik ook werk (ik kan prima voor mijzelf zorgen mocht ik gaan scheiden) ik denk dat het alleen wel makkelijker is om thuis te blijven als het inkomen het toelaat man of vrouw goede baan de ander blijft thuis, dat je het je financieel afhankelijk maakt is weer een ander verhaal. Maar nog altijd hun keuze. Dat het in sommige ogen ouderwets is vind ik ook wel raar want juist als je zo modern wilt zijn moet je toch open staan voor allerlei keuzes en opties? Het is toch mooi dat iedereen zijn eigen keuze kan maken?Andersom schreef: ↑19-08-2017 10:50.
Maar wat heeft de hoogte van het inkomen te maken met het feit of je wel of niet beiden gaat werken? Dat snap ik dus niet.
Wij hebben een heel goed leven door mijn man zijn goede salaris. Ik ga binnenkort twee en misschien drie dagen werken, man werkt er vier. Hij verdient drie keer wat ik verdien. Dus financieel voor ons gezin zou hij beter wat meer uren kunnen maken. Hij kan in vier uur extra meer binnenharken dan ik in die extra dag. Mar als ik drie dagen ga werken ben ik dichter bij financiële onafhankelijkheid.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:39
.Lovely7 schreef: ↑19-08-2017 11:30Dat snap ik helemaal en dat is de reden dat ik ook werk (ik kan prima voor mijzelf zorgen mocht ik gaan scheiden) ik denk dat het alleen wel makkelijker is om thuis te blijven als het inkomen het toelaat man of vrouw goede baan de ander blijft thuis, dat je het je financieel afhankelijk maakt is weer een ander verhaal. Maar nog altijd hun keuze. Dat het in sommige ogen ouderwets is vind ik ook wel raar want juist als je zo modern wilt zijn moet je toch open staan voor allerlei keuzes en opties? Het is toch mooi dat iedereen zijn eigen keuze kan maken?
Mits de maatschappij niet hoeft op te draaien voor de gevolgen van die keuzes. Ik vind zelfredzaamheid in deze heel belangrijk. Dus dat de niet werkende partner na het mislopen van de plannen geen hulp van derden nodig heeft. Zorgtoeslag en huurtoeslag vind ik dan nog toelaatbaar als je een baan hebt zonder giga salaris, maar volledig bijstand dus niet.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:49
De maatschappij draait niet alleen op voor kosten voor bijstand en toeslagen. De maatschappij draait op voor alle kosten voor de maatschappij. En die kosten moeten gedragen worden door alle mensen die KUNNEN werken en dan op het niveau waarop zij dat kunnen. Het is dus een beetje te gemakkelijk om te zeggen: mijn man verdient 3 keer modaal, dus hoef ik niets te doen. Als jij 1 x modaal had kunnen verdienen als je zou werken, dan draait de toch al relatief kleine groep werkenden dus op voor een stukje meer op hun schouders. Maatschappelijk verantwoord is om op jouw schouders te nemen wat je kunt dragen. Niet alleen "eigen gezin eerst", maar ook om aan het collectieve systeem bij te dragen. Als je ervoor kiest om thuis te blijven bij je kinderen, dan neem je dat stukje maatschappelijke verantwoordelijkheid dus niet op jouw schouders. Dat kan en dat mag, maar of je nu vaker of minder vaak aan mantelzorg, luizenpluizen of wat dan ook doet als vrijwilliger: je (persoonlijke) maatschappelijke bijdrage aan de belastingdienst is minder dan het had kunnen zijn.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:55
Dat is precies wat ik bedoel maar jij kan misschien ook ooit een beroep moeten doen daarop omdat het leven niet altijd zo loopt als dat jezelf uitplant of graag zou willen. En hoe goed je ook alles heb geregeld. Er zijn ook vrouwen die alleenstaand zijn een kindje nemen en dat wel best vinden en in de bijstand blijven dat vind ik ook niet kunnen. Er zijn ook vrouwen die er niet voor kiezen in deze situatie terecht te komen en doen er alles aan om te werken en voor hun kindjes te zorgen daar heb ik respect voor. Ook voor moeders die zich driekwart in de rondte werken om hun gezin te onderhouden. En als iemand er voor kiest thuis te blijven en niet hoeft te werken omdat ze financieel worden onderhouden door hun man of vrouw doen ze dat wat mij betreft ook.Andersom schreef: ↑19-08-2017 11:39.
Mits de maatschappij niet hoeft op te draaien voor de gevolgen van die keuzes. Ik vind zelfredzaamheid in deze heel belangrijk. Dus dat de niet werkende partner na het mislopen van de plannen geen hulp van derden nodig heeft. Zorgtoeslag en huurtoeslag vind ik dan nog toelaatbaar als je een baan hebt zonder giga salaris, maar volledig bijstand dus niet.